Του Γιάννη Παντελάκη, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...
Εχουν περάσει σχεδόν δέκα ημέρες από τότε που οι ασθενείς του νοσοκομείου κρατουμένων του Κορυδαλλού αρνούνται τη θεραπεία τους και απέχουν από το συσσίτιο. Αν είσαι ασθενής και ρισκάρεις τη ζωή σου με τέτοιες κινήσεις, αυτό σημαίνει πως έχεις φτάσει σε απόλυτα οριακό σημείο. Αυτό έχει συμβεί με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Ζωή ενός ασθενή στο νοσοκομείο φυλακών στην Ελλάδα ισοδυναμεί με… μη ζωή! Σημαίνει θάνατο.
Για να το πούμε διαφορετικά, ένας ασθενής κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού (και όχι μόνο) δεν φοβάται την απώλεια της ζωής του γιατί βιώνει συνθήκες που είναι πολύ κοντά σ’ αυτή την απώλεια.
Στο νοσοκομείο των συγκεκριμένων φυλακών κρατούνται 209 ασθενείς εκ των οποίων οι 131 είναι οροθετικοί. Οι προβλεπόμενες κλίνες για το συγκεκριμένο θεραπευτήριο ειναι 60! Ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο αυτούς τους αριθμούς. Προβλέπονται 60 κρεβάτια, φιλοξενούνται 209 ασθενείς. Αυτή η αναλογία έχει μετατρέψει το νοσοκομείο σε μια τεράστια αποθήκη άρρωστων ανθρώπων. Αλλοι κοιμούνται σε κουκέτες και άλλοι σε στρώματα που βρίσκονται στους διαδρόμους. Φυσικά, ανάλογη είναι και η υποστήριξη που έχουν από ιατρικό προσωπικό. Δύο μόλις μόνιμοι γιατροί και κάποιοι που εφημερεύουν με λίγες ώρες την εβδομάδα να περνούν από το συγκεκριμένο νοσοκομείο.
Η είδηση, όπως κάθε είδηση που ξεφεύγει από τη γνωστή θεματολογία που χρησιμοποιούν τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, δεν γνώρισε την τύχη που της αξίζει. Δεν πήρε δημοσιότητα γιατί πολύ απλά τα κεντρικά ΜΜΕ δεν φρόντισαν γι’ αυτό. Κάποια από αυτά αρκέστηκαν σε μια πολύ μικρή αναφορά η οποία έγινε μόνο όταν δημοσιοποιήθηκαν κάποιες φωτογραφίες που αναδείκνυαν τις τραγικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Μια μικρή αναφορά επειδή υπήρχε και ένα μικρό θέαμα (φωτογραφία). Αλλά ώς εκεί. Καμία ιδιαίτερη ανάδειξη ενός τέτοιου σοβαρού ζητήματος, καμία συζήτηση ευρύτερη, κανένα τηλεοπτικό παράθυρο.
Εχουν περάσει σχεδόν δέκα ημέρες από τότε που οι ασθενείς του νοσοκομείου κρατουμένων του Κορυδαλλού αρνούνται τη θεραπεία τους και απέχουν από το συσσίτιο. Αν είσαι ασθενής και ρισκάρεις τη ζωή σου με τέτοιες κινήσεις, αυτό σημαίνει πως έχεις φτάσει σε απόλυτα οριακό σημείο. Αυτό έχει συμβεί με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Ζωή ενός ασθενή στο νοσοκομείο φυλακών στην Ελλάδα ισοδυναμεί με… μη ζωή! Σημαίνει θάνατο.
Για να το πούμε διαφορετικά, ένας ασθενής κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού (και όχι μόνο) δεν φοβάται την απώλεια της ζωής του γιατί βιώνει συνθήκες που είναι πολύ κοντά σ’ αυτή την απώλεια.
Στο νοσοκομείο των συγκεκριμένων φυλακών κρατούνται 209 ασθενείς εκ των οποίων οι 131 είναι οροθετικοί. Οι προβλεπόμενες κλίνες για το συγκεκριμένο θεραπευτήριο ειναι 60! Ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο αυτούς τους αριθμούς. Προβλέπονται 60 κρεβάτια, φιλοξενούνται 209 ασθενείς. Αυτή η αναλογία έχει μετατρέψει το νοσοκομείο σε μια τεράστια αποθήκη άρρωστων ανθρώπων. Αλλοι κοιμούνται σε κουκέτες και άλλοι σε στρώματα που βρίσκονται στους διαδρόμους. Φυσικά, ανάλογη είναι και η υποστήριξη που έχουν από ιατρικό προσωπικό. Δύο μόλις μόνιμοι γιατροί και κάποιοι που εφημερεύουν με λίγες ώρες την εβδομάδα να περνούν από το συγκεκριμένο νοσοκομείο.
Η είδηση, όπως κάθε είδηση που ξεφεύγει από τη γνωστή θεματολογία που χρησιμοποιούν τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, δεν γνώρισε την τύχη που της αξίζει. Δεν πήρε δημοσιότητα γιατί πολύ απλά τα κεντρικά ΜΜΕ δεν φρόντισαν γι’ αυτό. Κάποια από αυτά αρκέστηκαν σε μια πολύ μικρή αναφορά η οποία έγινε μόνο όταν δημοσιοποιήθηκαν κάποιες φωτογραφίες που αναδείκνυαν τις τραγικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Μια μικρή αναφορά επειδή υπήρχε και ένα μικρό θέαμα (φωτογραφία). Αλλά ώς εκεί. Καμία ιδιαίτερη ανάδειξη ενός τέτοιου σοβαρού ζητήματος, καμία συζήτηση ευρύτερη, κανένα τηλεοπτικό παράθυρο.