Μια χαρά είναι τα γενόσημα - εκτός αν είσαι ρατσιστής

του Στρατου Σαφιολεα, απο toportal...

O καυγάς για τα Γενόσημα Φάρμακα στην Ελλάδα κρύβει μια ασύλληπτη προσπάθεια κερδοσκοπίας και πλουτισμού γνωστών και συγκεκριμένων συμφερόντων.
Πάει καιρός που σερβίρεται από «δημοσιογράφους» και «ειδικούς» ένα εύπεπτο παραμύθι με πράουντ-του-μπι γκρίκ φαρμακοβιομήχανους, σκοτεινούς Εβραίους (Οβριούς) πράκτορες, μπάσκετ και ίσως λίγο ποδόσφαιρο, όλα φυσικά σύμφωνα με το γνωστό σχέδιο της αιμοδιψούς Τρόικας να σκοτώσει τον Ελληνικό λαό.

Μαζί τα φάγαμε τα προηγούμενα παραμύθια. Καλό είναι να μη φάμε και αυτό. Ένα τεράστιο πάρτυ πλουτισμού εις βάρος των ασθενών και των οικογενειών τους, εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και όλων εμάς των φορολογούμενων κρατούσε για χρόνια τώρα. Κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις των συμφωνιών που έχουμε υπογράψει με την Τρόικα (γιατί αυτή είναι η αλήθεια που δεν βολεύει ούτε τα κόμματα που κυβέρνησαν τόσα χρόνια) το πάρτυ αυτό τελειώνει. Όμως τα συμφέροντα που χάνουν τον εύκολο πλουτισμό αντιδρούν, και η αντίδρασή τους δε γνωρίζει φρένο: χονδροϊδή ψέμματα, κατατρομοκράτηση των ασθενών, και ωμός χρυσαυγίτικος ρατσισμός (θα εξηγήσω πιο κάτω) επιστρατεύονται. Εμείς που πιστεύουμε ότι είμαστε εξυπνότεροι από τους κυβερνώντες καλό είναι να κάνουμε μια στοιχειώδη έρευνα. Όλα είναι ένα “google search” μακριά και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός.

Τα e-mails στη χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα...

My Pillow Book...

Διέρρευσε ένα από αυτά τα e-mails με τα οποία η Τρόικα κυβερνάει την Ελλάδα –ένα από αυτά τα e-mails που δε διαρρέουν χωρίς λόγο. Μια είδηση που εκτοξεύτηκε σαν βόμβα με πυροσωλήνα την... αληθινή εφημερίδα. Μια είδηση που έσκασε σαν βόμβα στα κεφάλια των υπ’ ατμόν υπάλληλων της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας ή σαν άλλη βόμβα κρότου-λάμψης στην διαδικτυακή καθημερινότητά των υπολοίπων από εμάς. Τον λόγο –ίσως και την πηγή- της διαρροής, αργά ή γρήγορα θα τον αντιληφθούμε, αλλά προς το παρόν το θέμα μας δεν είναι τα βρώμικα κόλπα μεταξύ της Τρόικας και της κυβέρνησης των Ολετήρων. Το θέμα μας είναι η τύχη της αμυντικής μας βιομηχανίας που μπαίνει κι αυτή σε τροχιά εξαΰλωσης.

Δεν μπορεί να γνωρίζει βέβαια κανείς, ακριβώς, τη συλλογιστική της ανεπάγγελτης Φώφης και των ανίκανων συμβούλων της στο ζήτημα της τεκμηρίωσης ενός ρεαλιστικού σχεδίου σωτηρίας της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας. Όμως, υποθέτει κανείς εύλογα ότι, οι υπάλληλοι της Τρόικας έχουν πλέον πλήρη συνείδηση ότι το «πάντρεμα», στα πρόσωπα των πολιτικών μας «ταγών», χαρακτηριστικών όπως η ανικανότητα, η πρόσδεση σε άρματα διαπλεκόμενων συμφερόντων και η εξάρτηση από μικροκομματικές πελατείες, είναι η σοβαρότερη τροχοπέδη στην εκτέλεση του προγράμματος ξεπουλήματος της χώρας, προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των δανειστών.   

