Θα χυθεί αίμα...και πετρέλαιο....

από τον Γιάννη Αγιάννη...

There will be blood. Ήταν ο τίτλος μιας ταινίας με θέμα τη ζωή ενός "πετρελαιά" στην Αμερική και το πώς μεταμορφώθηκε από πάμπτωχος σε δισεκατομμυριούχο.

Στη ταινία αυτή, εκτός από την ωραία ηθοποιία του άλλοτε Τελευταίου των Μοϊκανών Daniel Day Lewis, βλέπουμε κι έναν ιεροκήρυκα με μεγάλο σουξέ στους πιστούς που έχει βάλει στόχο της ζωής του να πλουτίσει σαν παράσιτο του ήρωα της ταινίας μέσω εκβιασμών και απειλών.

Κρατάω αυτό και προχωράω. Πρόσφατα είδα την καμπάνια που ξεκίνησε η Greenpeace ενάντια στη Gazprom και τα σχέδια της να ξεκινήσει άντληση πετρελαίου στην Αρκτική. Στο πλαίσιο της καμπάνιας, μια ομάδα ακτιβιστών ανέβηκε στην πλωτή πλατφόρμα που έστησε η Gazprom στα νερά του Βορείου Παγωμένου Ωκεανού ως ένδειξη διαμαρτυρίας, γεγονός που κατέληξε στη σύλληψή της.

Ακόμα και ο George Clooney, σαν καλός Δημοκρατι(κό)ς που είναι, αφού ήπιε ένα φλιτζανάκι Nespresso Volluto, έκανε δήλωση συμπαράστασης στον δίκαιο αγώνα των ακτιβιστών.

Εγώ πάλι, που ζηλεύω τον George, σαν γνήσιος απόγονος του Άπιστου Θωμά άρχισα να κοιτάζω το θέμα και από την άλλη μεριά, αφού, ως γνωστόν, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.

Αναρωτήθηκα λοιπόν εάν η Greenpeace έχει άδικο και γιατί τα βάζει με τον ορθόδοξο σύντροφο Πούτιν και τη Gazprom.

Τι κρύβεται πίσω από την «ανεξήγητη αναλγησία» του κ. Στουρνάρα...

Της Μαριάννας Τόλια, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Η χριστουγεννιάτικη διυπουργική σύνοδος Στουρνάρα – Μανιάτη – Γεωργιάδη, προκειμένου να ανακοινωθούν μέτρα για την καταπολέμηση της αιθαλομίχλης και να απορριφθεί επισήμως, κατηγορηματικά και επιθετικά κάθε ιδέα μείωσης του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, μύριζε… θορυβώδες επικοινωνιακό στρατήγημα. Λίγο πριν η κυβέρνηση είχε γίνει στόχος μιας οδυνηρής αμφισβήτησης αναφορικά με το νόημα και τα αποτελέσματα του μέτρου. Αρχικά από το ΙΟΒΕ, ένα καθεστωτικό ίδρυμα γνωστό για τη θεωρητική θεμελίωση προτάσεων που εντάσσονται στην ατζέντα των κυβερνήσεων της κρίσης –π.χ. την απελευθέρωση επαγγελμάτων που θα ανέβαζε το ΑΕΠ κατά 13%– και όχι που την αντιστρατεύονται, το οποίο εκπόνησε μια ζοφερή μελέτη καταγραφής των αποτελεσμάτων από την υπερφορολόγηση του πετρελαίου θέρμανσης: πτώση της κατανάλωσης κατά 75% και πλήρες εισπρακτικό ναυάγιο –η αύξηση του φόρου αντί να οδηγήσει σε αύξηση εσόδων κατά 1,1 δισ. ευρώ, όπως ήθελε η αρχική κυβερνητική ρητορική, οδήγησε, συνυπολογιζομένου του κόστους του επιδόματος θέρμανσης, σε μείωση κατά 4 εκατ. ευρώ. Η μελέτη κατέληγε με πρόταση για μείωση του φόρου κατά 30% ώστε να ανακάμψει η κατανάλωση και να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα. Στη συνέχεια ακολούθησε η ερώτηση του ενός τρίτου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., που επικαλούνταν τα πορίσματα της έρευνας του ΙΟΒΕ και το κοινωνικό πρόβλημα των θανάτων από μαγκάλια και σόμπες, της αιθαλομίχλης και του ξεπαγιάσματος των Ελλήνων και επερωτούσε τον κ. Στουρνάρα για το νόημα του μέτρου.

Κάτι δε μου πάει σε αυτό το παραμύθι...

Του Στράτου Σαφιολέα - facebook, μεσω toportal.gr...

Κάτι δε μου πάει σε αυτό το παραμύθι: όλα τα "μεγάλα ΜΜΕ" έχουν ξεκινήσει εδώ και μερικές εβδομάδες και εξιστορούν τη "επανάσταση" της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου κατά της "διαβολικής" Τρόικας που ζητάει νέα οριζόντια μέτρα. Ο κ. Σαμαράς τάχα έχει πει το μεγάλο όχι στους "υπαλλήλους" της Τρόικας, και ετοιμάζεται να δώσει την παράσταση που είχε κάποτε παρουσιάσει ο εταίρος του κ. Βενιζέλος (μετά τους παρακάλαγε να γυρίσουν).

Κανείς μας δεν μπέρδεψε την Τρόικα με τον Ερυθρό Σταυρό. Διότι οι δανειστές - big surprise - νοιάζονται να πάρουν πίσω αυτά που δάνεισαν, και προστατεύουν τα συμφέροντά τους - another big surprise.

Αλλά τώρα, σύμφωνα με το παραμύθι που πρέπει να φάμε, οι δανειστές είναι "κρετίνοι" - γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι άλλα οριζόντια μέτρα δεν τα αντέχει η χώρα - ή "σαδιστές" - διότι γουστάρουν να επιβάλουν επώδυνα μέτρα. Και όλα αυτά σε κάθε λογική που όχι απλώς δεν εξυπηρετεί όχι τα συμφέροντα της Ελλάδας, αλλά ούτε καν τα δικά τους!

Κάτι δε μου πάει σε αυτό το παραμύθι.

Η αριστερή ματιά της Wall Street Journal για την Ελλάδα...

