Μα, προφανώς, ο Σόιμπλε, σπεύδουν να απαντήσουν πολλοί, από όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων μάλιστα. Ο Στουρνάρας είναι ένας απλός εντολοδόχος. Άλλωστε, όπως όλοι ξέρουμε, η Ελλάδα βρίσκεται υπό κατοχή, είναι θύμα κακόβουλων ξένων που τη φθονούν, έχει μετατραπεί σε αποικία. Αυτό, βέβαια, δεν απαλλάσσει τις ελληνικές κυβερνήσεις από ευθύνες. Ίσα ίσα. Απλώς, οι κυβερνώντες εγκαλούνται για υποχωρητικότητα μπροστά στους ξένους ή ακόμα και επειδή είναι βασιλικότεροι του βασιλέως, εφαρμόζουν ό,τι τους ζητούν οι εντολείς και κάτι παραπάνω, επειδή σπεύδουν σαν σπασίκλες μαθητές να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες των εντολέων. Άλλωστε, απλοί εντολοδόχοι είναι, όχι παραγωγοί… Πλάθεται, έτσι, ο νέος επικολυρικός μύθος για μια σύγκρουση του καλού ελληνικού λαού με τους κακούς ξένους δανειστές –μια εικόνα βολική στην ευκολία της, από την οποία όμως απουσιάζουν οι φτωχοί και οι πλούσιοι, το κεφάλαιο και οι εργαζόμενοι, οι τάξεις και οι συγκρούσεις μεταξύ τους. Και κάπου εκεί, στο φόντο του εθνικού και όχι ταξικού χαρακτήρα της κρίσης και της σύγκρουσης, αρχίζουν να αναμειγνύονται οι ανοησίες περί «υποκατάστασης του αριστερού λόγου από τον δικαιωματισμό», με τους γελοιογραφικούς λεονταρισμούς περί manu militari κ.λπ.…
Η «αποικία χρέους»
Μεγάλη συμβολή σε αυτή την οπτική έχει η περιγραφή της Ελλάδας ως «αποικίας χρέους». Ο εμπνευστής του όρου, Ν. Κοτζιάς, αναδιατυπώνει τις έννοιες της αυτοκρατορίας και της αποικίας (ως «αποικίας χρέους»), συνθέτοντας στην ουσία μία ακόμα παραλλαγή των γνώριμων θεωριών της εξάρτησης.
