Η χοληστερίνη βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο ...

Mediasoup...

Του Διονύση Τσιλιμιδού
Κι εκεί που καθόμουν τρώγοντας τσιπς, ή μπουγάτσες ή τα… νύχια μου
(παχυντικά και τα τρία) κι έβλεπα ή άκουγα, ή διάβαζα (επικίνδυνα
και τα τρία) να «συναθροίζεται» η μία παπαριά μετά την άλλη (με
αποτέλεσμα να βαριέμαι θανάσιμα) έγινε το θαύμα… «Χτύπησε» ο
Πάγκαλος. Όχι, μην ανησυχείτε οι fan του, χαίρει άκρας υγείας το
παλληκάρι, τα εισαγωγικά δεν τα βλέπετε; Επίσης, δεν το λέω με την
έννοια «χτύπησε» ένα γουρουνόπουλο στην καθισιά του, γιατί αφενός
αυτό δεν θα ήταν είδηση, αφετέρου μας το διευκρίνισε (ανατρέποντας
όλα όσα ξέραμε για τις δίαιτες) πως εκείνος παχαίνει με σαλάτες.
Κι επειδή σας ξέρω (εσάς που διαβάζετε τώρα) πως είστε άπιστοι
Θωμάδες, σας ενημερώνω πως ενώ οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί ίσως
και να χόρταιναν με μια κανονική σαλατιέρα, ο φίλος μας ο Τεό για
να σηκωθεί από το τραπέζι και να μη νιώθει μια λιγούρα, μια ζάλη,
ένα «ποιος με μάτιασε;» πρέπει να φαρμακώσει (που έλεγε κι η γιαγιά
μου) τη μισή παραγωγή της χώρας, σε ντομάτες και αγγούρια. Κι έχει
δίκιο, σκεφτείτε λίγο. Την ίδια ποσότητα φαγητού χρειάζεται ένα
κανίς και την ίδια ένα μπουλντόγκ; Αν τώρα πρέπει να ζητήσω από
κάποιον «συγνώμη» για τη σύγκριση, θα ζητήσω απ’ το μπουλντόγκ.
Δεν είναι εποχές να το ρισκάρω. Στη γωνία περιμένουν οι φιλοζωικές
οργανώσεις για όσους κακομεταχειρίζονται τα ζώα.
Επιστρέφω όμως στο «χτύπημα» Πάγκαλου. Σίγουρα το έχετε δει
όλοι, καθώς με το διαδίκτυο πια, όλες οι πληροφορίες κάνουν τον
γύρο του κόσμου σε χρόνο ρεκόρ. Ο Θεόδωρος με λευκό πουκάμισο
που χαρίζει όταν είσαι γοητευτικός, με αδρά χαρακτηριστικά και σε
θέλει κι ο φακός. Θα μου πείτε πως η περιγραφή παραπέμπει στον
Αλέκο Συσσοβίτη, αλλά λέω να σας αγνοήσω, γιατί είστε γνωστοί
αντικαθεστωτικοί κι εντελώς εγκάθετοι. Καμάρωνε ο αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης-πασπαρτού (σοσιαλιστές/δεξιοί/ακροδεξιοί ένα κουβάρι)
απέναντι στον γάλλο δημοσιογράφο, με το ύφος του ανθρώπου που
αισθάνεται και πλασάρεται ως σημαντικός (χωρίς να είναι απαραίτητα)
λέγοντας σαχλαμάρες και φρικτές κοινοτοπίες. Γνώριμη συμπεριφορά
δηλαδή, «μέτριων» (και κάτω) που προσπαθούν με αερολογίες
(πομφόλυγες και φληναφήματα, σε… απλά ελληνικά) να στρέψουν τα
φώτα πάνω τους, την ώρα που όλοι και (κυρίως) η ιστορία (που είναι
και η πιο αμείλικτη) τους έχουν ξεπεράσει, γεγονός με το οποίο είναι
αδύνατον να συμβιβαστούν. Και μπορεί να δηλώνει πως το σκέφτεται
αν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, μόνο και μόνο γιατί
ξέρει πως με δύο ψήφους (τη δική του και της συζύγου του) δεν θα
δει βουλευτικό αξίωμα, ούτε στα πιο τρελά του όνειρα (που προς το
παρόν κατακλύζονται από ποικίλους γαστριμαργικούς πειρασμούς,
πλην φυσικά της πολυδιαφημισμένης σαλάτας). Καλό θα ήταν σε αυτό
το σημείο, να σας προειδοποιήσω πως το επίπεδο θα πέσει κι άλλο, για
να μπορέσω να επικοινωνήσω με τον (πεζοδρομιακής αισθητικής και
φρασεολογίας) πολιτικό μας.