Του Στράτου Σαφιολέα - από το facebook, μεσω toportal.gr...

Στην αρχή ξεκίνησε σαν πλάκα. Σαν κάτι χοντροκομμένες ταινίες που ένας πετάει τούρτες στον άλλο, αλλά άμα είσαι και σκασμένος σου φαίνεται αστείο: ο Αβραμόπουλος με τζην και μπλέιζερ και ένα θεόρατο ρολόι να αστραποβολάει στο χέρι, να πυροβολάει με πολυβόλα, να κοιτάει χάρτες, να δείχνει κάπου στο βάθος στο στίβο μάχης στους στρατηγούς που κοιτάνε εκστασιασμένοι. Είναι μια επιτυχημένη καμπάνια (άμα είσαι στη Βόρεια Κορέα βεβαίως).
Μετά χοντραίνει η φάση, γιατι πηγαίνει και παίρνει τα οπλικά συστήματα που κόστισαν σε φόρους - αυτούς τους φόρους που πληρώνετε τώρα - κάτι εκαντοντάδες εκατομμύρια συν κάτι μίζες, για να τα μεταχειριστεί σαν το αυτοκίνητο που έχει στο γκαράζ του για να κάνει φιγούρα.
Αλλά μετά ΧΟΝΤΡΑΙΝΕΙ ακόμα περισσότερο η φάση.
Διότι πάει μέρα μεσημέρι, και ενώ κοιτάνε όλοι εμβρόντητοι κάνει κάτι χειρότερο: βρίσκει - και καλά - δωρεάν πετρέλαιο. Δωρεάν.
Και η τελευταία γιαγιά στην ορεινή Άνω Ραχούλα, που δεν έχει δει υπολογιστή στη ζωή της, που δεν ξέρει να κάνει γκούγκλ, γνωρίζει ότι τίποτα στην ζωή αυτή δεν είναι δωρεάν. Πόσο μάλλον το πετρέλαιο (που δεν έχει στη σόμπα της).
Διότι ΑΝ η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πήρε "δωρεάν" πετρέλαιο μερικών εκατοντάδων χιλιάδων, εμείς οι υπόλοιποι που είμαστε και-καλά μορφωμένα παιδιά και ξέρουμε ανάγνωση και γραφή θυμόμαστε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προστατεύει το μονοπώλιο των διυλιστηρίων που κοστίζει ένα ωραίο ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ευρώ τον χρόνο.

Στη Βόρεια Ντακότα, οι Αγελάδες χάνουν την ουρά τους...

 Robin Maxime, μεταφραση Βασιλοπούλου Κορίνα  για την monde-diplomatique.gr...

Στις ΗΠΑ, η εκμετάλλευση του σχιστολιθικού φυσικού αερίου και πετρελαίου έχει σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Στη Βόρεια Ντακότα ωστόσο, οι αρχές αποστρέφουν το βλέμμα.

Η φάρμα της Τζάκι Σίλκε είναι το μοναδικό κατοικημένο μέρος σε ακτίνα 35 χιλιομέτρων. Αυτή η αγρότισσα στα περίχωρα του Γουίλιστον δεν επέτρεψε ποτέ στις εταιρίες να πραγματοποιήσουν γεωτρήσεις στη γη της, όμως πολλές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα βοσκοτόπια της. Από το 2011, κάποιες από τις αγελάδες της άρχισαν να πάσχουν από κάτι περίεργο : αδυνάτιζαν και καμιά φορά, έχαναν την ουρά τους. Απευθύνθηκε λοιπόν στις αρχές της Βόρειας Ντακότα ζητώντας τους να εξετάσουν το έδαφος. Οι επιθεωρητές που πήγαν επί τόπου, δεν διαπίστωσαν καμιά ανωμαλία.

Τότε, η Τζάκι Σίλκε ήρθε σε επαφή με ένα ανεξάρτητο ειδικό από το Ντιτρόιτ ο οποίος εξέτασε δείγμα του αέρα πάνω από τη φάρμα κι εντόπισε διάφορες ουσίες : βενζόλιο, μεθάνιο, χλωροφόρμιο, βουτάνιο, προπάνιο, τολουόλιο και ξυλόλιο - που όλες τους σχετίζονται με την άντληση υδρογονανθράκων μέσω υδραυλικής ρωγμάτωσης (fracking). Στο πηγάδι της βρέθηκαν επίσης σημαντικές ποσότητες θειούχων αλάτων χρωμίου και στροντίου. Στον εγκέφαλό της εντοπίστηκαν νευροτοξικές ενώσεις και στο αίμα της ίχνη από διάφορα βαρέα μέταλλα. Συνολικά, έχει χάσει πέντε αγελάδες, δυο σκύλους, πολλές κότες και εν μέρει, την υγεία της.

Κανουλομαχίες...

Sotosblog...

Ανάμεσα στις χρυσές κάνουλες που έχει η εκάστοτε κυβέρνηση στη διάθεσή της για να χρηματοδοτεί πάθη και αδυναμίες της, εξέχουσα θέση κατέχει εκ παραδόσεως με τον πακτωλό του ο Ο.Π.Α.Π.
–εξυπηρετεί από μικρά πάθη μέχρι μεγάλες αδυναμίες. Μικρά πάθη: Το ιστορικό των Διοικητικών Συμβουλίων του σφύζει από εκλεκτούς υπουργών Πολιτισμού και Πρωθυπουργών –από ανεπάγγελτους μπιστικούς που πρέπει να καλοβολευτούν, μέχρι συγγραφείς διδακτορικών διατριβών που είναι διατεθειμένοι να χαρίσουν ένα κείμενο τους πάνω από μιαν άλλη υπογραφή που το έχει περισσότερη ανάγκη στο προφίλ της· και άλλα τέτοια πολλά, με το αζημίωτο φυσικά. Μεγάλες αδυναμίες: Χορηγίες σε Ιδρύματα, Μ.Κ.Ο. κ.τ.λ. κ.τ.λ., καθώς επίσης και διαφημιστικές καταχωρίσεις σε Μ.Μ.Ε.
Εδώ και λίγες ημέρες ο Ο.Π.Α.Π. όμως έχει περάσει στα χέρια ιδιώτη, και υπακούει πλέον στις… αδιάφθορες αρχές της ελεύθερης αγοράς –εκείνες ντε, τις οποίες προσκυνούν σαν Θεό ο κύριος Μπάμπης, η παρέα του στο Νέο Φάληρο, καθώς και οι εγκληματίες που διαχειρίζονται τις τύχες τις χώρας, μαζί με το κοπάδι των αφελών που τους ακολουθεί. Έτσι, δεν υπάρχει πια υπουργός να σηκώσει με την ίδια ευκολία όπως παλιά το τηλέφωνο, και να κάνει υποδείξεις στον Ο.Π.Α.Π. για το πού πρέπει να διοχετευθούν κονδύλια. Υπάρχει βέβαια για λογαριασμό του Μαξίμου ο Φαήλος Κρανιδιώτης, που μπορεί να δεχτεί τηλεφώνημα και να μεταφέρει τα δέοντα –δεν μείναμε δα και ορφανοί!.. Αλλά τι θα κάνει, λ.χ., το Βήμα που καίγεται για κάτι τέτοια ζεστά-ζεστά ψωμάκια αυτήν την εποχή; Θα σας πω τι μπορεί να κάνει:

