"Δεν φταινε αυτοι"...

Strange Journal...

“Καλέ αυτή τι φταίει, την δουλειά της κάνει!“. Αυτό ακούς ως δικαιολογία για ξανθιά παρουσιάστρια που τόσα χρόνια προσφέροντας το απολύτως τίποτα πλουτίζει, εξυπηρετώντας ως πόρνη το καθεστώς της βλακείας και ταίζοντας χιλιάδες-εκατομμύρια νοικοκυριά με τόνους τηλεοπτικών σκουπιδιών. Δεν είναι δηλαδή μια “αθώα”, “χαριτωμένη” κτλ, αλλά ένα χρυσοπληρωμένο όργανο για την διατήρηση της αποχαύνωσης. που μάλιστα οι κλίκες της ντροπής, την ψηφίζουν σε στημένα πάρτι “γυναίκα της χρονιάς”.
“Δεν φταίει αυτός, αφού τον ψήφισαν…” είναι η χιλιοπιπιλιμένη καραμέλα για μιζαδόρο-μαφιόζο που μπήκε στην Βουλή με κατ’ επίφαση δημοκρατικές διαδικασίες, βάζοντας στην συνέχεια στην άκρη τον “σοφό λαό” που τον ψήφισε, αφού οι buisness επιτάσσουν διαχείριση για το κράτους και όχι για την κοινωνία.
“Δεν φταίει αυτός, αφού ο κόσμος αγοράζει το cd του.” αντηχεί ως mantra για λαρύγγια του σκυλάδικου που έχουν βάλει το λιθαράκι τους στην κατασκευή της παρακμιακής κουλτούρας που μπορεί να ανέχεται μέχρι και τούρκικα σήριαλ. Φυσικά είναι καλοπληρωμένοι από μαγαζάτορες-ανθρώπους της νύχτας συνηθισμένους σε μπραβιλίκια, με νυχτοκάματο που προκύπτει από υπερκοστολογημένα ποτά και το τριτοκοσμικό “άθλημα” της ρίψης λουλουδιών.
Στα παραπάνω να προσθέσω και ανθρώπους του…πνεύματος και της διανόησης όπως ο Πέτρος Γαιτάνος, που τόσα χρόνια μας πλασάρονται ως μια ξιπασμένη ελίτ, ψευτοκουλτουριάρηδες του Κολωνακίου, αλλά που τα έφερε έτσι η μοίρα, ώστε να αποκαλύψουν τις ιδεολογικές τους προτιμήσεις. Χωρίς να έχουν προσφέρει το παραμικρό στο πολιτισμό, στηρίζονταν από την ντόπια media-κή μαφία για να υπάρχει και μια ψεύτικη εικόνα του “εναλλακτικού”.
Επομένως την επόμενη φορά που θ’ ακουστεί πως “δεν φταίνε αυτοί” σκεφτείτε καλύτερα πως δεν διαμορφώνουν μόνο οι επιλογές του καθενός τα “σημαντικά πρόσωπα” του δημοσίου χώρου, αλλά και τα ίδια αυτά τα πρόσωπα, που επιθυμούν να διατηρούν αυτή την υποτιθέμενη δημόσια σφαίρα με τους ίδιους όρους και κανόνες που ωφελούν την κυρίαρχη ιδεολογία.

«Χ.Α-friendly» καλλιτέχνες: Τα μαύρα πουκάμισα του πολιτισμού...

Αφροδίτη Πολίτη απο το Πριν...

Δεν πέσαμε από τα σύννεφα με τις φιλοχρυσαυγίτικες δηλώσεις του Notis στην Τατιάνα Στεφανίδου στο Star. Το κανάλι του Βαρδινογιάννη προβάλλει με ζήλο τη λαιφ-σταιλάτη πλευρά της Χ.Α., πότε με αφιερώματα στο τανγκό του Κασιδιάρη ή στο γάμο του Παναγιώταρου, και άλλα χαζοχαρούμενα ινφομέρσιαλ της φιλοναζιστικής κοινοβουλευτικής πλέον συμμορίας.

