Πέρα από τα προφανή: η πραγματική σχέση Κυβέρνησης-Χρυσής Αυγής...

barikat...

Είναι γνωστό ότι ο πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης είχε μια ιδιαίτερη ενασχόληση με το ζήτημα της Κρυπτείας. Με το θεσμό δηλαδή που αναφέρεται στις μαζικές δολοφονίες Ειλώτων από Σπαρτιάτες. Δεν επιθυμούμε να εμπλακούμε στην ιστορική συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο θεσμό.  Αξίζει όμως να κρατήσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κρίσιμο μηχανισμό ταξικής κυριαρχίας για την αναπαραγωγή της κοινωνικής ειρήνης στην αρχαία Σπάρτη. Στο βαθμό που δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί η κυριαρχία πάνω στους Είλωτες, έμπαινε σε αμφισβήτηση συνολικά η αποτελεσματικότητα της Σπαρτιατικής πολεμικής μηχανής.

Τι μπορεί να σημαίνει όμως για εμάς μέσα στην Ελλάδα της κρίσης το 2014 η Κρυπτεία; Μπορούμε να σκεφτούμε πάνω σε πιθανές αναλογίες ή θα αποτελούσε χυδαία υπερβολή; Υπερβολή σίγουρα. Αλλά όπως λένε και στην Κίνα «η υπερβολή φωτίζει την αλήθεια», ή αλλιώς ας προσπαθήσουμε να σκεφτούμε στο όριο, στα άκρα. Ας προσπαθήσουμε δηλαδή να σκεφτούμε την Κρυπτεία ως το πολιτικό πρόγραμμα που εκφράζει η φράση «να μάθουμε να ζούμε με λιγότερα». Να ζούμε με λιγότερα και όποιος σηκώνει κεφάλι τον τρώει μαύρο φίδι. Το πολιτικό σχέδιο δηλαδή που δεν περιορίζεται στην Χρυσή Αυγή και στον Μπαλτάκο. Να δούμε δηλαδή την Κρυπτεία ως δομικό στοιχείο της σημερινής διαδικασίας καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.
Ο καθόλου τυχαίος θάνατος του φιλελευθερισμού
Τι είναι αυτό που μπορεί να ενώσει φιλελευθέρους, νεοφιλελεύθερους, εκσυγχρονιστές και φασίστες. Ο φόβος των μαζών. Κατανόηση της συγκυρίας, κατανόηση της μοναδικότητας κάθε στιγμής, σημαίνει μεταξύ άλλων και μελέτη της κίνησης των αντιθέσεων.