Υπερήφανος για τους εφοπλιστές; Περισσότερο για τον μπακάλη τής γειτονιάς...

Τρυπιο Ευρω...

Μπορούμε να κοροϊδευόμαστε όσο θέλουμε, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να λέμε τα πράγματα και με το όνομά τους: η φοροαποφυγή δεν είναι τίποτα άλλο από νόμιμη φοροδιαφυγή,
αδίκημα δηλαδή τόσο νομικό όσο και, κυρίως, ηθικό από τη στιγμή που αποτρέπει τη δίκαιη αναδιανομή τού παραγόμενου πλούτου. Με δεδομένο ότι οι ελίτ είναι αυτές που φτιάχνουν τους νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους είναι λογικό να έχουν επινοήσει και διάφορες μεθόδους ώστε να αποφεύγουν να καταβάλλουν τους φόρους που αναλογούν στα εισοδήματά τους. Κι αυτό βεβαίως δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο. Γι' αυτό κι έχουν κατασκευάσει νομικά εκτρώματα όπως τις "οφσόρ" εταιρίες και τους φορολογικούς παραδείσους ώστε να κλέβουν αποτελεσματικότερα το μόχθο των υπηκόων τους...

Σε αυτό το πλαίσιο είναι λογικό και οι εφοπλιστές μας να μην είναι παράνομοι όταν δεν πληρώνουν ούτε δεκάρα τσακιστή στο ελληνικό Δημόσιο, αφού έχουν κατορθώσει να θωρακίσουν ακόμα και συνταγματικώς τις φοροαπαλλαγές τους. Μου σηκώνονται οι τρίχες ωστόσο όταν τους ακούω να λένε πως η ρευστότητα με την οποία κατασκευάζουν νέα πλοία προέρχεται από την τσέπη τους και δεν είναι κρατικοδίαιτοι ή όταν παρουσιάζονται σαν φιλάνθρωποι. Κι ο λαός θα είχε ρευστότητα, δεν θα είχε ανάγκη από μια θεσούλα στο Δημόσιο και θα ήταν φιλάνθρωπος αν δεν πλήρωνε μια σειρά φόρων, χαρατσιών και εισφορών που του απομυζούν τα ούτως ή άλλως πενιχρά του εισοδήματα την ώρα που εκείνοι που το αντέχει η τσέπη τους σφυρίζουν αδιάφορα...

Χάρη, ξέχνα το...

My Pillow Book...

Να θεσμοθετούνται για τους υπάλληλους ενός οργανισμού πρόσθετες ειδικές ανταμοιβές πέραν των τακτικών αποζημιώσεών τους στην περίπτωση επίτευξης αποτελεσμάτων πάνω από τους στόχους που τους θέτει η διοίκηση, είναι μια από τις στοιχειώδεις αρχές στη θεωρία της διοίκησης των ανθρώπινων πόρων που εφαρμόζεται κατά κόρον στην πράξη, σε όλα τα πλάτη και σε όλα τα μήκη του πλανήτη.

Παρόλο που προβλέφθηκε αντίστοιχη ειδική ανταμοιβή και για τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων του Ελληνικού κράτους,

Η Amazon πίσω από την οθόνη...

Monde Diplomatique...
 του  Malet Jean-Baptiste, σε μεταφραση   Θαναση Κούτση.. 

Δεν πρόλαβε να δημοσιευτεί το άρθρο στο πρωτοσέλιδο της « Le Monde diplomatique » του Νοεμβρίου και προκάλεσε ήδη αντιδράσεις. Η Γαλλίδα βουλευτής των Πρασίνων (Europe Ecologie — Les Verts) κατέθεσε επερώτηση προς τον υπουργό Εργασίας Μισέλ Σαπέν για τις συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της Amazon, όπως αυτές περιγράφονται στο ρεπορτάζ που θα διαβάσετε.

Αποσπώντας το βλέμμα της από τις αφίσες του γερμανικού συνδικάτου Ver.di –του ενοποιημένου σωματείου στον τομέα των υπηρεσιών– που είναι αναρτημένες στους τοίχους της αίθουσας συνεδριάσεων, η Ίρμγκαρντ Σουλτς άξαφνα σηκώνεται όρθια και παίρνει τον λόγο : « Στην Ιαπωνία, πριν από λίγο καιρό η Amazon έβαλε κατσίκες να βόσκουν γύρω από μια αποθήκη. Η επιχείρηση τις μάρκαρε με την ίδια κάρτα που φοράμε κι εμείς στον λαιμό μας ! Με ακριβώς τα ίδια στοιχεία : όνομα, φωτογραφία, γραμμωτό κώδικα ». Βρισκόμαστε στην εβδομαδιαία συνέλευση των εργαζομένων της Amazon στο Μπαντ Χέρσφελντ (στην Έσση της Γερμανίας). Με μια εικόνα, η εργάτρια στον εφοδιασμό των αποθηκών συνόψισε την κοινωνική φιλοσοφία της πολυεθνικής των διαδικτυακών πωλήσεων, που προσφέρει στον καταναλωτή αγορές με μερικά κλικ και μπορεί να του παραδώσει εντός σαράντα οκτώ ωρών μια ηλεκτρική σκούπα, τα άπαντα του Μαρσέλ Προυστ ή μια μηχανή για το γκαζόν [1].

H νέα Λεωφόρος...

 H νέα Λεωφόρος...
Των Νικόλα Λεοντόπουλου και Ελένης Σταματούκου, απο το The Press Project...

Μέσα από τον ΣΚΑΙ, ο Γιάννης Αλαφούζος έχει εξαπολύσει ηθική σταυροφορία εναντίον κάθε υδραυλικού που δεν αποδίδει ΦΠΑ, κάθε ιδιοκτήτη ταβέρνας που δεν κόβει απόδειξη. Ως πρόεδρος όμως του Παναθηναϊκού εκδίδει εισιτήρια του 1 ευρώ σε θύρα των 55 ευρώ και βάζει τους φιλάθλους να κάνουν κάθε Κυριακή με το ζόρι «δωρεά» στην Παναθηναική Συμμαχία – ούτε καν στον Παναθηναϊκό...

Διαβαστε τη συνεχεια στο    The Press Project...

«Λίστες ντροπής» και Ούλοφ Πάλμε...

Στον Φίλιππο Συρίγο

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια...

Ποια χώρα θα έχετε ως πρότυπο, όταν και αν αναλάβετε την εξουσία;. ερωτήθηκε, την περασμένη Δευτέρα, ο Αλέξης Τσίπρας στην εξαντλητική μεσονύκτια εκπομπή «Στον ενικό» του Ν. Χατζηνικολάου (STAR). Οπου ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ τα πήγε μια χαρά, παρ' ότι κούρασε η μονομέρεια των ερωτήσεων. Ηταν από τις ελάχιστες φορές που κόμπασε: Κάποια, ίσως, από τις σκανδιναβικές. Τη Σουηδία, μάλλον - απάντησε, στο περίπου.

Απέφυγε, ευλόγως, να πει τη Δανία, αφού αρκετά τη γευθήκαμε με τον Γ. Παπανδρέου, εδώ στη... «Δανία του Νότου». Και η Νορβηγία κυβερνάται εσχάτως από τη Δεξιά - με τα φασιστικά παρακλάδια της, άρα δεν προσφέρεται για μοντέλο.
Δεν είπε, ωστόσο, «τη Σουηδία του Πάλμε», όπως θα περίμενα. Και θυμήθηκα πόσο με είχε εντυπωσιάσει αρνητικά, πριν από μερικούς μήνες, όταν ο Τσίπρας σε ομιλία του στη Μαδρίτη μνημόνευσε μόνο της Ιβηρικής σοσιαλιστές ηγέτες, συγκαιρινούς τού Ανδρέα Παπανδρέου: τον Μάριο Σοάρες και τον Φελίπε Γκονζάλες, με τα πολύ αχνά χνάρια στην Ιστορία. Σε μια περίοδο (τελευταίο τέταρτο του περασμένου αιώνα) όπου δέσποζαν στην Ευρώπη, αν όχι παγκοσμίως, σοσιαλιστές ηγέτες όπως ο Βίλι Μπραντ, ο Μπρούνο Κράισκι, ο Φρανουσά Μιτεράν και, βεβαίως, ο Ούλοφ Πάλμε. Ο κορυφαίος, κατ' εμέ, και συνεπέστερος εκφραστής σε ό,τι πιο θετικό χαρακτήρισε ιστορικά τη σοσιαλδημοκρατία, που εξάντλησε τα όριά της ακριβώς στη Σκανδιναβία.
Πριν από μία εβδομάδα (11-10-13) ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας εδέησε να απαντήσει στη Βουλή σε ερώτηση του Απ. Κακλαμάνη για την πορεία των ελέγχων στις περιβόητες λίστες με τα τέσσερα λάμδα (Λαγκάρντ, Λουξεμβούργο, Λιχτενστάιν, Λονδίνο) και τους χιλιάδες μεγαλολεφτάδες, πιθανούς φοροφυγάδες. Δεν είχε κοπάσει ακόμη ο θόρυβος από την προκλητική απόπειρα να θαφτούν μια για πάντα οι «λίστες της ντροπής». Απόπειρα που σκόνταψε στα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της «Ε». Απτόητος ο Γ. Στουρνάρας παρέθεσε κυνικά τα εξοργιστικά νούμερα, που φανερώνουν ότι οι φοροφυγάδες και πάλι τη σκαπουλάρουν...

Ο καφές και ο ζουρλομανδύας...

Γιάννης Νικολόπουλος, απο το Red NoteBook...

Στη Γερμανία, συγκεκριμένα στη Βαυαρία και έπειτα από επτά χρόνια εγκλεισμού σε ψυχιατρική κλινική, αφέθηκε ελεύθερος ένας 56χρονος άνδρας, ο Γκουστλ Μόλαθ, που είχε αποκαλύψει ένα κολοσσιαίο σκάνδαλο φοροδιαφυγής, ξεπλύματος μαύρου χρήματος και λαθραίας μεταφοράς κεφαλαίων στην Ελβετία. Στο σκάνδαλο ενέχονταν υπάλληλοι και διευθυντικά στελέχη της έκτης μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας, μεταξύ των οποίων και η σύζυγος του 56χρονου, η οποία έκανε τα αδύνατα δυνατά για να τον κλείσει στο ψυχιατρείο ως ψυχοπαθή. Το κατάφερε πρόσκαιρα. Η έρευνα αποκάλυψε την αλήθεια των λεγομένων του, αφαίρεσε τα προσωπεία εντιμότητας από μια σειρά ενεχόμενων στελεχών και δρομολόγησε τις περαιτέρω εξελίξεις (δικαστική έρευνα), μετά και τη λαϊκή οργή που προκάλεσε η υπόθεση. Το γεγονός της απελευθέρωσης, και κυρίως της επιβεβαίωσης όσων ισχυριζόταν ο έγκλειστος στο ψυχιατρείο Μόλαθ, ενδέχεται να επηρεάσει και το αποτέλεσμα των παγγερμανικών εκλογών τουλάχιστον στο κρατίδιο της Βαυαρίας.

Στην Τουρκία, έχει εξαπολυθεί ένα εκτεταμένο πογκρόμ εναντίον δημοσιογράφων και σχολιαστών στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, και κυρίως στον Τύπο. Όποιος έκανε το …λάθος να εναντιωθεί στην οικονομική και κοινωνική πολιτική του Ρ. Τ. Ερντογάν, να αποκαλύψει σκοτεινές πλευρές περίεργων δοσοληψιών της πολιτικής εξουσίας με οικονομικούς κύκλους, και κυρίως, να ταχθεί με το μέρος των διαδηλωτών της πλατείας Ταξίμ και να στηλιτεύσει τη βία, τα δακρυγόνα και τις συλλήψεις, είτε απολύεται, είτε εξαναγκάζεται σε παραίτηση είτε, τέλος, περιθωριοποιείται επαγγελματικά. Τα περισσότερα ΜΜΕ της χώρας ανήκουν σε εργολάβους και οικονομικούς παράγοντες, οι οποίοι κάνουν χρυσές δουλειές με την κυβέρνηση και οι κριτικές φωνές φιμώνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Φυσικό επόμενο είναι ότι ο Τύπος βλέπει την κυκλοφορία του να έχει πάρει την κατιούσα και πλησιάζει σε ιστορικό ναδίρ απήχησης και αναγνωσιμότητας. «Στη χώρα μας δύο πράγματα δεν ευδοκιμούν, το δένδρο του καφέ και η δημοκρατία», έγραφε σκωπτικά, πριν από πολλές δεκαετίες ο Ασίζ Νεζίν, στο διήγημά του «Ο καφές και η δημοκρατία» (εκδόσεις Θεμέλιο, μετάφραση Ε. Αργαίου).

Από τη χώρα διώχνουν το ΣΔΟΕ οργισμένοι επιχειρηματίες...

Ρεμπελίσκος...