Επειδή λοιπόν κανείς δεν γλυτώνει σε αυτή τη ζωή (για άλλες δεν
ξέρω, γίνονται έρευνες) από τους φόβους του, που με τον καιρό
γίνονται εμμονές (όπως μου «σφύριξαν» τρία κολλητάρια μου
ψυχαναλυτές) για μια φορά ακόμη (δεν θυμάμαι τον ακριβή αριθμό,
δεν κρατάω πρακτικά με το παραλήρημα του Τεό) τα έβαλε με τους
Αγανακτισμένους. Εμβρόντητος ο γάλλος δημοσιογράφος, τον άκουσε
να λέει πως όσοι βγαίνουν στους δρόμους, είναι «ή κομμουνιστές,
ή φασίστες, ή μαλάκες». Το «κομμουνιστής» δεν το θεωρώ ούτε
ψόγο, ούτε ρετσινιά και σε καμιά περίπτωση βρισιά. Για τους άλλους
δύο χαρακτηρισμούς όμως Θεόδωρέ μου, θα σε πάρει και θα σε
σηκώσει (αν και χωρίς γερανό εφοδιασμένο με συρματόσχοινα, το
κόβω δύσκολο)!!! Εσύ έκανες την αρχή… Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων,
για να στο πω και στα αρχαία; Βλέπεις εκτός από σκέτο τέρας, σου
αναγνωρίζω πως είσαι και τέρας μορφώσεως. Είσαι έτοιμος; Ν’ αρχίσω;
Ποιούς λες φασίστες βρε ζωντανό απολίθωμα του παππού σου του
δικτάτορα; Ποιους αποκαλείς μαλάκες, βρε ντροπή του Κοινοβουλίου,
που σε έχουν ακόμα και σε καμαρώνουν και δεν σε έχουν διαγράψει
(με εξαίρεση και μπράβο στον Δικηγορικό Σύλλογο) οριστικά από κάθε
είδους αξίωμα; Ποιος σου είπε πως μπορείς να ανοίγεις το στόμα σου
και να ξερνάς αμάσητο τον οχετό που ρίχνεις καθημερινά στην κοιλιά
σου; Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να βρίζεις ένα τεράστιο κομμάτι
του Ελληνικού λαού, μόνο και μόνο επειδή αντέδρασε στα ανθελληνικά
νταραβέρια σας; Με ποιό δικαίωμα διασύρεις κι «ακυρώνεις» ένα
κίνημα (πανευρωπαϊκό μάλιστα) επειδή δεν βρήκες του γούστου σου
το σύνθημα «θα κάνουμε τον Πάγκαλο σαλάμι του αέρος, για να τον
εξάγουμε να σβήσουμε το χρέος»; Και μένα μου τη βαράει στα νεύρα η
φάτσα σου, αλλά δεν πήρα σβάρνα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ή την
αστυνομία να σου απαγορεύσει να «τρομοκρατείς» τους τηλεθεατές.
Κάνω το σταυρό μου, σφυρίζω αδιάφορα, μετράω ως το δέκα και
αλλάζω κανάλι.