Η υπονόμευση του ελληνικού παραγωγικού ιστού...

Του Κωστα Λαπαβιτσα, απο την Ελευθεροτυπια...

Την άνοιξη του 2010 η Ελλάδα αντιμετώπισε ένα στρατηγικό δίλημμα: παραμονή στην ΟΝΕ και συνακόλουθη «εσωτερική υποτίμηση» ή έξοδος από την ΟΝΕ, με άρνηση πληρωμής του χρέους. Χωρίς ουσιαστική συζήτηση και με εντυπωσιακή σύμπνοια όλων των πολιτικών κομμάτων -μη σας μπερδεύουν οι μετέπειτα φραστικές κορόνες, αριστερές και δεξιές- η χώρα μπήκε στον πρώτο δρόμο.

Η καταστροφή που ακολούθησε επιβεβαιώνει ότι έγινε ιστορικό σφάλμα, που θα έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις.
Τι θα γίνει όμως από 'δώ και πέρα αν η Ελλάδα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο; Μια απάντηση μας δίνει η κατάσταση του βιομηχανικού ιστού της χώρας έπειτα από τρία χρόνια «εσωτερικής υποτίμησης». Αν πάρουμε τη βιομηχανική παραγωγή του 2005 ως βάση, με τιμή 100, τα στοιχεία δείχνουν ότι από το 2000 μέχρι το 2007, δηλαδή την περίοδο των υποτιθέμενων παχιών αγελάδων, η βιομηχανία λίμνασε, σχεδόν χωρίς καμία απόκλιση από το 100. Από το 2008 και μετά εμφανίστηκε ταχύτατη μείωση, για να πέσουμε περίπου στο 70 κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013.
Δηλαδή η Ελλάδα έχει χάσει σχεδόν το 30% της ήδη χαμηλής βιομηχανικής της παραγωγής, ενώ περίπου το 20% της απώλειας οφείλεται στην «εσωτερική υποτίμηση».

Ο πετυχημένος κ. Μυτιληναίος...

Cogito ergo sum...

Σε δημοσίευμά της στους Financial Times, με τίτλο "Greek industry looks beyond the crisis (Η ελληνική βιομηχανία βλέπει πέρα από την κρίση)", η δημοσιογράφος Κάριν Χόουπ ασχολείται με τον Όμιλο Μυτιληναίου και συνομιλεί με τον πρόεδρο του Ομίλου. Τα όσα είπε στην Κάριν Χόουπ ο Ευάγγελος Μυτιληναίος είναι εξόχως αποκαλυπτικά και αξίζει να σταχυολογήσουμε μερικά απ' αυτά:

"Ο Όμιλος είναι ακόμη κερδοφόρος, με τζίρο που αναμένεται να φτάσει το 1,5 δισ. εφέτος (...) Αν δεν υπήρχε αυτή η κρίση, θα είχαμε ανάπτυξη πολλών εκατομμυρίων ευρώ, μέσα από μεγάλες επενδύσεις στην ενέργεια. Θα είχαμε συμμετάσχει στις τουρκικές ιδιωτικοποιήσεις των εργοστασίων παραγωγής ενέργειας και θα είχαμε χτίσει μια βάση εκεί"

Η δημοσιογράφος σημειώνει ότι ο Όμιλος Μυτιληναίου απέκτησε την Αλουμίνιον της Ελλάδος (την μόνη εταιρεία επεξεργασίας αλουμίνας στην Ελλάδα) και την ΜΕΤΚΑ (τεχνική εταιρεία ειδικευμένη στην κατασκευή εργοστασίων παραγωγής ενέργειας) και ο Ευάγγελος Μυτιληναίος παρατηρεί γι' αυτό το επενδυτικό πρόγραμμα ύψους ενός δισεκατομμυρίου: "Ολοκληρώσαμε το επενδυτικό πρόγραμμα με εσωτερική ταμειακή ροή και καλύψαμε τα χρέη μας με τα αυξημένα έσοδα".