Έτοιμο να ξεχειλίσει είναι το ποτήρι της υπομονής των επιχειρηματιών της χώρας, αφού τον τελευταίο καιρό το ΣΔΟΕ δυναμώνει τους ελέγχους με αποτέλεσμα, οι περισσότεροι να μην μπορούν να τα πάρουν μαύρα και να ρεφάρουν τα χαμένα.
Το πρόβλημα το έχουν κυρίως οι μεγαλοεπιχειρηματίες, που καιρό τώρα δείχνουν την αντίδρασή τους στην αισχρή φορολογική πολιτική του κράτους που θέλει τις κερδοφόρες επιχειρήσεις να συμβάλουν στην ανόρθωση της οικονομίας μέσω της φορολογίας, και θεωρούν πως ο μόνος που δικαιούται να πληρώνει το κράτος είναι ο έλληνας φορολογούμενος, και αυτό το δικαίωμα δεν πρόκειται να του το στερήσουν.
Τους τελευταίους μήνες, ο ένας μετά τον άλλον οι μεγάλοι επιχειρηματίες της χώρας έχουν προβάρει ακόμα και βραχιολάκια, διατρανώνοντας έτσι στο κράτος και τους συμπολίτες του, την άκαμπτη αποφασιστικότητά του. Επιχειρηματίες με χρέη από ένα έως και δεκάδες εκατομμύρια έχουν προτάξει τα στήθη τους σε αυτό τον αγώνα κατά της άδικης φορολογίας, που πίνει το αίμα των κερδοφόρων επιχειρήσεων.
Τα τελευταία χρόνια, χάρη κυρίως στον ηρωικό αγώνα των μεγάλων επιχειρήσεων, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο φτάνουν λίγο κάτω από τα 60 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, μόνο μέχρι το τέλος του 2012, τα χρέη προς την εφορία αγγίζουν τα 58 δισ. ευρώ, και αν κρίνουμε από την εξέλιξη των υποθέσεων των Ελλήνων Κροίσων που δεν διστάζουν να περάσουν τα σίδερα της φυλακής, στο τέλος της χρονιάς θα έχουμε καταφέρει να πιάσουμε τα 70 δισ. ευρώ.
Στο πλαίσιο της αντίδρασης του ελληνικού κεφαλαίου, κατά της αποτρόπαιης επίθεσης που δέχεται, οι Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες σκέφτονται να απελάσουν το ΣΔΟΕ από τη χώρα. Αφού η χώρα τους ανήκει, και αφού έτσι κι αλλιώς κανείς δεν μπορεί να τους ακουμπήσει, καλό θα ήταν να μας αδειάζουν τη γωνιά, όχι μόνο μέσω της διαθεσιμότητας, αλλά δια της απέλασης, αφού αν ανοίξουν τα στόματά τους, αλλά και τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος.

Success story στο... Ελσίνκι...

Στον αλησμόνητο μελωδό μας ΓΙΩΡΓΟ ΓΛΥΝΟ

Του Γιωργου Βοτση, απο την Ελευθεροτυπια...

Ωστε οι «σωτήρες» μας εφάρμοσαν λαθεμένες συνταγές και χρησιμοποίησαν κυνικά την Ελλάδα σαν πειραματόζωο, για να σωθεί η Ευρωζώνη - ομολογεί τώρα ξεδιάντροπα το ΔΝΤ! Και οι εγχώριοι απολογητές του «μονόδρομου» των Μνημονίων, μίσθαρνοι ή εθελόδουλοι, αντί να καταπιούν τη γλώσσα τους και να χαθούν από προσώπου γης, ξαναβγαίνουν θρασύτατοι στα κανάλια για νέες «αναλύσεις»...

Κι έχουμε και τον πρώτο τη τάξει τροϊκανό, Πολ Τόμσεν, επιπροσθέτως να επικρίνει τη φορολογική μας μεταρρύθμιση (;) διότι, λέει, «ενώ αυξήθηκαν με επιτυχία (!) οι φόροι στους μισθωτούς, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι πλούσιοι συνεχίζουν να φοροδιαφεύγουν...».
Μας φώτισε - λες και δεν το ξέραμε...
Τον περασμένο Δεκέμβριο ο Στουρνάρας διαβεβαίωνε τον Σόιμπλε (κι εμάς, τους χαχόλους, παρεμπιπτόντως) ότι ώς τον Μάρτιο θα είχε ολοκληρωθεί το ουσιαστικό φορολογικό νομοσχέδιο, με κύριο στόχο την πάταξη της φοροδιαφυγής. Προς τούτο συγκρότησε μάλιστα τον Ιανουάριο μια επιτροπή ειδημόνων, η οποία, έξι μήνες μετά, ξύνεται άπρακτη. Πουθενά το ρηξικέλευθο και θαυματουργό νομοσχέδιο που θα θεράπευε τάχα μία από τις μεγαλύτερες πληγές της οικονομίας μας - καταπώς λέει και ο πρωθυπουργός του success story.
Χωρίς αυτό το νομοσχέδιο ατυχήσαμε και για έναν πρόσθετο λόγο: δεν στρογγυλοποιήθηκαν στις 80 οι 79(!), ώς τώρα, τροποποιήσεις του βασικού μας νόμου (2238/94) για τη φορολογία εισοδήματος - τρομάρα μας...
Ετσι, με μόνη καινοτομία την ηλεκτρονική, αποκλειστικά, υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, θα έχουμε και εφέτος φοροεισπρακτικά μία από τα ίδια - αν όχι και χειρότερα:
Μισθωτοί και συνταξιούχοι να πληρώνουν κάπου το 55% των συνολικών φόρων. Περί το ενάμισι εκατομμύριο φορολογούμενοι να δηλώνουν ετήσιο εισόδημα έως 5.000! Και πλουσιότεροι φορολογούμενοι, στη χώρα του επιδεικτικού νεοπλουτισμού, να αναδεικνύονται... μισθωτοί: πάνω από 500.000 ετήσιο εισόδημα θα δηλώσουν πάλι περί τους 100 μισθωτοί - και άλλοι τόσοι, αθροιστικά, έμποροι, βιομήχανοι και ελεύθεροι επαγγελματίες. Οσα, δηλαδή, και τα ελληνικά κότερα σε μία μόνο μαρίνα της Νορβηγίας...
Ηπεριπέτεια της «λίστας Λαγκάρντ» και μόνον θα αρκούσε να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ότι οι κυβερνώντες δεν θέλουν να κυνηγήσουν τους φοροφυγάδες - όπως και να συλλάβουν τους μεγαλοοφειλέτες δισεκατομμυρίων. Τρία ολόκληρα χρόνια αφ' ότου μας ήρθε επισήμως (και ρητά για φορολογική χρήση) και δεν μπήκε στο δημόσιο ταμείο ούτε δεκάρα τσακιστή!
Ο,τι και να λέει η κατευθυνόμενη Βουλή και να μας πει τελικά η προκαταρκτική επιτροπή, στη συνείδηση του απλού πολίτη, για την αυταπόδεκτη ζημιά του Δημοσίου ευθύνονται και οφείλουν να πληρώσουν τουλάχιστον:
* Δύο υπουργοί Οικονομικών: ο αποδιοπομπαίος Γ. Παπακωνσταντίνου (η προχθεσινή θλιβερή εικόνα πολιτικού κανιβαλισμού, στη Βουλή, μου θύμισε την αντίστοιχη ακριβώς με τον Μένιο Κουτσόγιωργα πριν από περίπου 25 χρόνια) και ο πολύς Ευάγγ. Βενιζέλος, που πηδάει πολλά παλούκια και να δούμε ώς πότε...
* Δύο επικεφαλής του ΣΔΟΕ: ο ανεκδιήγητος Γ. Καπελέρης, που μας ζάλιζε κάθε βράδυ στα κανάλια με τους 150 μεγαλογιατρούς-φαντάσματα του Κολωνακίου, και ο τρομολάγνος Ι. Διώτης, που μας παίζει τον παπά με τα στικάκια. Και, βεβαίως,
* Δύο πρωθυπουργοί: οι Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμος, άνευ σχολίων.
Οι (εκάστοτε) κυβερνώντες όσο κι αν επικαλούνται, για δικαιολογίες, το μέγα, όντως, ποσοστό των αυτοαπασχολουμένων και τον οκνό και διεφθαρμένο εισπρακτικό μηχανισμό, είναι πλέον πασίδηλο ότι δεν θέλουν να αποκαλυφθεί πλήρως και να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή. Διότι οι μεγάλοι φοροκλέφτες είναι: συγγενικά τους πρόσωπα· κομματικά στελέχη και «κολλητοί» τους· χορηγοί, με το αζημίωτο, πάτρωνες και αφεντικά τους στη διαπλοκή· και, εν τέλει, οι ίδιοι (υπενθυμίζω, συναφώς, ότι οι βουλευτικές αποδοχές φοροαπαλλάσσονται σε ποσοστό 60%...).
Αλλά στην εν γένει φοροκλοπή, εκτός από την παράνομη φοροδιαφυγή στην οποία επιδίδονται καθ' έξιν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας και εκτός από το φορολογικό χάος των offshore εταιρειών, θα 'πρεπε να συνυπολογίζονται και:
Η νομότυπη φοροασυλία της Εκκλησίας και των εφοπλιστών.
Και τα ποικίλα τεχνάσματα φοροαπαλλαγών και αισθητά μειωμένης φορολόγησης (λ.χ. η φάμπρικα με τις προκλητικά εικονικές ΕΠΕ και τις... μονοπρόσωπες «εταιρείες») για τους χρυσοκάνθαρους του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα - τεχνοκράτες, διευθυντικά στελέχη των υπηρεσιών και τραπεζών, τηλεοπτικούς αστέρες κ.ά.
Αν ο Αντ. Σαμαράς είχε ειλικρινείς προθέσεις, ανεξαρτησία, δυνατότητες, όραμα και τσαγανό, θα 'πρεπε να επωφεληθεί από το διήμερο ταξίδι του στο Ελσίνκι. Για να διδαχθεί από την ηγεσία ειδικά της Φινλανδίας, με τη μηδενική σχεδόν πολιτική διαφθορά· με τους πολίτες της να θεωρούν αδιανόητη και ατιμωτικό έγκλημα τη φοροδιαφυγή· με τα ευρωπαϊκά πρωτεία στην εκπαίδευση και την τεχνολογία· και με ακλόνητους τους πυλώνες κοινωνικής συνοχής του κράτους προνοίας και του κράτους δικαίου.
Να διδαχθεί από το παράδειγμα της Φινλανδίας, ακριβώς, όπου το success story υπήρξε πραγματικότητα και δεν είναι φθηνό επικοινωνιακό τρικ: τη βαθύτατη οικονομική κρίση, στις αρχές της δεκαετίας του '90, την ξεπέρασε αυτοδύναμα, ολοκληρώνοντας το πενταετές πρόγραμμα ανασυγκρότησης σε μόλις τρία χρόνια...
Να μου επιτραπεί να αμφιβάλλω αν ο Σαμαράς επιχείρησε καν να τα διδαχθεί όλα αυτά. Διότι θα ήταν άλλος...

Δίκασαν τον Μελισσανίδη με 12 χρόνια καθυστέρηση για λαθρεμπορία και το αδίκημα... είχε παραγραφεί!...

Του Βασίλη Τζήμτσου, απο  Direct News...

Δύο μέτρα και δύο σταθμά φαίνεται πως έχει η Ελληνική Δικαιοσύνη, ως προς τους επιχειρηματίες για χρέη προς το Δημόσιο...

Σε άλλες περιπτώσεις οι δικαστές οδηγούν στη φυλακή, με συνοπτικές διαδικασίες, μικρούς επιχειρηματίες για χρέη προς το Δημόσιο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις κάνουν μέχρι και 12 χρόνια να δικάσουν μεγαλοσχήμονες επιχειρηματίες, μέχρι τα αδικήματά τους να έχουν παραγραφεί...

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας πετρελαιοειδών Αιγαίον Όιλ, συμφερόντων της οικογένειας Μελισσανίδη, οι υπεύθυνοι της οποίας κατηγορούνταν για υπόθεση λαθρεμπορίας 6.328.200 λίτρων ναυτιλιακών καυσίμων που φέρεται ότι έγινε το Σεπτέμβριο του 2001.

Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές και διακοπές από τον περασμένο Φεβρουάριο, σήμερα Παρασκευή, κάθισε στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά, ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας πετρελαιοειδών Αιγαίον Όιλ, ναυλώτριας εταιρείας του πλοίου μεταφοράς πετρελαίου (σλέπι) «Ετζίαν ΙΙΙ», Ιάκωβος Μελισσανίδης, αδερφός του Δημήτρη Μελισσανίδη, που συμμετέχει και στο μετοχικό σχήμα εξαγοράς του ΟΠΑΠ.

Συγκατηγορούμενοι ήταν ο πλοίαρχος του «Ετζίαν ΙΙΙ», Εμμανουήλ Γιαννικουρής και ο πρόεδρος - διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της πλοιοκτήτριας εταιρείας Μεντόιλ ΙΙ ΝΕ.

Στο σκαμνί με καθυστέρηση 12 ετών!

Ο πλοίαρχος αντιμετώπιζε το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως σε βαθμό κακουργήματος. Για ηθική αυτουργία στην πράξη αυτή δικαζόταν ο Ιακ. Μελισσανίδης, ενώ ήταν απών ο τρίτος κατηγορούμενος.

Αν και η υπόθεση αφορά φερόμενη δασμοδιαφυγή ύψους 2.218.721,06 ευρώ (σ.σ. για την οποία έχει συνταχθεί πράξη καταλογισμού και εκκρεμεί στα διοικητικά δικαστήρια προσφυγή της Αιγαίον Όιλ), δεν δικάστηκαν για λαθρεμπορία, καθώς η πράξη - εάν είχε τελεστεί - θα είχε γίνει το Σεπτέμβριο του 2001 και άρα έχει παραγραφεί 12 χρόνια μετά...

Το μόνο αδίκημα για το οποίο δικάστηκαν, ήταν η πλαστογραφία - νόθευση που φέρεται να έκανε ο πλοίαρχος στο ημερολόγιο του πλοίου, προκειμένου να αποκρύψει ποσότητα 6.328.200 λίτρων πετρελαίου εσωτερικής καύσης (Ναυτιλίας) που διακινήθηκαν παράνομα από το πλοίο «Ετζίαν ΙΙΙ», σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Οι δικαστές εκλήθησαν να δικάσουν την υπόθεση με καθυστέρηση 12 ετών και ενώ η έρευνα των τελωνειακών είχε γίνει, επίσης, με πολυετή καθυστέρηση.