Αυτό, για χρόνια, για δεκαετίες. Από το 1996 στα Ίμια. Που είχες
συμφωνήσει μυστικά με τους Αμερικανούς να αποσύρεις και τους
έλληνες στρατιώτες και τη σημαία μας. «Θα πούμε ότι τη σημαία την
πήρε ο αέρας» ήταν η φράση σου, σύμφωνα με τον πρώην βουλευτή
του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Καψή. Χμμ… να δεις πως λέγεται αυτό… να δεις πως
λέγεται… Α, ναι! Νομίζω πως το βρήκα. Εσχάτη προδοσία; Η εκχώρηση
κυριαρχικών δικαιωμάτων, δεν είναι ικανός λόγος για να κάτσει
κάποιος στο σκαμνί του Ειδικού Δικαστηρίου; Πως είπες; Είναι άβολο το
σκαμνί; Φέρε τον καναπέ απ’ το σπίτι σου. Εκεί θα τα χαλάσουμε;
Θες να θυμηθώ και κάτι άλλο; Πόσο περήφανος νιώθεις που το 1999
έστειλες «πακέτο» τον Οτσαλάν στους Τούρκους, προδίδοντας επί της
ουσίας τον αγώνα του Κουρδικού λαού; Βλέπεις είχες δείξει το πολιτικό
σου ήθος, πολύ πριν από τη φράση «μαζί τα φάγαμε». Πόσο να μας
σοκάρει, το «κοπρίτες» αναφερόμενος στους δημοσίους υπαλλήλους, ή
όταν χαρακτήρισες «μια χούφτα αγράμματους» όλους τους αγωνιστές
του 1821; Ή όταν έστειλες στη δικαιοσύνη τον 26χρονο Βαγγέλη
Μυτιληναίο, απαιτώντας 1 εκ. ευρώ; Αναρωτήθηκες τι θα γίνει αν σε
τρέξουμε κι εμείς στα δικαστήρια; Σκέφτηκες πως δεν θα ξεμπλέξεις
ακόμα κι αν πουλήσεις και τα 58 (ναι καλά διαβάσατε) ακίνητα που
διαθέτεις;
Ο δρόμος που διάλεξες ρε Τεό, είναι αδιέξοδος. Εγώ πια, μπροστά
σε τέτοιου μεγέθους (απροκάλυπτη) ανοησία, παραδίνομαι. Δεν
παίζεσαι. Σου δίνω το ακαταλόγιστο, και υποχωρώ. Όντως, όπως
λένε «η βλακεία είναι αήττητη». Θα ήταν ανώριμο (για να μην πω
σαδιστικό) εκ μέρους μου, να συνεχίσω να «παρακολουθώ» το πολιτικό
ψυχορράγημα κάποιου που αποφάσισε στα στερνά του πολιτικού του
βίου, να παραληρεί, σε μια ύστατη προσπάθεια να ξεχάσει (ο ίδιος) πως
αποδείχτηκε ανάξιος (αν όχι επικίνδυνος) για να λέγεται εκπρόσωπος
του ελληνικού λαού. Και να στο πω κι αλλιώς; Εγώ δεν έχω αντίρρηση
να δεχτώ πως είμαι «μαλάκας». Πρέπει όμως κι εσύ να συμφωνήσεις
πως είσαι… «χοντρομαλάκας»!! Οπότε, κανένα πρόβλημα. Είμαστε
πάτσι… Να κεράσω πατσά;

Άστα αυτά που ξέρεις, δεν είμαι Πρετεντέρης ...

Διονυσης Τσιλιμιδος απο το Mediasoup ...

Ρε Βενιζέλε, ρε υπερ-υπουργέ μου, έλεος !!!
Πας καλά άνθρωπέ μου; Καταρχάς, ποιος σου είπε πως θέλω να ξαναγυρίσω στο 2004; Ποιος κερατάς σε έβαλε να κάτσεις στο λάθος διάζωμα στους Ολυμπιακούς και το κράτησες μανιάτικο; Σε ποιο πανηγύρι πήγες κι άκουσες το δημώδες «να ‘ταν τα νιάτα δυο φορές» και σου ‘ρθε η… έμπνευση να μας «χαρίσεις» μια… επταετία σε replay; Γιατί να μπούμε στη μηχανή του χρόνου, όταν υπάρχει το botox;
Αλήθεια, τι δεν έχεις καταλάβει ακόμα και συμπεριφέρεσαι σαν τον Ναπολέοντα πριν μπει στη ζωή του το Βατερλό και η εξορία του στη (μαγευτική) Αγία Ελένη; Ζήλεψες το ρεκόρ «ο πιο ανεπιθύμητος» που κέρδισε με το σπαθί του ο Jeffry; Ο άνθρωπος που μέσα σε δύο χρόνια «έφαγε» τα πρωτεία από τον Εφιάλτη που πρόδωσε τους 300 του Λεωνίδα στους Πέρσες, ενώ το καμάρι της Μάργκαρετ, έναν ολόκληρο λαό στους τοκογλύφους; Πόσο ακόμα θα μας «εκδικείσαι» που δεν σε ψηφίσαμε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ; Γιατί