(υδρογον)άνθρακες ο θησαυρός;

του Αλεξη Χαριτση, απο τις Οικοτριβες...

Το σήριαλ δηλώσεων και διαρροών σχετικά με τα πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες και τα οφέλη που θα αποκομίσει το ελληνικό Δημόσιο από την αξιοποίησή τους, καλά κρατεί. Αυτή τη φορά όμως φαίνεται ότι ακόμα και φωνές που κάθε άλλο παρά ως «αιρετικές» ή «αντισυστημικές» μπορούν να χαρακτηριστούν, αρχίζουν να διατυπώνουν έντονες επιφυλάξεις.
Σε πρόσφατη (Απρίλιος 2013) έκθεσή της για την ενεργειακή εξάρτηση των κρατών μελών της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει στο αντίστοιχο κεφάλαιο για την Ελλάδα: «Η Ελλάδα φέρεται να έχει καλές, αλλά σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητες, πιθανότητες να βρει και να εκμεταλλευθεί εγχώριο πετρέλαιο σε υπεράκτια κοιτάσματα. Ως εκ τούτου, οι αβεβαιότητες είναι προς το παρόν πολύ μεγάλες για να αλλάξει τις προτεραιότητες της ενεργειακής πολιτικής»1.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκφράζει συνεπώς σαφή επιφυλακτικότητα σχετικά με το κατά πόσο τα σχέδια έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων θα μπορούσαν, άμεσα τουλάχιστον, να αλλάξουν τον ενεργειακό χάρτη της χώρας. Για οικονομικές ή πολιτικές προεκτάσεις, όπως αυτές παρουσιάζονται συνήθως από εγχώριους και ξένους «παίκτες» του χώρου, ούτε λόγος δεν γίνεται στην έκθεση…
Λίγες μέρες μετά (18/05), σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Τα Νέα», η καθηγήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πρόεδρος της επιτροπής που επόπτευσε τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και τη Νότια Κρήτη, Σοφία Σταματάκη, ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρη, χαρακτηρίζοντας το ενδεχόμενο να ζήσει η Ελλάδα, κάποια στιγμή στο μέλλον, αποκλειστικά με τους πόρους από το πετρέλαιο ως «φανταστικό σενάριο». Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, η κ. Σταματάκη συμπληρώνει: «Αντί να δούμε τι θα κάνουμε για να βγούμε από την κρίση, επαναπαυόμαστε και περιμένουμε τα πετρέλαια»2.
Τα παραπάνω φανερώνουν ότι ένα μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται –σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων κάθε άλλο παρά δεδομένο είναι ακόμα και για τις παγκόσμιες ελίτ. Ο τρόπος με τον οποίο όμως τίθεται το ζήτημα στον εσωτερικό δημόσιο διάλογο δείχνει ότι η υπεράσπιση αυτού του μοντέλου στηρίζεται πολύ περισσότερο σε ένα πλέγμα ιδεολογημάτων παρά σε πραγματικά δεδομένα.
Στον αντίποδα, να μην ξεχνάμε τις αντιδράσεις κατοίκων και περιβαλλοντικών οργανώσεων στα Ιόνια νησιά (περιοχή ενδιαφέροντος για την εξόρυξη υδρογονανθράκων) καθώς φαίνεται ότι κάποιοι αποφασίζουν για το μέλλον της περιοχής τους χωρίς καν να διαβουλευτούν με την τοπική κοινωνία. Η συζήτηση για τους περιβαλλοντικούς κινδύνους από τις εξορυκτικές δραστηριότητες όσο και η ανάγκη για διαφορετικές αναπτυξιακές προτεραιότητες μπορεί να φαινεται ως αναχρονιστική ή «μειοψηφική» στο κεντρική πολιτική σκηνή, είναι όμως πραγματική και ζωντανή στο τοπικό επίπεδο, αποδεικνύοντας ότι «ρεαλισμός» χωρίς τους άμεσα ενδιαφερόμενους δεν υπάρχει…
Είναι βέβαιο ότι το ζήτημα θα μας απασχολήσει για χρόνια… Χρέος της Αριστεράς είναι να το θέσει στη σωστή του διάσταση και να μην εγκλωβιστεί στα διλήμματα και υιοθετήσει τα μυθεύματα άλλων… Ακόμα σημαντικότερο για την Αριστερά είναι να αφουγκραστεί και να συνομιλήσει με τα υπαρκτά κοινωνικά κινήματα και τις τοπικές κοινωνίες και όχι να ενσωματώσει έναν κυρίαρχο λόγο ο οποίος, εκτός των άλλων, είναι και αρκετά διφορούμενος επιστημονικά.

ΑΛΕΞΗΣ ΧΑΡΙΤΣΗΣ

[1] European Commission, “European Economy. Member States Energy Dependence: An indicator-based Assessment”, Occasional Papers 145, April 2013, Σελ. 118
[2] http://goo.gl/VGk7R

Η βλακεία είναι πιο επικίνδυνη από την ατμοσφαιρική ρύπανση...

Νίκος Χαραλαμπίδης, greenpeace...

