Μια αναπόφευκτη διόρθωση από τους τέσσερις της Ευρωζώνης;

Η Αυγή online...

Της Θεοδώρας Σταθούλια
Η Άνγκελα Μέρκελ είναι έτοιμη να συμφωνήσει να επιτραπεί στον ΕFSF, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης χρέους των 750 δισ. ευρώ, να αγοράσει ομόλογα των χωρών που έχουν κτυπηθεί από την κρίση, σε μια τελευταία προσπάθεια να περιορίσει το κόστος δανεισμού για την Ισπανία και την Ιταλία και να εμποδίσει το ευρώ από το να καταρρεύσει.
Η επίμονη, για πολύ καιρό, άρνηση της Γερμανίας να δεχτεί τον EFSF να δράσει ως μηχανισμός διάσωσης με το να δανείζεται κατευθείαν για τις προβληματικές οικονομίες της Ευρωζώνης προερχόταν από φόβο του Βερολίνου ότι τελικά το όλο θέμα θα λήξει με την Γερμανία να πληρώνει τον λογαριασμό, φαίνεται ότι τώρα αλλάζει και τις επόμενες μέρες θα έχουμε ανακοινώσεις. Η Γερμανία θα πρέπει να σώσει την Ισπανία αλλά και την Ευρωζώνη. Η κρίση είναι πια περισσότερο από κοντά στην Ευρωζώνη, είναι ήδη στην αυλή της.
Ο "Γκάρντιαν" επισημαίνει σε σχετικό άρθρο του ότι οι αναλυτές είναι πιθανόν να δουν αποφάσεις ως ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση να γίνει μοίρασμα του βάρους των προβληματικών χωρών με κρίση χρέους ανάμεσα στις 17 χώρες του ευρώ. "Τίποτα δεν έχει αποφασιστεί ακόμα", λέει το Βερολίνο και η ενδιάμεση συνάντηση που ορίστηκε για τις 24 Ιουνίου στην Ρώμη των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρωζώνης είναι μια ακόμα προσπάθεια να συνεργαστούν ακόμα και αν δεν συμφωνούν. Οι φόροι στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, ο ρόλος του EFSF, τα 'euro-bills' για το βάθεμα της δημοσιονομικής ενοποίησης και άλλες επιλογές, όπως τα ευρωομόλογα και ένα ταμείο απομείωσης του δημόσιου χρέους, δεν είναι παρά πλευρές του ίδιου νομίσματος που λέει ότι αν δεν τα βρουν, θα καταστραφούν. Οι διορθωτικές κινήσεις στον μονόδρομο των Μνημονίων έχουν αρχίσει να διαγράφονται.
Η ανάπτυξη του Ολάντ ως συμπληρωματικό στοιχείο στο δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας με έστω 'τεχνικό τρόπο' και όχι βέβαια αντισυστημικό, πώς θα μπορούσε άλλωστε, δίνει μια δόση αισιοδοξίας στο ήδη επιβαρυμένο αρνητικό και σοβαρά αβέβαιο μέλλον της Ευρωζώνης. Λύσεις, όχι πολιτικές, αλλά βαθιά τεχνικές δεν εμπεριέχουν μέσα τους παρά μόνο τη διορθωτική παρέμβαση πριν την έκρηξη. Το στοιχείο αυτό, δηλαδή, η απουσία της πολιτικής λύσης, δεν είναι παρά ένα κοινό γνώρισμα των δυνάμεων που πολιτικά και ιδεολογικά θεωρούν ότι η κρίση είναι θέμα σχεδίου. Στην Ελλάδα οι δυνάμεις αυτές συγκροτούν την νέα κυβέρνηση του νέου σχεδίου. Δεν μπορούμε παρά να ανακαλέσουμε την λέξη "σχέδιο" να επαναλαμβάνεται τόσο συχνά και από τους τρεις συμπράττοντες συν-κυβερνήτες.
Οι διήμερες συνομιλίες των G-20 στο Los Cabos του Mεξικού συμπεριέλαβε βέβαια, έστω και στο περιθώριο αυτής, την κρίση στην Ευρωζώνη και το βάρος αυτής της κρίσης πάνω στην παγκόσμια οικονομία. Επιβεβαίωσαν ότι θα υπάρξουν ανακοινώσεις σύντομα από την πλευρά των ηγετών της Ευρωζώνης, αλλά δεν επιβεβαιώθηκε το περιεχόμενο αυτών των ανακοινώσεων. Ο Λευκός Οικός ανακοίνωσε ότι το πλαίσιο που συζητήθηκε περιλαμβάνει μια πιο δυναμική απάντηση στα προβλήματα από αυτή που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Το σίγουρο είναι ότι αυτό που τώρα τους κινητοποιεί και συμφωνήσανε να αντιμετωπίσουν είναι το να σταματήσει η Ισπανία και η Ιταλία να δανείζονται με τόσο υψηλό κόστος. Οι εκλογές στην Ελλάδα δεν κατεύνασαν τις αγορές όσο διέδιδαν οι εντεταλμένοι που είχαν αναλάβει να μην αφήσουν τις ελληνικές εκλογές να διεξαχθούν σε ήρεμο, χωρίς εκβιασμούς για τον λαό περιβάλλον. Σήμερα σιωπούν. Γι' αυτό είναι και τόσο εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Μπορεί ο Ολάντ να πιστεύει ότι αυτό που χρειάζεται είναι, όπως είπε τη Δευτέρα στην κοινή συνέντευξη με τον Μόντι, να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους και τη δημιουργικότητά τους για να επινοήσουν νέα χρηματοπιστωτικά εργαλεία για να εμβαθύνουν την νομισματική ένωση, όμως όλοι ξέρουν ότι δεν αρκούν τα εργαλεία για την αντιμετώπιση της βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και αναπτυξιακής κρίσης της Ευρώπης.

