από τον Γιάννη Αγιάννη...
There will be blood. Ήταν
ο τίτλος μιας ταινίας με θέμα τη ζωή ενός "πετρελαιά" στην Αμερική και
το πώς μεταμορφώθηκε από πάμπτωχος σε δισεκατομμυριούχο.
There will be blood. Ήταν
ο τίτλος μιας ταινίας με θέμα τη ζωή ενός "πετρελαιά" στην Αμερική και
το πώς μεταμορφώθηκε από πάμπτωχος σε δισεκατομμυριούχο.
Στη ταινία αυτή, εκτός από την ωραία ηθοποιία
του άλλοτε Τελευταίου των Μοϊκανών Daniel Day Lewis, βλέπουμε κι έναν ιεροκήρυκα με μεγάλο σουξέ
στους πιστούς που έχει βάλει στόχο της ζωής του να πλουτίσει σαν παράσιτο του
ήρωα της ταινίας μέσω εκβιασμών και απειλών.
Κρατάω αυτό και προχωράω. Πρόσφατα είδα την καμπάνια που ξεκίνησε η Greenpeace ενάντια στη Gazprom
και τα σχέδια της να ξεκινήσει άντληση πετρελαίου στην Αρκτική. Στο πλαίσιο της
καμπάνιας, μια ομάδα ακτιβιστών ανέβηκε στην πλωτή πλατφόρμα που έστησε η Gazprom
στα νερά του Βορείου Παγωμένου Ωκεανού ως ένδειξη διαμαρτυρίας, γεγονός που κατέληξε
στη σύλληψή της.
Ακόμα και ο George Clooney, σαν καλός Δημοκρατι(κό)ς που είναι, αφού
ήπιε ένα φλιτζανάκι Nespresso Volluto,
έκανε δήλωση συμπαράστασης στον δίκαιο αγώνα των ακτιβιστών.
Εγώ πάλι, που ζηλεύω τον George,
σαν γνήσιος απόγονος του Άπιστου Θωμά άρχισα να κοιτάζω το θέμα και από την
άλλη μεριά, αφού, ως γνωστόν, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
Αναρωτήθηκα λοιπόν εάν η Greenpeace
έχει άδικο και γιατί τα βάζει με τον ορθόδοξο σύντροφο Πούτιν και τη Gazprom.