Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Απριλίου 2013

Το "κράτος δικαίου" ...

Το πρωί της Δευτέρας, το διαπίστωσε ο Καπερνάρος (βουλευτής των ΑνΕλ) στην εκπομπή τού Παπαδάκη: "Αυτά συμβαίνουν διότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κράτος δικαίου".

Αργότερα, την ίδια μέρα, η ΔημΑρ έβγαλε μια ανακοίνωση σχετικά με τις δρομολογούμενες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, όπου ισχυρίστηκε -εμμέσως, πλην σαφώς- ότι υπάρχει κράτος δικαίου αλλά επαπειλείται η κατάλυσή του: "Οι αναγκαστικές έξοδοι πρέπει να στηριχθούν στο σύνταγμα, τους νόμους και τις διαφανείς διαδικασίες. Το να ζητάει η τρόικα σχέδιο απομακρύνσεων ανά τετράμηνο με συγκεκριμένο αριθμό εξόδων στην ουσία σημαίνει ότι ζητάει τη μη εφαρμογή των νόμων και την κατάργηση του κράτους δικαίου".

Τον περασμένο Νοέμβριο, το υπουργείο εξωτερικών (διά στόματος του εκπροσώπου του Γρηγόρη Δελαβέκουρα) απεφάνθη κατηγορηματικά επί του θέματος: "Η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου, στο οποίο κάθε πολίτης ή επισκέπτης απολαμβάνει της προστασίας του νόμου. Τα μεμονωμένα περιστατικά ρατσιστικής βίας που έχουν σημειωθεί είναι ξένα προς τους Έλληνες, προς τον πολιτισμό μας και τη μακραίωνη παράδοση της ελληνικής φιλοξενίας".

Χτες, η "Εφημερίδα των συντακτών", σε άρθρο της με τίτλο "Τρομοκράτος - Ο νόμος του Δένδια", εκτίμησε ότι η Ελλάδα είναι μεν κράτος δικαίου αλλά σ' αυτό το κράτος συμβαίνουν και μερικά αδιανόητα πράγματα: "Με μια αδιανόητη για κράτος δικαίου επιχείρηση, που θυμίζει άλλες εποχές, άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. έσπασαν στις 3.15 χθες τα ξημερώματα τις πόρτες δυο σπιτιών στην Ιερισσό Χαλκιδικής και συνέλαβαν δύο οικογενειάρχες μπροστά στα έντρομα μάτια των παιδιών τους. Αλαφιασμένο το χωριό κινήθηκε κατά του αστυνομικού τμήματος. Πόλεμος ανακοινώσεων κυβέρνησης και κομμάτων".


Ρε σεις, μας δουλεύουνε; Για ποιό "κράτος δικαίου μιλάνε"; Πότε στον διάβολο ήταν τούτος ο τόπος κράτος δικαίου και δεν το πήρα χαμπάρι; Πώς γίνεται να είναι κράτος δικαίου ένα κράτος στο οποίο οι ταγοί του κάνουν ό,τι τους καυλώσει, δίχως να υπολογίζουν νόμους και δίχως να λογαριάζουν κανέναν;

Πού το είδε το "κράτος δικαίου" η ΔημΑρ και φοβάται μήπως το χάσει; Στο κράτος που στέλνει τους πολίτες του να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια; Στο κράτος του οποίου η επίσημη ανεργία έφτασε το 27,2% και η ανεπίσημη ξεπέρασε το 35%; Στο κράτος που καταδικάζει τους γερόντους σε θάνατο διά της πείνας; Στο κράτος που γαμεί και δέρνει τους πολίτες του κι από πάνω τους φορολογεί κιόλας; Και, μάλιστα, τους φορολογεί για εισοδήματα που δεν έχουν;

Πού το είδε το "κράτος δικαίου" ο Δελαβέκουρας και το φωνάζει; Στον "Ξένιο Δία"; Στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας; Στο στρατόπεδο της Κορίνθου και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα όπου στοιβάζονται οι μετανάστες σε συνθήκες παρατημένου στάβλου; Στην μη καταδίκη των χρυσαυγητών, που σακατεύουν όποιον δεν είναι άρειος;

Για ποιό κράτος δικαίου μιλάμε; Ποιό δίκαιο εφαρμόζει αυτό το κράτος, επί τέλους; Το δίκαιο που έστειλε φυλακή (και παρά λίγο στην εκτέλεση) τον Κολοκοτρώνη; Το δίκαιο που επανέφερε τον Γεώργιο στον θρόνο του με δημοψήφισμα που έβγαλε "ναι" 110% επί των εγγεγραμμένων; Το δίκαιο που έστειλε τον Μπελογιάννη και την παρέα του στο απόσπασμα; Το δίκαιο που πίσω από τον Γκοτζαμάνη δεν είδε κανένα μεγαλόσχημο υπεύθυνο για την δολοφονία τού Λαμπράκη; Το δίκαιο που νομιμοποίησε την χούντα; Το δίκαιο που καταδίκασε τον Παναγούλη σε θάνατο; Το δίκαιο που, εν ονόματι των μνημονίων, δημεύει περιουσίες μεροκαματιάρηδων αλλά αφήνει εφοπλιστάδες και λοιπούς πλουτοκράτες στο απυρόβλητο; Το δίκαιο που τις προάλλες αθώωσε "λόγω αμφιβολιών" εκβιαστές αστυνομικούς;