Η Κάριν Χόουπ συμπληρώνει ότι, παρά την άσχημη οικονομική κατάσταση, "ο κ. Μυτιληναίος κοιτάζει στο μέλλον. Βλέπει το φυσικό αέριο ως ελπιδοφόρα επιχείρηση, αφ' ότου ο Όμιλος συνεργάστηκε με την Motor Oil ώστε να ανοίξει η αγορά αερίου στον ανταγωνισμό". Στόχος τής συνεργασίας των δυο εταιρειών είναι να "κοντράρουν" την ρωσική Cazprom και την αζερική Socar στην επικείμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, η οποία εκτιμάται ότι θα κλείσει στο ένα δισ. ευρώ περίπου. Σχολιάζοντας αυτές τις επενδύσεις, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος κλείνει την συνέντευξή του ως εξής: "Θα υπάρξει ένα τέλος σ' αυτή την κρίση αργά ή γρήγορα και ο Όμιλός μας πρέπει να τοποθετηθεί σωστά για την επόμενη μέρα".

Αυτά λέει μέσες-άκρες το δημοσίευμα των Financial Times και τα συμπεράσματα που προκύπτουν απ' αυτό είναι πολλά και ενδιαφέροντα. Σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης, όπου το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται και το εργατικό δυναμικό μετατρέπεται σε πολτοποιημένη μάζα, ο Μυτιληναίος ολοκληρώνει "με εσωτερική ταμειακή ροή" επενδυτικό πρόγραμμα ενός δισεκατομμυρίου και, παράλληλα, τακιμιάζει με την Motor Oil προκειμένου να βρεθεί άλλο ένα δισεκατομμύριο για την αγορά τής ΔΕΠΑ. Ταυτόχρονα, μέσα σε συνθήκες εντεινόμενης κρίσης, ο Όμιλος αυξάνει τον τζίρο του και καταγράφει κατακόρυφη αύξηση των κερδών του (46,1 εκατομμύρια κατά τους πρώτους 9 μήνες εφέτος έναντι 11,6 εκατομμυρίων πέρυσι, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα).

Είναι σαφές ότι τα μεγάλα μονοπώλια βρίσκουν τρόπους να λύνουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση. Κάτι η κάθετη πτώση των μισθών που δίνουν στους εργαζόμενους, κάτι το παραπέρα ξεζούμισμα αυτών των εργαζομένων με την κατάλυση των ωραρίων, των υπερωριών, των διαφόρων παροχών κλπ, κάτι οι νόμιμες φοροαπαλλαγές, κάτι η μείωση της φορολόγησής τους, κάτι τα "φιλέτα" τής δημόσιας περιουσίας που αποκτούν κοψοχρονιά, κάτι οι επιδοτήσεις τύπου ΕΣΠΑ κλπ, κάτι τό 'να και κάτι τ' άλλο, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης αλλά πιάνουν και θέση "για την επόμενη μέρα".

Τελειώνοντας, ας διατυπώσω κι εγώ ένα ερώτημα το οποίο είναι καταδικασμένο να μείνει αναπάντητο, αν και υποψιάζομαι ότι η απάντησή του δεν είναι δύσκολη: Από τις επιχειρηματικές επιτυχίες τού Ομίλου Μυτιληναίου, τόσο ίσαμε σήμερα όσο και στο μέλλον, τί έχει κερδίσει ή τί πρόκειται να κερδίσει ο πολίτης τούτης της χώρας;


Μόνο μην ακούσω ως απάντηση αυτό που μου σπάει τα νεύρα όποτε το ακούω: "νέες θέσεις εργασίας". Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παπαριά. Δείτε μια μαγική εικόνα: αν μια επιχείρηση έχει 100 εργαζόμενους με μισθό 800 ευρώ για 8ωρη πλήρη εργασία, μπορεί να αυξήσει κατά 50% τις θέσεις εργασίας που διατηρεί προσλαμβάνοντας άλλους 50, άσχετα αν τους βάλει όλους να δουλεύουν 4ωρο για 300 ευρώ.