Η επώδυνη ενηλικίωση του ΣΥΡΙΖΑ...

Tου Γιώργου Γιαννουλόπουλου, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μην ηττήθηκε κατά κράτος στις κόντρες με αφορμή τα γενόσημα και τη μείωση των τιμών του γάλακτος, ό,τι και να λένε οι καθ’ έξιν επικριτές του. Σίγουρα όμως δεν θριάμβευσε, όπως αποπειράθηκαν να μας πείσουν οι επίσης καθ’ έξιν υμνητές του. (Μια και το ’φερε η κουβέντα, όσοι δημοσιολογούντες από τη μία ή την άλλη πλευρά συμμετέχουν στην καθημερινή κονταρομαχία κυβέρνησης-ΣΥΡΙΖΑ, απόλυτα πεπεισμένοι ότι έχουν διαλέξει σωστά μεταξύ Καλού και Κακού, προφανώς δεν βλέπουν το γελοίο του πράγματος όταν κατηγορούν τους αντιπάλους ότι είναι προκατειλημμένοι και φορούν παρωπίδες, όταν κι αυτοί όχι μόνο επιδίδονται στο ίδιο σπορ, αλλά δρέπουν και δάφνες.)

Νομίζω ότι ορθώς επισημάνθηκαν οι αδυναμίες και η αμηχανία στην επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ: κάποιες μπηχτές κατά του ΕΟΦ, φήμες για ανάμειξη ισραηλινής εταιρείας, υπεκφυγές, προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση κ.ο.κ. Μέσα σε όλα αυτά όμως υπήρχε και μια σοβαρότατη ένσταση: και στις δύο περιπτώσεις των γενόσημων και της γαλακτοβιομηχανίας εγείρεται θέμα προστασίας της ντόπιας παραγωγής που απασχολεί πολλές χιλιάδες εργαζόμενους. Επιπλέον ας μην ξεχνάμε ότι και οι ξένοι που ευαγγελίζονται τον ελεύθερο ανταγωνισμό χωρίς σύνορα, δεν δίστασαν στο παρελθόν να θεσπίσουν προστατευτικά μέτρα για να διασώσουν μια δική τους βιομηχανία όταν κινδύνευε από την εφαρμογή της οικονομικής ιδεολογίας την οποία οι ίδιοι προσπαθούσαν να επιβάλουν στους άλλους.

Νομίζω ότι η σωστή απάντηση στο πρόβλημα προϋποθέτει μια ενδελεχή αποτίμηση της κατάστασης, η οποία θα καταλήξει σε έναν ισολογισμό όπου θα καταγράφονται τα συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μίας εκ των δύο επιλογών.

Η πολύ ανάπτυξη, σε μαστουρώνει!

outelogos...

Μαζεύτηκαν όλα τα καλά παιδιά στο Μέγαρο μαζί με τα αρχι-καλόπαιδα, για να μας πουν για μία ακόμα φορά ότι όλα θα πάνε καλά.

Ο Αντωνάκης είπε ότι η υγεία είναι προϋπόθεση ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής και είναι για τη κυβέρνηση κυρίαρχη προτεραιότητα. Στόχος τους είναι ο Έλληνας να έχει όλες τις βασικές υπηρεσίες υγείας στην περίθαλψη, στη διάγνωση, στα φάρμακα, στη θεραπεία και στην αποκατάσταση.

Όποτε ακούω τον Σαμαρά να επαναλαμβάνει τις εξαγγελίες του Ζαππείου, καταλαβαίνω και τη συνέχειά τους. Όσο για τις βασικές υπηρεσίες υγείας κλπ, μάλλον θα εννοεί:

«Σε είδαμε κε ασθενή (διάγνωση), πάρε ένα γενόσημο (φάρμακο), άντε στο κρεβατάκι σου που έχει ζεστούλα και πες στη γυναίκα σου να σου κάνει καμιά εντριβή (Θεραπεία-αποκατάσταση) και όλα καλά».

Αν είναι να περιμένουμε την ανάπτυξη και μέσω της υγείας, ο σώζων εαυτόν σωθήτω!

Ο Βενιζέλος είπε τα πολύ γνωστά πια «έχουν γίνει λάθη στο παρελθόν, κάποιοι άλλοι φταίνε και τώρα πρέπει να αλλάξει η Υγεία» Αυτοί οι «άλλοι» είναι σαν τους «γνωστούς αγνώστους» που τα σπάνε και σπάνια την πληρώνουν…

Μη φύγεις Άδωνη... θα φαρμακωθώ!!!