Για ποιό δίκαιο μιλάμε, γαμώ το στανιό μου; Γι' αυτό που έχει ως πολιτικό προϊστάμενο έναν φελλό με καραμπινάτη δημοκρατική και πνευματική (δ)ένδοια; Αυτόν που με περίσσιο θράσος ανακοινώνει στα κανάλια τα αποτελέσματα που ΘΑ βγάλουν οι ιατροδικαστικές εξετάσεις; Αυτόν που για την "μπούκα" της αστυνομίας στην Ιερισσό τόλμησε να δηλώσει με περισσή ξετσιπωσιά ότι καλά έκαναν οι αστυνομικοί και μπήκαν νυχτιάτικα στα σπίτια των ανθρώπων ("Αν αυτό το ένταλμα εκτελείτο χθες το απόγευμα, δεδομένης της πιθανολογούμενης και προφανούς εκ του αποτελέσματος αντίδρασης των κατοίκων, θα γινόταν μακελειό. Κρίθηκε λοιπόν ότι το σωστό είναι να αιφνιδιαστούν οι υπόδικοι και ορθώς αιφνιδιάστηκαν.");

Ορθώς! Ορθώς, γιατί έτσι γουστάρουμε, γιατί έτσι μας βολεύει και γιατί μπορούμε να γράφουμε τους νόμους στα παπάρια μας μιας και δεν θα μας τιμωρήσει κανένας.

Να τελειώνουμε με την περί "δικαίου" μαλακία. Αφού οι νόμοι φτιάχνονται από την κρατούσα τάξη, το δίκαιο που παράγουν είναι αυτό που βολεύει αυτή την τάξη. Για μας, για τον απλό λαό, τα πράγματα είναι απλούστερα από απλά: νόμος είναι το δίκιο του εργάτη! Τελεία και παύλα.



ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: Είχα ήδη δημοσιεύσει το παραπάνω κείμενο, όταν πήρα χαμπάρι πως ο υπουργός με την νοητική (δ)ένδοια διέταξε τις αρχές τού Πολυτεχνείου να διακόψουν την παροχή διαδικτύου στο Indymedia. Με "δημοκρατικές διαδικασίες", λοιπόν, φιμώθηκε μια φωνή μη αρεστή στο σύστημα (δεν έχει καμμία απολύτως σημασία αν συμφωνώ ή όχι με όσα έλεγε), η οποία εξέπεμπε από το σημείο όπου πριν 40 χρόνια εκπεμπόταν το "εδώ Πολυτεχνείο,εδώ Πολυτεχνείο"...

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Ο φασισμός δεν συμψηφίζεται με τίποτα...

του Κωστη Παπαϊωαννου απο το Εθνος...


Η πολιτική απομόνωση της Χρυσής Αυγής δεν αρκεί, αν δεν συνοδευτεί από την ποινική της αντιμετώπιση. Το κράτος δικαίου βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της σύγχρονης ιστορίας του.

Η συλλήβδην σχεδόν απόρριψη του πολιτικού προσωπικού έχει γίνει αυτόνομη δύναμη, κινούν αίτιο άλλων εξελίξεων. Να γιατί αποδεικνύεται λάθος
η «μη μου άπτου» αντιμετώπιση του νεοναζιστικού φαινομένου, ως δήθεν προσωρινού συμπτώματος της κρίσης. Οι συνθήκες είναι ιδανικές για την εκκόλαψη του αβγού του φιδιού: αμφισβήτηση εθνικής συνείδησης της πολιτικής τάξης με κατηγορίες για εθνική μειοδοσία και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Διαρκής συνωμοσιολογία. Απονομιμοποίηση κάθε θεσμού εκπροσώπησης. Ηθικολογική αντιμετώπιση της πολιτικής. Ανορθολογισμός, μεταφυσικές ερμηνείες. Παραληρηματικός, τυφλός αντιευρωπαϊσμός. Διαρκής επίκληση ξένης επιβουλής. Καθαγιασμός της τοπικής ανομικής ιδιομορφίας. Στροφή σε ένα συλλογικό φαντασιακό, όπου όλα τα δεινά θα αρθούν διά της «εθνικής Παιδείας», των Ενόπλων Δυνάμεων και της Εκκλησίας. Με λίγα λόγια, μεσσιανικές προσμονές και μιλιταριστικές επιβουλές.

