Αύξηση προσφοράς, μηδενισμός ζήτησης...

του κ. Νικου Ξυδακη...
H μελέτη αξιολόγησης ανταγωνιστικότητας που παρουσίασε προχθές ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ Ανχελ Γκουρία περιέχει μια γενική εκτίμηση της ελληνικής οικονομίας, και συγκεκριμένες συστάσεις, 329 τον αριθμό, προς την κυβέρνηση για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Η μελέτη συντάχθηκε επι πληρωμή, κατόπιν παραγγελίας του ελληνικού υπουργείου Ανάπτυξης, μάλιστα ο αρμόδιος υπουργός κ. Κ. Χατζηδάκης υποσχέθηκε ότι θα εφαρμόσει πάραυτα το 80% των συστάσεων. Από την πλευρά του, ο Μεξικανός επικεφαλής του ΟΟΣΑ υποσχέθηκε ότι και μόνο οι 66 σημαντικότερες αλλαγές να εφαρμοστούν, από τις συνολικά 329, θα προκύψει όφελος 5,2 δισ. ευρώ, περίπου 2,5% του ΑΕΠ.
Ενόψει του νομοθετικού-μεταρρυθμιστικού πυρετού που αναμένεται να βάλει την χώρα σε τροχιά ανάπτυξης, δεν πρέπει να μας διαφύγει ότι ο κ. Γκουρία στις μακροοικονομικές προβλέψεις είναι μάλλον συγκρατημένος· δεν συμμερίζεται ούτε τις προβλέψεις της τρόικας ούτε τις προβλέψεις του υπουργού Οικονομικών κ. Στουρνάρα. Οι εκτιμήσεις του, τόσο για τη βραχυπρόθεσμη ύφεση όσο και για το μέγεθος του χρέους, έως το 2020, αφίστανται ουσιωδώς· και μάλιστα στο καλό σενάριό του, κάνει πολλές ευνοϊκές παραδοχές, οι οποίες αν δεν εκπληρωθούν, το σενάριο αυτομάτως μεταπίπτει στη ζώνη του λυκόφωτος. Ακόμη όμως και στο καλό σενάριο, ο κ. Γκουρία τονίζει ότι οποιαδήποτε επιπλέον λιτότητα «θα αυξήσει τον κοινωνικό και πολιτικό κίνδυνο, ενώ θα επιφέρει αρνητικές συνέπειες στη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει ήδη επιτευχθεί». Παράλληλα, για τη βιωσιμότητα του χρέους, κάνει μια παραδοχή και μια ευχή: αφενός, δέχεται ότι η ευρωζώνη θα δώσει χρονική επιμήκυνση και χαμηλότερα επιτόκια, αφετέρου, εύχεται «δεν πρέπει να φύγει από το τραπέζι και το ενδεχόμενο ‘κουρέματος’ του επίσημου τομέα» («Κ», 28.11.2013).

Ολη η Ελλάδα ένα καρτέλ...

Του Τάσου Τσακίρογλου, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Θυμάστε εκείνη την περίφημη υπόθεση επί κυβέρνησης Καραμανλή με το «καρτέλ του γάλακτος», το οποίο συνδέθηκε με την «υπόθεση των κουμπάρων»; Αφορούσε τις «εναρμονισμένες πρακτικές» γαλακτοβιομηχανιών, οι οποίες λυμαίνονταν την αγορά και λεηλατούσαν το εισόδημα των καταναλωτών, αλλά και τον εκβιασμό που επιχείρησαν να ασκήσουν μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού σε μία από τις γαλακτοβιομηχανίες αυτές, προκειμένου να αποφύγει η τελευταία ένα τσουχτερό πρόστιμο. Ηταν τότε στο μακρινό 2005, όταν άνοιξε για λίγο το καπάκι του οχετού που κυλά κάτω από την «ελεύθερη αγορά του ανταγωνισμού» και η δυσοσμία κατέκλυσε την ελληνική κοινωνία, κάτι που πυροδότησε την τότε έντονη σκανδαλολογία, αλλά και τα φληναφήματα του τότε πρωθυπουργού περί «μηδενικής ανοχής στη διαφθορά».

Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και η Επιτροπή Ανταγωνισμού (υπό διάφορους υπουργούς Ανάπτυξης) ασχολήθηκε με «εναρμονισμένες πρακτικές» σε διάφορους κλάδους: τρόφιμα, ποτά, καύσιμα, τράπεζες κ.λπ. Αποτέλεσμα; Τα τελευταία στοιχεία τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής όσο και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής (Eurostat) επιβεβαιώνουν ένα πράγμα: ότι βασικό δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι πως αποτελεί μία από τις πλέον «καρτελοποιημένες» αγορές της Ευρώπης, με λίγα ολιγοπώλια ανά κλάδο να επιβάλλουν εξωφρενικές τιμές και να ξεζουμίζουν στην κυριολεξία τούς καταναλωτές. Σε μια περίοδο που οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν καταβαραθρωθεί και η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει γυρίσει δεκαετίες πίσω, οι τιμές των βασικών προϊόντων (άλευρα, ζυμαρικά, αναψυκτικά, κρέας, σαπούνια, ηλεκτρική ενέργεια, καύσιμα) παραμένουν στα ύψη ή αυξάνονται.