Γράφει ο Κάντζος Αριστειδης, απο τα Νομικα Αναλατα...

Για να δούμε το πρόβλημα του Υπουργού Υγείας πριν "φαρμακωθούμε" θα πρέπει πρώτα από όλα να διακρίνουμε τους εμπλεκόμενους στην αλυσίδα των φαρμάκων και να αναλύσουμε τα συμφέροντα του κλάδου τους. Κάθε κίνηση που επηρεάζει την τιμή των φαρμάκων και τους κανόνες της συνταγογράφησης έχει αντίκτυπο σε όλη την αλυσίδα, που προσαρμόζει τις κινήσεις της στην σκακιέρα με βάση τα νέα δεδομένα. Μια αλυσίδα που περιλαμβάνει σε πρώτη φάση τις φαρμακοβιομηχανίες, τις φαρμακαποθήκες, τα φαρμακεία, και τους ιατρούς.

Φαρμακοβιομηχανίες

Ο διαχωρισμός πρέπει να γίνει σε 4 στάδια. Τις εγχώριες που παράγουν τα πρωτότυπα των πολυεθνικών, τις εγχώριες που παράγουν τα αντίγραφα-γενόσημα, τις πολυεθνικές που παράγουν πρωτότυπα και τις πολυεθνικές που παράγουν αντίγραφα-γενόσημα φάρμακα. Κάθε μία έχει και τους λόγους της για να επιθυμεί τη δική της διαφορετική πολιτική στην τιμολόγηση των φαρμάκων. Στο παρελθόν οι φαρμακοβιομηχανίες δεν είχαν απλώς κέρδη...

Oταν ο ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει νερό στον μύλο του Aδωνη...

Του Σταυρου Λυγερου, απο το Real.gr...
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ του υπουργού Υγείας με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει μία σημασία που υπερβαίνει αυτό καθ’ αυτό το ζήτημα των φαρμάκων. Κατέδειξε τον άκρατο λαϊκισμό του Γεωργιάδη, αλλά κυρίως κατέδειξε τις ανεπάρκειες της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Χρειάζεται μεγάλη δόση πολιτικής απειρίας και τσαπατσουλιάς για να πέσεις σε μία τόσο χοντροκομμένη παγίδα. Κι όμως, η Κουμουνδούρου έπεσε.

Ο Τσίπρας απάντησε προσωπικά στην καταγέλαστη καταγγελία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διαπλεκόμενος, επειδή δόθηκε στο «Κόκκινο» διαφήμιση αξίας ελάχιστων χιλιάδων ευρώ από δύο φαρμακοβιομηχανίες! Με τον τρόπο αυτό ανέδειξε τον Γεωργιάδη σε αντίπαλο-συνομιλητή του, ενώ θα έπρεπε να τον αντιμετωπίσει σαν έναν κατά σύστημα πολιτικό προβοκάτορα, αλλά και σαν μία ταλαντούχα τηλεοπτική περσόνα. Ας αναλογισθούν οι αναγνώστες τις αξέχαστες στιγμές που ο γραφικός Αδωνις έχει χαρίσει με τα καμώματά του στο τηλεοπτικό κοινό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τσίπρας αντιδρά κατά τρόπο που δεν συνάδει με το πολιτικό πρωτόκολλο. Στη συζήτηση για την πρόταση μομφής είχε πέσει στην ίδια παγίδα, αποδεχόμενος την πρόκληση του Βενιζέλου για μονομαχία στο σκάνδαλο των υποβρυχίων. Συνομιλητής-αντίπαλος του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο πρωθυπουργός, κι όχι όσοι κατά καιρούς με καραγκιοζιλίκια διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντι-ΣΥΡΙΖΑ εκστρατεία.

Από τον «Επίμονο κηπουρό» στον επίμονο (ή μάλλον στον αδίστακτο) υπουργό...

της Μαριαννας Τζιαντζη...

«Φαρμακευτικό σκουπιδοτενεκέ», χαρακτηρίζει την Αφρική ο Τζον Λε Καρέ στον Επίμονο κηπουρό, ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά του της μεταψυχροπολεμικής εποχής. Στο στόχαστρο του συγγραφέα βρίσκονται κάποιες φανταστικές πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες που αποφασίζουν σε ποια φτωχή χώρα οι άνθρωποι έχουν κάποια ελπίδα να ζήσουν και σε ποια χώρα (ή ήπειρο) θα πρέπει να πεθαίνουν σαν τα σκυλιά.

