Η εξαφάνιση της φαιάς κυρίας...

Ο Ιος, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...
Σε μπούμερανγκ για τη Χρυσή Αυγή εξελίχτηκε η δίκη κατά του αντιφασισμού, την οποία που είχε προκαλέσει τον Μάιο του 2009

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΙΧΕ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΠΟΥ Η ΙΔΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ

Αυτοί που έκλεψαν την παράσταση στην πρόσφατη δίκη κατά του Κώστα Μουτζούρη και του Σάββα Μιχαήλ ήταν εκείνοι που έλειπαν. Εννοούμε βέβαια τον ηγετικό πυρήνα της Χρυσής Αυγής, εκείνους που προκάλεσαν τη σκανδαλώδη δίωξη του τέως πρύτανη του ΕΜΠ και του γραμματέα του ΕΕΚ, αλλά έλαμψαν διά της απουσίας τους την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη από τα δικαστήρια της Ευελπίδων. Ο λόγος που συνέβη αυτό δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί. Η αρχική «πολυμήνυση» που υποβλήθηκε από μια αυτοπαρουσιαζόμενη ως «ακομμάτιστη» ομάδα πολιτών στις 8.5.2009 έφερε τις υπογραφές κάποιων άγνωστων τότε αλλά πολύ γνωστών σήμερα στελεχών της ναζιστικής οργάνωσης. Ελάχιστοι γνώριζαν τότε τον πολλά βαρύ Παναγιώταρο, ήδη βουλευτή και εμπλεκόμενο σε πολλές από τις βίαιες παρεμβάσεις της οργάνωσης,

Οι ναζί των υπογείων...

Της Πέπης Ρηγοπούλου, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...


Τους ονομάζουν «Ναζί των υπογείων». Είναι φαινομενικά δημοκράτες της υψηλής κοινωνίας, άνθρωποι υπεράνω υποψίας ή, όπως συνηθίζουμε να λέμε εμείς οι απολίτιστοι Ελληνες, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αν στην περίπτωσή τους φανταστούμε την πόρτα πολυτελή, ψηλή και δρύινη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για υποστηρικτές των κομμάτων της άκρας δεξιάς με ποσοστά πολύ υψηλά ανάμεσα στους νέους. Είναι το νέο δίκτυο που προωθεί την εξάπλωση του νεοναζισμού και του φασισμού όχι μόνον στον ειδικό τομέα που αποκαλούμε συμβατικά «πολιτική», αλλά και σε κάθε πτυχή της ζωής.

Η είδηση, δημοσιευμένη στη γαλλική εφημερίδα «Λιμπερασιόν», αφορά κατ’ αρχάς τον χώρο της Αυστρίας. Στην ουσία όμως είναι μια πραγματικότητα που παίρνει πολλές μορφές και απλώνεται σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο ή και ακόμα πιο μακριά. Αλλοτε λειτουργεί σαν ένα υπόγειο δίκτυο που διαβρώνει με παράνομο ή ημιπαράνομο τρόπο το σώμα των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αλλοτε πάλι εκφράζεται μέσα από υποτίθεται ουδέτερους και υπεράνω υποψίας θεσμούς που αποτελούν θεματοφύλακες της δημοκρατικής νομιμότητας. Σε κάθε περίπτωση συνδέεται με πλευρές της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας κρίσης που εκτός από οικονομική είναι και κρίση ταυτότητας, μνήμης και ήθους.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο του νεοναζισμού εντάσσεται σε αυτό το γενικότερο ρεύμα με μια θλιβερή ιδιαιτερότητα. Οι νοσταλγοί του Χίτλερ δρουν, συκοφαντούν, απειλούν και δυστυχώς πείθουν κόσμο σε μια χώρα όπου, πριν από εφτά δεκαετίες, ο ναζισμός και ο φασισμός υπέστησαν την πιο μαζική τους ήττα. Η ιστοριογραφία έχει καταγράψει με τον πιο εύγλωττο τρόπο τον ρόλο που η αντίσταση των Ελλήνων έπαιξε στην ανάσχεση της επίθεσης των δυνάμεων του Αξονα και τελικά στη συντριβή του.