Του Περικλή Κοροβέση, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...
Τελικά ποιος θα μας σώσει; Δεν βρίσκεται κάποιος αδιάφθορος, να μπει μπροστά και όλοι θα τον ψηφίσουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εγγύηση πως κάτι μπορεί να κάνει με τόσα λαμόγια που έχει μαζέψει από το ΠΑΣΟΚ; Αυτά και πολλά άλλα παρεμφερή ερωτήματα ακούς όπου και να βρεθείς. Ο κόσμος, όπου και αν είναι πολιτικά, αν ακόμα βρίσκεται κάπου, κουβαλάει τον σταυρό της φτώχειας και τον κυνηγούν οι απλήρωτοι λογαριασμοί. Και κάθε τόσο ένας καινούργιος καρκίνος. Αλλά στα λάθος ερωτήματα, υπάρχει πάντα και μια λάθος απάντηση. Εχω συναντήσει ανθρώπους που έχουν ψηφίσει όλα τα πολιτικά κόμματα. Δεν ξέρω γιατί, σκέφτηκα πως αυτοί οι άνθρωποι, έπαιξαν σε ένα πολιτικό χρηματιστήριο. Λίγοι βολεύτηκαν. Αλλά η μεγάλη πλειοψηφία ψήφισε την καταστροφή της.
Είναι δύσκολο να παραδεχτούμε πως οι σωτήρες και οι μεσσίες ανοίγουν το δικό τους μαγαζί και λειτουργούν για λογαριασμό τους με κεφάλαιο που τους έχουμε παραχωρήσει εμείς. Πού είναι η έννοια του πολίτη και ακόμα βαθύτερα πού είναι η έννοια του ανθρώπου; Με άλλα λόγια: Ποια είναι η δικιά μας ευθύνη απέναντι στην ίδια μας τη ζωή; Και τι σημασία δώσαμε σε ανθρώπους που έκαναν θαυμαστά πράγματα, που πέρασαν δίπλα μας και δεν τους γνωρίσαμε και η εξουσία τούς εξαφάνισε; Και τώρα το μυαλό μου πάει στον Ανρί Αλέγκ, που πέθανε πρόσφατα στη Γαλλία και, από ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, στη χώρα μας δεν γράφτηκε τίποτα. Ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος από το εξωτικό Αλγέρι; Ηταν από τους συνιδρυτές μιας μεγάλης καθημερινής εφημερίδας, της «Alger Republicain», διευθυντής και βασικός αρθρογράφος της οποίας ήταν ο Αλμπέρ Καμί, Γάλλος της Αλγερίας. Εκεί έγραφε και ο διάσημος Βερβερίνος διανοούμενος, Κατέμπ Γιασίν.
Τελικά ποιος θα μας σώσει; Δεν βρίσκεται κάποιος αδιάφθορος, να μπει μπροστά και όλοι θα τον ψηφίσουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εγγύηση πως κάτι μπορεί να κάνει με τόσα λαμόγια που έχει μαζέψει από το ΠΑΣΟΚ; Αυτά και πολλά άλλα παρεμφερή ερωτήματα ακούς όπου και να βρεθείς. Ο κόσμος, όπου και αν είναι πολιτικά, αν ακόμα βρίσκεται κάπου, κουβαλάει τον σταυρό της φτώχειας και τον κυνηγούν οι απλήρωτοι λογαριασμοί. Και κάθε τόσο ένας καινούργιος καρκίνος. Αλλά στα λάθος ερωτήματα, υπάρχει πάντα και μια λάθος απάντηση. Εχω συναντήσει ανθρώπους που έχουν ψηφίσει όλα τα πολιτικά κόμματα. Δεν ξέρω γιατί, σκέφτηκα πως αυτοί οι άνθρωποι, έπαιξαν σε ένα πολιτικό χρηματιστήριο. Λίγοι βολεύτηκαν. Αλλά η μεγάλη πλειοψηφία ψήφισε την καταστροφή της.
Είναι δύσκολο να παραδεχτούμε πως οι σωτήρες και οι μεσσίες ανοίγουν το δικό τους μαγαζί και λειτουργούν για λογαριασμό τους με κεφάλαιο που τους έχουμε παραχωρήσει εμείς. Πού είναι η έννοια του πολίτη και ακόμα βαθύτερα πού είναι η έννοια του ανθρώπου; Με άλλα λόγια: Ποια είναι η δικιά μας ευθύνη απέναντι στην ίδια μας τη ζωή; Και τι σημασία δώσαμε σε ανθρώπους που έκαναν θαυμαστά πράγματα, που πέρασαν δίπλα μας και δεν τους γνωρίσαμε και η εξουσία τούς εξαφάνισε; Και τώρα το μυαλό μου πάει στον Ανρί Αλέγκ, που πέθανε πρόσφατα στη Γαλλία και, από ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, στη χώρα μας δεν γράφτηκε τίποτα. Ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος από το εξωτικό Αλγέρι; Ηταν από τους συνιδρυτές μιας μεγάλης καθημερινής εφημερίδας, της «Alger Republicain», διευθυντής και βασικός αρθρογράφος της οποίας ήταν ο Αλμπέρ Καμί, Γάλλος της Αλγερίας. Εκεί έγραφε και ο διάσημος Βερβερίνος διανοούμενος, Κατέμπ Γιασίν.
