Του Αλέξανδρου Γαρύφαλλου, απο το Ιστολογιο Κοιτα τον ουρανο...
Παρόλο που η διαµόρφωση των
κοινωνικών φαινοµένων είναι µια πολύπλοκη διαδικασία, στην οποία συµβάλλουν
πολλές συνιστώσες, η οικονοµική πραγµατικότητα των τελευταίων ετών είναι αυτή η
οποία κυριαρχεί ως βασικός διαµορφωτικός παράγοντας των σύγχρονων κοινωνικών
συνθηκών. Όπως έχει επανειληµµένα τονισθεί η Ελλάδα, σε οικονοµικό επίπεδο
βιώνει, απλώς µε πιο βίαιο τρόπο, µια ευρωπαϊκή και παγκόσµια πραγµατικότητα. Η
ελληνική πραγµατικότητα αποδεικνύεται πιο τραγική λόγω των χρόνιων εγγενών
πολιτικών και διαρθρωτικών αδυναµιών που την κατατρύχουν την κοινωνία της από
πολλές δεκαετίες (αδιαφάνεια, διαφθορά, πελατειακή σχέση πολιτικών µε τους
πολίτες κλπ). Σε διεθνές επίπεδο, την εποχή της παγκοσµιοποίησης, η ανάγκη
συσσώρευσης όλο και µεγαλύτερου κεφαλαίου, η δηµιουργία για το λόγο αυτό του
«πλασµατικού χρήµατος», η µετατροπή του «αδρανούς» σε «δραστικό» κεφάλαιο, η
νοµιµοποίηση της ασύδοτης κερδοφορίας είναι ορισµένες από τις αιτίες της
σύγχρονης οικονοµικής κρίσης, που δεν θα πρέπει να ίσως να ειδωθεί ως µία
στρεβλή εκδοχή και απλή περιστασιακή παρεκτροπή, αλλά ως µία φυσική και
αναγκαία εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήµατος. Ενός συστήµατος που
κυριαρχείται από τον χωρίς όρια ανταγωνισµό, τη δηµιουργία τεχνητών αναγκών στο
πλαίσιο της συνεχώς αυξανόµενης κατανάλωσης, µιας οικονοµίας που έχει ως πυρήνα
την αντίληψη του, «ευλογηµένου» και απενοχοποιηµένου από την προτεσταντική
ηθική, διαρκώς αυξανόµενου οικονοµικού κέρδους.
«Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο
καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε την εποχή των τεράτων». Παρότι έχει
κατά κόρον χρησιµοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, και ο κίνδυνος της φθοράς είναι
υπαρκτός, η φράση αυτή εξακολουθεί να περιγράφει µε τον καλύτερο τρόπο την
κατάσταση της κοινωνίας σήµερα, όχι µόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσµιο
επίπεδο.
Ζούµε ακριβώς στη εποχή των «τεράτων» µια εποχή µεταβατική που τη
χαρακτηρίζει η απουσία αξιών αλλά και οραµάτων, δηµιουργώντας στην κοινωνία ένα
κλίµα εξαιρετικής αµηχανίας.
Παρόλο που η διαµόρφωση των
κοινωνικών φαινοµένων είναι µια πολύπλοκη διαδικασία, στην οποία συµβάλλουν
πολλές συνιστώσες, η οικονοµική πραγµατικότητα των τελευταίων ετών είναι αυτή η
οποία κυριαρχεί ως βασικός διαµορφωτικός παράγοντας των σύγχρονων κοινωνικών
συνθηκών. Όπως έχει επανειληµµένα τονισθεί η Ελλάδα, σε οικονοµικό επίπεδο
βιώνει, απλώς µε πιο βίαιο τρόπο, µια ευρωπαϊκή και παγκόσµια πραγµατικότητα. Η
ελληνική πραγµατικότητα αποδεικνύεται πιο τραγική λόγω των χρόνιων εγγενών
πολιτικών και διαρθρωτικών αδυναµιών που την κατατρύχουν την κοινωνία της από
πολλές δεκαετίες (αδιαφάνεια, διαφθορά, πελατειακή σχέση πολιτικών µε τους
πολίτες κλπ). Σε διεθνές επίπεδο, την εποχή της παγκοσµιοποίησης, η ανάγκη
συσσώρευσης όλο και µεγαλύτερου κεφαλαίου, η δηµιουργία για το λόγο αυτό του
«πλασµατικού χρήµατος», η µετατροπή του «αδρανούς» σε «δραστικό» κεφάλαιο, η
νοµιµοποίηση της ασύδοτης κερδοφορίας είναι ορισµένες από τις αιτίες της
σύγχρονης οικονοµικής κρίσης, που δεν θα πρέπει να ίσως να ειδωθεί ως µία
στρεβλή εκδοχή και απλή περιστασιακή παρεκτροπή, αλλά ως µία φυσική και
αναγκαία εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήµατος. Ενός συστήµατος που
κυριαρχείται από τον χωρίς όρια ανταγωνισµό, τη δηµιουργία τεχνητών αναγκών στο
πλαίσιο της συνεχώς αυξανόµενης κατανάλωσης, µιας οικονοµίας που έχει ως πυρήνα
την αντίληψη του, «ευλογηµένου» και απενοχοποιηµένου από την προτεσταντική
ηθική, διαρκώς αυξανόµενου οικονοµικού κέρδους.