Το λεκανοπέδιο μοιάζει ώρες-ώρες με τεράστια ψησταριά. Η «τζακίλα» κάνει την ατμόσφαιρα πνιγηρή και πυροδοτεί μια έντονη συζήτηση γύρω από τους κινδύνους της ατμοσφαιρικής ρύπανσης για την ανθρώπινη υγεία. Το ΥΠΕΚΑ δείχνει να ξαφνιάζεται και σε χρόνο ρεκόρ οργανώνει σύσκεψη για να αντιμετωπίσει το επείγον θέμα που φιγουράρει πλέον στα πρωτοσέλιδα. Ναι, το νέφος ξαναγίνεται πρωτοσέλιδο!
Ταυτόχρονα, διαφημιστικά μηνύματα των εταιρειών εμπορίας πετρελαίου μας ωθούν να γυρίσουμε στα «σίγουρα», δηλαδή στο πετρέλαιο, αντί να πειραματιζόμαστε με άγνωστες ή επικίνδυνες λύσεις. Και τελικά, καταλήγουμε ότι η υγεία μας απειλείται από … τα τζάκια (εντάξει, και το τι καίνε).
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Φωτεινά μυαλά της κυβέρνησης συνέλαβαν την φαεινή ιδέα να αυξήσουν το φόρο κατανάλωσης (άρα και την τελική τιμή) στο πετρέλαιο θέρμανσης με σκοπό την αύξηση των δημόσιων εσόδων. Αγνοώντας, όμως, ότι έσοδα για το κράτος, μαζί με θέσεις εργασίας και κυκλοφορία κεφαλαίων στην αγορά μπορούν να φέρουν άμεσα η εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια και οι τεχνολογίες όπως ο ηλιακός κλιματισμός, η γεωθερμία και η βιομάζα, που αποδεδειγμένα μπορούν να μας ζεστάνουν. Μέσα λοιπόν στο δημιουργικό τους αυτό οργασμό (ή χάος, πιο σωστά!), τους ξεφεύγουν κάποιες...λεπτομέρειες:

• Η οικονομική κρίση έχει άμεσες επιπτώσεις σχεδόν σε κάθε άκρη της κοινωνίας μας και έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση αποδοχών και διαθέσιμων πόρων.
• Ήδη από τον περασμένο χειμώνα έχει μειωθεί σημαντικά η κατανάλωση πετρελαίου.
• Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοικιών, ειδικά αυτών των πιο αδύναμων οικονομικά, δεν έχει βασική θερμομόνωση.
• Η εισαγωγή πετρελαίου επιβαρύνει σημαντικά το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας απαιτώντας συνεχή εξαγωγή κεφαλαίων, ενώ τορπιλίζει την ενεργειακή μας αυτάρκεια.
• ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ!

Από την άλλη εμείς οι πολίτες, κάτι πρέπει να κάνουμε για να ζεσταθούμε. Στην περίπτωση που υπάρχει ένα οργανωμένο κράτος, προσβλέπουμε στις απαραίτητες δικές του πράξεις για προώθηση της εξοικονόμησης ενέργειας και της χρήσης περιβαλλοντικά σωστών εναλλακτικών μορφών θέρμανσης, με στόχο την κατά το δυνατό απαλλαγή μας από το βρώμικο και ακριβό πετρέλαιο! Στην περίπτωση όμως που το κράτος αυτό είναι απαξιωμένο και θεωρείται ανίκανο, εμείς αυτοσχεδιάζουμε: Τζάκια, ξυλόσομπες, κουκουνάρες, θερμοπομποί, κλιματιστικά, σύγχρονες σόμπες πέλετς … όλα παίζουν.
Μόνο ένας εξωγήινος δεν θα έβλεπε μπροστά του την εικόνα της παράνομης υλοτομίας, της εξαγωγής κεφαλαίων για εισαγωγή ξυλίας, αλλά και των ενεργειακά φτωχών συμπολιτών μας να πελεκάνε περιαστικά δάση ή ακόμα και πεσμένες κολώνες του ΟΤΕ, να οδηγούν στην πυρά παλιά έπιπλα, μοριοσανίδες, κουφώματα από κατεδαφίσεις, σκουπίδια, λάστιχα κ.ο.κ. Το πρόβλημα λοιπόν δεν εντοπίζεται στην άγνοια κινδύνου για την υγεία (τη δικιά τους αλλά και των άλλων), αλλά στην αδυναμία θέρμανσης των κατοίκων της χώρας μας με το λιγότερο καταστροφικό τρόπο. Αντίθετα,  το πρόβλημα είναι οι ανεγκέφαλοι αρμόδιοι! Συνέλαβαν την ιδέα της αύξησης τιμής του πετρελαίου, χωρίς να «δουν» τις άδειες τσέπες των καταναλωτών αλλά και τη συνεχόμενη κατασπατάλιση των ελάχιστων διαθέσιμων κεφαλαίων για (περιορισμένη) εισαγωγή πετρελαίου. Τώρα, απότομα, νοιάζονται για την υγεία μας!
Αν πάμε ένα κλικ πιο παλιά (1998), η Greenpeace αντιμετωπίστηκε ως γραφική όταν αναφέρθηκε στην ατμοσφαιρική ρύπανση, επικέντρωσε την προσοχή στα αιωρούμενα σωματίδια και εκτίμησε ότι η μακροχρόνια έκθεση των κατοίκων σε αυτή τη ρύπανση, μειώνει το προσδόκιμο ζωής περί τον ένα χρόνο. Συνεχίσαμε να επιμένουμε και όταν ξεκίνησε η συζήτηση για τη νομιμοποίηση της πετρελαιοκίνησης (σημαντική πηγή αιωρούμενων σωματιδίων) στα ΙΧ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου οι συγκεντρώσεις ρύπων ξεπερνούν τα προτεινόμενα όρια μία στις δύο ημέρες!!!
Και ήρθε η κρίση. Και στο όνομα της ανάπτυξης και της αναγκαίας ένεσης στην αγορά αυτοκινήτου, νομιμοποιήθηκε η πετρελαιοκίνηση. Χωρίς όμως να υπάρξουν τα απαραίτητα μέτρα για την καταπολέμηση της νοθείας του πετρελαίου. Λίγο νωρίτερα, νομιμοποιείται και η χρήση σύγχρονων κεντρικών καυστήρων πέλετς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη,χωρίς όμως να συνοδεύεται από τα απαραίτητα μέτρα για την αποτελεσματική τους προώθηση, με αποτέλεσμα να έχουν εγκατασταθεί ελάχιστοι σύγχρονοι καυστήρες.
Και τώρα, οι ίδιοι που με τις αποφάσεις τους μειώνουν το προσδόκιμο ζωής μας (κυριολεκτώ) ανησυχούν για το χριστουγεννιάτικο νέφος αιθαλομίχλης και κάνουν έκτακτες συσκέψεις για να μας σώσουν!
Α, όσο για τα έσοδα του δημοσίου μετά την αύξηση της τιμής του πετρελαίου (σχεδόν διπλασιασμός σε 2 χρόνια), αυτά δεν αυξήθηκαν, λόγω της μείωσης της κατανάλωσης. Αντίθετα, καλοσχεδιασμένες δράσεις ανάπτυξης -μέσω ΕΣΠΑ ή άλλων εργαλείων χρηματοδότησης- θα μπορούσαν να αποφέρουν έσοδα για το κράτος και κυκλοφορία κεφαλαίων στην αγορά μαζί με θέσεις εργασίας, αφού στόχο θα είχαν την εξοικονόμηση ενέργειας και τη σταδιακή απεξάρτηση από το πετρέλαιο. Ναι λοιπόν, η βλακεία είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Αν μιλάμε για λύσεις, υπάρχουν πολλές και χρειάζεται να υλοποιηθούν άμεσα:

• Άμεση δημοσιοποίηση ελάχιστων στάνταρντς για τους καυστήρες (κάθε τύπου).
• Άμεση δημοσιοποίηση ελάχιστων στάνταρντς για τα καύσιμα.
• Δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα, στον κτηριακό τομέα, για να σταματήσουμε επιτέλους να προσπαθούμε να ζεστάνουμε (και μετά να δροσίσουμε) κτήρια σουρωτήρια.
• Προώθηση ενεργειακού μοντέλου θέρμανσης που στηρίζεται σε οικονομικά αποδοτικές και περιβαλλοντικά σωστές μορφές θέρμανσης, όπως ο ηλιακός κλιματισμός, η γεωθερμία και η βιομάζα.
• Δέσμη αποτελεσματικών μέτρων για την καταπολέμηση της λαθροϋλοτόμησης.

Επίτηδες το κράτησα για το τέλος: δεν εννοείται φορολόγηση που δεν συνδέεται με κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική. Αν για παράδειγμα, τα χρήματα από τον ΕΦΚ και την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων κατευθύνονταν σε δράσεις μαζικής αναβάθμισης του κτηριακού αποθέματος και στοχευμένες δράσεις για τους πλέον αδύναμους (π.χ. επιδόματα και προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης με ιδιαιτέρως ευνοϊκούς όρους), τα οφέλη για την οικονομία θα ήταν πολλαπλά και σημαντικότερα. Ενώ λοιπόν είδαμε την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης να πετάει στον ουρανό, δεν έχουμε ακόμα δει κάποια αποτελεσματική πρωτοβουλία για την πάταξη λαθρεμπορίου και νοθείας του πετρελαίου. Τυχαίο;
(Και δεν αναφέρομαι καν στην προώθηση των μέσων συλλογικής μεταφοράς, των μέσων σταθερής τροχιάς και των αυτοκινήτων χαμηλής κατανάλωσης και εκπομπών που θα καταπολεμούσαν την ατμοσφαιρική ρύπανση από τις μεταφορές.) Το μόνο που απαιτούν οι λύσεις είναι ψυχραιμία και κοινή λογική. Και τα δυο φαίνεται να απουσιάζουν από αυτούς που αποφασίζουν εδώ και καιρό για το πώς θα βγει η κοινωνία και η οικονομία από την κρίση.
Ανίκανοι, ανόητοι και επικίνδυνοι. Φτάνει πια!

Τα κούτσουρα βλάπτουν σοβαρά την υγεία…

Αιεν αριστευειν...

Δεν περνάει μέρα που δεν αναφέρονται τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης στις βλαβερές συνέπειες της καύσης ξύλων αντί του πετρελαίου. Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…
Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…
Δεν ξέρω κατά πόσο ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν τα μικροσωματίδια, αλλά είναι εδώ και χρόνια πεπεισμένος για τις ανεπανόρθωτες βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν οι γκεμπελίσκοι με μικρόφωνο…
Λένε λοιπόν ότι οι πολίτες προσπαθούν να ζεσταθούν αυτόν τον χειμώνα καίγοντας ξύλα ακατάλληλα για καύση. Ξύλα που έχουν πρόσθετα όπως βερνίκι, χρώματα, μελαμίνη από παλιά έπιπλα ή άλλες κατασκευές. Πόσοι τόνοι άραγε επίπλων υπάρχουν προς καύση; Αλλά κανείς από τους “ευαίσθητους” για το περιβάλλον και την υγεία μας δημοσιοκάφρους δεν αναφέρεται στην προφανή αιτία όλων αυτών που δεν είναι άλλη από την κτηνωδία της εξίσωσης πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, εμπνεύσεως Παπακωνσταντίνου-ΓΑΠ για να μην ξεχνιόμαστε, με άξιο συνεχιστή τον Αντώνη Σαμαρά που περιχαρής εύχεται για το 2013 να έρθει η ανάπτυξη με την ίδια αφέλεια που τα μοντέλα στα καλλιστεία εύχονται παγκόσμια ειρήνη…
Κανείς τους βέβαια δεν έχει ιδέα πώς την βγάζουν οι ακριτικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και τα ορεινά χωριά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους κι αν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όσες αναλύσεις και να παρουσιάσουν, όσους ειδικούς, όσα στοιχεία είναι αληθινά είτε τραβηγμένα, για να σπείρουν φόβο και πανικό, το γεγονός είναι ένα. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα να ζεσταθεί, η κυβέρνηση χάνει έσοδα γιατί οι φωστήρες δεν πρόβλεψαν πως θα μειωθεί η κατανάλωση πετρελαίου (ή δεν θέλησαν να το λάβουν υπ’όψη) και τώρα ετοιμάζονται να βάλουν φόρο είτε στα καυσόξυλα, είτε στους παραγόμενους ρύπους στις καμινάδες των σπιτιών…
“Θα βάλουν φόρο στα παράθυρα” είχε προφητεύσει ο Κοσμάς ο Αιτωλός κάποτε και αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε φτάσει στις καμινάδες δεν είμαστε μακριά στο να βγει αληθινός.
αἰέν ἀριστεύειν

Και ‘μεις φωνάζαμε, ζήτω και γεια…

του Μαριου Διονελλη...

