Του Χρήστου Λουτράδη, απο toPortal...
Το μεγαλύτερο θύμα στο Φαρμακονήσι, είναι η χαμένη μας ανθρωπιά.
Δεν θα μπω στο γαϊτανάκι των ευθυνών.
Δεν θα φωτογραφίσω ενόχους και
ηθικούς αυτουργούς σε μια κοινωνία εθισμένη να μην κάνει ποτέ καλά την
δουλειά της. Θέλω να εστιάσω στην ανοσία που δείχνουμε ως κοινωνία και ως συλλογικότητες απέναντι στο θέαμα του θανάτου.
Ο Άλλος στην αρχή μας φόβιζε και τον αποδιώχναμε έξω από το συλλογικό μας υποσυνείδητο. Τώρα πολύ απλά τον αγνοούμε. Αγνοούμε το Φαρμακονήσι. Αγνοούμε τον θάνατο του Άλλου και τον πόνο του. Εθισμένοι να ασχολούμαστε με τα δικά μας, τις δικές μας «μνημονιακές» και μη «τραγωδίες» μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τις τραγωδίες με το ίδιο αδιάφορο βλέμμα του θεατή της Ρωμαϊκής αρένας.
Κανείς εχέφρων, δεν θέλει η Ελλάδα να καταστεί ξέφραγο αμπέλι.
Κανείς εχέφρων δεν θέλει η καταθλιπτική ελληνική κοινωνία να αντιμετωπίσει απροετοίμαστα το φαινόμενο της εισροής προσφύγων.
Ο Άλλος στην αρχή μας φόβιζε και τον αποδιώχναμε έξω από το συλλογικό μας υποσυνείδητο. Τώρα πολύ απλά τον αγνοούμε. Αγνοούμε το Φαρμακονήσι. Αγνοούμε τον θάνατο του Άλλου και τον πόνο του. Εθισμένοι να ασχολούμαστε με τα δικά μας, τις δικές μας «μνημονιακές» και μη «τραγωδίες» μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τις τραγωδίες με το ίδιο αδιάφορο βλέμμα του θεατή της Ρωμαϊκής αρένας.
Κανείς εχέφρων, δεν θέλει η Ελλάδα να καταστεί ξέφραγο αμπέλι.
Κανείς εχέφρων δεν θέλει η καταθλιπτική ελληνική κοινωνία να αντιμετωπίσει απροετοίμαστα το φαινόμενο της εισροής προσφύγων.
.jpg)
