Ζεια, το “υπερδημητριακό” των αρχαίων Ελλήνων… που το έδιναν στα ζώα....

απο το Ιστολογιο του Νικου Σαραντακου...
Πήρα ένα απελπισμένο ηλεμήνυμα από μια φίλη μου, μαθηματικό, που είναι καθηγήτρια σε λύκειο μεγάλης επαρχιακής πόλης της Βόρειας Ελλάδας. Έκαναν κάποια εργασία, ή πρότζεκτ, για την παραδοσιακή διατροφή, και πετάχτηκε μια άριστη μαθήτρια, ένα “αστέρι” που παίρνει όλο εικοσάρια, και πρότεινε:
– Να μελετήσουμε, κυρία, και τη ζεια, το “υπερδημητριακό” των αρχαίων Ελλήνων, που μας το σταμάτησαν οι ξένοι και μας επιβάλανε να τρώμε σιτάρι για να μας κάνουν κατώτερούς τους.
Η φίλη μου ξέφυγε τον σκόπελο με τη δικαιολογία ότι δεν θα εξετάσουν αρχαία τρόφιμα αλλά μόνο παραδοσιακά (όχι και πολύ καλή, αλλά εκείνη την ώρα δεν βρήκε άλλην), αλλά το παραμύθι με τη ζεια κυκλοφορεί εδώ και κάμποσο καιρό στο ελληνικό Διαδίκτυο, οπότε σκέφτηκα πως δεν θα είναι περιττό ένα άρθρο.
Σύμφωνα με το παραμύθι, στο οποίο είχα αναφερθεί επιτροχάδην πέρσι: Οι αρχαίοι δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι. Το σιτάρι το είχαν ως τροφή των ζώων και το ονόμαζαν πυρρό. Έτρωγαν μόνον ψωμί από Ζειά ή Κριθάρι και εν ανάγκη μόνον από κριθάρι ανάμεικτο με Σιτάρι. Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο με Ζειά, διά να είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Αν οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί από σιτάρι δεν θα είχαν τόσο υψηλήν πνευματικήν ανάπτυξιν. Μόλις οι κοσμοκράτορες εδιάβασαν αυτήν την έκθεσιν της επιτροπής, δίδουν εντολή το 1928 να αναιρεθεί αμέσως η καλλιέργεια Ζειά στην Ελλάδα και μόνον στην Ελλάδα.

Αυτές τις πρωτοφανείς μπαρούφες τις πήρα από εδώ, αλλά κυκλοφορούν και αλλού. Όπως βλέπετε, είναι απόσπασμα από το βιβλίο “Ο ιστορικός εμπαιγμός” του κ. Γ. Αϋφαντή. Δεν ήξερα τον συγγραφέα, αλλά γκουγκλίζοντας βρίσκω ότι είναι στρατηγός με συνωμοσιολογικά ενδιαφέροντα (π.χ. εδώ). (Υπάρχει και άλλος Γ. Αϋφαντής, διπλωμάτης, που λέγεται ότι ήταν ή είναι και σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, να μην τους μπερδεύουμε).

"Φοβάμαι την πείνα, Θεέ μου"- Τα παιδιά που λιποθυμούν, τα νοικοκυριά που λιμοκτονούν...

Left.gr...

Σήμερα ένας μικρός μαθητής λιποθύμησε στην Πάτρα από την ασιτία. Όταν συνήλθε είπε πως για δύο μέρες έβαλε στο στομάχι του μόνο λίγο γάλα... Ένας μόνο, ανάμεσα σε τόσους πολλούς.

Ο Πάσχος Μανδραβέλης μόλις τέσσερις μέρες πριν δήλωνε ότι οι λιποθυμίες των παιδιών από την πείνα είναι "φτηνή προπαγάνδα"...

Ήδη από τον πρώτο καιρό του Μνημονίου, σε πολλά σχολεία της Αθήνας είχαν παρατηρηθεί κρούσματα λιποθυμιών στα σχολεία.