Διαβάζαμε χαρούμενοι στην Κρήτη για τη έκθεση της Deutsche Bank, σχετικά με τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου. Διαβάζαμε τους τίτλους των εφημερίδων που αυτοθαυμάζονταν επειδή πρώτες τα είχαν προβλέψει. Έρχονταν και από τη Γερμανία να το επιβεβαιώσουν…
Διαβάζαμε: «…από τα χρήματα του φυσικού αερίου η Ελλάδα θα δικαιούται περίπου τα μισά. Τα άλλα μισά στο κόστος των εξορύξεων και στο κέρδος των επενδυτών». Πανηγυρίζαμε: Τα «μισά» είναι 214 δις. Μου φτάνουν.
Διαβάζαμε: «…τη χρονική στιγμή που τα κοιτάσματα θα αρχίσουν να εισρέουν στην αγορά, θα κάνουν πολύ πιο διαχειρίσιμα τα δανειακά βάρη της Ελλάδας».
Πανηγυρίζαμε: Και τα λεφτά του αερίου στους δανειστές μας θα πάνε. Κι έτσι δεν είχαμε αυταπάτες για ξεροκόμματα σε υγεία και παιδεία…
Διαβάζαμε: «…η αποκλιμάκωση του εργατικού κόστους και οι καθοδικές πιέσεις και σε άλλα κόστη στην ελληνική οικονομία προσφέρουν βελτιωμένα λειτουργικά περιθώρια στις εταιρείες που θα αποφασίσουν να επενδύσουν».
Πανηγυρίζαμε: Άφθονος υπόγειος πλούτος με φτηνά εργατικά χέρια, προσεχώς δουλειά για όλους με μισθό Ινδίας.
Διαβάζαμε: «…υπάρχει κίνδυνος να εκτροχιαστεί η προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας από την ευφορία που μπορεί να προκαλέσουν τα ευρήματα».
Πανηγυρίζαμε: Τα μέτρα και τα μνημόνια για την «ανάταξη της οικονομίας» θα είναι εδώ, με ή χωρίς φυσικό αέριο…
Διαβάζαμε: «…οι εταιρείες ερευνών πετρελαίου και αερίου είναι συνηθισμένες να λειτουργούν σε καθεστώτα που χαρακτηρίζονται από αυξημένη πολιτική αβεβαιότητα».
Πανηγυρίζαμε: Και Λιβύη να γίνουμε, και Ιράκ να γίνουμε, το αέριο και το πετρέλαιο θα βγαίνουν. Οι εταιρίες ξέρουν, είναι συνηθισμένες, δεν ανησυχούν.
Μας τα έγραφαν και διαβάζαμε.
Και ‘μεις φωνάζαμε, ζήτω και γεια… 

Κόκκινη κλωστή δεμένη...

Του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Δεν μπορούμε να έχουμε παράπονο. Εκτός από τις «θεσμικές» διασώσεις, υπάρχουν κι εκείνες που τις χρωστάμε στο φημισμένο «ελληνικό δαιμόνιο». Η πιο φρέσκια έχει το όνομα του φυσικού αερίου και την οσμή του πετρελαίου. Κατά διαβολική (ή σαδιστική) σύμπτωση, ενώ πάμπολλοι αδυνατούν να αγοράσουν πετρέλαιο για να ξεχειμωνιάσουν, η μικρή οθόνη της τηλεόρασης και του υπολογιστή, καθώς και πολλά πρωτοσέλιδα κατακλύστηκαν από πετρελαιοπηγές και αγωγούς. Αλλά και από δολάρια. Και όχι σε τίποτα αστεία δισ. πια. Αλλά σε τρισ.: 1,3 τρισ. δολάρια... Καθαρίζουμε το δικό μας χρέος, της Κύπρου και όλων των PIGS και μας περισσεύουν τα πλούτη του Μίδα.
Μακάρι οι παραμυθητικές υποθέσεις που παρουσιάζονται σαν αναμφίλεκτα επιστημονικά δεδομένα να αληθεύουν έστω κατά ένα τοις χιλίοις. Αν όμως δεν μας συνεπάρει ο ενθουσιασμός, βλέπουμε πως η έκφραση «η απόρρητη έκθεση ΤΩΝ Ελλήνων επιστημόνων επιβεβαιώνει ότι...», που θεμελιώνει σχεδόν όλα τα ρεπορτάζ και τους σχετικούς τίτλους, πάσχει. Πρώτον, πόσο «απόρρητη» είναι μια έκθεση που διοχετεύεται εντέχνως για να γίνει ευρύτατα γνωστή έως την τελευταία υποδιαστολή της, ώστε να ενισχυθεί με την υπεραξία της υπερβολικής δημοσιότητας και της συναφούς συνωμοσιολογίας; Δεύτερον, το επιβλητικό άρθρο «των» (που θα έπρεπε να λείπει ή να υπάρχει ένας αριθμός στη θέση του) διακινεί την πλασματική βεβαιότητα ότι την υπεραισιόδοξη έκθεση την προσυπογράφει το σύνολο ΤΩΝ Ελλήνων επιστημόνων και όχι μόνο δύο ή τρεις ή... Τρίτον, πόσο ειδικοί είναι όντως όλοι όσοι μας παρηγορούν με πετρελαιοβριθείς δηλώσεις τους στα κανάλια, χωρίς την παρουσία λιγότερο αισιόδοξων ειδημόνων;
Προ καιρού σωθήκαμε με τις ανακαλυφθείσες μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής, αξίας 670 δισ. ευρώ. Επειτα σαν διαχειριστής τους εμφανίστηκε «ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου», ομογενής της Αμερικής, που θα μας δώριζε 600 δισ. αν αλλάζαμε το Σύνταγμα. Κατόπιν κυκλοφόρησε η φήμη για την «πρωτοβουλία Ελλήνων εφοπλιστών να αγοράσουν το εθνικό χρέος». Στο ενδιάμεσο πληροφορηθήκαμε ότι το υπέδαφός μας φυλάει εκατοντάδες εκατομμύρια τόνους ουρανίου, οσμίου, λανθανίου κ.λπ., που αρκούν για να ζήσουμε εμείς καλά και πολύ πολύ καλύτερα οι επόμενες είκοσι γενιές Ελλήνων. Ολα αυτά τα εύηχα πλην αστήρικτα επιβάλλουν να φερθούμε τώρα όπως ορίζει η νεότευκτη παροιμία: Οπου ακούς πολύ πετρέλαιο, κράτα και μικρό μπιτόνι.