Το τηλεοπτικό πλάνο με τον νεο-λαϊκό τραγουδιστή ξαπλωμένο στον καναπέ με λευκό σορτς και μαύρα γυαλιά να αγορεύει κατά των «λαθρομεταναστών» που του βιάζουν την αισθητική όταν πουλάνε χαρτομάντιλα στα φανάρια, είναι από μόνο του η επιτομή του κιτς νεοπλουτίστικου θράσους.
Μπροστά σε μια ελαφρώς διαφωνούσα αλλά κατευχαριστημένη Στεφανίδου, ο κάποτε Νο1 σε πωλήσεις Σφακιανάκης δίνει μαθήματα πολιτικού συγκρητισμού. Ο καλλιτέχνης εγκρίνει και Χρυσή Αυγή και ολίγον από Τσίπρα, δηλώνει αναρχικός «με την κλασική έννοια», ενώ ταυτόχρονα πιστεύει ότι μετά το ’74 όλα πήγαν κατά διαόλου.  Και χούντα και αναρχία και αθεϊα, και πογκρόμ.
Πριν το ρατσιστικό παραλήρημα του Σφακιανάκη, είχαν προηγηθεί οι φιλο-χρυσαυγίτικες δηλώσεις του Πέτρου Γαϊτάνου, ενός τραγουδιστή που έχει ταυτιστεί με τις πασχαλινές προσφορές των εφημερίδων.
Ο  κρητικός ελληνο-προφήτης με τις φαβορίτες και ο βυζαντινός ραψωδός με τις  ανταύγειες είναι οι τελευταίες προσθήκες στον ακόμα ολιγομελή μπαξέ των καλλιτεχνών που στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή.
Αν σε αυτούς προσθέσουμε δηλώσεις συγκρατημένης αποδοχής, όπως του ηθοποιού Θοδωρή Αθερίδη ότι γενικά δεν τους πάει αλλά «περνάνε τη γριά απέναντι» (άλλος ένας αστικός μύθος), σιγά σιγά φτιάχνεται το πάνθεον των Χ.Α.-friendly καλλιτεχνών, που είτε βγαίνουν από την ντουλάπα είτε ανοιγοκλείνουν διερευνητικά το ένα φύλλο. Καλλιτέχνες όπως ο Σφακιανάκης και  ο Γαϊτάνος αποτελούν το ποπ φάσμα του φιλοχρυσαυγίτικου τόξου, που στα απόνερά του πλέουν περσόνες όπως η «αισθησιακή χρυσαυγίτισσα» πρώην πλέι μέιτ, ο Βας-Βας Παρασκευάς και η στρουμπουλή πανελίστρια Τζωρτζέλα.

Ανησυχητική δεν είναι μόνο η κουστωδία που στηρίζει τη ρατσιστική βία των χρυσαυγιτών. Ο Δ. Σαββόπουλος, ο Π. Μάρκαρης, ο συγγραφέας Γ. Ξανθούλης έχουν κατά καιρούς πει ακόμα χειρότερα,  ο ένας να στείλουμε τους μετανάστες στα ξερονήσια, ο άλλος ότι η αιτία του νεοφασισμού είναι η αριστερά, ο τρίτος ότι οι μετανάστες πρέπει να «αναπαυθούν σε τόπο χλοερό». Σε αντίθεση με τους λαϊκούς φιλο-χρυσαυγίτες, οι ποιοτικοί οπαδοί της θεωρίας των «δύο άκρων» θεωρούνται προοδευτικοί και μετριοπαθείς.  Στην πραγματικότητα οι πρώτοι είναι η εκλαϊκευμένη εκδοχή των δεύτερων, όπως ο σαλταρισμένος εθνο-λαϊκισμός του Σφακιανάκη είναι η ντραγκ  εκδοχή του εκσυγχρονιστικής νεοορθόδοξης συντήρησης που πρεσβεύει ο όψιμος Σαββόπουλος.
Αυτό που οφείλει να μας απασχολήσει δεν είναι τόσο το τσίρκο της δεξιάς και ακροδεξιάς διανόησης και υποκουλτούρας, αλλά η δημιουργία ενός πολιτισμικού αντίπαλου δέους, μιας σύγχρονης λαϊκής εργατικής κουλτούρας που να μην καταφεύγει διαρκώς στα ξεφτισμένα παλιά υλικά, αλλά να εφευρίσκει καθημερινά νέα. Αυτό τον πολιτισμό όσο περισσότερο τον έχουμε ανάγκη, τόσο πιο τραγικά βιώνουμε την έλλειψή του.