Της Ειρήνης Αγαθοπούλου, απο το Red NoteBook...
Εδώ και μερικές μέρες ακούμε διαρκώς τον υπουργό Υγείας να αυτοπαρουσιάζεται σαν άλλος «Ρομπέν των Φτωχών» και να ισχυρίζεται ότι προωθεί μεταρρυθμίσεις υπέρ του πολίτη. Βέβαια, ως καλός τηλεπλασιέ, ξέρει να πλασάρει τον εαυτό του -όπως και τα βιβλία του- χωρίς ιδιαίτερα επιχειρήματα, αλλά με κραυγές και φωνασκίες. Αυτό που κρύβεται όμως πίσω από αυτές τις κραυγές δεν είναι άλλο από την αγωνία του να μην αποκαλυφθούν οι πραγματικοί σχεδιασμοί του.
Του έχουν τεθεί κατά καιρούς πολλά ερωτήματα και για τη φαρμακευτική πολιτική που ασκεί το Υπουργείο του, τα οποία επιδεικτικά, παραμένουν αναπάντητα. Παραθέτουμε μερικά:
1. Ο στόχος του Υπουργείου Υγείας για τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη σχεδιάζεται να πέσει κάτω από τα 2 δις ευρώ, δηλαδή λιγότερο από 1% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει λιγότερα από 200 ευρώ το χρόνο για κάθε πολίτη. Τι ισχύει όμως γενικά στην ΕΕ; Ο μέσος όρος δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτη για τις χώρες της ΕΕ είναι στα 330 ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα βρίσκεται στο 60% του μέσου όρου της Ευρώπης. Το γνωρίζει αυτό ο κ. Υπουργός; Και αν ναι, είναι ικανοποιημένος από την απόφασή του;
2. Τον τελευταίο ένα χρόνο έχουν γίνει περισσότερες από τέσσερις οριζόντιες μειώσεις τιμών φαρμάκων στη χώρα. Πόσο έχουν ευνοήσει αυτές οι μειώσεις τιμών τους ασθενείς; Γιατί σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της ΕΣΔΥ (Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας), η συμμετοχή του ασθενή στη φαρμακευτική του δαπάνη έχει αυξηθεί μεσοσταθμικά από 12% που ήταν το 2012 σε 24% σήμερα.
Εδώ και μερικές μέρες ακούμε διαρκώς τον υπουργό Υγείας να αυτοπαρουσιάζεται σαν άλλος «Ρομπέν των Φτωχών» και να ισχυρίζεται ότι προωθεί μεταρρυθμίσεις υπέρ του πολίτη. Βέβαια, ως καλός τηλεπλασιέ, ξέρει να πλασάρει τον εαυτό του -όπως και τα βιβλία του- χωρίς ιδιαίτερα επιχειρήματα, αλλά με κραυγές και φωνασκίες. Αυτό που κρύβεται όμως πίσω από αυτές τις κραυγές δεν είναι άλλο από την αγωνία του να μην αποκαλυφθούν οι πραγματικοί σχεδιασμοί του. Του έχουν τεθεί κατά καιρούς πολλά ερωτήματα και για τη φαρμακευτική πολιτική που ασκεί το Υπουργείο του, τα οποία επιδεικτικά, παραμένουν αναπάντητα. Παραθέτουμε μερικά:
1. Ο στόχος του Υπουργείου Υγείας για τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη σχεδιάζεται να πέσει κάτω από τα 2 δις ευρώ, δηλαδή λιγότερο από 1% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει λιγότερα από 200 ευρώ το χρόνο για κάθε πολίτη. Τι ισχύει όμως γενικά στην ΕΕ; Ο μέσος όρος δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτη για τις χώρες της ΕΕ είναι στα 330 ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα βρίσκεται στο 60% του μέσου όρου της Ευρώπης. Το γνωρίζει αυτό ο κ. Υπουργός; Και αν ναι, είναι ικανοποιημένος από την απόφασή του;
2. Τον τελευταίο ένα χρόνο έχουν γίνει περισσότερες από τέσσερις οριζόντιες μειώσεις τιμών φαρμάκων στη χώρα. Πόσο έχουν ευνοήσει αυτές οι μειώσεις τιμών τους ασθενείς; Γιατί σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της ΕΣΔΥ (Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας), η συμμετοχή του ασθενή στη φαρμακευτική του δαπάνη έχει αυξηθεί μεσοσταθμικά από 12% που ήταν το 2012 σε 24% σήμερα.
.jpg)