Καλώς ήρθε το πετρέλαιο;;;;

του Μαριου Διονελλη απο τον Δρομο της Αριστερας...

Εμπόριο ελπίδας με τα ορυκτά καύσιμα στην πλάτη των Ελλήνων;

Μια εσωκομματική αντιπαράθεση και ακόμα ένα επεισόδιο στα συντροφικά μαχαιρώματα του ΠΑΣΟΚ ήταν αρκετά για να αποκαλύψουν την εξαπάτηση εις βάρος των Ελλήνων σχετικά με τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας. Η καταγγελία του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κρίτωνα Αρσένη για την παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων στις σεισμικές έρευνες που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο στην Ελλάδα προκάλεσε ένα ιδιαίτερα κακεντρεχές «τιτίβισμα» στο twitter του πρώην υφυπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή...

Ο καβγάς για τις φάλαινες
Ο Κρίτωνας Αρσένης ζήτησε να τηρηθούν οι ευρωπαϊκοί νόμοι και να υπάρχουν οι απαιτούμενοι παρατηρητές θαλάσσιας ζωής στο νορβηγικό πλοίο που κάνει αυτή την περίοδο έρευνες στο Ιόνιο Πέλαγος, ακριβώς στην περιοχή όπου βρίσκονται τα περάσματα των κητωδών (φάλαινες και δελφίνια της περιοχής). Ο Γ. Μανιάτης απάντησε πως «ο ευρωβουλευτής πρέπει να είναι σίγουρος ότι τα θαλάσσια κήτη του Ιονίου κινδυνεύουν λιγότερο από τις σεισμικές έρευνες, απ’ ό,τι κινδυνεύουν οι κάτοικοι αυτής της χώρας από ορισμένες πρωτοβουλίες Ελλήνων ευρωβουλευτών».
Με βάση τα παραπάνω θα περίμενε κανείς ο Κρίτων Αρσένης να αναδιπλωθεί. Εξάλλου ο κ. Μανιάτης εκφράζει πλέον το σκληρό πυρήνα του βενιζελικού ΠΑΣΟΚ όντας στενός συνεργάτης του προέδρου και πρόσφατα διορισθείς ως γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ωστόσο, ο ευρωβουλευτής επέστρεψε με πολύ σοβαρότερη καταγγελία, ανοίγοντας για τα καλά ένα θέμα που μέχρι στιγμής δεν έχει συζητηθεί σοβαρά στην Ελλάδα.

Φούμαρα τα νούμερα;
Στη νεότερη παρέμβασή του ο Κρίτων Αρσένης άφησε κατά μέρους τις φάλαινες και μίλησε για «εμπόριο ελπίδας» που έχει στηθεί εις βάρος του ελληνικού λαού γύρω από τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μιλώντας στον Δρόμο ο ευρωβουλευτής τονίζει πως «δημιουργείται ένας τεχνητός παράδεισος για τους Έλληνες. Τα νούμερα που ακούγονται είναι αστρονομικά και δεν έχουν καμία απολύτως βάση εφόσον δεν έχουν γίνει ακόμα οι έρευνες. Οι έρευνες θα πάρουν πολλά χρόνια και δεν μπορεί να αποτελούν απάντηση στο τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας», λέει ο κ. Αρσένης.
Ακόμα και αν βρούμε πετρέλαιο, το όποιο όφελος θα έρθει πολύ μετά, λέει ο κ. Αρσένης: «Αυτή τη στιγμή κάνουμε έρευνες για να δούμε αν υπάρχει πιθανότητα κοιτασμάτων στις περιοχές αυτές. Αν διαπιστώσουμε την πιθανότητα, τότε θα έρθουν άλλες εταιρίες να δουν αν μπορούν να τα εξορύξουν και αν μπορούν να το εξορύξουν θα πάρει αρκετά χρόνια για να γίνει η εξόρυξη. Κάποιοι στην Ελλάδα μιλούν ήδη για έσοδα 150 δισεκατομμυρίων, ενώ μόλις πριν από μία εβδομάδα ξεκινήσαμε την έρευνα. Απλά υποσχόμαστε παραδείσους σε εξαθλιωμένους πολίτες και σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο».
Στη δημόσια συζήτηση για τα ελληνικά πετρέλαια ο κ. Αρσένης θυμίζει πως το 20% του ΑΕΠ της χώρας προέρχεται από τον τουρισμό. Αν οι εξορύξεις βάλουν σε κίνδυνο την εικόνα μας ως τουριστικό προορισμό (με την πιθανότητα π.χ. ενός ατυχήματος), τότε θα πρέπει να συνυπολογίσουμε το κόστος και τα οφέλη, λέει ο ίδιος. «Αν είμαστε έτοιμοι να βάλουμε σε κίνδυνο περίπου μία στις τέσσερις θέσεις στον τουρισμό, τότε ας το αποφασίσουμε στο πλαίσιο ενός δημόσιου διαλόγου στην κοινωνία. Δεν είναι εσωκομματικό ζήτημα αν και έγινε μεγάλη προσπάθεια να παρουσιαστεί ως τέτοιο» αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ χαρακτηρίζει μύθο και τη φιλολογία περί φτηνών καυσίμων σε μια μελλοντική Ελλάδα που θα παράγει πετρέλαιο. «Οι τιμές των καυσίμων καθορίζονται στα διεθνή χρηματιστήρια και είναι αστείο να πιστεύουμε ότι θα έχουμε φθηνότερη βενζίνη. Η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι από τις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του κόσμου, εντούτοις οι πολίτες τους πληρώνουν πανάκριβα το πετρέλαιο…»

