του Δημητρη Ψαρρα, απο το Alter Thess...
Όπως έχει υποστηρίξει και ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος στο πρώτο φύλλο της «Εφ.Συν.», η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής μπορεί να γίνει με την εφαρμογή του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει τη δίωξη των ηγετών εγκληματικής οργάνωσης ως ηθικών αυτουργών για τις παράνομες πράξεις των μελών της.
Χρειάστηκε δυστυχώς να έχουμε και έναν Ελληνα νέο νεκρό, ανάμεσα στα πολυάριθμα θύματα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, για να αποφασίσει η κυβέρνηση ότι πρέπει να αντιδράσει με αποφασιστικό τρόπο. Και ενώ μέχρι τις πρωινές ώρες χτες οι εκπρόσωποί της συνέχιζαν να αναμασούν την καραμέλα των «δύο άκρων», τελικά παρενέβη ο κ. Δένδιας να ανακοινώσει ότι τις προσεχείς ημέρες θα τεθεί σε δημόσιο διάλογο πρόταση νομοθετικής παρέμβασης, με αντικείμενο τη διεύρυνση του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης και του άρθρου 195 του Ποινικού Κώδικα περί του τι συνιστά κατάρτιση ένοπλης ομάδας.
Η παρέμβαση του αρμόδιου υπουργού κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Μόνο που είναι περιττή. Εξηγούμαστε. Η ανακοίνωση καταφέρεται ρητά εναντίον του «νεοναζιστικού μορφώματος» και εισηγείται τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν εναντίον της Χρυσής Αυγής, χωρίς -όπως συνέβαινε μέχρι χτες- να επιχειρηθεί κάποιος συμψηφισμός με το «άλλο άκρο». Αλλά χρόνος για τέτοιου είδους «δημόσιο διάλογο» δεν υπάρχει.
Αλλωστε διαθέτουμε πικρή πείρα από τον διάλογο, τον οποίο είχε ξεκινήσει και πάλι με δική της πρωτοβουλία η κυβέρνηση, για την υιοθέτηση του λεγόμενου «αντιρατσιστικού νόμου», που κι αυτός προβλήθηκε ως αντίδοτο για τη δράση της Χρυσής Αυγής και τελικά κατέληξε στο αρχείο, ενώ ακόμα και ο υπουργός που συνέταξε το σχέδιο νόμου βρέθηκε μαζί με το κόμμα του εκτός κυβέρνησης. Δικαιούται λοιπόν να είναι κανείς επιφυλακτικός για παρόμοιες προτάσεις διαλόγου, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει καιρό και να εκτονώσει την ένταση, παρά με σοβαρή απόπειρα εφαρμογής του νόμου για την καταστολή της δράσης αυτής της συμμορίας.
Όπως έχει υποστηρίξει και ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος στο πρώτο φύλλο της «Εφ.Συν.», η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής μπορεί να γίνει με την εφαρμογή του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει τη δίωξη των ηγετών εγκληματικής οργάνωσης ως ηθικών αυτουργών για τις παράνομες πράξεις των μελών της. Χρειάστηκε δυστυχώς να έχουμε και έναν Ελληνα νέο νεκρό, ανάμεσα στα πολυάριθμα θύματα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, για να αποφασίσει η κυβέρνηση ότι πρέπει να αντιδράσει με αποφασιστικό τρόπο. Και ενώ μέχρι τις πρωινές ώρες χτες οι εκπρόσωποί της συνέχιζαν να αναμασούν την καραμέλα των «δύο άκρων», τελικά παρενέβη ο κ. Δένδιας να ανακοινώσει ότι τις προσεχείς ημέρες θα τεθεί σε δημόσιο διάλογο πρόταση νομοθετικής παρέμβασης, με αντικείμενο τη διεύρυνση του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης και του άρθρου 195 του Ποινικού Κώδικα περί του τι συνιστά κατάρτιση ένοπλης ομάδας.
Η παρέμβαση του αρμόδιου υπουργού κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Μόνο που είναι περιττή. Εξηγούμαστε. Η ανακοίνωση καταφέρεται ρητά εναντίον του «νεοναζιστικού μορφώματος» και εισηγείται τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν εναντίον της Χρυσής Αυγής, χωρίς -όπως συνέβαινε μέχρι χτες- να επιχειρηθεί κάποιος συμψηφισμός με το «άλλο άκρο». Αλλά χρόνος για τέτοιου είδους «δημόσιο διάλογο» δεν υπάρχει.
Αλλωστε διαθέτουμε πικρή πείρα από τον διάλογο, τον οποίο είχε ξεκινήσει και πάλι με δική της πρωτοβουλία η κυβέρνηση, για την υιοθέτηση του λεγόμενου «αντιρατσιστικού νόμου», που κι αυτός προβλήθηκε ως αντίδοτο για τη δράση της Χρυσής Αυγής και τελικά κατέληξε στο αρχείο, ενώ ακόμα και ο υπουργός που συνέταξε το σχέδιο νόμου βρέθηκε μαζί με το κόμμα του εκτός κυβέρνησης. Δικαιούται λοιπόν να είναι κανείς επιφυλακτικός για παρόμοιες προτάσεις διαλόγου, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει καιρό και να εκτονώσει την ένταση, παρά με σοβαρή απόπειρα εφαρμογής του νόμου για την καταστολή της δράσης αυτής της συμμορίας.
