Happy day!

του Αλέξανδρου Ντερπούλη, απο toPortal...

Άλλη μια ουράνια μέρα! Άλλη μια ευτυχισμένη μέρα! Κι ας κοντεύει να μας πνίξει αυτό το πελώριο βουνό από “σκουπίδια” που θέλει να μας βουλιάξει στο βάλτο της απραξίας και της αδράνειας.
Σκουπίδια από χρέη, φόρους, αντάρτες δήμαρχους και μη, ανίκανους και λαμόγια πολιτικούς, συμφέρουσες φιλίες και ανεξόφλητους έρωτες. Προσπαθούμε, ως άλλη Ουϊνι, να ακονίσουμε το πνεύμα μας (πριν το παραδώσουμε) επιτελώντας εργασίες άσκοπες, ξεστομίζοντας φράσεις ανούσιες χωρίς ειρμό, για όποιον δεν γνωρίζει και για όποιον δεν αντιλαμβάνεται! Ίσως και για μας να μην έχουν κανένα νόημα πια όπως παλιά, αλλά η συνεχής επανάληψή τους αναπαράγει ένα πρόσφατο ή απώτερο παρελθόν, βοηθώντας μας να αντιμετωπίσουμε το επερχόμενο μέλλον.
Δεν είναι ότι αδυνατούμε, είναι ότι ακούσια αρνιόμαστε! Μια άρνηση απέναντι σε κάθε τι που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία καταστροφικό ή τεχνηέντως αστραφτερό και ανεπανάληπτο! Είναι από εκείνες τις μέρες που η σκέψη καταλαμβάνει ολόκληρο το είναι, που η σκέψη αναλαμβάνει το ρόλο της πράξης μέσα στην απόλυτη απραξία που την χαρακτηρίζει.

Περιμένοντας τη ρευστότητα...

Του Ευκλείδη Τσακαλώτου απο το Red Note Book...

Με αφορμή την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που συζητήθηκε στη Βουλή στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου.

Σκηνικό: έρημο τοπίο, ίσως ένα μικρό ξεραμένο δέντρο στη μέση, και δυο τρεις μεγάλες πέτρες σκόρπια. Δυο τύποι κλοσάρ, τα κουρελιασμένα ρούχα των οποίων όμως παραπέμπουν, έστω και αμυδρά, στη μια περίπτωση σε ξεπεσμένο τραπεζίτη (ριγέ πουκάμισο με άσπρο γιακά;),και στην άλλη πολιτικό (σκούρο μπλε κουστούμι, με μονόχρωμη γραβάτα;).

1ος : Δεν ήρθε ούτε χθες;
2ος: Όχι, άργησε. Ίσως σήμερα.
1ος: Ανησυχείς;
2ος: Όχι. (μικρή παύση). Μήπως πήγε πρώτα αλλού;
1ος: Δε νομίζω, ακούω ότι και αλλού είναι στην αναμονή.
2ος: Μήπως και αλλού είναι καλύτερα τα πράγματα;
1ος: Αν ήταν, θα το ξέραμε. «Τα καλά νέα ταξιδεύουν γρήγορα», όπως λένε μερικοί;
2ος: Για τα κακά νέα δεν το λένε αυτό;
1ος: Έστω.
2ος: (μεγαλύτερη παύση) Ίσως να βρεθεί συνολική λύση, και να μας επισκεφτεί με τη σειρά.
1ος: Μάλλον έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα. Θα υπάρχει πρωτόκολλο. Πώς αλλιώς να εξηγείται τόση καθυστέρηση;
2ος: Τι κάνουμε τώρα;
1ος: Περιμένουμε.
2ος: Τι περιμένουμε;
1ος: Τη ρευστότητα.
2ος: Α ναι, ξέχασα. Τη ρευστότητα. Μάλλον θα έρθει σήμερα.
1ος: Έτσι ακούγεται.
2ος: Από ποιον;
1ος: Δεν θυμάμαι. Δεν το ακούσεις εσύ;
2ος: Κάτι μου φαίνεται ότι άκουσα.
1ος: Οπότε θα πρέπει να έρθει σήμερα.
2ος: (μικρή παύση) Πάντως θα είναι καλύτερα τα πράγματα όταν έρθει;
1ος: Αξίζει τότε.
2ος: Βέβαια αξίζει, αλλιώς τι κάνουμε τόσο καιρό;
1ος: Σωστά τι κάνουμε;
2ος: Ας περιμένουμε λοιπόν. Τι κάνουνε στο μεταξύ;
1ος: Μπορούμε να συζητήσουμε - βάλε κάποιο θέμα.
2ος: Άλλο από αυτό το θέμα για το οποίο είμαστε εδώ;
1ος: Θύμισέ μου άλλη μια φορά - ποιο είναι αυτό;


Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι θαυμαστής του Samuel Beckett