Σε δημοσίευμά της στους
Financial Times, με τίτλο "
Greek industry looks beyond the crisis (Η ελληνική βιομηχανία βλέπει πέρα από την κρίση)", η δημοσιογράφος Κάριν Χόουπ ασχολείται με τον Όμιλο Μυτιληναίου και συνομιλεί με τον πρόεδρο του Ομίλου. Τα όσα είπε στην Κάριν Χόουπ ο Ευάγγελος Μυτιληναίος είναι εξόχως αποκαλυπτικά και αξίζει να σταχυολογήσουμε μερικά απ' αυτά:
"Ο Όμιλος είναι ακόμη κερδοφόρος, με τζίρο που αναμένεται να φτάσει το 1,5 δισ. εφέτος (...) Αν δεν υπήρχε αυτή η κρίση, θα είχαμε ανάπτυξη πολλών εκατομμυρίων ευρώ, μέσα από μεγάλες επενδύσεις στην ενέργεια. Θα είχαμε συμμετάσχει στις τουρκικές ιδιωτικοποιήσεις των εργοστασίων παραγωγής ενέργειας και θα είχαμε χτίσει μια βάση εκεί"
Η δημοσιογράφος σημειώνει ότι ο Όμιλος Μυτιληναίου απέκτησε την
Αλουμίνιον της Ελλάδος (την μόνη εταιρεία επεξεργασίας αλουμίνας στην Ελλάδα) και την
ΜΕΤΚΑ (τεχνική εταιρεία ειδικευμένη στην κατασκευή εργοστασίων παραγωγής ενέργειας) και ο Ευάγγελος Μυτιληναίος παρατηρεί γι' αυτό το επενδυτικό πρόγραμμα ύψους ενός δισεκατομμυρίου:
"Ολοκληρώσαμε το επενδυτικό πρόγραμμα με εσωτερική ταμειακή ροή και καλύψαμε τα χρέη μας με τα αυξημένα έσοδα".
Η Κάριν Χόουπ συμπληρώνει ότι, παρά την άσχημη οικονομική κατάσταση, "ο κ. Μυτιληναίος κοιτάζει στο μέλλον. Βλέπει το φυσικό αέριο ως ελπιδοφόρα επιχείρηση, αφ' ότου ο Όμιλος συνεργάστηκε με την Motor Oil ώστε να ανοίξει η αγορά αερίου στον ανταγωνισμό". Στόχος τής συνεργασίας των δυο εταιρειών είναι να "κοντράρουν" την ρωσική Cazprom και την αζερική Socar στην επικείμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, η οποία εκτιμάται ότι θα κλείσει στο ένα δισ. ευρώ περίπου. Σχολιάζοντας αυτές τις επενδύσεις, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος κλείνει την συνέντευξή του ως εξής:
"Θα υπάρξει ένα τέλος σ' αυτή την κρίση αργά ή γρήγορα και ο Όμιλός μας πρέπει να τοποθετηθεί σωστά για την επόμενη μέρα".
Αυτά λέει μέσες-άκρες το δημοσίευμα των
Financial Times και τα συμπεράσματα που προκύπτουν απ' αυτό είναι πολλά και ενδιαφέροντα. Σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης, όπου το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται και το εργατικό δυναμικό μετατρέπεται σε πολτοποιημένη μάζα, ο Μυτιληναίος ολοκληρώνει
"με εσωτερική ταμειακή ροή" επενδυτικό πρόγραμμα ενός δισεκατομμυρίου και, παράλληλα, τακιμιάζει με την Motor Oil προκειμένου να βρεθεί άλλο ένα δισεκατομμύριο για την αγορά τής ΔΕΠΑ. Ταυτόχρονα, μέσα σε συνθήκες εντεινόμενης κρίσης, ο Όμιλος αυξάνει τον τζίρο του και καταγράφει κατακόρυφη αύξηση των κερδών του (46,1 εκατομμύρια κατά τους πρώτους 9 μήνες εφέτος έναντι 11,6 εκατομμυρίων πέρυσι, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα).
Είναι σαφές ότι τα μεγάλα μονοπώλια βρίσκουν τρόπους να λύνουν τα προβλήματα που τους δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση. Κάτι η κάθετη πτώση των μισθών που δίνουν στους εργαζόμενους, κάτι το παραπέρα ξεζούμισμα αυτών των εργαζομένων με την κατάλυση των ωραρίων, των υπερωριών, των διαφόρων παροχών κλπ, κάτι οι νόμιμες φοροαπαλλαγές, κάτι η μείωση της φορολόγησής τους, κάτι τα "φιλέτα" τής δημόσιας περιουσίας που αποκτούν κοψοχρονιά, κάτι οι επιδοτήσεις τύπου ΕΣΠΑ κλπ, κάτι τό 'να και κάτι τ' άλλο, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης αλλά πιάνουν και θέση
"για την επόμενη μέρα".
Τελειώνοντας, ας διατυπώσω κι εγώ ένα ερώτημα το οποίο είναι καταδικασμένο να μείνει αναπάντητο, αν και υποψιάζομαι ότι η απάντησή του δεν είναι δύσκολη:
Από τις επιχειρηματικές επιτυχίες τού Ομίλου Μυτιληναίου, τόσο ίσαμε σήμερα όσο και στο μέλλον, τί έχει κερδίσει ή τί πρόκειται να κερδίσει ο πολίτης τούτης της χώρας;
Μόνο μην ακούσω ως απάντηση αυτό που μου σπάει τα νεύρα όποτε το ακούω: "νέες θέσεις εργασίας". Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παπαριά. Δείτε μια μαγική εικόνα: αν μια επιχείρηση έχει 100 εργαζόμενους με μισθό 800 ευρώ για 8ωρη πλήρη εργασία, μπορεί να αυξήσει κατά 50% τις θέσεις εργασίας που διατηρεί προσλαμβάνοντας άλλους 50, άσχετα αν τους βάλει όλους να δουλεύουν 4ωρο για 300 ευρώ.
Όταν πριν από μερικά χρόνια ξεκινήσαμε ένα αγώνα για τη ρύπανση του Κορινθιακού από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Μυτιληναίου, αρχίσαμε να καταγράφουμε με πόσους διαφορετικούς τρόπους πριμοδοτούνταν από όλους εμάς. Εντωμεταξύ μπήκαμε στην κρίση και τα μνημόνια, αλλά ποτέ δεν σταματήσαμε να επιδοτούμε αδρά τον όμιλο, που χρόνο με το χρόνο ανακοινώνει ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη. Τελευταίο επεισόδιο επί Στουρνάρα: η απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας που ορίζει ότι ο Μυτιληναίος αγοράζει ρεύμα σε τιμή που αντιστοιχεί περίπου στο 50% του κόστους που το παράγει η ΔΕΗ και μάλιστα αναδρομικά. Τα ποσά είναι ιλιγγιώδη, αφού η κατανάλωση του Αλουμινίου ΑΕ αντιστοιχεί σε πάνω από 5% της συνολικής κατανάλωσης της χώρας. Αλλά ας δούμε την ιστορία από την αρχή, για να διαπιστώσουμε πόσο εύκολο είναι να πλουτίζεις, όταν όλα συνωμοτούν για το καταφέρεις.
.jpg)