Εδώ ο «κακός» είναι το παγκόσμιο μονοπώλιο του φαρμάκου ενώ οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διαιώνιση της κυριαρχίας του κυμαίνονται από την απλή εξαγορά, το λάδωμα, τις χορηγίες μέχρι και πιο σκοτεινές και υπόγειες εγκληματικές πράξεις. Όλα αυτά, βέβαια, είναι μυθοπλασία, όμως στον στον επίλογο του βιβλίου ο Λε Καρέ δηλώνει: «Οσο προχωρούσε το ταξίδι μου μέσα στη φαρμακευτική ζούγκλα, τόσο συνειδητοποιούσα ότι, σε σύγκριση με την πραγματικότητα, η ιστορία μου ήταν τόσο άκακη όσο και μια καρτ ποστάλ διακοπών».

Μια χαρά είναι τα γενόσημα - εκτός αν είσαι ρατσιστής

του Στρατου Σαφιολεα, απο toportal...

O καυγάς για τα Γενόσημα Φάρμακα στην Ελλάδα κρύβει μια ασύλληπτη προσπάθεια κερδοσκοπίας και πλουτισμού γνωστών και συγκεκριμένων συμφερόντων.
Πάει καιρός που σερβίρεται από «δημοσιογράφους» και «ειδικούς» ένα εύπεπτο παραμύθι με πράουντ-του-μπι γκρίκ φαρμακοβιομήχανους, σκοτεινούς Εβραίους (Οβριούς) πράκτορες, μπάσκετ και ίσως λίγο ποδόσφαιρο, όλα φυσικά σύμφωνα με το γνωστό σχέδιο της αιμοδιψούς Τρόικας να σκοτώσει τον Ελληνικό λαό.

Μαζί τα φάγαμε τα προηγούμενα παραμύθια. Καλό είναι να μη φάμε και αυτό. Ένα τεράστιο πάρτυ πλουτισμού εις βάρος των ασθενών και των οικογενειών τους, εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και όλων εμάς των φορολογούμενων κρατούσε για χρόνια τώρα. Κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις των συμφωνιών που έχουμε υπογράψει με την Τρόικα (γιατί αυτή είναι η αλήθεια που δεν βολεύει ούτε τα κόμματα που κυβέρνησαν τόσα χρόνια) το πάρτυ αυτό τελειώνει. Όμως τα συμφέροντα που χάνουν τον εύκολο πλουτισμό αντιδρούν, και η αντίδρασή τους δε γνωρίζει φρένο: χονδροϊδή ψέμματα, κατατρομοκράτηση των ασθενών, και ωμός χρυσαυγίτικος ρατσισμός (θα εξηγήσω πιο κάτω) επιστρατεύονται. Εμείς που πιστεύουμε ότι είμαστε εξυπνότεροι από τους κυβερνώντες καλό είναι να κάνουμε μια στοιχειώδη έρευνα. Όλα είναι ένα “google search” μακριά και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός.

Για το φάρμακο και τον προϋπολογισμό: Δύο σημειώσεις...

Του Πέτρου Σταύρου, Red NoteBook...

Πρώτη σημείωση: Το φάρμακο ως εμπόρευμα

Υπάρχουν εμπορεύματα και εμπορεύματα. Υπάρχουν τα απλά εμπορεύματα, όπως είναι τα μακαρόνια, όπου ο καταναλωτής τα κρίνει με σχετικά απλά ποιοτικά κριτήρια και αν δεν του αρέσουν αλλάζει μάρκα. Τα φάρμακα, όμως, και ειδικά εκείνα που σχετίζονται με χρόνιες ασθένειες, δεν είναι απλά αλλά σύνθετα εμπορεύματα, με τα οποία ο ασθενής είναι «δεμένος» και δεν τα αποχωρίζεται εύκολα για άλλη μάρκα. Σύνθετο αγαθό είναι και όλο το σύστημα υπηρεσιών υγείας. Διότι για να αλλάξει κάτι στο κόστος παραγωγής των υπηρεσιών υγείας, αλλά και στο επίπεδο της ποιότητας των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών, απαιτείται η παρέμβαση της πολιτικής (ως επιλογή, ως ιεράρχηση και ως σχεδιασμός) και όχι της αγοράς.

Για την κοινωνία, λοιπόν, σημασία δεν έχει μόνο η παραγωγή ποιοτικών γενοσήμων, αλλά και το τι κάνεις με τα λεφτά που εξοικονομείς από την φαρμακευτική δαπάνη. Οι πόροι αυτοί θα επιστρέψουν στην υγεία για καλύτερες νοσοκομειακές υπηρεσίες, για περισσότερη προληπτική ιατρική, για καλύτερη φροντίδα ή θα πάνε άλλου; Γιατί με το να μειώνεις τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη δεν σημαίνει αυτόματα ότι χτυπάς τις πολυεθνικές, αν δεν ενισχύσεις παράλληλα και το συνολικό σύστημα δημόσιας υγείας.