να με νοιάζει που δεν κοιμάσαι πια για να προλάβεις να σώσεις τη χώρα; Πως θα τη σώσεις; Επειδή ο σωματότυπός σου, παραπέμπει σε… σωσίβιο; Τώρα το θυμήθηκες πως… βουλιάζουμε; Και τι κάνεις γι αυτό; Αφήνεις τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς; Εσύ όταν πας για… κούρεμα στον μπαρμπέρη, δεν του λες πόσο να στα κόψει; Γιατί λοιπόν, τις κρίσιμες αποφάσεις (κούρεμα, ντεγκραντέ, με την ψιλή) για τη χώρα μας, κάθεσαι και τις χαζεύεις από την τηλεόραση τρώγοντας πίτσες, φέρνοντας έτσι τις ζυγαριές κι εμάς σε απόγνωση; Γιατί δεν πας καλύτερα σινεμά που σερβίρονται γιαουρτάκια με χαμηλά λιπαρά και σε… «χαμηλές πτήσεις»; Δε ρωτάς και τον Καστανίδη που είναι γνωστός… σινεφίλ; Γιατί παλληκάρι μου επιμένεις πως εσύ έχεις δίκιο και πως απλά (εμείς) έχουμε μουλαρώσει; Γιατί θες να τρελάνεις σύσσωμη την κοινότητα των οικονομολόγων, που ουρλιάζουν πως «βάζοντας φόρους και μειώνοντας παράλληλα τα εισοδήματα δεν θα δει η χώρα ανάπτυξη, ούτε σε καρτ-ποστάλ»; Καταλαβαίνεις γιατί μας ανεβαίνει η πίεση όταν σε ακούμε να παραληρείς για «πρωτογενές πλεόνασμα στα μέσα του 2012»; Εσένα η πίεσή σου παρέμεινε σταθερή όταν ο Κουσελάς (μία μέρα πριν από την κωλοτούμπα) σε ρώτησε «γιατί δεν εισπράττουμε τα 41 δις από τους 3.800 φοροδιαφεύγοντες»; Ή όταν άκουγες τη Βάσω Παπανδρέου να αναρωτιέται μεγαλοφώνως «γιατί δεν έχει μπει ακόμα κανένας πολιτικός φυλακή» και να απειλεί (μαζί με άλλους Πράσινους της Βουλής) πως θα καταψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο; Μήπως διατηρείς την ψυχραιμία σου επειδή σύμφωνα με το νόμο «περί ευθύνης υπουργών» (του οποίου εμπνευστής ήσουν εσύ) ξέρεις πως δεν κινδυνεύει με Κορυδαλλό, κανένας… σύντροφος; Είναι δυνατόν να μας λες πως είναι απαραίτητες οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και να «διασώζεις» με τα λεφτά των ελλήνων φορολογούμενων (862 εκατομμύρια ευρώ) την πρώην τράπεζα του κ. Λαυρεντιάδη; Είναι δυνατόν να δείχνεις την έξοδο σε 30.000 υπαλλήλους και την ίδια ώρα να προσλαμβάνεις 48.000; Δεν θα πουν μετά κάποιοι κακόπιστοι (όπως εγώ) πως είναι το «κύκνειο άσμα» του ΠΑΣΟΚ, για να μην πέσει σε μονοψήφιο το ποσοστό σας στις εκλογές, που έρχονται οσονούπω;
Όσο σκράπας και αν είναι κανείς στα μαθηματικά (όπως εγώ) δεν το πιάνει στον αέρα πως κάτι «βρωμάει»; Επιτρέπεται επίσης να… καλπάζουν ξέφρενα οι ληστείες και η εγκληματικότητα και να απασχολούνται 160 αστυνομικοί, μόνο με την προστασία του (πρωταθλητή της πολιτικής απάτης) Jeffrey; Και να μαθαίνουμε πως θα αυξηθεί ο αριθμός των φρουρών για τους (ψευτοεπαναστάτες της ενημέρωσης) Τρέμη και Πρετεντέρη; Δεν σου λέει τίποτα το γεγονός πως ο «άλλος», ο (τυπικά) ακόμα πρωθυπουργός, για κάποιο λόγο σε άφησε μόνο σου να αλωνίζεις στη… σκηνή; Για πόσο χαζό τον έχεις; Κι εμάς για πόσο μαλάκες; Τρόμαξες από το «δεν πληρώνω» που εξαπλώνεται κι ανακοίνωσες πως θα γίνεται παρακράτηση για τα χαράτσια απευθείας από τους μισθούς; Κι ότι αυτό το κάνεις γιατί «η χώρα εμφανίζει εικόνα ανομίας»; Τολμάς και μας λες (τάχα μου συνωμοτικά) να το βουλώσουμε, γιατί η τρόικα