Δημοκρατία αλά νορβηγικά...

του Βασιλη Δρουκοπουλου απο τα Ενθεματα...

«Ουίνστον Τσώρτσιλ: “Το καλύτερο επιχείρημα ενάντια στη δημοκρατία είναι μια συζήτηση πέντε λεπτών με το μέσο ψηφοφόρο”. Θα μπορούσε να είχε προσθέσει ότι το καλύτερο επιχείρημα ενάντια στην ελιτίστικη διακυβέρνηση είναι μια συζήτηση πέντε λεπτών με το μέσο πολιτικό»

Matts Persson, «Sweden’s referendum and the UK», The Guardian Weekly, 20.9.2013

Έντβαρντ Μουνκ, Ο δολοφόνος στο δρόμο”

Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τα πρόσφατα (9.9.2013) αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της Νορβηγίας, ας υπενθυμιστεί ότι ο συνασπισμός των τριών δεξιών κομμάτων δεν είχε τη δυνατότητα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας παρά μόνον αν συμμετείχε στην κυβέρνηση και το ακροδεξιό ρατσιστικό Κόμμα της Προόδου (sic). Η σιδηρά κυρία της Νορβηγίας και νέα πρωθυπουργός Έρνα Σόλμπεργκ, του Συντηρητικού Κόμματος, υποσχέθηκε να σκληρύνει τη μεταναστευτική πολιτική για να εξασφαλίσει τη σύμπραξή του. Το Κόμμα της Προόδου, ενώ στις προηγούμενες εκλογές (2009) είχε αναδειχτεί δεύτερο, μετά το Εργατικό Κόμμα, με 22,9% και 41 έδρες, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου είδε τη δύναμή του να συρρικνώνεται στο 16,4% με 29 έδρες.

Ολίγον τι σικέ...

trollingstone...

Αχ, πόσο χάφτες είμεθα όλοι και πόσο αμάσητα καταπίνουμε ότι εκεί πάνω στο Βορρά, στην υπέροχη Σκανδιναβία, όλα λειτουργούν ρολόι και όλοι είναι ακομπλεξάριστοι, και η κοινωνία και η πολιτική ζωή λειτουργούν άψογα...
Παντού διάβαζες χτες και προχτές για τη φοβερή κίνηση του νορβηγού πρωθυπουργού Γενς Στόλτενμπεργκ να μεταμφιεστεί σε ταξιτζή για ένα απόγευμα ώστε να ακούσει τα προβλήματα των πολιτών της χώρας ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Κρυφές κάμερες κατέγραφαν τις συνομιλίες του με σκοπό τα βίντεο να αξιοποιηθούν στην προεκλογική του εκστρατεία, διότι τόσο γαμάτος πρωθυπουργός και τόσο κοντά στο πολίτη δεν ξανάγινε!

Μόνο που τελικά ήταν ελαφρώς στημένη η φάση: Σύμφωνα με τη νορβηγική εφημερίδα Verdens Gang, κάποιοι από τους επιβάτες είχαν επιλεγεί ύστερα από κάστινγκ και μάλιστα πληρώθηκαν αντί να πληρώσουν τη διαδρομή. Εντάξει, οχι όλοι, αλλά οι πέντε στους δεκατέσσερις. Σαν να λέμε, ολίγον τι στημένο, pas mal.
Οι εννιά δηλαδή μπήκαν τυχαία; Οπότε για ποιο λόγο μπήκαν στη διαδικασία πρόσληψης των συγκεκριμένων πέντε, εφόσον επετράπη και η τυχαία επιβίβαση στο ταξί του πρωθυπουργού; Οι συγκεκριμένοι πέντε πάντως, σύμφωνα με την εκπρόσωπο του εργατικού κόμματος, δεν γνώριζαν περί τίνος ακριβώς πρόκειται παρά μόνο ότι θα συμμετείχαν σε ένα βίντεο για το εργατικό κόμμα.
Η έκπληξή τους δηλαδή αναγνωρίζοντας τον πρωθυπουργό ήταν αληθινή. Οπως και τα 65 ευρώ με τα οποία πληρώθηκαν για τη συμμετοχή τους.
Κι αν αυτοί πληρώθηκαν 65 ευρώ, με τους εννιά, που τυχαία επιβιβάστηκαν, τι έγινε; Δεν είναι αδικία να μην πληρωθούν κι αυτοί;