Τα επιπλέον 100 δισ. που πιστεύει ο Ολάντ ότι μπορούν να έχουν αποτέλεσμα για την οικονομία και την ανάπτυξη, μέσω της επιπλέον χρηματοδότησης των διαρθρωτικών ταμείων, με τη δημιουργία των ομόλογων έργων και της ανακεφαλοποίησης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων δεν είναι παρά η συγκράτηση της πτώσης. Διορθώνουν δικές τους αποφάσεις και προβλήματα που δημιούργησαν με τις αποφάσεις τους. Για παράδειγμα, ενώ σήμερα σκέφτονται να προχωρήσουν σε επιπλέον χρηματοδότηση της ΕΤΕπ με έξτρα κεφάλαια 12-13 δισ., ήταν οι ίδιοι που το 2011 είχαν αποφασίσει να περιορίσουν τις χρηματοδοτήσεις της ΕΤΕπ κατά 11 δισ.! Στη μέση μιας βαθιάς κρίσης σε αρκετές οικονομίες της Ευρωζώνης, αποφάσισαν να μειώσουν κρίσιμα για την οικονομία κεφάλαια της ΕΤΕπ. Σήμερα, αποφασίζουν να τα αυξήσουν, στην πραγματικότητα να τα επαναφέρουν στο επίπεδο του 2011. Δεν το λένε ανοιχτά, αντίθετα εμφανίζεται ο Ολάντ γενναιόδωρος, αλλά με παλιά χρέη απέναντι στους λαούς της Ε.Ε.
Οι λύσεις για την Ευρωζώνη ή θα είναι πολιτικές ή δεν θα αντιστρέψουν την κατάσταση. Για να είναι οι λύσεις πολιτικές, θα πρέπει οι λαοί της Ευρώπης να παρέμβουν μέσω της πολιτικής πίεσης στις κυβερνήσεις τους. Στην Ελλάδα έγινε η αρχή. Θα ολοκληρωθεί σύντομα.

Η "ανάπτυξη" του Μπαρόζο κόλαφος για τη χώρα ...

Η Αυγή online...