Ένας γελωτοποιός για την Κυβέρνηση....

Του Δήμου Χλωπτσιούδη, απο το TVXS...

Τις τελευταίες ημέρες ο Υπουργός Υγείας έχει πάρει παραμάζωμα όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς προκειμένου να πείσει την κοινή γνώμη για την ορθότητα της κυβερνητικής τροπολογίας για την κοστολόγηση των φαρμάκων και να εκθέσει την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μεταξύ άλλων τραγελαφικών τόνισε ότι δεν επιτρέπεται ο ραδιοφωνικός σταθμός «στο κόκκινο» να έχει διαφημίσεις φαρμακευτικών επιχειρήσεων επειδή έχει βουλευτές στη Βουλή να συναποφασίζουν καίρια ζητήματα.
Και τούτο το είπε ένας Υπουργός που αποδέχεται το – παράνομο - κλείσιμο της ΕΡΤ και ποτέ δε ζήτησε το λόγο από τον αρμόδιο υπουργό που για μήνες δεν έφτανε η ελληνική ραδιοφωνική και τηλεοπτική φωνή στις παραμεθόριες περιοχές (πλην Καλαμάτας). Κατά τον Άδωνι Γεωργιάδη, λοιπόν, η ΕΡΤ καλώς έκλεισε, αλλά ένας κομματικός ραδιοφωνικός σταθμός δεν πρέπει να δέχεται διαφημίσεις, μάλλον ούτε καν να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά χαρακτηριστικά. Βέβαια, δεν έλεγε κάτι τέτοιο για τον 902...

Προφανώς, ο κύριος Γεωργιάδης υπηρετώντας ένα κομματικό σύστημα βαθιάς διαπλοκής, θεωρεί ότι τα μίντια πρέπει να χρηματοδοτούνται μόνο από κρατικές διαφημίσεις προκειμένου να είναι όμηροι ή φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση. Ή να λειτουργούν με κομματική χρηματοδότηση ώστε ούτε δυναμική να έχουν ούτε και να παίρνουν κομμάτια από την πίτα των διαφημίσεων προς όφελος των ιδιωτικών ενημερωτικών επιχειρήσεων.

Τα υπόθετα του Άδωνι...

Του Κώστα Βαξεβάνη, απο το Κουτι της Πανδωρας...

Θα μπορούσε κάποιος χαριτολογώντας να πει πως ο Άδωνις Γεωργιάδης, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, είναι ο βασικότερος αβανταδόρος της φαρμακοβιομηχανίας, αφού σε λίγο καιρό, αν συνεχίσει την πολιτική του, γιατροί, νοσηλευτές, παραΪατρικό προσωπικό και σίγουρα ασθενείς, θα πρέπει να πάρουν χάπια για να τον αντέξουν. Αλλά και να μην έχεις σχέση με όλα αυτά, αρκεί να τον ακούσεις σε κάποια από τις δεκάδες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, για να αποκτήσεις σχέση με σκευάσματα, τουλάχιστον αυτά που αφορούν την πίεση.
Αλλά ας αφήσουμε τα χαριτολογήματα και ας πάμε στην ουσία. Ο υπουργός Υγείας (ναι είναι υπουργός και μάλιστα Υγείας, δεν είναι απλώς «Άδωνις»), ανήγγειλε πως θα κάνει πιο φτηνά 6.000 φάρμακα. Όποιος διαφώνησε μαζί του, δέχθηκε την επίθεση ότι δεν θέλει φτηνό φάρμακο για το λαό, αλλά εξυπηρετεί συμφέροντα φαρμακοβιομηχανιών. Είναι όμως η φτήνια του κυρίου Γεωργιάδη, χτύπημα στα συμφέροντα;
Όσοι σχετίζονται με τη δημοσιογραφική πιάτσα θυμούνται εκείνο το παλιό κόλπο, όταν η Αστυνομία έβρισκε πλοίο με 300 κιλά χασίς. Υποψιαζόμασταν όλοι πως κάποιος το είχε καρφώσει για να έχει η Αστυνομία την επιτυχία της, όσο από πίσω πέρναγε άλλο πλοίο με 5 τόννους κόκα. Έτσι ακριβώς κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Εμφανίζει την επιτυχία του «φτηνού φαρμάκου» την ώρα που περνά το πλοίο με χρήμα για τις πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.