Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΜΠΕΤΟΥΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΜΠΕΤΟΥΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Σαν κακό αστείο...

trollingstone.gr...

Η τραγωδία της Λαμπεντούζα ήρθε και πέρασε. Σχεδόν 320 πτώματα (ναι, πτώματα. Κακόηχη λέξη, ε; 
Θα ένιωθες καλύτερα αν έλεγα «σοροί»;) έχουν ανασυρθεί από τη θάλασσα, 155 διασώθηκαν και μερικοί παραμένουν χαμένοι εκεί, στα σκοτάδια του βυθού.
Κανένας από αυτούς δεν ξεκίνησε από τον τόπο του για να πεθάνει. Κάποιοι έφυγαν γιατί δεν υπήρχε γι’ αυτούς τίποτε άλλο. Όλοι έψαχναν κάτι με μέλλον.
Το διάβασες. Ίσως πιάστηκε η ψυχή σου. Ίσως έβρισες το τι έχουμε γίνει. Ίσως έκλαψες κιόλας, αν είσαι ευαίσθητος άνθρωπος. Ίσως σοκαρίστηκες βαθιά όταν έμαθες για τη μητέρα που γέννησε πεθαίνοντας, για να πνιγεί δεμένη με το παιδί της με τον ομφάλιο λώρο. Το μάθαμε όταν απόρησε ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο γιατί το φέρετρό της είναι τόσο μεγάλο. Αυτά. Δεν έκανες πολλά παραπάνω – γιατί και τι να κάνεις, εξάλλου;
Πέρασε μια εβδομάδα και ίσως το σκέφτεσαι ακόμη. Όχι συνέχεια, όπως τις πρώτες ημέρες, αλλά βρίσκεται ακόμη στο μυαλό σου. Μια τραγωδία ανείπωτη.

Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

Στη Λαμπετούζα είναι που πεθαίνω....

Του Γιώργου Πήττα, απο το  TVXS...
Άρα μη θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον, / Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες / όνειρον εικάζοντες είναι τόνβίον; / ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;
Μήπως ενώ έχουμε πεθάνει ζούμε μόνο κατά φαντασίαν, / εμείς οι Έλληνες, που έχομε περιπέσει σε συμφορά νομίζοντας ότι η ζωή είναι όνειρο; / ή ζούμε εμείς, και έχει αποθάνει η ζωή; 
Έτσι θρηνούσε ο Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς το τέλος των ελλήνων στον «4ομΧ αιώνα»  κι’ έχω την αίσθηση την ισχυρή πως αν ζούσε στις μέρες της σύγχρονης τραγωδίας θα άλλαζε τη λέξη «έλληνες» και θα μιλούσε για το τέλος των Ανθρώπων.
Η οθόνη βουλιάζει ναι, αλλά το πλήθος δεν σαλεύει.  Η οθόνη βουλιάζει από τα σιχαμένα και αγροίκα πρόσωπα της γνωστής συμμορίας, αλλά λίγο πιο πέρα στα ανοιχτά της Λαμπετούζα, ένα πλοιάριο με φορτίο πέντε με έξη εκατοντάδες απελπισμένους, θύματα αγαθά των δουλεμπόρων και του ονείρου για τον ευρωπαϊκό παράδεισο, λαμπάδιαζε και στη συνέχεια βυθίζονταν για να πάρει μαζί του στον πάτο εκατοντάδες.
Στη Λαμπετούζα, στέρεψαν τα φέρετρα μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων.
Στη Λαμπετούζα, το νεκροτομείο ξεχείλισε θάνατο και τα πτώματα είναι σωριασμένα εδώ κι’ εκεί, σκεπασμένα πρόχειρα στους γύρω δρόμους.

Ροη αρθρων