Της Θεοδώρας Σταθούλια
Στις 18 Απριλίου δόθηκε στη δημοσιότητα γραπτά η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και προφορικά διά στόματος του προέδρου της Μ. Μπαρόζο, με θέμα την ανάπτυξη της Ελλάδας. Την ίδια ημέρα επίσης είχαμε και την επιστολή Λ. Παπαδήμου προς τον Μπαρόζο με θέμα ην ανάπτυξη της χώρας. Την προηγούμενη ημέρα είχαμε την επιστολή Ευ. Βενιζέλου προς τον Μπαρόζο για την ανάπτυξη. Και αμέσως μετά θα ανακοινωθούν οι προτάσεις του Α. Σαμαρά για την ανάπτυξη.
Η επικοινωνιακή συμπλοκή γύρω από την "ανάπτυξη" έχει βέβαια τους προφανείς λόγους της, τις εκλογές στην χώρα αλλά και το γενικότερο κλίμα ανησυχίας στους πολίτες της Ευρώπης, ότι η Ελλάδα έχει εγκαταλειφθεί σε ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας που επιβάλλουν οι υπό αμφισβήτηση συμφωνίες των "Μερκοζί". Αυτό φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία για τους πολίτες της Γαλλίας που έχουν τις προεδρικές εκλογές και η Κομισιόν θα ήθελε να εξασθενήσει τις σφήνες του Ολάντ για το Σύμφωνο Σταθερότητας. Από την άλλη πλευρά, προκλητική μεγαλορρημοσύνη και ανέξοδος διαγκωνισμός για την ανάπτυξη και την Ελλάδα από Βενιζέλο και Σαμαρά, όταν και οι δύο έχουν υπογράψει την πλήρη δέσμευσή τους στο Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.
Στο πλαίσιο αυτό, η ανακοίνωση της ευρωπαϊκής επιτροπής ότι "η υπέρβαση της κρίσης αυτής και η ανοικοδόμηση μιας επιτυχούς οικονομίας θα απαιτήσουν την ανάληψη ενωμένης εθνικής δέσμευσης... μόνον η ίδια η Ελλάδα μπορεί να θέσει τον εαυτό της σε διαφορετική τροχιά για το μέλλον" είναι θέση - κόλαφος για τη χώρα και πολιτική αμετροέπεια. Από την άκρως νεοφιλευλεύθερη ομάδα των κομισάριων καλούνται οι πολίτες της χώρας να ορίσουν την αναπτυξιακή πορεία τους, μόνοι τους. Ενώ είναι η ίδια η Κομισιόν που δέσμευσε μαζί με το ΔΝΤ και τις ντόπιες ακραίες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. την χώρα με τα μνημόνια εξάρτησης υποχρεώνοντας σε ύφεση, σε ανεργία, σε αποικιακού τύπου διακυβέρνηση της χώρας, σε κατάθεση όλων των εσόδων της χώρας στον ειδικό λογαριασμό για να πληρώνονται μόνο οι δανειστές. Και συνεχίζει η ανακοίνωση ότι "η συνολική δέσμη συνδρομής προς την Ελλάδα, περιλαμβανομένων των δανείων από μέρους της Ε.Ε..., ανέρχεται αθροιστικά σε περίπου 380 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το 177% του ελληνικού ΑΕΠ. Ένα τέτοιο μέγεθος συνδρομής δεν έχει προηγούμενο (το Σχέδιο Mάρσαλ των ΗΠΑ για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση περιελάμβανε μεταβιβάσεις που ισοδυναμούσαν με το 2,1% περίπου του ΑΕΠ των δικαιούχων χωρών)". Και ακόμα πιο αναλυτικά, η Ε.Ε. θα διαθέσει "33.600 ευρώ ανά κάτοικο της Ελλάδας" για την περίοδο 2007-2013.
Άθλιοι! Τα μόνα χρήματα που δώσατε είναι για να σώσετε τις τράπεζες και όσα χρειάζονται για να ενδυναμώσετε την ιδιωτική επενδυτική δραστηριότητα με χρηματοδοτικά εργαλεία που ελέγχουν οι τράπεζες, στερώντας δισεκατομμύρια από τους πόρους του ΕΣΠΑ. Ξεκοκαλίζετε σιγά - σιγά το ΕΣΠΑ δίνοντας εκατομμύρια ευρώ στον ΣΕΒ για να κάνει κοινωνικές μελέτες, εκατομμύρια ευρώ για δεκάδες έργα πληροφορικής στο Δημόσιο χωρίς πολιτική, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς πραγματική κοινωνική αξία. Εξακόσιες χιλιάδες ευρώ κόστισε η "ηλεκτρονική ακαδημία οδήγησης" (e-drive academy) που παράγγειλε στο ΕΣΠΑ ο Ρέππας, ως υπουργός Μεταφορών. Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ ένα portal για να βρίσκουν δουλειά οι αποφυλακισμένοι καταθέτοντας τα βιογραφικά τους ηλεκτρονικά για να τους βρουν οι εργοδότες!! Και από την άλλη, ένας άνεργος παίρνει ένα κουπόνι 200 ή 300 ευρώ για να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα κατάρτισης. Και συνεχίζει η ανακοίνωση: "Η Επιτροπή έχει δραστηριοποιηθεί για να βοηθήσει την Ελλάδα, παρέχοντας άμεση στήριξη και πραγματοποιώντας διαβουλεύσεις με τα υπόλοιπα κράτη - μέλη... προκειμένου να επινοηθούν καινοτόμες λύσεις και να επιτευχθούν βιώσιμα αποτελέσματα στην πράξη". Να "επινοηθούν καινοτόμες λύσεις", όπως το πρόγραμμα "Ήλιος" για την εξαγωγή ηλιακής ενέργειας, που, αφού η κυβέρνηση της υποταγής έδωσε "γη και ύδωρ" για να αρέσει το νομοσχέδιο στον Σόιμπλε, αυτός περιφρονητικά το απαξίωσε. Δεν θέλουν ηλιακή ενέργεια από εμάς, να εισάγουμε απ' αυτούς τα χιλιάδες πάνελς που φτιάχνουν οι βιομηχανίες τους θέλουν. Όμως σ' αυτές τις εκλογές θα εξάγουμε εμείς το μάθημα της μεγάλης ανατροπής των πολιτικών τους, της μεγάλης "κόκκινης" πορείας για να ορίσουμε συλλογικά και δημοκρατικά την ανάπτυξη του τόπου.

