Δεν χωρά αμφιβολία ότι οι τελευταίες εξελίξεις, όσον αφορά τόσο τη σύλληψη του ηγετικού πυρήνα της Χ.Α. όσο και τις αποκαλύψεις που γίνονται γύρω από τη λειτουργία, τα χτυπήματα και τις σχέσεις των νεοναζί με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και όχι μόνο, κινούνται σε θετική κατεύθυνση. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν θα πρέπει να αποπροσανατολίζει από το πολιτικό δια ταύτα της όλης υπόθεσης, το οποίο αξονίζεται γύρω από τρία κυρίως ζητήματα.
Το πρώτο είναι ότι αποτελεί απολύτως εσφαλμένη ερμηνεία των εξελίξεων η αφήγηση που λέει ότι, έπειτα από την σύλληψη μέρους του σκληρού πυρήνα της οργάνωσης και αποκάλυψης του εγκληματικού της χαρακτήρα, η επιρροή της Χ.Α. θα καταρρεύσει και η οργάνωση επί της ουσίας θα περάσει σε περίοδο αδράνειας ή σε φάση διάλυσης.
Η ερμηνεία αυτή φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι δομικό στοιχείο της οργανωτικής και πολιτικής ανάπτυξης της Χ.Α. ήταν και παραμένει ο κοινωνικός αντίκτυπος της μνημονιακής λεηλασίας και η συνδεόμενη με αυτόν κατάρρευση του κομματικού συστήματος. Στο βαθμό, λοιπόν, που η Χ.Α είναι παράγωγο των δυναμικών που απελευθερώνει τόσο η οξύτατη οικονομικό-κοινωνική κρίση όσο και η κρίση εκπροσώπησης που σοβεί στο χώρο της δεξιάς μετά την άνευ όρων προσχώρηση του Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο, είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι η κοινωνική δυναμική που εξέφραζε η Χ.Α. θα υποχωρήσει δραματικά μπροστά στις αποκαλύψεις.
Το πρώτο είναι ότι αποτελεί απολύτως εσφαλμένη ερμηνεία των εξελίξεων η αφήγηση που λέει ότι, έπειτα από την σύλληψη μέρους του σκληρού πυρήνα της οργάνωσης και αποκάλυψης του εγκληματικού της χαρακτήρα, η επιρροή της Χ.Α. θα καταρρεύσει και η οργάνωση επί της ουσίας θα περάσει σε περίοδο αδράνειας ή σε φάση διάλυσης.
Η ερμηνεία αυτή φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι δομικό στοιχείο της οργανωτικής και πολιτικής ανάπτυξης της Χ.Α. ήταν και παραμένει ο κοινωνικός αντίκτυπος της μνημονιακής λεηλασίας και η συνδεόμενη με αυτόν κατάρρευση του κομματικού συστήματος. Στο βαθμό, λοιπόν, που η Χ.Α είναι παράγωγο των δυναμικών που απελευθερώνει τόσο η οξύτατη οικονομικό-κοινωνική κρίση όσο και η κρίση εκπροσώπησης που σοβεί στο χώρο της δεξιάς μετά την άνευ όρων προσχώρηση του Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο, είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι η κοινωνική δυναμική που εξέφραζε η Χ.Α. θα υποχωρήσει δραματικά μπροστά στις αποκαλύψεις.
.jpg)