Η συζήτηση φουντώνει στην Κρήτη
Η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο στελεχών του ΠΑΣΟΚ και η συντονισμένη επίθεση των ΜΜΕ εις βάρος του κ. Αρσένη άνοιξαν τη σχετική συζήτηση και στην Κρήτη, η οποία έχει άμεσο ενδιαφέρον για το θέμα, το οποίο έφτασε και στο περιφερειακό συμβούλιο με παρέμβαση της παράταξης «Μία Κρήτη» (Οικολόγοι – ΔΗΜΑΡ) η οποία υπενθύμισε πως εκτός από τον Κρ. Αρσένη, έχουν μιλήσει για σοβαρές περιπλοκές που συνεπάγεται η προοπτική της Κρήτης ως πετρελαιοπαραγωγού ο π. Υπουργός ΥΠΕΚΑ καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Πρύτανης Παντείου Γρηγόρης Τσιάλτας και ο συνεργάτης του Γεράσιμος Ροδοθέατος σε σχετική ημερίδα του ΕΛΚΕΘΕ.
Στην παρέμβασή του ο επικεφαλής της παράταξης Αντώνης Ανηψητάκης ζητά να ενημερωθεί αν έχει ζητηθεί η γνώμη της Περιφέρειας Κρήτης για τις έρευνες που θα διεξαχθούν, αν έχει ζητηθεί σχετική γνωμοδότηση από το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών που εδρεύει στην Κρήτη, αλλά και αν υπάρχει στα χέρια της Περιφέρειας κάποια αξιόπιστη οικονομοτεχνική μελέτη που να αποτιμά τις οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτού του εγχειρήματος.

Μάριος Διονέλλης

Γνώριζε ο Γ. Παπανδρέου για τα κοιτάσματα , αλλά το απέκρυπτε...

politis-gr...

Ο Γ. Παπανδρέου γνώριζε για τα ενεργειακά κοιτάσματα και δη αυτά που βρίσκονται νότια της Κρήτης, αλλά το απέκρυπτε.

Αυτό προκύπτει από έγραφα τα οποία δημοσίευσε το WikiLeaks και αφορούν «ενδοεταιρικές» συνομιλίες των στελεχών του αμερικανικού ιδρύματος στρατηγικών πληροφοριών Stratfor .

Τα συγκεκριμένα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν συζητήσεις του επικεφαλής της Stratfor με δικούς του αναλυτές- δεν είναι δηλαδή μια εκτίμησή τους απλά, αλλά διαρροή.

Αναφέρουν για κοιτάσματα που έχουν εντοπιστεί νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km2, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της ελληνικής Α.Ο.Ζ .

Σε τηλεγράφημα του Stratfor, επίσης, αναφέρεται η πιθανότητα να ενταχθεί η Ελλάδα «στο μπλοκ του δολαρίου», στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης των φυσικών της πόρων.

Ο συντάκτης παρατηρεί ότι «τελικά η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του δολαρίου είναι το μεγάλο παιχνίδι που παίζεται αυτό τον καιρό στα παρασκήνια».

Η πηγή των πληροφοριών περιγράφεται ως «οικονομική με πολύ καλές διασυνδέσεις» και έχει τον ανώτερο βαθμό αξιοπιστίας (Α).

Στο σημείωμα υπάρχει εκτενής αναφορά «στη δυνατότητα της Ελλάδας να γίνει μεγάλη παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου». Πιο εντυπωσιακό όμως είναι το τέλος του κειμένου. «Στην περίπτωση που η Ελλάδα γίνει σημαντική παραγωγός φυσικού αερίου/πετρελαίου, η χώρα θα προτιμήσει να ανήκει στο μπλοκ του δολαρίου. Από ό,τι κατανοούμε ο Παπανδρέου φλερτάρει με τις ΗΠΑ». Ο συντάκτης διαπιστώνει πως «το να γίνει η Ελλάδα μέλος της ζώνης του δολαρίου ταιριάζει με το νέο γεωπολιτικό σενάριο που έχει διαμορφώσει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ».

Οι – με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα – «ενδοεταιρικές» συζητήσεις των στελεχών που διέρρευσαν, αφορούν διάστημα από τις αρχές του 2010 μέχρι το 2011.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το Δεκέμβριο του 2009 δήλωνε ότι «στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο»(σ.σ προσοχή στη παγίδα. Αναφερόταν τεχνηέντως σε πετρέλαιο και όχι σε φυσικό αέριο, όταν οι σχετικές ερωτήσεις αφορούσαν γενικά υδρογονάνθρακες) και όπως αποδεικνύεται τα κοιτάσματα, ειδικά νότια της Κρήτης, είχαν ήδη εντοπιστεί και ήταν γνωστά.

Επίσης λίγους μήνες μετά και ενώ οι πληροφορίες είχαν αρχίσει και διέρρεαν ο μέχρι σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος μιλώντας στη Βουλή έλεγε τα ίδια: «Δεν υπάρχει …πετρέλαιο στην Ελλάδα».

Τα ερωτήματα λοιπόν που προκύπτουν είναι εύλογα και πολλά, με κυριότερο το «Γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν προτίμησε να δημοσιοποιήσει ,τουλάχιστον, την ύπαρξη των μεγάλων κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης και αδιαμφισβήτητα εντός της ελληνικής ΑΟΖ , προκειμένου να διαμορφώσει τις αναγκαίες θετικές προσδοκίες των αγορών για την ελληνική οικονομία , αλλά προτίμησε την οδό της απόκρυψης και του ψεύδους;» .

Μήπως γιατί με αυτό τον τρόπο δεν θα ήταν δυνατή η καταβαράθρωση της ελληνικής οικονομίας και η οδήγηση της χώρας στις δαγκάνες του ΔΝΤ;

Τέλος, μήπως η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου για το περίφημο δημοψήφισμα , το οποίο υπέθαλπε τον κίνδυνο εξόδου από το ευρώ, αποσκοπούσε στην … «ζώνη του δολαρίου» ;