Είναι ο άνθρωπος, ανόητε!

Η Αυγή online...

ΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΣΤΑΘΟΥΛΙΑ*

“Στο τέλος του τρίτου χρόνου του πεντάχρονου σχεδίου το βιομηχανικό κεφάλαιο θάχη διπλασιαστεί. Πού αλλού ξαναπαρουσιάστηκε τέτοια επιτυχία ακόμα και στην περίοδο της ακμής του καπιταλισμού; Σήμερα κατασκευάζονται εργοστάσια αξίας 12 δισ. ρουβλίων. Έχουμε εργοστάσια που μπορούν να συναγωνιστούν τα πιο σύγχρονα εργοστάσια των πιο εξελιγμένων καπιταλιστικών χωρών. Ως το τέλος του πεντάχρονου σχεδίου θα χρειαστούμε 435.000 καινούργιους μηχανικούς και τεχνικό προσωπικό. [...] Στην Γερμανία μέσα σε 10 χρόνια η αύξηση ήταν 17% και στην Αγγλία η παραγωγή μένει στο προπολεμικό επίπεδο. Εμείς του χρόνου θα φτάσουμε το βιοτικό επίπεδο της Αγγλίας. Σε μια ορμητική πορεία θα φτάσουμε και θα ξεπεράσουμε τον καπιταλιστικό κόσμο”. "Ριζοσπάστης", Τετάρτη, 23 Ιουλίου 1930. Άρθρο του ανταποκριτή της εφημερίδας από τη Μόσχα για το νέο πεντάχρονο σχέδιο (1930-1935) της Σοβιετικής Ένωσης αναμεταδίδοντας τις εισηγήσεις των στελεχών του ΚΚΣΕ.
Πέρασε πολύς καιρός από τότε και πολλά γράφτηκαν για τα πεντάχρονα σχέδια μιας κεντρικά σχεδιαζόμενης οικονομίας που σήμερα όμως επανέρχονται από τη “νέα” οικονομική διανόηση του ΚΚΕ, ως εναλλακτική πολιτική πρόταση στην τρέχουσα οικονομική κρίση.
Ανάμεσα στη σοβιετικού τύπου κεντρική γραφειοκρατία των πεντάχρονων σχεδίων, όπου εργοστάσια και άνθρωποι πάνω στην ίδια γραμμή παραγωγής παρήγαγαν το “σοσιαλιστικό” βιομηχανικό κεφάλαιο, και στη σύγχρονη “αναπτυξιακή” πολιτική των εκάστοτε υπουργών Ανάπτυξης ενός καπιταλισμού που ρίχνει όλες του τις δυνάμεις στην αναδιάρθρωση των παραγωγικών του μοντέλων συντρίβοντας ανθρώπινες δυνάμεις, υπάρχει ένας πολιτικά σημαντικός και ζωτικά πολύτιμος χώρος που η ριζοσπαστική αριστερά θα πρέπει να καλύψει με νέες παρεμβάσεις και πολιτικές για την ανάπτυξη και την ευημερία.
Αφορμή γι' αυτό το σημείωμα είναι η πρόσφατη απόφαση (28/11/2011) του Ευρωπαίου επιτρόπου, αρμόδιου για την περιφερειακή ανάπτυξη, που σε συνεννόηση με τις ελληνικές αρχές υιοθέτησε και δημοσιοποίησε τα μεγάλα έργα που θα πρέπει να γίνουν στην Ελλάδα την περίοδο 2012-2015. O Λένιν έλεγε ότι “κομμουνισμός είναι η ισχύς των Σοβιέτ συν ο