Γελωτοποιος...
Lambrakis
Στις 22 Μαΐου του 1963, κάποιος Ζ μιλάει σε μια αίθουσα της Ουδετερούπολης. Έξω τα παρακρατικά φασιστικά στοιχεία και αστυνομικοί ντυμένοι με πολιτικά πετάνε πέτρες, προπηλακίζουν τους εισερχόμενους και ζητάνε να πεθάνει ο «Βούλγαρος» Ζ. Η αστυνομία παρακολουθεί και δεν κάνει τίποτα για να απωθήσει τους τραμπούκους.
Οποία ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος είναι συμπτωματική.

Ο Γιάγκος έπαιρνε χαρτζιλίκι από την παρακρατική φασιστική οργάνωση για να δέρνει τους κομμουνιστές. Τον ειδοποιούν και τον στέλνουν για να «κανονίσει» τον Ζ. Του υπόσχονται ότι θα του δώσουν την άδεια για το τρίκυκλο, που τόσο καιρό ζητούσε για να δουλεύει.
Οποία ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος είναι συμπτωματική.

κλοιοςΤο τρίκυκλο του Γιάγκου πέφτει πάνω στον Ζ και του συνθλίβουν το κρανίο με ένα σίδερο. Οι αστυνομικοί κοιτάνε το ολόγιομο φεγγάρι. Το τρίκυκλο φεύγει χωρίς κανείς να το καταδιώξει.
Οποία ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις του παρόντος είναι συμπτωματική.
Αν δεν υπήρχε ο «Τίγρης», του οποίου το όνομα οφείλουμε να αναφέρουμε, Μανόλης Χατζηαποστόλου, αν δεν υπήρχε αυτός να ορμήξει πάνω στο τρίκυκλο και να παλέψει με τους δολοφόνους, τότε η όλη υπόθεση θα έμενε έτσι όπως την ήθελε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η κυβέρνηση που υπέθαλπε τους φασίστες παρακρατικούς και προωθούσε την αντικομμουνιστική μανία.