Του Νταβίντ Τόρες*, μεσω avanti popolo...
Τιμώντας το επίθετό του, που μοιάζει περισσότερο με τον τζίτζικα παρά με το μέρμηγκα, ο Ούλριχ Γκρίλο, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικής Βιομηχανίας, πρότεινε η Ελλάδα να μεταβιβάσει ένα μεγάλο μέρος της ιστορικής και καλλιτεχνικής της κληρονομιάς στο Ταμείο της ευρωπαϊκής διάσωσης. Παρόλο που η πρόταση του Ούλριχ Γκρίλο μπορεί να φανεί αρκετά καινούργια, ήρθε με τρεις χιλιετίες καθυστέρηση, γιατί αυτό το κάνει η Ελλάδα από τα χρόνια του Ομήρου. Σχεδόν όλα τα μεγάλα πολιτιστικά έργα που απολαμβάνουμε στη Δύση, τα μαθηματικά, η φιλοσοφία, το θέατρο, η δημοκρατία, η μουσική, η φυσική, ο αθλητισμός, η λυρική και τα έπη, είναι ελληνικής προέλευσης. Ο Γκρίλο δεν τα έβαλε στο λογαριασμό, γιατί αυτός είναι κάτι παραπάνω από ένα γερμανικό ξυνολάχανο.
Λαμπροί στοχαστές, γλύπτες και δραματουργοί, οι Έλληνες δεν διακρίνονται ακριβώς σαν καλοί έμποροι. Ο Ωνάσης θα μπορούσε να αποτελέσει καλύτερα την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ανάμεσα σε τόσους φιλόσοφους και τόση εξαιρετική ποίηση. Το αιώνιο χρέος που διατηρεί η Ευρώπη για τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, την Σαπφώ, τον Ευριπίδη, το Σοφοκλή, τον Πυθαγόρα, το Δημόκριτο, τον Φειδία και τον Περικλή είναι κάτι σαν μια ευγενική χορηγία.
Τιμώντας το επίθετό του, που μοιάζει περισσότερο με τον τζίτζικα παρά με το μέρμηγκα, ο Ούλριχ Γκρίλο, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικής Βιομηχανίας, πρότεινε η Ελλάδα να μεταβιβάσει ένα μεγάλο μέρος της ιστορικής και καλλιτεχνικής της κληρονομιάς στο Ταμείο της ευρωπαϊκής διάσωσης. Παρόλο που η πρόταση του Ούλριχ Γκρίλο μπορεί να φανεί αρκετά καινούργια, ήρθε με τρεις χιλιετίες καθυστέρηση, γιατί αυτό το κάνει η Ελλάδα από τα χρόνια του Ομήρου. Σχεδόν όλα τα μεγάλα πολιτιστικά έργα που απολαμβάνουμε στη Δύση, τα μαθηματικά, η φιλοσοφία, το θέατρο, η δημοκρατία, η μουσική, η φυσική, ο αθλητισμός, η λυρική και τα έπη, είναι ελληνικής προέλευσης. Ο Γκρίλο δεν τα έβαλε στο λογαριασμό, γιατί αυτός είναι κάτι παραπάνω από ένα γερμανικό ξυνολάχανο.Λαμπροί στοχαστές, γλύπτες και δραματουργοί, οι Έλληνες δεν διακρίνονται ακριβώς σαν καλοί έμποροι. Ο Ωνάσης θα μπορούσε να αποτελέσει καλύτερα την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ανάμεσα σε τόσους φιλόσοφους και τόση εξαιρετική ποίηση. Το αιώνιο χρέος που διατηρεί η Ευρώπη για τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, την Σαπφώ, τον Ευριπίδη, το Σοφοκλή, τον Πυθαγόρα, το Δημόκριτο, τον Φειδία και τον Περικλή είναι κάτι σαν μια ευγενική χορηγία.
.jpg)