ενημερώνεται για όλα; Εσείς δεν μας τους κουβαλήσατε; Φοβάσαι τώρα μήπως σας χαλάσουμε το deal; Δεν φρόντισες να μας ρίξεις την… τιμή, ώστε να αποτελούμε την πλέον «συμφέρουσα αγορά» για τους Ευρωπαίους; Σε φόβισε ο Ρέσλερ ο Αντικαγκελάριος, εκείνο το γεμάτο ευαισθησίες… αγόρι (πόσο πιο διακριτικά να το πω) που σε εκβίασε, πως δεν θα έρθουν επενδυτές από Γερμανία, αν δεν επιστρέψει πρώτα η Siemens στην Ελλάδα; Που τον άκουγες καμαρωτός (όσο και κάθιδρος) να μας συστήνει να πηγαίνουμε μία ώρα νωρίτερα στη δουλειά και να φεύγουμε δύο ώρες μετά και δεν του έδωσες (δήθεν κατά λάθος) μια σπρωξιά αλά Μενεγάκη, να σαβουριαστεί στο παρκέ και να το βουλώσει; Μετά από όλα αυτά, πες μου ειλικρινά, θες να σε πάρουμε στα σοβαρά; Μήπως πιστεύεις πως το κύρος και η σοβαρότητα ενός πολιτικού, εξαρτάται από την αγριάδα στα μάτια του; Που βρήκες το θράσος να χασκογελάς με τον ανεκδιήγητο Πρετεντέρη, που δε σε «κόλλησε» ούτε για μια φορά στον τοίχο, έστω με τις προμελετημένες και δημαγωγικές κορώνες που βγάζει καθημερινά στο δελτίο του, μετά από το άπαχο γιαουρτάκι που εισέπραξε στην Αντίπαρο; Σε ποιο Θεό πιστεύεις (που το αποκλείω) για να σου ορκιστώ πως δεν μας αφορά πια ό,τι κι αν λέτε και πως το μόνο που μας ανακουφίζει είναι το να αφήνουμε «δαχτυλιές» στην οθόνη της τηλεόρασης σε κάθε εμφάνισή σας; Είδες πόσο διακριτικά αναφέρομαι στις… μούντζες; (Θα μπορούσα να σε ρωτάω για ώρες, αλλά βαρέθηκα, μπούχτισα, αηδίασα)…
Αντλώ αισιοδοξία πως κάτι πάει να αλλάξει, μόνο από τις καταλήψεις και απεργίες διαρκείας παντού και από την αλληλεγγύη που αρχίζει να αναπτύσσεται στην εγωκεντρική (ως επί το πλείστον) κοινωνία μας. Μέχρι όμως την οριστική «ανατροπή» (όχι αυτήν του Πρετεντέρη) έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Με απειλές, εκφοβισμούς, ενορχηστρωμένες και «αόρατες» προβοκάτσιες, με ξύλο, με δακρυγόνα, ακόμα και προσαγωγές. Δηλαδή, οι γνωστές σπασμωδικές κινήσεις εξουσιαστών υπό κατάρρευση, που ξύπνησαν ξαφνικά και κατάλαβαν πως έφθασε η ώρα του πολιτικού τους τέλους και εξαφανίζονται ντροπιασμένοι και «καταδικασμένοι» στην ανυποληψία και τη λήθη, όπως έχω ξαναγράψει. Και θα ήμουν λιγότερο θυμωμένος, αν δεν είχα ένα κόμπο στο λαιμό κι ένα σφίξιμο στο στομάχι προχθές, την μέρα των γενεθλίων μου. Όχι για τα χρόνια που περνάνε και μεγαλώνω, αλλά για την είδηση πως ένα μικρό παιδί λιποθύμησε στο σχολείο του και μετά από την πίεση των δασκάλων του, είπε ντροπιασμένο πως ήταν νηστικό, γιατί δεν υπήρχε τίποτα στο σπίτι του για να φάει. Και μόνο γι αυτό το παιδί, θα έπρεπε όλοι μας να έχουμε βγει στους δρόμους και να τους φτύνουμε στα μούτρα. Όχι να τους χαλαλίζουμε τα πανάκριβα (πια) γιαουρτάκια!!!

Στάση… αντοχών ...

Του Διονυση Τσιλιμιδου απο το Mediasoup ...

Δεν αντέχω να ξανακαθίσω στα θρανία για να μάθω ελληνικά. Είναι δυνατόν «κύριοι» (δεν το εννοώ) της κυβέρνησης, να σας ενοχλεί περισσότερο το «γομάρια» από το «κλέφτες»; Έχει αλλάξει κάτι στο λεξικό; Κύριε (το εννοώ) Μπαμπινιώτη, θα προβείτε σε διευκρινίσεις; Είναι σαν το «ρε μαλάκα», που ο άλλος παρεξηγιέται για το… «ρε»!