«Στραβά μάτια» έκαναν οι τελωνειακοί επί 5 χρόνια!

Ειδικότερα, ενώ το 2001 άλλοι τελωνειακοί είχαν θεωρήσει την υπόθεση απλή τελωνειακή παράβαση, το 2006 ο τότε Διευθυντής του Ζ' Τελωνείου Πειραιά, Ευστάθιος Κατσάς, έκρινε πως δεν είναι απλή τελωνειακή παράβαση, αλλά λαθρεμπορία. Συμπτωματικά, αυτό το διαπίστωσε ενώ είχαν ήδη περάσει πέντε χρόνια και η υπόθεση όδευε προς παραγραφή...

Ερωτηθείς για την κωλυσιεργία ετών, καταθέτοντας σήμερα στο δικαστήριο, ο μάρτυρας εξήγησε:

«Έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί αρκετοί. Δεν ήταν μόνο μπάχαλο στο Τελωνείο... Προσπάθησα να κάνω τη δουλειά μου και να μην είμαι εγώ εκτεθειμένος» είπε, ρίχνοντας το μπαλάκι των ευθυνών προφανώς σε προκατόχους του...

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο κ. Κατσάς επεσήμανε πως διαπιστώθηκε διαφυγή άνω των 6 εκατομμυρίων λίτρων ναυτιλιακών καυσίμων, μέσω του ελέγχου του λιτρομετρητή.

Στην απολογία του, ο κατηγορούμενος πλοίαρχος του «Ετζίαν ΙΙΙ» προσπάθησε να αντικρούσει την κατηγορία περί λαθρεμπορίας, υποστηρίζοντας πως δεν υπήρχε διαφορά ως προς τα καύσιμα στο βιβλίο φόρτωσης - εκφόρτωσης (σ.σ. διαφορετικό βιβλίο από το βιβλίο λιτρομετρητή που εξετάζουν οι τελωνειακοί).

Ανέφερε δε, ότι αν ήθελε να κάνει λαθρεμπόριο, είχε άλλους τρόπους, όπως η μεταφορά των λαθραίων καυσίμων με φορητές αντλίες.

«Το βαπόρι θα βούλιαζε αν είχε 6.000 τόνους καυσίμων. Θα έκανε 133 ώρες για να τα πάρει. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα», είπε για να εξηγήσει πως δεν έγινε λαθρεμπορία των 6.000.000 λίτρων ναυτιλιακών καυσίμων.

Ως προς τα τρία περιστατικά της φερόμενης ως λαθρεμπορίας, ο κατηγορούμενος πλοίαρχος υποστήριξε, πως στην πρώτη περίπτωση υπήρχαν κραδασμοί στις λαμαρίνες του πλοίου, στη δεύτερη περίπτωση βλάβη στην αντλία και για το λόγο αυτό εμφανιζόταν διαρροή στο λιτρομετρητή, ενώ στην τρίτη περίπτωση απέδωσε τη διαφορά καυσίμων στη διαδικασία εξισορρόπησης των δεξαμενών πετρελαίου.

Ως προς την πλαστογραφία - νόθευση του ημερολογίου (σ.σ. με τη μεταγενέστερη προσθήση των βλαβών και επισκευών), ο πλοίαρχος παραδέχθηκε ότι πράγματι τις έγραψε, όχι στις αντίστοιχες ημερομηνίες, αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο (σ.σ. όπως απέδειξε άλλωστε η πραγματογνωμοσύνη που έγινε).

Από την πλευρά του, ο υπεύθυνος της Αιγαίον Όιλ, Ιάκωβος Μελισσανίδης, στην απολογία του υποστήριξε, πως ασχολούνταν με τις δραστηριότητες στη στεριά (διανομή καυσίμων στα πρατήρια) και δεν γνώριζε τίποτα για τη διακίνηση ναυτιλιακών καυσίμων, που είναι μόλις το 10% των δραστηριοτήτων της εταιρείας.

Κατά την ακροαματική διαδικασία ανέκυψε θέμα ως προς τις επισκευές, που φέρεται ότι έγιναν λόγω της βλάβης στην αντλία (σ.σ. απ' όπου και η διαρροή των 6.000.000 λίτρων στο λιτρομετρητή κατά τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων).

Επισκευές-«φάντασμα» λέει το Λιμεναρχείο

Σύμφωνα με το Λιμεναρχείο, δεν ζητήθηκε από το συνεργείο επισκευής να ανεβεί στο πλοίο για την επισκευή, ούτε προέκυψε τιμολόγιο επισκευών, κατά το επίδικο διάστημα, από την εταιρεία επισκευής του πλοίου...

Από την πλευρά του, ο συνήγορος των κατηγορουμένων Πολυχρόνης Τσιρίδης προσκόμισε στο δικαστήριο μεταγενέστερο έγγραφο της εταιρείας, που ανέφερε πως έγινε η επισκευή στο επίμαχο διάστημα.

Την καταδίκη τους πρότεινε ο εισαγγελέας

Την ενοχή των κατηγορουμένων ζήτησε ο εισαγγελέας της έδρας, Παναγιώτης Μπρακουμάτσος, ο οποίος δεν πείστηκε από τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων.

«Υπήρξε νόθευση του ημερολογίου, ώστε να αποδοθούν οι βλάβες (σ.σ. ισχυρισμός των κατηγορουμένων για να δικαιολογήσουν τη διαφυγή των εκατομμυρίων λίτρων πετρελαίου από το λιτρομετρητή).

Οποιαδήποτε βλάβη, μεταφορά από δεξαμενή σε δεξαμενή έπρεπε να εξεταστεί από Επιτροπή του Τελωνείου. Αλλιώς πώς το Δημόσιο θα έλεγχε τις διαρροές; Αν ίσχυε αυτή η δικαιολογία, ο έλεγχος θα ήταν ανύπαρκτος».

Ως προς τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων, ότι έγιναν επισκευές, ο εισαγγελέας επεσήμανε ότι το Λιμεναρχείο δεν έδωσε άδεια σε κανένα συνεργείο κατά το επίδικο διάστημα...

Ως προς τη νόθευση του ημερολογίου, ο κ. Μπρακουμάτσος συμπλήρωσε:

«Στο ημερολόγιο δεν υπήρχαν οι φράσεις κραδασμοί και δοκιμές. Ο πλοίαρχος είπε, ότι στις 24/9 έγιναν οι εργασίες. Γιατί δεν έγιναν οι εγγραφές; Έγιναν μεταγενέστερα οι εγγραφές, όταν άρχισε η έρευνα».

Ως προς τους τρόπους διάθεσης των έξι εκατομμυρίων λίτρων πετρελαίου, ο εισαγγελέας δίνει τη δική του εξήγηση:

«Με φορητές αντλίες είπε ο πλοίαρχος. Δίνει την απάντηση ο ίδιος. Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος λέει τους τρόπους.

Ο καταλογισμός ως προς τη λαθρεμπορία έχει παραγραφεί. Έγινε η λαθρεμπορία ανεξαρτήτως της έκβασης της υπόθεσης. Αν οι εγγραφές είναι ανακριβείς, τότε υπάρχουν οι επιβαρυντικές περιστάσεις του Νόμου γιατί είναι μεγάλη η ποσότητα.

Η νόθευση έγινε για να παραπλανήσουν, για να καλύψουν το παράνομο όφελος.

Δεν μπορούσε ο πλοίαρχος από μόνος του, αλλά με την ηθική αυτουργία της εταιρείας που έχει την εμπορία πετρελαιοειδών».

Αθώοι με ψήφους 2-1

Ωστόσο, το δικαστήριο, είχε διαφορετική άποψη.

Ειδικότερα, ο πρόεδρος και ένα μέλος του δικαστηρίου αποφάσισαν, κατά πλειοψηφία, να αθωώσουν τους κατηγορουμένους, λόγω αμφιβολιών, ενώ μειοψήφησε η γυναίκα δικαστής, που συμφώνησε με τον εισαγγελέα ως προς την ενοχή τους.

Οι δύο δικαστές έκριναν πως σε κάθε περίπτωση δεν τίθεται θέμα αξιοποίησης της νόθευσης.

Οι προσθήκες στο ημερολόγιο του πλοίου έγιναν (σ.σ. με βάση πραγματογνωμοσύνη) πριν από την έναρξη της τελωνειακής έρευνας.

Αναλύοντας το σκεπτικό της απόφασης, ο πρόεδρος ανέφερε:

«Δεν φαίνεται να προέκυψε πλαστογραφία, ούτε η αναλήθεια πρακτικά. Δεν έγινε εφοδιασμός στο χρόνο των 20 ωρών. Επιπλέον, δεν προέκυψε περιορισμός που να υποχρεώνει τον έλεγχο των εφοδιαστικών εταιρειών, από εφοδιασμό σε εφοδιασμό, παρά μόνο με το βιβλίο φόρτωσης - εκφόρτωσης που προέκυψε ότι είναι σε αντιστοιχία».

Με απλά λόγια, οι δύο δικαστές συντάχθηκαν υπέρ του ισχυρισμού του συνηγόρου υπεράσπισης. Δεν έλαβαν υπόψη το μάρτυρα τελωνειακό, που είχε επισημάνει στην κατάθεση του νωρίτερα, πως ο έλεγχος γίνεται από το βιβλίο λιτρομετρητή...

Εξαφανισμένοι το Δημόσιο και τα ΜΜΕ από τη δίκη Μελισσανίδη

Στα αξιοσημείωτα της δίκης είναι τα ακόλουθα:

- Δεν παρέστη ως πολιτική αγωγή εκπρόσωπος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, παρά το γεγονός ότι εκκρεμεί στα διοικητικά δικαστήρια προσφυγή της Αιγαίον Όιλ ως προς τον καταλογισμό των 2.218.721,06 ευρώ από τη δασμοδιαφυγή. Όπως είναι εύλογο, μετά την αθώωση ισχυροποιείται η θέση της εταιρείας, η οποία πιθανότατα θα κερδίσει την προσφυγή και δεν θα πληρώσει τίποτα στο Δημόσιο!

- Ο βασικός μάρτυρας, πρώην διευθυντής του Ζ' Τελωνείου, συνταξιούχος σήμερα, φέρεται να απειλήθηκε την πρώτη ημέρα της κατάθεσης του, τη Μεγάλη Τρίτη, από άγνωστο στο διάδρομο των δικαστηρίων.

- Τη δίκη δεν παρακολούθησε κανένα μεγάλο ΜΜΕ, έντυπο ή ηλεκτρονικό, αν και πολλοί γνώριζαν για την υπόθεση και είχαν γράψει κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Σύμπτωση ή απλώς σιωπή για τον αγοραστή του ΟΠΑΠ;

Βλέπετε, πολλά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης επιβιώνουν όλα τα προηγούμενα χρόνια, χάρη στις διαφημίσεις του οργανισμού παιχνιδιών, στον οποίο θα παίζει πλέον καθοριστικό ρόλο η οικογένεια Μελισσανίδη...

Ποιος φοροδιαφεύγει πιο πολύ;

Cynical...

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι όταν μας έσπρωξαν σ’ αυτή την κατρακύλα το επιχείρημα γι αυτή την απόφαση ήταν ότι η Ελλάδα είχε μεγάλο χρέος, διότι είχε μεγάλο έλλειμμα και ότι ο λόγος για το μεγάλο αυτό έλλειμμα, πέραν των δημοσίων υπαλλήλων ήταν και η εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Πόση όμως ήταν αυτή η φοροδιαφυγή, στο όνομα της οποίας κάποιο καιρό πίσω, ολόκληρες διμοιρίες ΜΑΤ έφτασαν στο σημείο να ξεσπιτωθούν, για να συλλάβουν επ’ αυτοφόρω την προσωποποίηση της φοροδιαφυγής, την Υδραία ταβερνιάρισσα, δηλαδή;

Ένα μέτρο προσδιορισμού της φοροδιαφυγής είναι μέσω της υστέρησης των φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ, από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Με ένα χοντρικό υπολογισμό, η υστέρηση αυτή στη δεκαετία 2000-2009 ήταν κατά μέσο όρο 5.3% του ΑΕΠ. Για ένα μέσο ΑΕΠ περίπου στα 200δις, η μέση ετήσια φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ανερχόταν στα 5.3 * 200= 10.6 δις. Για ένα πληθυσμό στα 11εκατ., η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή μπορεί να υπολογιστεί χοντρικά στα 1000 ευρώ.

Μόλις χθες πληροφορηθήκαμε ότι στην ΕΕ η φοροδιαφυγή τρέχει με 1 τρις ευρώ. Ο πληθυσμός της ΕΕ είναι στα 500 εκατ. Αν διαιρέσουμε το 1 τρις με τα 500 εκατ., βγαίνει ότι η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή εντός της ΕΕ ανέρχεται στα 10¹²/5 10⁸=2000 ευρώ.

Δηλαδή, η φοροδιαφυγή στην ΕΕ είναι κατά μέσο όρο διπλάσια της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα.  

Αλλά ακόμα και να κάνουμε λάθος στην προσέγγιση της φοροδιαφυγής και να είναι στα 19 δις, όπως κάπου το πήρε το μάτι μου, τότε το πολύ-πολύ η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή στην Ελλάδα να είναι στα 1700 ευρώ, δηλαδή πάλι μικρότερη απ’ ότι υπολογίζεται στην ΕΕ.

Κι όμως, η Ελλάδα βρέθηκε στο στόχαστρο, απλά γιατί έτσι μπόρεσαν να ενοχοποιήσουν ένα ολόκληρο λαό και να τον τσακίσουν. Αν επρόκειτο να εφαρμοστεί ποτέ κάποιος αντιρατσιστικός νόμος πανευρωπαϊκά, τότε η πρώτη που θα έπρεπε να καταδικαστεί υποδειγματικά θα ήταν η Γερμανία.  

Αλλά, το ευρωπαϊκό σκυλολόι έπεσε για άλλη μια φορά έξω στους υπολογισμούς του. Θεώρησε προφανώς όταν εφαρμόζοντας μια τελική λύση στην Ελλάδα, θα γλίτωνε το ίδιο και δεν θα βρισκόταν σήμερα στη δυσάρεστη θέση να αναγκάζεται τώρα να βάζει χέρι στους προστατευόμενούς του φορολογικούς παραδείσους και να ξεμπροστιάζει πολυπαινεμένες, της νέας οικονομίας, εταιρίες όπως Google, Apple, Vodafone, Starbucks κλπ.

Δεν το ήξεραν οι φωστήρες της οικονομίας τι συμβαίνει με τις ξεχειλωμένες τρύπες του φορολογικού τους συστήματος; Δεν ήξεραν τα έντυπα και οι δημοσιογράφοι που τα επικουρούν, για τον χορό που είχε στηθεί; Φυσικά και ήξεραν. Πολύ καλά μάλιστα, μιας και οι ίδιοι τις είχαν δημιουργήσει.

Αλλά, στην ανάγκη, αποφάσισαν να θυσιάσουν και μερικές, μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος και να ξεθυμάνει πρόσκαιρα η οργή. Σε λίγο καιρό, όλα πάλι το ίδιο είναι. Τουλάχιστον, όλο αυτό το διάστημα έχουμε μάθει πολλά. 

Είναι κρίμα, όμως όλη αυτή η γνώση να παραμένει σε ύπνωση και να μην αξιοποιείται.

Κάρτα για το φάουλ του άλλου...

Χριστόφορος Κάσδαγλης...

Κίτρινη κάρτα έδειξε, λέει, η τρόικα στην κυβέρνηση για την ολιγωρία της στην πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής.
Σε ένα παράλληλο –ευνομούμενο- σύμπαν, η προειδοποίηση θα ηχούσε θετικά. Να πάψουν να φορτώνουν τα υποζύγια με καινούριους φόρους, με μειώσεις μισθών και συντάξεων και ν’ αρχίσουν να μαζεύουν από τους έχοντες. Στο συγκεκριμένο όμως ελληνικό σύμπαν της συγκυβέρνησης και της τρόικας, τα πράγματα ουδέποτε εξελίσσονται τοιουτοτρόπως…
Η κίτρινη κάρτα υποτίθεται ότι αποτελεί προειδοποίηση. Εφόσον το φάουλ  επαναληφθεί, ακολουθεί κόκκινη κάρτα και αποβολή του παραπτωματία από το γήπεδο. Κοίτα όμως ένα περίεργο πράγμα: Στη δική μας ειδική περίπτωση, όταν ο διαιτητής δείχνει κόκκινη κάρτα ουδέποτε αποβάλλει τον παίκτη που παρεξετράπη. Στρέφεται προς τις κερκίδες και αποβάλλει από το στάδιο τους θεατές.
Θα μου πεις ότι αυτό δεν είναι και τόσο τρομερό. Το έργο το ’χουν ούτως ή άλλως ξαναδεί. Θα γυρίσουν στα σπίτια τους και θα γλυτώσουν το μαρτύριο να παρακολουθούν στημένο παιχνίδι και κακόγουστο θέαμα. Τους παίκτες να σέρνονται στο γήπεδο και τους διαιτητές να μεροληπτούν συνεχώς υπέρ τους και να ξεσπάνε στους θεατές.
Αλλά όχι. Το παιχνίδι στα καθ’ ημάς δεν παίζεται έτσι. Στη συγκεκριμένη μνημονιακή εκδοχή του, άλλος πίνει κι άλλος μεθάει. Οι αποβληθέντες θεατές υποχρεώνονται να επιστρέψουν στο γήπεδο ξαναπληρώνοντας εισιτήριο – και μάλιστα στη διπλή τιμή. Αυτή είναι η έννοια της προειδοποίησης προς τον παίκτη: αν το ξανακάνεις, θα αποβάλω τους φιλάθλους και θα τους ρουφήξω το αίμα με το καλαμάκι για να μάθεις εσύ να μην υποπίπτεις σε παραπτώματα.
Συμβαίνει και κάτι άλλο περίεργο μ’ αυτή τη διαιτησία. Δεν τιμωρεί μόνο τους φιλάθλους της ομάδας που υπέπεσε στο παράπτωμα, αλλά και τους φιλάθλους όλων των άλλων ομάδων. Κάνει η κυβέρνηση ένα παράπτωμα; Θα πληρώσουν και οι ψηφοφόροι των άλλων κομμάτων, ακόμα κι εκείνοι που δεν προσήλθαν στις κάλπες.
Προ καιρού μάλιστα, σε δηλώσεις του μετά από ένα κρίσιμο ντέρμπι όπου οι φίλαθλοι όλων των ομάδων είχαν φάει μπόλικο ξύλο από τους διαιτητές, παραπτωματίας παίκτης δικαιολόγησε το φαινόμενο με το επιχείρημα ότι «μαζί παρεκτραπήκαμε», έβγαλε μάλιστα και σχετικό βιβλίο προκειμένου να εξηγήσει την άποψή του. (Και κάποια κορόιδα πήγαν και το αγόρασαν – άκου να δεις.)
Πού θα πάει όμως, θα γυρίσει ο τροχός. Η πρόβα τζενεράλε έγινε προσφάτως στον τελικό του κυπέλλου μπάσκετ. Οι φίλαθλοι μπήκαν στο γήπεδο και τα έκαναν μαντάρα, δεν τιμωρήθηκε όμως κανένας. Την πλήρωσαν οι δύο ομάδες, που τιμωρήθηκαν αυστηρότατα.
Ας το ξανασκεφτούμε.

ΜΑΝΙΚΙΟΥΡ ΣΕ ΓΑΜΨΩΝΥΧΟΥΣ...

Καρτεσιος...

Ο Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, Χάρης Θεοχάρης, θα μπορούσε να είναι μια ιντερνετική περσόνα με δικό της φαν κλαμπ. Δεν τολμά κάποιος να γράψει κάτι εναντίον του στα social media κι αμέσως βρίσκεται αντιμέτωπος με διάφορους (φίλοι; συνεργάτες; συγγενείς; ή απλοί θαυμαστές;) που σπεύδουν να τον στηρίξουν, κυρίως με επιχειρήματα του είδους «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», «φαγωθήκατε με τον άνθρωπο», «καλέ τι σας έφταιξε ο άνθρωπος» και άλλα ανάλογα.
Ο κ. Θεοχάρης θα μπορούσε κάλλιστα, επίσης, να είναι ένας πολύ πετυχημένος ασφαλιστής ή να είναι ο «οδοντίατρος» σε μια διαφήμιση για οδοντόκρεμα που γυαλίζει τα δόντια. Σου δημιουργεί μία εμπιστοσύνη, είναι η αλήθεια. Διαθέτει τα βασικότερα χαρίσματα του καλού τροϊκανού: ψυχραιμία και ευγένεια την ώρα που σε αποκεφαλίζει.
Με τούτα και μ’ εκείνα, ο κ. Θεοχάρης έγινε συμπαθής σε σημείο που σχεδόν όλοι να ξεχάσουν ότι είναι ένα βασικό γρανάζι του μνημονιακού μηχανισμού. Κι αυτό, τον βοηθά ιδιαίτερα να ζητά τα χειρότερα για τους φορολογούμενους. Υπάρχει μια διαφορά βέβαια. Δεν τα ζητά για τους φοροφυγάδες ή όσους χρωστούν τεράστια ποσά στο Δημόσιο, κάτι που σημαίνει ότι είχαν και μεγάλο κύκλο εργασιών. Αυτοί έχουν ταυτιστεί με το ΣΔΟΕ.
Ο κ. Θεοχάρης ασχολείται με την ξεπετσιασμένη πλέμπα. Για παράδειγμα, μια επιτροπή υπό την προεδρία του κ. Θεοχάρη αποφάσισε να λαμβάνονται αναγκαστικά μέτρα είσπραξης για όσους έχουν χρέη προς το Δημόσιο από 300 ευρώ και πάνω. Η ερώτηση «τί μπορείς να κατασχέσεις από έναν άνθρωπο που χρωστά 300 ευρώ», έχει εύκολη απάντηση και είναι «τίποτα». Η κίνηση αυτή είχε σκοπό απλώς να τρομοκρατήσει όσους κρατάνε τα τελευταία τους 300 ευρώ για φάρμακα και δε σκοπεύουν να τα δώσουν στους δανειστές.
Το προφίλ του «συμπαθούς» κ. Θεοχάρη κινδύνεψε να λαβωθεί, αλλά ο ίδιος δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Με εντελώς ξανθοπουλικό τρόπο κατάφερε να  εμφανιστεί και ο ίδιος ως «τραγικό θύμα της οικονομικής κρίσης», δηλώνοντας σε εφημερίδα ότι «αμείβεται με μισθό 2.650 ευρώ το μήνα, πρέπει να πληρώνει στεγαστικό δάνειο 1.400 ευρώ, έχει σύζυγο απολυμένη, πατέρα απόστρατο που τον «ψέλνει» γιατί του έκοψαν το 57% της σύνταξής του και μητέρα που έκλεισε το μαγαζί της».
Εφόσον, λοιπόν, ο κ. Θεοχάρης και η σύζυγός του ζουν με μόλις 1.250 ευρώ τον μήνα, από τα οποία ελπίζω να δίνει και κάποια χρήματα στους σχεδόν άπορους γονείς του, λογικά θα πρέπει ο ίδιος να δώσει το καλό παράδειγμα και να προχωρήσει εθελοντικά σε κατάσχεση της όποιας προσωπικής του περιουσίας. Εκτός κι αν μας εξηγήσει τον τρόπο που βρήκε να πληρώνει τα χαράτσια και τους φόρους του με 1.250 ευρώ δίχως να εξαϋλωθεί από την ασιτία.
Αφού, λοιπόν, διόρθωσε το λαβωμένο προφίλ του, προχώρησε στην έκδοση εγκυκλίου με την οποία ζητά να ενεργοποιηθεί ο νόμος που προβλέπει την άσκηση ποινικής δίωξης για χρέη στην εφορία άνω των 5.000 ευρώ. Δε θέλω να τον αδικήσω. Ο νόμος προϋπήρχε, απλώς κανείς εφοριακός δεν τον εφάρμοζε, διότι η Σπιναλόγκα θα γέμιζε σε χρόνο dt από τους πρώτους οφειλέτες που θα καταδικάζονταν.
Βλέπετε, έχουν αυξηθεί τόσο τα παράβολα για να υπερασπιστείς τον εαυτό σου σε δίκη, οπότε αν προσθέσεις και την αμοιβή δικηγόρου λες «να τελειώνουμε ρε λεβέντες, δώστε αριθμό κελιού να πάω μόνος μου». Και να το ξεκαθαρίσουμε, διότι είναι το σημαντικότερο. Με αυτές τις κινήσεις, το επικοινωνιακό επιτελείο του κ. Θεοχάρη δημιουργεί την εικόνα ότι γίνεται μάχη για να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή. Αυτή είναι μια τελείως στρεβλή εικόνα, διότι για να έχει κάποιος χρέη στην Εφορία σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Δεν φοροδιέφυγε! Δήλωσε τα εισοδήματά του, αλλά δε μπορεί να πληρώσει τον φόρο. Λέω «δε μπορεί» διότι δεν πιστεύω ότι έχει κάποιος για χόμπυ το να διασύρεται και να σύρεται στα δικαστήρια για χρέη 300 ή 5.000 ευρώ.
Πάλι, όμως, ο κ. Θεοχάρης προσπάθησε να σώσει το προφίλ του «συμπαθούς απλού υπαλλήλου» από κάποια πιθανή γρατζουνιά. Μιλώντας στον ραδιοσταθμό ΒΗΜΑ – είναι εντελώς συμπτωματικό ότι και τη συνέντευξη στην οποία εμφανίζεται και ο ίδιος ως θύμα της κρίσης, την παραχώρησε στην εφημερίδα ΒΗΜΑ – δήλωσε ότι ο ίδιος δε φταίει αν ο νόμος που προϋπήρχε είναι ισοπεδωτικός. Δεν αναλαμβάνει δηλαδή ο ίδιος την ευθύνη για την απαίτησή του να εφαρμοστεί ο «ισοπεδωτικός νόμος» όπως και ο ίδιος τον χαρακτηρίζει. Λέει απλώς, μα πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι ακόμη κι αν είναι ισοπεδωτικοί.
Δικαιολόγησε, μάλιστα, την εγκύκλιό του λέγοντας «Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίζουμε το νόμο. Αυτό πρέπει να το σκεφτόμαστε όταν ψηφίζουμε ένα νόμο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και ο μηχανισμός είναι για να τηρούν το νόμο και κατά καιρούς να τον υπενθυμίζουν οι υπηρεσίες». Είναι κατανοητό. Ο κ. Θεοχάρης με πόνο ψυχής ζήτησε την εφαρμογή ενός ισοπεδωτικού – άρα άδικου – νόμου, ενώ φροντίζει να ξεκαθαρίσει πως «το ζήτημα δεν είναι να πάει κανένας φυλακή, το ζήτημα είναι τα χρέη που έχουν δημιουργηθεί να εξοφληθούν»
Μα αν εφαρμοστεί ο νόμος και ο πολίτης δεν έχει να πληρώσει τις 5.000 ευρώ θα πάει φυλακή, διότι ο δικαστής ουδόλως θα ενδιαφερθεί για τη βαθύτερη προσδοκία του κ. Θεοχάρη τη στιγμή που εξέδιδε την εγκύκλιο. Καθώς όμως ο κ. Θεοχάρης εφευρίσκει τόσο αποτελεσματικά μέτρα για την είσπραξη χρεών από οφειλέτες των 300 ευρώ, καλό θα ήταν να μας εξηγήσει ο «Ιππότης της Φοροδιαφυγής» πώς γίνεται και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ενώ το δημόσιο φέρεται να έχει προχωρήσει σε κατασχέσεις 1,5 δισ. ευρώ για ληξιπρόθεσμα χρέη από τα 56,6 δισ. που μένουν απλήρωτα από τους οφειλέτες, στα ταμεία του εισέρρευσαν μόνον 320 εκατομμύρια ευρώ;
Φυσικά, οι κατασχέσεις έγιναν σε μεγαλο-οφειλέτες για χρέη πάνω από 100.000 ευρώ. Εφόσον, λοιπόν, ήταν τόσο πετυχημένο το μέτρο των κατασχέσεων σε οφειλέτες των 100.000 ευρώ και άνω φανταστείτε την τεράστια επιτυχία που θα έχει το μέτρο της κατάσχεσης σε όσους χρωστούν 300 ευρώ! Δε θα ξέρει το Κράτος που να χωρέσει τόσο χρήμα.
Επίσης, καλό θα ήταν να εξηγήσει ο άτεγκτος Knight Rider της φοροδιαφυγής, πώς γίνεται να περιμένει έσοδα και λύτρωση από τους οφειλέτες των 300 ευρώ την ώρα  που ο πρόεδρος της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Παναγιώτης Νικολούδης, δηλώνει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι τα αποτελέσματα  των μηχανισμών καταπολέμησης της φοροδιαφυγής  είναι «πενιχρά και αποκαρδιωτικά» φέρνοντας ως παράδειγμα το γεγονός πως οι εφορίες δεν έχουν ελεγκτικό μηχανισμό των φυσικών προσώπων και έτσι δεν μπόρεσαν να εκμεταλλευτούν πληροφορίες για 497 υποθέσεις και να βεβαιώσουν φοροδιαφυγή.
Όλα τα υπόλοιπα άκρως ενδιαφέροντα που είπε ο κ. Νικολούδης μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ. Κατά τα λοιπά, ο συμπαθής κ. Θεοχάρης ίσως θα ήταν χρήσιμο να αλλάξει καριέρα  και να γίνει ταξίαρχος της ΕΛ.ΑΣ. Ούτως ή άλλως τα ΜΑΤ και ο κ. Θεοχάρης κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά, ασκούν βία. Τα ΜΑΤ σωματική, ο κ. Θεοχάρης ψυχολογική. Τουλάχιστον στα ΜΑΤ θα έχει προοπτικές, διότι κορμιά πάντα θα υπάρχουν να μελανιάζουν, ενώ την ψυχή σιγά – σιγά μας τη βγάζουν. Πόσο ν’ αντέξει κι αυτή η έρμη; Σε λίγο οι κύριοι Θεοχάρηδες θα μείνουν άνευ αντικειμένου, αλλά ίσως να είναι κι αυτό ένα προαπαιτούμενο κάποιας επόμενης δόσης.

Μετά φόβου Θεού...

του Μαριου Διονελλη...

Έχω μια αυθόρμητη απέχθεια για τα πισωγυρίσματα. Δε λέω να μην παραδέχεσαι τα λάθη σου. Μα να έχεις κάνει το σωστό και πάνω στην αναμπουμπούλα που προκάλεσες, εσύ πρώτος να τρέχεις να κρυφτείς είναι λίγο…
Δε θα πω αστείο, θλιβερό, απογοητευτικό... Είναι απλώς λίγο. Είναι λιγότερο απ’ ό,τι περιμένω από σένα.
Άκουσα με μεγάλη προσοχή την ομιλία του Τάσου Κουράκη στο συνέδριο για την Εκκλησία και την Αριστερά. Έχει δίκιο. Καθαρά και ξάστερα. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί; Ναι, να διαλέγω αν θέλω με τα λεφτά μου να χρηματοδοτηθεί η Εκκλησία.

Σταθείτε. Δεν είπα εξαρχής πως δε θέλω. Είπα να έχω την ευκαιρία να το αποφασίσω. Να κρίνω αν το επιχείρημα της φιλανθρωπίας είναι αρκετό για την παροχή φορολογικής ασυλίας από την Πολιτεία και κυρίως από την Κοινωνία. Το ένα λεπτό που διήρκεσε η επίμαχη πρόταση Κουράκη εξηγήθηκε απόλυτα από τα προηγούμενα 25 της τοποθέτησής του.

Ναι, να πληρώσουμε τους μισθούς των ιερωμένων όταν εξηγήσουμε τη μείωση των φόρων που απέδωσε η Εκκλησία εν μέσω κρίσης (2,5 εκατ. έναντι 10 εκατ. πριν από επτά χρόνια).

Όταν συζητήσουμε για την καταγγελία περί εγκυκλίου - οδηγίας από εν ενεργεία μητροπολίτη προς τις ενορίες του, υποδεικνύοντας τρόπους «νόμιμης» φοροδιαφυγής και όταν θα μπει στο ταμείο ο φόρος 203 χιλιάδων που ΔΕΝ πλήρωσε μονή του Αγίου Όρους για το parking στη Θεσσαλονίκη.

Αντί αυτών μπήκαμε στη συζήτηση για το αν θίξαμε τους φορολογούμενους -πιστούς. Πάλι μας πήρε από κάτω, όπως τότε με το «δεν είμαστε έτοιμοι».
Πόσο θα περιμένουμε για να ειπωθούν καθαρά και ξάστερα τα πράγματα; Και αν δεν τα πει ο Σύριζα ποιος θα τα πει; Θα πρέπει να γίνουν Σύριζα οι πιστοί για να είναι έτοιμοι να ακούσουν την αλήθεια;

Θα φορολογήσει ή όχι η κυβέρνηση της Αριστεράς όλα τα εκκλησιαστικά ακίνητα που αποφέρουν έσοδα; Θα αξιοποιήσει ή όχι τα κτήματα που μπορούν να καλλιεργηθούν; Θα ανακόψει ή όχι τις επιχειρηματικές μπίζνες παπάδων και μοναχών;

Δεν είναι όλοι έτσι. Υπάρχουν ιερωμένοι με κοινωνικό έργο και πνευματική εμβέλεια που θα ζήλευε κάθε πολιτικός, ακόμα και του Σύριζα.
Μα επιτέλους, θα την κάνουμε τη σούμα ή θα φοβηθούμε το χριστεπώνυμο πλήθος;

HSBC (Η τράπεζα του οπίου)...

Του Περικλή Κοροβέση, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Το μελετημένο σχέδιο καταστροφής αυτής της χώρας σε όλα τα επίπεδα μόνο από μια φασίζουσα κυβέρνηση θα μπορούσε να γίνει. Αυτήν την αλήθεια δεν μπορεί να την καταλάβει η Αριστερά και ως εκ τούτου δεν μπορεί να χαράξει πολιτική που να ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και να δημιουργήσει έναν πόλο έλξης που να εκφράζει την κοινωνία. Ο φασισμός είναι ένα περίπλοκο επεξεργασμένο πολιτικό σύστημα, αντιχριστιανικό και αντιανθρώπινο.
Εχθρός είναι πάντα ο άλλος που πρέπει να συντριβεί και όχι να αγαπηθεί. Η αγάπη προς τον άλλον είναι ταυτόχρονα και έκφραση πίστης προς τον θεό, σύμφωνα με τους θεολόγους. Για να μισηθεί ο άλλος, πρέπει πρώτα να χάσει την ανθρώπινη υπόστασή του. Ο Εβραίος, ο Αφρικανός, ο Ασιάτης, με μια λέξη ο διαφορετικός, πρέπει να περιοριστεί στην ύπαρξη του ζώου για να αναδειχτεί η ανώτερη φυλή του φασίστα.
Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται μια τεράστια μηχανή ψεύδους και προπαγάνδας, εκτός βέβαια από τη βία και την καταστολή, που να ανατρέπει την ιεραρχία των αξιών. Το ασήμαντο θεοποιείται και το σημαντικό εξαφανίζεται. Το ψέμα θα γίνει επιστημονική και ιστορική αλήθεια και η επιστήμη και η Ιστορία θα ρίχνονται στην πυρά. Αλλά οι φασίζουσες συμπεριφορές δεν είναι μόνο προνόμιο των φασιστών. Ενα μικρό παράδειγμα από ένα θέαμα που παίζεται αυτές τις μέρες στη Βουλή είναι η περίφημη λίστα Λαγκάρντ. Η «Εφ.Συν.» (28/1/13) είχε μια δισέλιδη έρευνα για τον χειρισμό της λίστας σε όλη την Ευρώπη. Οι εταίροι μας μόλις παρέλαβαν τη λίστα Φαλσιανί, του υπαλλήλου της HSBC, που υπέκλεψε τα αρχεία της τράπεζας, άρχισαν αμέσως την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Η Ελλάδα έχει τα ονόματα της λίστας των φοροφυγάδων από τον Οκτώβριο του 2010. (Ετσι μάς λένε. Οι άλλες χώρες την είχαν στην κατοχή τους από την άνοιξη του 2010). Και οι καλοί συνάδελφοι θέτουν το ερώτημα: Γιατί η Ελλάδα αρνήθηκε να εισπράξει έστω και ένα ευρώ;

Η απάντηση είναι εύκολη για τον καθένα. Ηθελαν να καλύψουν τη φοροδιαφυγή. Η τυχόν πάταξη της φοροδιαφυγής μπορεί να δημιουργούσε τεράστιο σκάνδαλο με μη υπολογίσιμο πολιτικό κόστος. Και αυτό είναι το θέμα. Εντούτοις μηντιακά δεν παίζει. Το σίριαλ που βλέπουμε είναι η κολοκυθιά για να δούμε ποιο κολοκύθι αλλοίωσε τη λίστα. Και ας υποθέσουμε πως βρεθεί ο πλαστογράφος και την πληρώσει. Δεδομένης της χρονοβόρας διαδικασίας της προκαταρκτικής επιτροπής της Βουλής, το σκάνδαλο της κάλυψης της φοροδιαφυγής μπορεί να εξαερωθεί.

Η γνωστή ελβετική τράπεζα HSBC είχε κατηγορηθεί πρόσφατα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, φοροδιαφυγή, σχέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις, με καρτέλ ναρκωτικών και όπλων. Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου και ο γενικός διευθυντής απάντησε πως όλες οι καταγγελίες θα ερευνηθούν και αν βρεθούν ένοχοι, θα τιμωρηθούν. Και η υπόθεση έκλεισε. Λίγοι ήταν οι άνθρωποι που έψαξαν να βρουν ποια είναι αυτή η τράπεζα με τα μυστηριώδη αρχικά. Το πραγματικό όνομα της τράπεζας είναι HONGKONG & SHANGHAI BANKING CORPORATION και είχε την έδρα της στο Χονγκ-Κονγκ, μέχρι που τη μετέφερε το 1993 στο Λονδίνο, λίγα χρόνια πριν ενωθεί πάλι η περιοχή με την Κίνα. Ιδρύθηκε το 1865, πέντε χρόνια μετά τη λήξη του Δεύτερου Πολέμου του Οπίου, που τελείωσε με την κατάληψη της Κίνας από τις βρετανικές και γαλλικές δυνάμεις.

Αιτία του πολέμου ήταν το δικαίωμα της Μεγάλης Βρετανίας να επιβάλει την ελεύθερη αγορά και το ελεύθερο εμπόριο στις χώρες που δεν συμμορφώνονταν με τα συμφέροντά της. Η βασίλισσα Βικτορία ήταν ο μεγαλύτερος έμπορος ναρκωτικών όλων των εποχών. Η βρετανική Ινδία ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός οπίου σε όλο τον κόσμο. Και η μεγαλύτερη αγορά ήταν η Κίνα. Το 70% των φορτίων που έρχονταν από τις Ινδίες στην Κίνα ήταν όπιο που το πουλούσαν σε Βρετανούς εμπόρους. Αλλά η Κίνα είχε απαγορέψει το όπιο που ήταν συμφορά για τον πληθυσμό της. Η μικρή αυτή διαφορά λύθηκε με έναν περίπου εικοσαετή πόλεμο και η Κίνα καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Η ελευθερία του εμπορίου και της αγοράς θριάμβευσαν, μαζί και η HSBC. Για τους Κινέζους οι συνέπειες ήταν ένας παρατεταμένος λιμός και μια επιδημία αυτοκτονιών, που απέδωσε εκατομμύρια νεκρούς. Σήμερα η HSBC έχει 10.000 παραρτήματα σε 83 χώρες. Το 2007 είχε κέρδη 24 δισ. δολάρια. Το 60% προέρχονταν από ανερχόμενες χώρες. Η κομμουνιστική Κίνα αυτή τη φορά έχει ανοίξει διάπλατα τις πόρτες της στον καπιταλισμό και η HSBC, από το εκεί παράρτημά της, κέρδισε 1 δισ. δολάρια. Περασμένα-ξεχασμένα, που λένε και οι παλιοί καλοί φίλοι. Και μπορεί οι 120.000 φοροφυγάδες από τις 180 χώρες που βρέθηκαν στη λίστα Φαλσιανί να διέπραξαν ποινικά αδικήματα, δεν παύουν όμως να είναι πελάτες της HSBC. Με άλλα λόγια, έχουν γερές πλάτες.
perkor29@gmail.com

Πατριωτισμός και φοροκλοπή...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια...

