Η έκτη κατά σειρά καταιγίδα μέτρων ήρθε να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχουν ολίγον πόρνες: αν εκπορνευθείς μια φορά, θα το κάνεις για όλη σου τη ζωή. Η κυβέρνηση, που δια στόματος Παπακωνσταντίνου είχε υποσχεθεί το 2010 ότι πέρα από το πρώτο μνημόνιο δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα-μάλιστα ο τότε υπουργός Οικονομικών είχε διευκρινίσει ότι σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν αποτυχημένος, παταγώδης αποτυχία που καθόλου δεν τον εμποδίζει να κρατάει τώρα την καρέκλα του υπουργού Περιβάλλοντος- εξακολουθεί να ακολουθεί πιστά τις εντολές της αδυσώπητης τρόικας των δανειστών, που σπρώχνει τη χώρα σε μια αναπόφευκτη κοινωνική έκρηξη.
Ας μην σκάμε.
Αυτή τη φορά, όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν: αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλώς μια προσωρινή αναταραχή των χρηματοπιστωτικών αγορών. Είμαστε με τα μπούνια σε μια κρίση που θεωρείται η χειρότερη απ’ την εποχή του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου, ή απ’ το 1929.
Τον περασμένο Ιούνιο, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με έξι ξένους δημοσιογράφους –με τους πέντε στον Τερκενλή στο Σύνταγμα και με τον έκτο στο Μοναστηράκι, γιατί ο Τερκενλής είχε καταστραφεί μια μέρα πριν. Οι δυο από τους έξι δημοσιογράφους μου έκαναν μια «σκληρή» ερώτηση:
