του Διονυση Ελευθερατου, απο την Ισκρα...
Ο εναρκτήριος αγώνας κάθε ποδοσφαιρικού Μουντιάλ δεν χαρακτηρίζεται αναμέτρηση «ζωής ή θανάτου».
Ούτως ή άλλως, η μάχη για την πρόκριση στην επόμενη φάση της
διοργάνωσης θα συνεχιστεί. Έτσι, τα εκάστοτε ματς - πρεμιέρες δεν είναι
από αυτά, για τα οποία οι παίκτες καλούνται «να δώσουν την ψυχή τους»,
«να πεθάνουν αν χρειαστεί στο γήπεδο»,
όπως υπαγορεύουν τα υπερφίαλα κλισέ και τα «ψυχολογικά ντοπαρίσματα» που επιχειρούν ορισμένοι παλιομοδίτες προπονητές.
Έλα όμως που ενίοτε οι ψυχές παραδίδονται στο γήπεδο κυριολεκτικά κι όχι μεταφορικά - και
μάλιστα μήνες, ή και χρόνια, πριν από την πρεμιέρα. Και δεν είναι καν
ψυχές ποδοσφαιριστών. Την Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014, όταν θα αρχίζει το
ματς Βραζιλία - Κροατία στην «Αρίνα Κορίνθιανς» του Σάο Πάολο, πολλοί
Βραζιλιάνοι θα θυμούνται (οι συνεχιζόμενες διαδηλώσεις δείχνουν ότι η
λήθη δεν θα επικρατήσει εύκολα και σίγουρα όχι ολοκληρωτικά) τρεις
εργάτες που έχασαν τη ζωή τους στο συγκεκριμένο γήπεδο.
Οι Φάμπιο Λουίζ Περέιρα και Ρονάλντο Ολιβέιρα ντος Σάντος, 42 και 44 ετών αντιστοίχως, σκοτώθηκαν εξ αιτίας της πτώσης γερανού, το Νοέμβριο του 2013. Τον Μάρτιο 2014 τους «ακολούθησε» ο Φάμπιο Χάμιλτον ντα Κρουζ, πέφτοντας
από σκαλωσιά. Ο νεαρός - 23 ετών- Φάμπιο ήταν ο ένατος άνθρωπος που
έχασε τη ζωή του σε κάποιο εργοτάξιο του Μουντιάλ. Στο Σάο Πάολο, την
Μπραζίλια, το Μπέλο Οριζόντε, το Μανάους. Προτού ετοιμαστούν, οι «ναοί» της μπάλας έγιναν «βωμοί» του πλέον απάνθρωπου κυνισμού, εργολαβικού και κρατικού. Περισσότερο «αδηφάγο» αποδείχθηκε το γήπεδο του Μανάους, στην Αμαζονία: εκεί χάθηκαν τέσσερις εργάτες, ηλικίας 22 έως 55 ετών.
Αυτός ο
«χορός θανάτου» στα εργοτάξια άρχισε στις 11 Ιουνίου 2012, δυο χρόνια
και μία ημέρα πριν από την πρεμιέρα του Μουντιάλ, όταν έπεσε από ύψος
30 μέτρων ο νεαρός Χοσέ Αλφόνσο ντε Ολιβέιρα Ροντρίγκεζ, στο «Μπραζίλια Νάσιοναλ Στάντιουμ».
Είχε ήδη «διαγνωστεί» η ανάγκη επιτάχυνσης των εργασιών, με κάθε θυσία.
Όπερ μεθερμηνευόμενο, εξοντωτική δουλειά έως και 18 ωρών, έμπρακτη άρση
κανόνων ασφαλείας και τήρησης ωραρίων, ατυχήματα και ανακοπές καρδιάς.
«Παράπλευρες απώλειες» αμούστακων παιδιών, αλλά και πενηντάρηδων.
Ορισμένα «ατυχήματα» ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένα: σωματείο οικοδόμων
του Σάο Πάολο είχε προειδοποιήσει ότι στην «Αρίνα Κορίνθιανς» ελλόχευε
κίνδυνος κατάρρευσης του γερανού που ήταν θαμμένος πρόχειρα στο χώμα κι
όχι στηριγμένος σε τσιμεντένια βάση.