Ξεκαρδίζονται στα γέλια με το κακόγουστο χωρατό τους να αλληλοαποκαλούνται Ρομπέν των Δασών -από την ανάποδη βεβαίως: ληστεύουν τους πολλούς μέχρι λιμοκτονίας για να θησαυρίζουν οι ίδιοι- ελάχιστοι, αλλά δαρβινικά προνομιούχοι, καπάτσοι και πανίσχυροι.

Στην καυτής επικαιρότητας συναρπαστική ταινία του (Le Capital), ο Κώστας Γαβράς, με τη γνωστή κοινωνική ευαισθησία, δεν κρύβει λόγια για τους αδίστακτους κερδοσκόπους (και) της κρίσης, που λυμαίνονται την ανθρωπότητα με τα 200 εκατομμύρια ανέργους και τα δύο δισεκατομμύρια πεινασμένους μέχρι θανάτου. Τους παρουσιάζει χωρίς ψιμύθια και προσωπεία, όπως ακριβώς είναι. Αποκρουστικά γυμνοί: άπληστοι και ακόρεστοι άρπαγες, αμοραλιστές, άφιλοι και απάτριδες, αυτάρεσκοι και αλαζόνες, απάνθρωποι. Με μαφιόζικη νοοτροπία, οργάνωση και λειτουργία, με υποτακτικούς, γύρω τους, πολιτικούς, μπάτσους, μανδαρίνους και δημοσιογράφους, έχουν μοναδικό αφέντη και θεό τους το χρήμα.
Αλλο να το βλέπεις στην οθόνη κι άλλο να το οσφραίνεσαι στον περιστασιακό περίγυρο. Στο φιλικό τραπέζι πήγαινα γυρεύοντας, καθώς τσιγκλούσα τον μεγαλοεπιχειρηματία πλάι μου:
- Την έκανε, μαθαίνω, ο δικός σου. Πούλησε την επιχείρηση και το μισό δισεκατομμύριο ευρώ, που τσέπωσε, όπως λένε, το 'βγαλε αμέσως έξω.
- Καλά έκανε. Και με το νόμο. Δικά του είναι τα λεφτά και τα κάνει ό,τι θέλει. Τα μεταφέρει όπου τον συμφέρει.
- Συζητήσιμο, θα 'λεγα, το κατά πόσον είναι «δικά του» τα λεφτά... Και την έρμη Ελλαδίτσα, που βούλιαξε, λεηλατημένη και καθημαγμένη, την έχουμε μόνο για ξάπλες, μάσες, επίδειξη και μόνιμες διακοπές;
- Το χρήμα, όπως ξέρεις καλά, δεν έχει πατρίδα.
- Ξαναπές το! Ούτε οι μεγαλολεφτάδες, απ' ό,τι βλέπω. Μόνο που έχουν συνεχώς την πατρίδα στο στόμα τους και προκαλούν ασύστολα τους όλο και περισσότερους βυθισμένους στην ανέχεια και την απόγνωση. Κάθε τρεις και λίγο ο δικός σου μάς τσαμπουνάει προτάσεις προς την κυβέρνηση και παραινέσεις στα συνδικάτα και τους πολίτες για το πώς θα σώσουμε την πατρίδα!...
Εντονα και δικαίως προβλήθηκε από τα ΜΜΕ η απροκάλυπτη ελληνολατρία, που εξεδήλωσε ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ αποχαιρετώντας την προεδρία του Eurogroup. Μόνο που πέρασε στο ντούκου το ότι κατηγόρησε ευθέως για έλλειψη πατριωτισμού τους Ελληνες κροίσους, που φοροδιαφεύγουν ατιμώρητα και φυγαδεύουν στο εξωτερικό εκατοντάδες δισεκατομμύρια, περισσότερα και από το δημόσιο χρέος.
Το τελευταίο, ωστόσο, δεν είναι άλλο ένα ελληνικό προνόμιο στην Ευρώπη. Μέγας ντόρος βλέπουμε ότι ξεσηκώθηκε στη Γαλλία, όπου έχουν περί πολλού τον πατριωτισμό, με τα τρανταχτά ονόματα φοροφυγάδων, που αυτοεξορίστηκαν, όταν ο Φρανσουά Ολάντ αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να θεσπίσει νόμο για να φορολογείται με 75% το πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ ετήσιο εισόδημα.
Από όλους τους αρνησιπάτριδες φοροφυγάδες τη μεγαλύτερη κατακραυγή συγκέντρωσε ο εξαίρετος, φευ, και δημοφιλέστατος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Είναι, όντως, θλιβερό το θέαμα να αυτογελοιοποιείται για το χρήμα, καίτοι ζάπλουτος, ο ανασούμπαλος Οβελίξ του γαλλικού σινεμά, έτσι όπως υμνεί, ντυμένος κοζάκικα, τη δημοκρατία του Πούτιν...
Εμείς δεν κινδυνεύουμε από αυτά. Οι μεγαλολεφτάδες μας φυγαδεύουν τα κεφάλαιά τους στην Ελβετία και αράζουν, διά παν ενδεχόμενο, τα κότερά τους στα λιμάνια της Ολλανδίας, αλλά δεν το κουνάνε απ' εδώ. Πού θα βρουν καλύτερα; Κανένας νόμος Ολάντ δεν τους απειλεί. Μόνο 226 (και οι 95 από αυτούς μισθωτοί!) δήλωσαν το 2011 εισόδημα πάνω από 500 χιλιάδες ευρώ -και λοιπόν; Με το φορολογικό του νόμο ο Γ. Στουρνάρας έσφιξε κι άλλο το βρόχο στο λαιμό μισθωτών και συνταξιούχων, αλλά άφησε άθικτες τις προκλητικές φοροαπαλλαγές των προνομιούχων, αν και μας διαβεβαίωσε ότι θα ασχοληθεί με τη φοροδιαφυγή σε τρία τέρμινα...
Με ετήσιο κόστος 20 δισ., η διαφθορά οργιάζει, η παραοικονομία πέρασε το 30%, οι κουκουλοφόροι της λίστας Λαγκάρντ τρία χρόνια χαχανίζουν καθώς οδεύουμε στην παραγραφή. Και σ' αυτό το πέλαγος της ανομίας ο Ν. Δένδιας, εραστής του Νόμου και της Τάξης, ψαρεύει στα απόνερα... γκαζάκια της τρομοκρατίας -τρομάρα μας...
Αλλά κάθε γενίκευση κάποιους αδικεί. Δεν είναι όλοι, ευτυχώς, οι επιχειρηματίες μας φοροφυγάδες και μειωμένου πατριωτισμού. Προ διμήνου βρέθηκα σε μια εκδήλωση για το «ηθικώς επιχειρείν», όπου, παρόντος του Προέδρου της Δημοκρατίας, το ICC HELLAS βράβευσε τον ευεργέτη Νικ. Παπαγεωργίου (με δωρεά του το ομώνυμο νοσοκομείο). Τιμήθηκαν, επίσης, άλλοι οκτώ επιχειρηματίες. Σχεδόν όλοι τους τόνισαν ότι το βασικό τους κίνητρο για την επιχειρηματική τους δραστηριότητα είναι η αγάπη τους για το χειμαζόμενο τόπο. Και μόνο που το έλεγαν, έκανε λαμπερή την εκδήλωση μέσα στον διαρκώς επιδεινούμενο ζόφο.
Κι ωστόσο, ελάχιστη δημοσιότητα είχε. Κρίμα...

Φοροφυγάδες και ευθύνες πρωθυπουργών...

Του Μανόλη Γ. Δρεττάκη* απο την εφημεριδα των Συντακτων...

Εδώ και πάνω από δύο χρόνια «σέρνεται», κατά απίθανο τρόπο, η λίστα Λαγκάρντ. Τους τελευταίους, όμως, μήνες, αυτά που συμβαίνουν ακούγονται και υπονοούνται είναι πραγματικά πρωτοφανή.
Τα γεγονότα είναι γνωστά: Τη διαβόητη λίστα παραλαμβάνει ο τότε Υπουργός Οικονομικών από τη Γαλλίδα συνάδελφό του, χάνει το πρωτότυπο (!), αφού έχει βγάλει ένα αντίγραφο, το οποίο και παραδίδει στον διάδοχό του, ο οποίος, αντί να το αξιοποιήσει, το «καταχωνιάζει» σε ένα συρτάρι του ως ιδιοκτησία του (!!!) επί πάνω από έναν χρόνο και αναγκάζεται να το παραδώσει στον σημερινό Πρωθυπουργό πριν από λίγους μήνες. Δεν αξιοποιείται αμέσως αλλά μόνο πριν από λίγες μέρες αρχίζει η πλήρης διερεύνησή του από το ΣΔΟΕ. Από το αντίγραφο, όμως, λείπουν τρία ονόματα, συγγενικά πρόσωπα του πρώτου υπουργού.

Είναι σαφές ότι η απώλεια του πρωτοτύπου της λίστας βαρύνει τον υπουργό που το παρέλαβε. Το πότε, όμως, έχει γίνει η διαγραφή των τριών ονομάτων και ποιος διέγραψε τα τρία ονόματα, είναι προς διερεύνηση. Τα θέματα αυτά θα εξετάσει η αρμόδια επιτροπή στην οποία παρέπεμψε τον υπουργό που παρέλαβε το πρωτότυπο η τρικομματική κυβέρνηση. Είναι, όμως, προφανές ότι σχετικά με το θέμα της διαγραφής των τριών ονομάτων πρέπει να εξετασθεί και ο διάδοχός του, αν διαπιστωθεί ότι η διαγραφή έγινε αφότου εκείνος παρέλαβε τη λίστα.

Τα παραπάνω είναι πολύ σοβαρά. Δεν είναι, όμως, το κύριο πρόβλημα με τη διαβόητη λίστα; Η λίστα παραδόθηκε από την υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας στον Ελληνα συνάδελφό της προκειμένου να τον βοηθήσει στην πάταξη της φοροδιαφυγής, για την οποία μέχρι τότε κανένας φοροφυγάς δεν είχε καταδικαστεί και φυλακιστεί. Αυτός, όμως, συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο που στέρησε το Δημόσιο από έσοδα που θα εισπράττονταν από όσους στη λίστα θα αποδεικνυόταν ότι ήταν φοροφυγάδες. Είναι, επομένως, προφανές ότι έχει τεράστια ευθύνη για την απώλεια των εσόδων αυτών. Και η ευθύνη αυτή δεν είναι, φυσικά, μόνο πολιτική. Την ίδια ακριβώς ευθύνη έχει και ο διάδοχός του, και μάλιστα αυξημένη, διότι απέκρυψε τη λίστα επί πάνω από έναν χρόνο.

Τι ισχυρίζονται τώρα οι δύο υπουργοί για όλα αυτά;

Ο μεν υπουργός που παρέλαβε την πρωτότυπη λίστα προβάλλει αστείες δικαιολογίες για την ανεύθυνη και επιζήμια για το Δημόσιο συμπεριφορά του, ο δε διάδοχός του, που παρέλαβε το αντίγραφο, προσπαθεί να απενοχοποιήσει τον εαυτό του, προβάλλοντας έωλα επιχειρήματα. Ενα από τα επιχειρήματά του είναι ότι η λίστα ήταν προϊόν υποκλοπής, το οποίο, όμως, δεν μπορεί να σταθεί, δεδομένου ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών πήραν λίστες με ονόματα συμπατριωτών τους από τον ίδιο από τον οποίο προερχόταν και η λίστα Λαγκάρντ, τις αξιοποίησαν και εισέπραξαν δισ. ευρώ από τους φοροφυγάδες που περιέχονταν στις λίστες αυτές. Και αυτός, όπως και ο προκάτοχός του, δεν εισέπραξαν ούτε ένα ευρώ από τους φοροφυγάδες της λίστας.

Από τα όσα προαναφέρθηκαν είναι προφανές ότι οι δύο υπουργοί (και όχι μόνο ο ένας) οφείλουν να απολογηθούν για την κάλυψη φοροφυγάδων και την απώλεια πολύτιμων δημόσιων εσόδων. Πολύ περισσότερο οφείλουν να λογοδοτήσουν όταν στο διάστημα που υπηρέτησαν, στο υπουργείο Οικονομικών, υπέγραψαν τα Μνημόνια, η εφαρμογή των οποίων από τους ίδιους έφεραν τη χώρα στη σημερινή κατάντια και ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της στα όρια της εξαθλίωσης.

Σε όλο αυτό το διάστημα των τριών τελευταίων ετών όλοι οι πρωθυπουργοί, ακολουθώντας το «παράδειγμα» των προκατόχων τους, είτε σιωπούν είτε δηλώνουν ότι «όλοι όσοι έχουν ευθύνες πρέπει να τιμωρηθούν», εξαιρώντας τους εαυτούς τους. Σύμφωνα, όμως, με το Σύνταγμα, έχουν την κύρια ευθύνη των πεπραγμένων των κυβερνήσεών τους, των οποίων μέλη ήταν οι δύο υπουργοί Οικονομικών.