Είμαστε ακόμα στο 2011.  Τον Οκτώβριο του '11 καταγγέλθηκαν κρούσματα λιποθυμίας μικρών μαθητών λόγω ασιτίας σε σχολεία του 6ου διαμερίσματος της Αθήνας. Η υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, δήλωσε ότι όποιος μιλάει για πείνα είναι φρικτός λαϊκιστής που επιχειρεί να δημιουργήσει «με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία». Λίγες ημέρες μετά βγήκε ο δήμαρχος Μεσολογγίου και δημοσιοποίησε τις καταγγελίες δασκάλων ότι τουλάχιστον 10 παιδιά πάνε στο σχολείο έτοιμα να λιποθυμήσουν από την πείνα. Μετά ήρθε το Ηράκλειο, όπου ένας δεκατριάχρονος μαθητής λιποθύμησε στον χώρο του σχολείου γιατί είχε δύο μέρες να φάει. Η υπουργός Παιδείας τόσο στην περίπτωση του Μεσολογγίου όσο και του Ηρακλείου σιωπά.

Την ίδια περίοδο το Βρεφοκομείο Αθηνών καθημερινά ετοιμάζει περίπου 5.500 μερίδες φαγητού για τα παιδιά των παιδικών σταθμών του δήμου της Αθήνας και έχει ακόμα συμπεριλάβει στο πρόγραμμα σίτισής του και 67 μαθητές ολοήμερων δημοτικών σχολείων της Αθήνας. Από τις 12 Δεκεμβρίου που έγιναν οι αποκαλύψεις αυτές, τα παιδιά δημοτικού που σιτίζονταν από το Βρεφοκομείο σχεδόν διπλασιάστηκαν.

Αυτά είναι μόνο τα κρούσματα στην αρχή της μεγάλης κρίσης. Σχεδόν δύο χρόνια μετά, τα ποσοστά είναι πολύ αυξημένα.Αντίστοιχα μεγάλος είναι ο αριθμός των ανθρώπων που τρέφονται από τα σισσύτια και υπολογίζονται σε εκατοντάδες χιλιάδες (ενδεικτικά, το χειμώνα του 2011-2012 οι αριθμοί έκαναν λόγο για 250.000).

Δύο πρόσφατες έρευνες έρχονται να ενισχύσουν την εικόνα της πείνας και της εξαθλίωσης στην οποία βρίσκονται τα νοικοκυριά της κρίσης.

Η πρώτη είναι της MARC ΑΕ για λογαριασμό της Ομοσπονδίας Αρτοποιών Ελλάδος, που αποκαλύπτει ότι δύο στους δέκα καταναλωτές έχουν σταματήσει να αγοράζουν  ψωμί. Η τιμή αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τους διπλάσιους από τους ερωτηθέντες σε σύγκριση με δύο χρόνια πριν. Το 26,1% των νοικοκυριών δηλώνει ότι σήμερα καταναλώνει λιγότερο ψωμί και η σχετικά μεγαλύτερη τάση της μείωσης της κατανάλωσης ψωμιού καταγράφεται στις γυναίκες, σε καταναλωτές μεγαλύτερης ηλικίας και στους μη εργαζόμενους.

Η δεύτερη έρευνα είναι της ΕΚΠΟΙΖΩ. Σύμφωνα με την έρευνα, η συντρηπτική πλειοψηφία των Ελλήνων καταναλωτών σιτίζεται με ρύζι, πατάτες και όσπρια και έχουν βάλει "μαχαίρι"σε πιο ακριβά είδη διατροφής, όπως είναι το κρέας και τα ψάρια καθώς πάνω από τα μισά νοικοκυριά (55,1%) έχουν υποστεί μείωση των εισοδημάτων τους.

Βασική επιλογή για την επιλογή του γεύματος έχει γίνει το κόστος και όχι οι ανάγκες μιας καλής διατροφής. Στην έρευνα τονίζεται ότι το  44% των ερωτηθέντων απάντησε ότι το εισόδημά του δεν επαρκεί για την κάλυψη των καθημερινών διατροφικών του αναγκών.

Οι μισθοί που μειώνονται, οι τιμές που πέφτουν, τα παιδιά που λιμοκτονούν και τα νοικοκυριά που υποσιτίζονται είναι η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, πλαισιωμένη τέλεια από μια κυβέρνηση που μόνο στόχο έχει να συνεχίσει την ίδια πολιτική της καταστροφής, όλο και πιο έντονα, όλο και πιο επικίνδυνα...