Χρειάζονται
πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις: / Οργή και επιμονή. Γνώση και
αγανάχτηση. / Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά. / Ψυχρή υπομονή, κι
ατέλειωτη καρτερία. /Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του
συνόλου. / Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς την
πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.
Μπέρτολτ Μπρεχτ, Από το θεατρικό έργο «Η απόφαση», 1930.
«Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις» και σίγουρα σ’ αυτή τη φράση δε χωρά πουθενά η έννοια του απολιτίκ,
που τείνει να πάρει ανησυχητικές διαστάσεις σε μια περίοδο τόσο
καθοριστική όπως είναι αυτή που διανύουμε. Καθοριστική γιατί
διακυβεύεται το μέλλον μιας κοινωνίας στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία.Η υπερβολή μιας τάσης, και συγκεκριμένα της αποχής από τις κάλπες, ως ένδειξη διαμαρτυρίας και αγανάκτησης, από την πλευρά των πολιτών, πρέπει να ανατραπεί. Αν αναλογιστεί κανείς τον τρόπο που είναι δομημένο το εκλογικό σύστημα, θα καταλάβει ευθύς ότι η αποχή δεν αποτυπώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα και δεν καταφέρνει, σε καμία περίπτωση, να περάσει το μήνυμά της. Το νικητή τον εκάστοτε εκλογών θα τον αναδείξει η κάλπη και μόνον.
Το ποσοστό αποχής, όσο μεγάλο κι αν είναι, αναφέρεται από τα δημοσιογραφικά πάνελ και ερμηνεύεται ως αγανάκτηση και χαμένη εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα εκ μέρους των πολιτών. Κάπου εκεί εκτονώνεται και λήγει το θέμα. Μέχρι εκεί ο απολιτίκ καταφέρνει να επηρεάσει την κατάσταση και να διαμορφώσει τις εξελίξεις που αφορούν στη ζωή και στο μέλλον του. Εκείνο που έχει καταφέρει ο κόσμος της αποχής είναι να αφήσει αυτόν που θα προσέλθει στις κάλπες να αποφασίσει, εξ’ ολοκλήρου, για το τι θα ακολουθήσει στη ζωή του. Την κατάσταση, την κοινωνική, την οικονομική, την πολιτική και εν τέλει την πολιτισμική, που καλούμαστε όλοι οι πολίτες να αντιμετωπίσουμε, θα την έχουν διαμορφώσει αυτοί που θα ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Και το εκλογικό δικαίωμα νοείται όταν όλοι οι πολίτες ψηφίζουν. Γιατί όταν αρκετοί απέχουν, το εκλογικό δικαίωμα μετατρέπεται σε καθεστωτικό προνόμιο!
.jpg)