Θα είναι τραγικό, η τρικομματική κυβέρνηση, που κόπτεται για τη διαφάνεια, να συγκαλύψει την ευθύνη του υπουργού που παρέλαβε το αντίγραφο της λίστας. Και τα μεν δύο κόμματα, που κυβέρνησαν και εξακολουθούν να κυβερνούν και ευθύνονται για το σημερινό κατάντημα της χώρας, έχουν κάθε λόγο να συμπεριφέρονται με τον τρόπο αυτό, όπως, άλλωστε, το έπραξαν για όλα τα προηγούμενα σκάνδαλα, προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία. Η ΔΗΜΑΡ όμως;

Αν τελικά η πλειοψηφία που διαθέτει στη Βουλή η τρικομματική κυβέρνηση προχωρήσει στη συγκάλυψη της τεράστιας ευθύνης του πρώην υπουργού Οικονομικών και σημερινού αρχηγού τού ενός από τα κόμματα που τη στηρίζουν, τότε, τόσο ο υπουργός που δεν θα παραπεμφθεί όσο και η κυβέρνηση στο σύνολό της θα είναι συνένοχοι για τη συνέχιση της πολιτικής «κουκουλώματος» όλων των σκανδάλων που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αυτή, όμως, η προκλητική τους συμπεριφορά εξοργίζει περισσότερο τη ήδη εξοργισμένη και δεινοπαθούσα πλειονότητα του λαού. Θα έρθει η ώρα –και δεν αποκλείεται να έρθει σύντομα– που ο εξοργισμένος αυτός λαός θα ανατρέψει με την ψήφο του το σάπιο αυτό σύστημα.

________

* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

Χαμένοι στη μεταγραφή

του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Με τη μετάφραση δεν υπήρχε πρόβλημα. Οι αριθμοί στη λίστα Λαγκάρντ (τα ποσά δηλαδή), στην οικεία αραβική γραφή τους, μιλούσαν μόνοι τους. Οσο για τα ονόματα, γραμμένα στα οικουμενικά αγγλικά, εύκολα αναγνωρίζονταν και ταυτίζονταν· αν βέβαια κάποια στιγμή τα ελληνικά κεφάλαια (τον λειψό πατριωτισμό των οποίων έψεξε και ο κ. Γιουνκέρ στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του, ανήμπορος να διακρίνει τον ευγενή διεθνισμό τους) αναζητήσουν ζεστασιά σε τράπεζες κινεζικές ή αραβικές, τότε ναι, οι λίστες θα διαβάζονται δυσκολότερα.
Πρόβλημα, ωστόσο, υπήρξε με τη μεταγραφή του σιντιδίου σε στικάκιον (καιρός να εντάξουμε στο κλιτικό μας σύστημα αυτά τα εξωτικά, που έχουν υποτάξει το πολιτικό μας σύστημα). Προφανώς, επειδή είμαστε έθνος λόγιον εκτός από ανάδελφον, θέλαμε να επιβεβαιώσουμε πως είχε δίκιο ο Σεφέρης που διαφοροποιούσε τη μετάφραση από τη μεταγραφή. Οπως πάντα, όλα έγιναν με αγαθές προθέσεις: Η μεταγραφή αποφασίστηκε λέει για να διασφαλιστεί η ευκολότερη μεταφορά των ηλεκτρονικών στοιχείων. Και πάνω στη μέθη της μεταφοράς, που ζαλίζει και γερούς ποιητές, έχασε ο υπουργός το σιντί κι ο ΣΔΟΕ το στικάκι. Προέκυψαν έτσι αντίγραφα ανεξακρίβωτου αριθμού, κανένα τους όμως δεν χρησιμοποιήθηκε για τον υποτιθέμενο σκοπό: για να διερευνηθεί ποιοι και ποια ποσά είχαν εξαγάγει λαθραία στην Ελβετία, ώστε επιτέλους να φορολογηθούν.
Αδράνεια δύο, δυόμισι χρόνων -τόσο διευκολυντική για τους ανομήσαντες, που φρόντισαν να επαναπατρίσουν τα κεφάλαιά τους και να ξαναφορέσουν τον χιτώνα του ευπατρίδη- είναι αδικαιολόγητη ακόμα και για ΠΑΣΟΚ. Εξ ου και οι «αντικειμενικές πολιτικές ευθύνες» όχι μόνο του κ. Παπακωνσταντίνου (που, αν όντως αλλοίωσε τη λίστα, το έκανε επειδή είμαστε και έθνος εξάδελφον), αλλά και του κ. Βενιζέλου, όπως αναγνώρισε στη συνέντευξή του στην «Κ» ο συγκυβερνήτης κ. Κουβέλης, πάντοτε ακριβολόγος, αν και σπανίως λακωνικός. Αυτό είναι το ζήτημα. Αυτό θα έπρεπε να είναι. Οι εξόφθαλμες πολιτικές ευθύνες, δηλαδή, θα έπρεπε να έχουν πείσει όσους έσφαλαν ότι (άσχετα αν υπάρχει ή όχι και διαπλοκή με ποινικές ευθύνες) δεν δικαιούνται πια να είναι τόσο ορμητικοί στην αυτοδικαιωτική ρητορική τους. Γιατί έχει γίνει ολοφάνερο ακόμα και στα μάτια των κυβερνητικών εταίρων τους ότι δεν είναι αυτό που προσπαθούν να δείξουν πως είναι, ανελέητοι τιμωροί της φοροδιαφυγής και λάτρεις της ισοτέλειας.
Εφόσον ουδέποτε μετέφρασαν σε πράξη τα δημαγωγικά τους περί πατάξεως της φοροδιαφυγής, είναι έκθετοι, κατακριτέοι, κατώτεροι της πολιτικής ευθύνης που γενναιόδωρα τους ανέθεσε ο λαός· είναι «ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες», που θα ’λεγε πάλι ο Σεφέρης. Τα υπόλοιπα, τα περί συνωμοσίας εις βάρος τους, ας τα πουν πρώτα στον καθρέφτη τους, αφού οι ίδιοι σκευώρησαν κατά του εαυτού τους. Γι’ αυτό τώρα αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο «να χυθεί άπλετο φως» στις πράξεις τους και «να φτάσει το μαχαίρι ώς το κόκαλο» της αμέλειάς τους. Οπως ακριβώς συνέβη και με το σκάνδαλο Siemens δηλαδή...

Φοροδιαφυγή τέλος....

Μια ματια στον ηλιο με γιορτινα...

Με μια κίνηση ματ της κυβέρνησης η χώρα είναι έτοιμη να πει αντίο στην φοροδιαφυγή.

Όλα τα εμπορικά καταστήματα θα πρέπει να αναρτήσουν σε εμφανή σημείο την παρακάτω πινακίδα:

΄΄Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΕΑΝ ΔΕΝ ΛΑΒΕΙ ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ (ΑΠΟΔΕΙΞΗ-ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ)΄΄

΄΄CONSUMER IS ΝΟΤ OBLIGED TO PAY IF THE NOTICE OF PAYMENT HAS ΝΟΤ BEEN RECEIVED (RECEIPT - INVOICE)΄΄

Η απόφαση θα πρέπει να μπει σε χρυσή ή ασημένια κορνίζα, ανάλογα με το μέγεθος της φοροδιαφυγής που έχει κάνει έως τώρα ο έμπορος. Τα καταστήματα εστίασης και αναψυχής θα πρέπει να το προσθέσουν στους τιμοκαταλόγους σε εμφανές σημείο με κεφαλαία γράμματα, ιδίου μεγέθους με τη γραμματοσειρά των προσφερόμενων ειδών και αντίστοιχα στην αγγλική γλώσσα (εφόσον υπάρχει τιμοκατάλογος και στην αγγλική γλώσσα). Η απόφαση δεν μας διευκρινίζει αν θα πρέπει να γίνουν Bolt ή Arial ή Times New Roman, για αυτό θα πρέπει να με ένα δελτίο τύπου να μας διευκρινίζει αυτή την λεπτομέρεια.

Φυσικά εξαιρούνται από την απόφαση οι δικηγόροι, γιατροί, μεγαλοεργολάβοι, βιομήχανοι, εφοπλιστές κτλ, γιατί ως γνωστόν αυτοί δεν φοροδιαφεύγουν.

Με αυτή την πανέξυπνη ιδέα, που απορώ πως δεν το είχαν σκεφτεί ως τώρα, όλοι οι έμποροι θα σκίζονται να κόβουν αποδείξεις και οι καταναλωτές θα είναι όλοι κεφάτοι και θα τρελαθούν στα ψώνια. Βέβαια θα υπάρχουν και κάποιοι τζαμπατζήδες που θα απογοητεύονται αν τους κόψουν απόδειξη, αλλά τι να κάνουμε, αυτά είχε η ζωή.

Η αγορά θα τονωθεί από την είσπραξη των φόρων. Ήδη στη γειτονιά μας, από το Σάββατο που μπήκε σε ισχύ ο νόμος, έχουν ανοίξει δυο καταστήματα και μια καφετέρια.

Επίσης όλοι οι πολίτες θα είναι υπερευχαριστημένοι με τις δράσεις στης κυβέρνησης, και ειδικά με αυτό το τελευταίο, που τελικά και στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσουν πάλι Νέα Δημοκρατία (μακάρι εδώ να έκανα πλάκα).

Παράλληλη επιτυχία με αυτό θα είναι η ψυχαγωγία των τουριστών (πέρα από τις ξεναγήσεις της Χρυσής Αυγής), που θα βλέπουν την ταμπέλα και θα γελούν με την καρδιά τους και θα απορούν αν βρίσκονται στην Ελλάδα ή στη Τανζανία.

Όποιος δεν συμμορφωθεί με τα παραπάνω θα λάβει πρόστιμο 1000 ευρώ. Σε καλή μεριά.

Μέσα στο πνεύμα αυτής της καταπληκτικής ιδέας, θα ήθελα να προσθέσω και γω, ως ταπεινή Ελληνίδα, δυο ακόμα πινακίδες, που βέβαια δεν μπορούν να φτάσουν αυτή του υπουργείου οικονομικών σε ευρηματικότητα.

Η μια θα ήθελα να αναρτηθεί στα γραφεία των πολιτικών και στο κυλικείο της Βουλής και να λέει, με κεφαλαία κόκκινα γράμματα και Bolt, τα εξής:

΄΄Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ΄΄

Και η άλλη να αναρτηθεί στο σπίτι του καθενός πολίτη, πάνω στο ψυγείο, και να λέει με τη ίδια γραμματοσειρά, μη σου πω και πιο μεγάλη, τα εξής:

΄΄Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΨΗΦΙΖΕΙ ΤΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΕΨΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΗΖΕΙ, ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ΄΄

Όποιος δεν συμμορφωθεί με τα παραπάνω, αν είναι πολιτικός να πάει να κάνει παρέα στον Άκη και αν είναι πολίτης καλά να πάθει.

Πέρα από την πλάκα τώρα...

Με αυτές τις σαχλαμάρες μόνο το γέλιο θα εισπράξουν. Πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους μας ότι όλοι οι έμποροι, ελεύθεροι επαγγελματίες κτλ έχουν την υποχρέωση να κόβουν αποδείξεις και οι πελάτες έχουν το δικαίωμα να ζητάνε. Τέλος, τόσο απλό. Τι δεν μπορούμε να καταλάβουμε και το πάμε μέσω Τρικάλων;

Το θέμα είναι να το τηρούμε ΟΛΟΙ. Και ο ψιλικατζής με τα φραγκοδίφραγκα και ο μεγαλοδικηγόρος με τα μεγαλοπακέτα.

Αλλά και η φορολογία να είναι ανάλογη. Μη ξεσκίζουμε τον κύριο Κουτρούμπα που πουλάει τσίτια και τον κύριο Λάτση να τον αφήνουμε να χτίζει αυθαίρετα.

Έλεος πια με την χαζομάρα... δεν αντέχεται άλλο.

Κάν΄ το όπως η Τζίνα... μπράβο το κορίτσι...

Η απόφαση ΕΔΩ.

Κουλούρι δίχως απόδειξη...

Cogito ergo sum...

Καταλάβατε τι είναι αυτό που φταίει για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας ή πρέπει να το ξαναπούμε; Φταίει η φοροδιαφυγή! Αυτή είναι η γάγγραινα που ταλαιπωρεί το ταλαίπωρο κορμί τής χώρας μας, τελεία και παύλα. Και δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα αν δεν συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι πρέπει να ζητάμε πάντοτε απόδειξη για οποιαδήποτε αγορά κάνουμε και για οποιαδήποτε υπηρεσία λαμβάνουμε.

Το καταλάβατε, επί τέλους; Μην περιμένετε αύξηση στους μισθούς σας αν ο κυρ-Μήτσος ο φούρναρης δεν μάθει να κόβει απόδειξη ακόμη και για το τελευταίο κουλούρι Θεσσαλονίκης που πουλάει. Μην ελπίζετε ότι θα πάψουν να κατρακυλάνε οι συντάξεις σας αν η Βούλα η κομμώτρια δεν χτυπάει στην ταμειακή της μηχανή ακόμη και το τελευταίο χτένισμα που κάνει. Μην ονειρεύεστε ανάκαμψη στα οικονομικά σας αν επιμένετε να αναθέτετε τα ιδιαίτερα της κόρης σας στον κάθε τυχάρπαστο φοιτητάκο που δεν κόβει αποδείξεις. Και, βέβαια, παραδεχτείτε τις δικές σας ευθύνες για την κατάντια αυτού του τόπου, εφ' όσον προσπαθείτε να πετύχετε φτηνότερο νοίκι για την γκαρσονιέρα τού φοιτητή κανακάρη σας, προτείνοντας στον ιδιοκτήτη να μη σας κόβει αποδείξεις για τα νοίκια.

Το καταλάβατε τώρα το μέγεθος του προβλήματος της φοροδιαφυγής; Μπράβο! Και το πιστέψατε; Τρομάρα σας...

Ρε σεις, ποιος την γαμεί την φοροδιαφυγή όταν υπάρχει η νόμιμη φοροαποφυγή; Ψωνίσατε ποτέ από τον Βασιλόπουλο τον ΆλφαΒήτα δίχως απόδειξη; Όχι βέβαια. Άρα ο ΑλφαΒήτας πληρώνει τους φόρους του κανονικά, έτσι; Μάλιστα. Κανονικώτατα! Ο άνθρωπος είναι νομιμώτατος και πληρώνει μέχρι δεκάρας όσα προβλέπει ο νόμος να πληρώσει. Μόνο που ο νόμος προβλέπει για τον ΑλφαΒήτα λιγώτερα απ' όσα προβλέπει για την κοπέλλα που κάθεται στο ταμείο και κόβει τις αποδείξεις.

