«Ο βαθμός αντίστασης στην τρόικα και στις πιέσεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αντιστάσεις του Πρωθυπουργού του ίδιου. Ο Πρωθυπουργός, όταν κατορθώνει να διοικεί τη χώρα με 29% στην πιο δύσκολη κρίση που πέρασε από την Επανάσταση του 1821 – γιατί δεν νομίζω να υπήρξε δυσχερέστερη πρωθυπουργία από του Σαμαρά τώρα
– δεν νομίζω ότι πείθει κανέναν ότι δεν θα το καταφέρει, ιδιαίτερα μετά την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος που σημαίνει ότι έχει τα χέρια του λυμένα. Προσωπικά, είμαι πολύ αισιόδοξος» δήλωσε ο στενός πρωθυπουργικός σύμβουλος και γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Τάκης Μπαλτάκος.
Νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, αλλά το βέβαιο είναι ότι όσο ζει κανείς μαθαίνει.
Λίγο πριν την κατάρρευση της καταστροφικής ξενόδουλης συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, οι ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου θυμήθηκαν την επανάσταση του 1821, θυμήθηκαν πιθανότατα και το ακροδεξιό Δίκτυο ΄21, θυμήθηκαν και τη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Πρόκειται για μία επαναδιαπραγμάτευση, που πέραν του γενικότερου κλίματος τρομοκρατίας που είχε καλλιεργηθεί τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012, τη χρησιμοποίησαν ως κεντρικό προεκλογικό όχημα τόσο ο Αντώνης Σαμαράς, όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Την επομένη κιόλας των εκλογών, αποδείχτηκε ότι οι δύο αλληλοβασταζόμενοι πολιτικοί άνδρες είχαν απλά υφαρπάξει την ψήφο του ελληνικού λαού, αξιοποιώντας βέβαια ταυτόχρονα και όλες τις δυνατότητες που τους παρείχε το ντόπιο και ξένο κατεστημένο, η τραπεζοκρατία, η μιντιοκρατία και το παρασιτικό Κεφάλαιο σε ότι αφορά κυρίως στη λειτουργία του μνημονιακού μηχανισμού προπαγάνδας. Ποτέ δεν διαπραγματεύτηκαν με την τρόικα. Η προσπάθειες του πρωθυπουργού περιορίστηκαν στις προσευχές και στη "συνομιλία του με το Θεό", την οποία είχε αποκαλύψει ο ίδιος παλαιότερα.
– δεν νομίζω ότι πείθει κανέναν ότι δεν θα το καταφέρει, ιδιαίτερα μετά την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος που σημαίνει ότι έχει τα χέρια του λυμένα. Προσωπικά, είμαι πολύ αισιόδοξος» δήλωσε ο στενός πρωθυπουργικός σύμβουλος και γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Τάκης Μπαλτάκος.
Νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, αλλά το βέβαιο είναι ότι όσο ζει κανείς μαθαίνει.
Λίγο πριν την κατάρρευση της καταστροφικής ξενόδουλης συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, οι ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου θυμήθηκαν την επανάσταση του 1821, θυμήθηκαν πιθανότατα και το ακροδεξιό Δίκτυο ΄21, θυμήθηκαν και τη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Πρόκειται για μία επαναδιαπραγμάτευση, που πέραν του γενικότερου κλίματος τρομοκρατίας που είχε καλλιεργηθεί τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012, τη χρησιμοποίησαν ως κεντρικό προεκλογικό όχημα τόσο ο Αντώνης Σαμαράς, όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Την επομένη κιόλας των εκλογών, αποδείχτηκε ότι οι δύο αλληλοβασταζόμενοι πολιτικοί άνδρες είχαν απλά υφαρπάξει την ψήφο του ελληνικού λαού, αξιοποιώντας βέβαια ταυτόχρονα και όλες τις δυνατότητες που τους παρείχε το ντόπιο και ξένο κατεστημένο, η τραπεζοκρατία, η μιντιοκρατία και το παρασιτικό Κεφάλαιο σε ότι αφορά κυρίως στη λειτουργία του μνημονιακού μηχανισμού προπαγάνδας. Ποτέ δεν διαπραγματεύτηκαν με την τρόικα. Η προσπάθειες του πρωθυπουργού περιορίστηκαν στις προσευχές και στη "συνομιλία του με το Θεό", την οποία είχε αποκαλύψει ο ίδιος παλαιότερα.