Η Χρυσή Αυγή με τζάμπα «αντισυστημισμό» εξαργυρώνει την πολυεπίπεδη κρίση, την εκτεταμένη ανεργία, τη διαφθορά, την ανασφάλεια, την τεράστια ταξική ανισότητα, τη φτωχοποίηση. Το πολιτικό παίγνιο διεξάγεται στα μέτρα της αντικοινοβουλευτικής ακροδεξιάς. Συνέβαλαν σε αυτό τα δύο ιστορικά μεγάλα κόμματα που ενσωμάτωσαν μέρος του ξενοφοβικού οπλοστασίου στον λόγο και στα έργα τους. Αντιμετώπισαν τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής ως ζήτημα αστυνομικής και όχι κοινωνικής ασφάλειας.
Αυτή η κατάληψη του ζωτικού χώρου της κοινωνικής πολιτικής από μια μυωπική μικροδιαχείριση των συλλογικών φοβιών αποτέλεσε δείγμα μετατόπισης του κυρίαρχου πολιτικού λόγου πολύ δεξιότερα της ευρωπαϊκής Χριστιανοδημοκρατίας. Αποδεικνύεται πλάνη, όμως, πως όποιος οικειοποιείται επιχειρήματα της ξενοφοβικής ακροδεξιάς θα κλέψει την πολιτική της δυναμική και θα περιορίσει τις εκλογικές του απώλειες. Στην πραγματικότητα, όσο αναπαράγεται αυτός ο λόγος, τόσο δικαιώνονται οι αυθεντικοί εκφραστές του. Δεν το έχουν ακόμα καταλάβει ο κ. Σαμαράς με τη μάχη κατά της ιθαγένειας των μεταναστών και ο κ. Λοβέρδος με το κυνήγι των οροθετικών γυναικών;
Σήμερα, παρά τα σημάδια της νεοναζιστικής απειλής, ο κυρίαρχος λόγος συνεχίζει να κρατάει ίσες αποστάσεις από τις «πρακτικές των άκρων». Συμψηφίζει, δηλαδή, τη νεοναζιστική συντεταγμένη, προγραμματική, μιλιταριστικού τύπου βία με τις ρίψεις γιαουρτιών και με διαδηλωτές βίαιους ή στις παρυφές της βίας. Στην ουσία εξισώνει τη μαφία και τους μπράβους της νύχτας με τους μικροκακοποιούς πορτοφολάδες.
Ο φασισμός απλούστατα δεν συμψηφίζεται με τίποτα. Οσοι εξαντλούν την αντιφασιστική τους ρητορεία στο να χρεώνουν τη Χρυσή Αυγή στο απέναντι στρατόπεδο, βαυκαλίζονται πως έτσι απονομιμοποιούν τον αντίπαλο. Στην πράξη, νομιμοποιούν τον επελαύνοντα φασισμό. Οι ίδιοι πριν από έναν χρόνο υπουργοποιούσαν τους εκπροσώπους της εθνικιστικής, αντισημιτικής, ρατσιστικής ακροδεξιάς, που άφησαν το τσεκούρι και φόρεσαν το κοστούμι της συναινετικής υπευθυνότητας χωρίς να ανακαλέσουν τις ιδεολογικές τους αναφορές.
Σε αυτήν, λοιπόν, την πολιτική συγκυρία, διόλου τυχαία η Χρυσή Αυγή αντιποιείται δημόσιες αρχές και επιβάλλει ιδιότυπα άβατα. Η ελευθερία μετακίνησης και συνάθροισης, ακόμα και απλές καθημερινές δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση μιας θεατρικής παράστασης, υπόκεινται στον έλεγχο ενός στρατού κατοχής με εμφανή τη συνέργεια μέρους της ΕΛ.ΑΣ. Ανδρες των ΜΑΤ βρίσκονται σε ανοιχτή συνεννόηση με μέλη της Χρυσής Αυγής και δικυκλιστές της Αστυνομίας βασανίζουν αριστερούς διαδηλωτές διατυμπανίζοντας τη νεοναζιστική τους ταυτότητα. Δεν πρόκειται πια για υπόγειες διαδρομές, αλλά για εμφανείς θυλάκους του φασιστικού περιθωρίου εντός της ΕΛ.ΑΣ. Η συνήθης διατύπωση πως η Χρυσή Αυγή έχει κατά καιρούς λειτουργήσει ως μακρύς βραχίονας των διωκτικών μηχανισμών τείνει να αντιστραφεί: μέρη της ΕΛ.ΑΣ. αποτελούν βραχίονα των νεοναζιστών.
Η πολιτική απομόνωση της Χρυσής Αυγής δεν αρκεί, αν δεν συνοδευτεί από την ποινική της αντιμετώπιση. Το κράτος δικαίου βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της σύγχρονης Ιστορίας του: μια δημοφιλής εγκληματική οργάνωση, μια καλά δομημένη συλλογικότητα, με στρατιωτικού τύπου ιεραρχία και με διάρκεια, συστηματικότατα εκτελεί δεκάδες κακουργηματικές πράξεις. Πρέπει να εξαρθρωθεί.
Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Ροη αρθρων