Ταξιδέψατε ποτέ με βαπόρι ή με αεροπλάνο δίχως να κόψετε νόμιμο εισιτήριο; Φυσικά και όχι. Άρα οι εφοπλιστές και οι αεροπλανάδες πληρώνουν τους φόρους τους κανονικά, ε; Καμμιά αντίρρηση. Μόνο που τα "κανονικά" τους είναι ψίχουλα μπροστά στα "κανονικά" των μούτσων τους ή των αεροσυνοδών τους.

Κι ακόμη, μήπως κάνατε ποτέ οποιοδήποτε αλισβερίσι με οποιαδήποτε τράπεζα δίχως να σας κόψουν χαρτί; Οπωσδήποτε όχι. Άρα οι τράπεζες δηλώνουν και την τελευταία τους δεκάρα και, συνεπώς, πληρώνουν τους φόρους τους κανονικά, έτσι; Χμμμ.. Λογικά, εδώ πρέπει να γελάσουμε αλλά η φάση δεν βγάζει γέλιο.

Να σας θυμίσω τον ντόρο που έγινε πρόσφατα με τα εισοδήματα που δήλωσαν κάποιοι καλλιτέχνες, π.χ. η Βίσση; Θυμάστε πόση φασαρία έγινε στα κανάλια επειδή η Αννούλα δήλωνε -λένε- πενταροδεκάρες; Ε, λοιπόν, η Αννούλα δεν έκανε καμμιά φοροδιαφυγή και ήταν απολύτως νόμιμη. Μόνο που δεν είναι μαλάκας, να τραγουδάει ως Αννούλα σκέτη. Όπως κι ο Πρετεντέρης δεν είναι μαλάκας να λέει τις παπαριές του ως Πρετεντέρης σκέτος. Έχουν στήσει από μια εταιρεία ο καθένας κι έτσι η μεν Αννούλα τραγουδάει ως Αννούλα ΟΕ ο δε Πρετεντέρης παπαρίζει ως Πρετεντέρης ΕΠΕ. Βλέπετε, ως εταιρείες φορολογούνταν με 20% ενώ σκέτοι θα φτάνανε 45%.

Πάντως, ο Στουρνάρας το έπιασε το κόλπο. Σου λέει, λοιπόν: αφού πάω τον φόρο των εμπόρων και των ελεύθερων επαγγελματιών στο 26% και στο 33%, κάτσε να πάω και τον φόρο των ομόρρυθμων και των ετερόρρυθμων εταιρειών στο ίδιο ύψος, να μάθουνε τα κωλόπαιδα να μη μου στήνουν εταιρείες. Σωστός ο Στουρνάρας. Μόνο που ομόρρυθμες κι ετερόρρυθμες εταιρείες στήνουν τα λιγούρια. Οι πιο ψαγμένοι στήνουν ΕΠΕ και οι αφράτοι στήνουν Ανώνυμες. Και ο φόρος των ανωνύμων μπορεί να πέσει ακόμη και στο 10%, την ώρα που ο φόρος του κάθε μαλάκα μισθωτού μπορεί να καβαντζάρει και το τετραπλάσιο...

Συνεπώς, όλο αυτό το νταβαντούρι περί φοροδιαφυγής δεν ακουμπάει καν εκείνους που κονομάνε χοντρά. Όλοι αυτοί κόβουν αποδείξεις κανονικά. Δεν είναι ηλίθιοι οι άνθρωποι. Αφού μπορούν να γλιτώσουν φόρους νόμιμα (και ηθικά, μη σου πω), γιατί να παρανομήσουν; Κι αν κάποια στιγμή θεωρήσουν ότι ακόμη κι έτσι πληρώνουν πολλά, στήνουνε και μια οφ-σορ και καθαρίζουνε. Νόμιμα πάντα!

Κι άιντε τώρα εσύ να με πείσεις ότι για τα χάλια μας φταίει το δίχως απόδειξη κουλούρι τού κυρ-Μήτσου...

2013. Ε ΚΑΙ;

Καρτεσιος...

Ο χρόνος ως έννοια είναι συνεχής και αδιάκοπος. Μπορεί να είναι και ανύπαρκτος βέβαια, αλλά μην το προχωρήσουμε τόσο. Δημιουργήσαμε τις χρονιές και τους μήνες για να συνεννοούμαστε με κάποιον τρόπο. Ένα πράγμα σαν χιλιομετρικοί οδοδείκτες. Όταν, λοιπόν, βλέπουμε 345 χιλ. από Αθήνα, ε δεν κατεβαίνουμε από το αυτοκίνητο να πανηγυρίσουμε επειδή περάσαμε το 346 χιλ. Απλώς συνεχίζουμε.
Κανονικά έτσι θα έπρεπε να συνεχίζουμε και με τον χρόνο. Επειδή, όμως υπάρχει η ανάγκη για γιορτές, πανηγύρια και ενίσχυση της αγοράς, είπαμε να το κάνουμε αργία, να κάψουμε βεγγαλικά και να υποκριθούμε ότι αποδεχόμαστε πως η κάθε χρονιά είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι χρόνου που κρύβει κάτι μέσα του. Επειδή πρέπει και η ελπίδα με κάτι να θραφεί.
Αυτό όμως το κάνουμε για πλάκα. Όποιος το κάνει σοβαρά είναι κατηγορία γκάου και κάτω. Γι’ αυτό και ανησυχώ με τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών. Αν εύχονταν υγεία και δημιουργικότητα θα ήταν καλά. Το να υπόσχονται όμως ότι το 2013 θα είναι χρονιά ελπίδας, ανάκαμψης, σημείο εξόδου από την κρίση και άλλα χαζά, τους καθιστά πνευματικά ανισσόροπους και επικίνδυνους.
Λέει ας πούμε η Όλγα Κεφαλογιάννη ότι το 2013 ΑΝ πάνε όλα καλά -προφανώς έτσι, από μόνα τους- θα μειωθεί στο 13% ο ΦΠΑ στην εστίαση κι αυτό θα φέρει ανάπτυξη. Μαντάμ, οι εστιάτορες έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι οι αυξήσεις στον ΦΠΑ έχουν απορροφηθεί από τις επιχειρήσεις τους και δεν μετακυλίστηκαν στις τιμές, άρα ακόμη κι αν μειωθεί ο ΦΠΑ δε θα μειωθούν οι τιμές στα εστιατόρια. Πού τη βλέπεις την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της πελατείας;
Βγαίνει ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης και δηλώνει ότι εξετάζει προσεκτικά την πρόταση για απαλλαγή από τον ΦΠΑ των επιχειρήσεων που έχουν τζίρο μέχρι 10.000 ευρώ. Τζίρο, όχι κέρδη! Μα, μία επιχείρηση με τζίρο 10.000 ευρώ, το μόνο που μπορεί να κάνει σήμερα είναι να συσσωρεύει χρέη. Αν βάλεις και τα χαράτσια, τις ασφαλιστικές εισφορές, το φόρο επιτηδεύματος, τη φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, ο επιχειρηματίας με 10.000 ετήσιο τζίρο μπορεί να επιβιώσει μόνο αν τον υιοθετήσει το Κράτος σε κάποια φυλακή.
Κι από την άλλη, πώς θα ελέγξεις αν πραγματικά ο τζίρος του είναι μόνο 10.000 ευρώ; Λέει ο Μαυραγάνης ότι θα εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι. Μα την ίδια ώρα ομολογεί ότι 1.000 φορο-ελεγκτές καλούνται να κλείσουν με διαδικασίες εξπρές 200.000 ανέλεγκτες φορολογικές υποθέσεις, ενώ το ίδιο το ΣΔΟΕ καταγγέλλει ότι λόγω έλλειψης προσωπικού δεν μπορεί να ελέγξει περισσότερες από 500 off shore εταιρείες, επί συνόλου 18.300 που υπάρχουν στην χώρα και πίσω από τις οποίες κρύβεται πακτωλός αφορολόγητου χρήματος. Και λες ρε Μαυραγάνη ότι θα εντατικοποιήσεις τους ελέγχους για όσους δηλώνουν 10.000 ευρώ τζίρο;
Βασιζόμενος σε τέτοιους παραλογισμούς και ασυναρτησίες, ο κ. Σαμαράς εγγυάται ότι το 2013 θα είναι έτος πάταξης φοροδιαφυγής, ανάκαμψης, επανεκκίνησης της οικονομίας με επενδύσεις και θέσεις εργασίας. «Το 2013 θα είναι χρονιά άλματος προς το μέλλον» δήλωσε περήφανος ο κ. Σαμαράς, ξεχνώντας να πει «αν όλα πάνε καλά» που ως γνωστόν θα πρέπει να πάνε μόνα τους, διότι κάποιο ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί.
Τα πράγματα είναι απλά. Το 2012 είναι Δευτέρα και το 2013 είναι Τρίτη. Τα πάντα συνεχίζονται πάνω στις ράγες της μνημονιακής πολιτικής. Το νέο φορολογικό που έρχεται δεν το φέρνει ο Άη Βασίλης, αλλά η πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις εδώ και 3 χρόνια. Κανένα νέο κεφάλαιο δεν ανοίγει το 2013, ούτε καν συμβολικά. Συνεχίζεται το πρόγραμμα εξαθλίωσης από μία Δευτέρα σε μία Τρίτη, όπως γίνεται επί εβδομάδες και μήνες ολόκληρους.
Τον κ. Σαμαρά τον βολεύει να χωρίζει την πολιτική πραγματικότητα σε κουτάκια, ορόσημα και χρονιές. Τον βολεύουν φράσεις όπως «Ξεχνάμε το παρελθόν, προχωράμε στο μέλλον». Του αρέσει να τελειώνει με τις ευθύνες του. Παντός είδους ευθύνες. Το 2012 για τον κ. Σαμαρά θα γίνει ο νέος αποδιοπομπαίος τράγος. Όπως οι Εβραίοι εναπόθεταν συμβολικά όλες τις αμαρτίες στο κεφάλι ενός τράγου κι ύστερα τον έδιωχναν στην έρημο για να ψοφήσει και μαζί του να ψοφήσουν και οι αμαρτίες, έτσι και ο κ. Σαμαράς αντιλαμβάνεται το 2012. «Σφουγγάρι όλα» όπως θα έλεγε κι ο ίδιος.
Δεν γιορτάζουν τον ερχομό του 2013 οι πολιτικοί αρχηγοί. Την εξιλαστική αποπομπή του 2012 γιορτάζουν. Νιώθουν ότι έφυγαν οι ευθύνες από πάνω τους. Ότι άδειασε η πλάτη τους κι είναι έτοιμη να γεμίσει με νέες ευθύνες για την εξαθλίωσή μας, οι οποίες κι αυτές με τη σειρά τους θα φορτωθούν σε κάποιον «τράγο» που θα σταλεί στην έρημο της λήθης. Κι επειδή οι ευθύνες πλέον φορτώνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, ο επόμενος αποδιοπομπαίος τράγος μπορεί να δημιουργηθεί μέσω ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού.
Αυτές οι γιορταστικές και αισιόδοξες δηλώσεις για το 2013 θυμίζουν ξεκάθαρα μια παγανιστική αντίληψη της πολιτικής. Οι ευθύνες και οι αμαρτίες είναι αποτέλεσμα ενός απρόσωπου πνεύματος του Κακού. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος – ποιος τον χέζει τον Κουβέλη – θεωρούν εαυτούς ως τους μάγους της φυλής που με ξόρκια φερμένα από τις Βρυξέλλες θα σκοτώσουν αυτό το Κακό. Το οποίο Κακό έχει μπει μέσα σε όλους μας πλην των πολιτικών και κυρίως του Παναγνότατου Πάγκαλου, ο οποίος θεωρεί ότι για να εξαγνιστούμε πρέπει να μας μαστιγώνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Δεν κάνω πλάκα. Σοβαρά πιστεύω ότι έχουμε ξεφύγει ακόμη πιο πίσω από το Μεσαίωνα. Εντάξει, μπορεί να έχουμε ίντερνετ και πλυντήρια πιάτων, αλλά σε πολιτικό επίπεδο είμαστε σε εποχή τοτέμ. Σε κόμματα και πρόσωπα που έχουν ιερές ιδιότητες και τα αντιλαμβανόμαστε ως προστάτες της φυλής, ενώ απαγορεύεται να τα αγγίξουμε εμείς ή έστω οι ποινικές ευθύνες.
Δεν εξηγείται διαφορετικά το πώς γίνεται να μας έχουν καταστρέψει τα κόμματα του Σαμαρά και του Βενιζέλου και να υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τα υπερασπίζονται με πάθος και τα ψηφίζουν. Δε μπορώ με τη λογική να εξηγήσω πώς γίνεται ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας κι ο Βενιζέλος ακόμη να κυβερνούν. Δε βρίσκω λύση στο X-Files ερώτημα, πώς γίνεται να είναι ελεύθερος ο Γιώργος Παπανδρέου και μάλιστα να κάνει παρεμβάσεις περί πλήρους κάθαρσης. Δε γίνεται να κατανοήσω, με ποια λογική είναι ελεγχόμενος ο Παπακωνσταντίνου επειδή έσβησε 3 ονόματα από τη λίστα Λαγκάρντ και ταυτόχρονα να είναι ελεγκτής ο Βενιζέλος που έκρυβε ολόκληρη τη λίστα Λαγκάρντ.
Όλα αυτά με οδηγούν να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου ευτυχισμένο το 2013 αλλά πρό Χριστού. Διότι κάπου εκεί βρισκόμαστε.