Από τη χώρα διώχνουν το ΣΔΟΕ οργισμένοι επιχειρηματίες...

Ρεμπελίσκος...

Έτοιμο να ξεχειλίσει είναι το ποτήρι της υπομονής των επιχειρηματιών της χώρας, αφού τον τελευταίο καιρό το ΣΔΟΕ δυναμώνει τους ελέγχους με αποτέλεσμα, οι περισσότεροι να μην μπορούν να τα πάρουν μαύρα και να ρεφάρουν τα χαμένα.
Το πρόβλημα το έχουν κυρίως οι μεγαλοεπιχειρηματίες, που καιρό τώρα δείχνουν την αντίδρασή τους στην αισχρή φορολογική πολιτική του κράτους που θέλει τις κερδοφόρες επιχειρήσεις να συμβάλουν στην ανόρθωση της οικονομίας μέσω της φορολογίας, και θεωρούν πως ο μόνος που δικαιούται να πληρώνει το κράτος είναι ο έλληνας φορολογούμενος, και αυτό το δικαίωμα δεν πρόκειται να του το στερήσουν.
Τους τελευταίους μήνες, ο ένας μετά τον άλλον οι μεγάλοι επιχειρηματίες της χώρας έχουν προβάρει ακόμα και βραχιολάκια, διατρανώνοντας έτσι στο κράτος και τους συμπολίτες του, την άκαμπτη αποφασιστικότητά του. Επιχειρηματίες με χρέη από ένα έως και δεκάδες εκατομμύρια έχουν προτάξει τα στήθη τους σε αυτό τον αγώνα κατά της άδικης φορολογίας, που πίνει το αίμα των κερδοφόρων επιχειρήσεων.
Τα τελευταία χρόνια, χάρη κυρίως στον ηρωικό αγώνα των μεγάλων επιχειρήσεων, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο φτάνουν λίγο κάτω από τα 60 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, μόνο μέχρι το τέλος του 2012, τα χρέη προς την εφορία αγγίζουν τα 58 δισ. ευρώ, και αν κρίνουμε από την εξέλιξη των υποθέσεων των Ελλήνων Κροίσων που δεν διστάζουν να περάσουν τα σίδερα της φυλακής, στο τέλος της χρονιάς θα έχουμε καταφέρει να πιάσουμε τα 70 δισ. ευρώ.
Στο πλαίσιο της αντίδρασης του ελληνικού κεφαλαίου, κατά της αποτρόπαιης επίθεσης που δέχεται, οι Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες σκέφτονται να απελάσουν το ΣΔΟΕ από τη χώρα. Αφού η χώρα τους ανήκει, και αφού έτσι κι αλλιώς κανείς δεν μπορεί να τους ακουμπήσει, καλό θα ήταν να μας αδειάζουν τη γωνιά, όχι μόνο μέσω της διαθεσιμότητας, αλλά δια της απέλασης, αφού αν ανοίξουν τα στόματά τους, αλλά και τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος.

Σιντί κανείς ή ντιβιντί;

του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Πάλι καλά να λέμε που ο κ. Στουρνάρας βρίσκει χρόνο και διαβάζει εφημερίδες, παρά την τόση πίεση και τις αλλεπάλληλες συσκέψεις με σοφούς και ειδήμονες (καθώς και με τους συνήθεις στυλοβάτες της γραφειοκρατίας μας που έχουν βάλει μαγνητοφωνάκι στη θέση της γλώσσας τους, ικανό να παίζει μόνο την κασέτα «πολύ σωστά, κύριε υπουργέ, έχετε δίκιο, κύριε υπουργέ»). Ετσι, όπως δήλωσε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», πληροφορήθηκε μόλις την περασμένη εβδομάδα ότι μια φορά κι έναν καιρό, δηλαδή πρόπερσι, η κ. Λαγκάρντ, ως υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, δώρισε ένα σιντί στον δικό μας υπουργό Οικονομικών, τον κ. Παπακωνσταντίνου. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων του ξεκαθάρισε εξ αρχής ότι το σιντί δεν περιείχε τις τελευταίες επιτυχίες του Βαγγέλη Παπαθανασίου (απολύτως όμοιες με τις πρώτες), αλλά τα ονόματα 2.000 Ελλήνων με υπέρογκες καταθέσεις στη Γενεύη.
Τι δεν γνώριζε η νυν ηγεμονίς του ΔΝΤ; Κάτι που, ακόμα κι αν το ήξερε, θα δυσκολευόταν να το κατανοήσει, σαν αδαής που είναι σε ό,τι αφορά την περίφημη «ελληνική ιδιαιτερότητα». Οτι τα χρήματα έφυγαν από την Ελλάδα για την Ελβετία από αναδρομική επαναστατική αλληλεγγύη, επειδή η χώρα αυτή φιλοξένησε τον Λένιν σε δύσκολους καιρούς. Δεν τα έδιωξε δηλαδή από την Ελλάδα το κεφαλαιοκρατικό άγχος και η ανασφάλεια που ευλόγως νιώθουν όσοι έχουν όντως να χάσουν κάτι σοβαρό με τις χρηματοοικονομικές αναμπουμπούλες, εν αντιθέσει με τους μη έχοντες, απαλλαγμένους εκ προοιμίου από τέτοια βάσανα. Χάρη στην ελληνική ιδιαιτερότητα λοιπόν, η χώρα μας δεν άρχισε τους μικροϋπολογισμούς κι όλα αυτά που μαυρίζουν την ψυχή του ανθρώπου. Δεν έπραξε ό,τι η Γερμανία, η Γαλλία ή η Ιταλία με τις δικές τους λίστες, που μπήκαν σε φθοροποιές συζητήσεις με τους Ελβετούς τραπεζοκράτες. Τι κατάλαβαν; Κέρδισαν κάτι ανάμεσα σε ένα και πέντε δισ. ευρώ, αλλά τους βγήκε η κακή φήμη των φραγκοφονιάδων. Ενώ εμείς παραμένουμε λαρτζ. Χάρη στην ελληνική ιδιαιτερότητα και πάλι, η τύχη του σιντί αγνοούνταν για δύο χρόνια. Γενικά ένα προβληματάκι με τη νέα τεχνολογία το ’χουμε, όπως ξέρουμε και από την (πλήρως διαλευκανθείσα) υπόθεση με το ροζ ντιβιντί και τον κ. Ζαχόπουλο.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου επιμένει ότι έστειλε το σιντί στο ΣΔΟΕ. Δεν έχουμε λόγους να μην τον πιστέψουμε. Ο κ. Διώτης, επικεφαλής του ΣΔΟΕ που αποπέμφθηκε αυγουστιάτικα (αντικατασταθείς, όλως τυχαίως, από Καλαματιανό) ανταπάντησε αρχικά ότι κανένα σιντί δεν έλαβε από τον κ. Παπακωνσταντίνου, ούτε καν με τραγούδια των ομεπωνύμων του Βασίλη και Θανάση. Δεν έχουμε λόγους να μην τον πιστέψουμε. Ορμητικά παρεμβαίνων ο κ. Βενιζέλος δήλωσε ότι το έστειλε ο ίδιος σε ΣΔΟΕ και Μαξίμου. Δεν έχουμε λόγους να μην τον πιστέψουμε. Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που γράφουν και λένε ότι ισχυροί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες πίεσαν να μην «παίξει» το σιντί. Α, όλα κι όλα. Αυτούς δεν έχουμε κανέναν λόγο να τους πιστέψουμε.