εξηλεκτρισμός της χώρας”, ένα δυνατό και ουσιαστικό μήνυμα, όταν τα δικά μας “μεγάλα” έργα θα στηριχθούν στο έλλειμμα δημοκρατίας και ουσιαστικού δημοκρατικού ελέγχου και συμμετοχής, υιοθετώντας τα αναπτυξιακά μοντέλα που μας επιβάλλουν οι δανειστές. Θα χρειαζόταν πολύς χώρος για να αναπτυχθούν τα έργα που αποφασίστηκαν. Για τις ανάγκες όμως αυτού του σημειώματος θα συνοψίσουμε μερικές χαρακτηριστικές κατηγορίες έργων.
Το “ψηφιακό σχολείο”, με προϋπολογισμό 152.630.000 ευρώ (!) θα δημιουργήσει 558 θέσεις εργασίας κατά την εφαρμογή του, ενώ καμία θέση εργασίας δεν καταγράφεται μετά το τέλος του έργου, που θα ολοκληρωθεί το 2013, και 28 μεγάλα έργα για το περιβάλλον με συνολικό προϋπολογισμό 1.744.671.817 ευρώ θα δημιουργήσουν κατά την εκτέλεσή τους 19.438 θέσεις εργασίας, ενώ στο τέλος θα μείνουν μόνο 264 θέσεις. Από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο θα δοθούν 258 εκατομμύρια ευρώ για την εκπαίδευση και διά βίου μάθηση με αναφορά στις νέες πλατφόρμες του ψηφιακού σχολείου, για το “νέο” σχολείο του 21ου αιώνα, κ.λπ. (άλλα λεφτά είναι αυτά για το “ψηφιακό σχολείο” από αυτά που διαβάσατε παραπάνω). Καμία θέση εργασίας δεν καταγράφεται μετά το τέλος της κατηγορίας αυτής.
Η χώρα θα πορευτεί με τεράστια ποσά στο τριετές της σχέδιο “ανάπτυξης” και απορρόφησης του ΕΣΠΑ με ελάχιστες θέσεις εργασίας στην εκτέλεση των έργων και ακόμα πιο λίγες στο τέλος. Δεν ξέρουμε τι θα χρειαστούμε από αυτά τα έργα για να καταγράψουμε ανάπτυξη. Ξέρουμε όμως, από αυτά που έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες μέσω των Κοινοτικών Πλαισίων, ότι η πολυπόθητη ανάπτυξη σκόνταψε σε ένα αυστηρό πελατειακό σύστημα μοιράσματος των έργων, στη μικρομέγαλη αντιγραφή ξένων μοντέλων (αναρωτιέται κανείς πόσα εκατομμύρια ευρώ θα χρειαστεί η υπουργός Παιδείας για να δει το “ψηφιακό σχολείο” της, και πάνω σε πόσα ερείπια πραγματικών σχολείων θα στηθεί το νέο εικονικό “σχολείο” της), στην περιφρόνηση της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας. Μοιάζει το δικό μας τριετές με εκείνο των συντρόφων μας των πενταετών; Μάλλον ναι. Και τα δύο περιφρόνησαν τον άνθρωπο.

* Η Θ. Σταθούλια έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Επιστήμη των Πληροφοριών.