Δεν αντέχω να ακούω τον Jeffrey να δηλώνει «δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω, έχουμε δεσμευτεί». Γιατί πάντα το μυαλό του κινείται με την… «όπισθεν»; Και τι θα πει έχουμε δεσμευτεί; Είχε επίσης δεσμευτεί ενώπιον του ελληνικού λαού, για καλύτερες μέρες και μας έφερε τις νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου! Αυτό γιατί… επιλεκτικά το ξεχνάει;
Δεν αντέχω να βλέπω την κακόγουστη, υπέρβαρη πολιτική «αλητεία» που περιφέρεται στις (δήθεν) ενημερωτικές εκπομπές ιδρωμένη και αποκρουστική, έχοντας μάλιστα το θράσος (χασκογελώντας) να «πένεται». Στην ήδη επιβαρυμένη καθημερινότητά μας, αποτελεί (εκτός από πρόκληση) προσβολή της νοημοσύνης και της αισθητικής μας.
Δεν αντέχω την οικονομική απαίτηση δύο εκατομμυρίων ευρώ του ζεύγους «ο χοντρός και η wannabe Δημαρχίνα Σαρωνικού» από τον 26χρονο φοιτητή Βαγγέλη Μυτιληναίο, επειδή έγραψε (επώνυμα μάλιστα) μια άποψή του. Θα σκέφτηκαν: «τι έκανε η Έφη Σαρρή όταν ανέκοψε την πολιτική της σταδιοδρομία ο Λαζόπουλος»; Κι αγκαλιάστηκαν ευτυχισμένοι για την copy-paste απόφασή τους…
Δεν αντέχω (επιμένω) τη… χειμερία (αν και φθινόπωρο) νάρκη της πλειοψηφίας των «Αγανακτισμένων», όταν σε όλο τον πλανήτη ο κόσμος ξεσηκώνεται απαντώντας δυναμικά στο κλίμα πανικού κι ανασφάλειας. Με σοκάρει η ιδέα πως την ώρα που το σπίτι μας καίγεται, κάποιοι συνεχίζουν να παρακολουθούν αποχαυνωμένοι τουρκικά σήριαλ.
Δεν αντέχω στην ηλικία μου να τρέχω «κατοστάρι» όλη την Ερμού, γιατί κάποιοι ηλίθιοι, ανεγκέφαλοι, κοντοί, κομπλεξικοί, ΜΑΤατζήδες, πίσω από μια στολή, ένα κράνος, ένα γκλοπ και μια ασπίδα «γουστάρουν» να εκτελούν με (άξιο ψυχανάλυσης) πάθος τις… άνωθεν εντολές, για να αδειάσει η πλατεία και να ψηφίσουν ανεπηρέαστοι οι (αχαρακτήριστοι) «155» τα νέα χαράτσια. Όταν τελειώσει η «ασυλία» τους, είναι τόσο σίγουροι πως θα τα καταφέρουν τόσο καλά (όσο εμείς) στο «δέκαθλο»;
Δεν αντέχω τις (γεμάτες αγωνία και έγνοια) παραινέσεις γνωστών, φίλων και συγγενών να σταματήσω να κατεβαίνω στο Σύνταγμα, γιατί κινδυνεύω να… φάω (το γνωστό μενού) δακρυγόνα και ξύλο. Τίποτα δεν με εξοργίζει περισσότερο από αυτό το μικροαστικό και πάντα εκ του ασφαλούς «ενδιαφέρον».
Δεν αντέχω επίσης, τα μηνύματα φίλων στο κινητό «αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα». Που σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει, «κάντε όλη τη σκατοδουλειά εσείς κι εγώ θα έρθω στα επινίκια να πιούμε μπύρες». Τσάμπα μάγκες δηλαδή. Κάτι σαν τον Βούρο, πριν από την ψηφοφορία στη Βουλή.
Δεν αντέχω την ταμπέλα «λαϊκιστής», για όποιον δεν θέλει να «υποδουλωθεί» στις σκοτεινές επιδιώξεις των διεθνών τοκογλύφων και των εγχώριων «υπαλλήλων» τους. Γνήσιος λαϊκισμός, ήταν το «λεφτά υπάρχουν» μόνο και μόνο για να καβατζάρει ο Jeffrey την πρωθυπουργία. Και συνεχίζεται απροκάλυπτα και χωρίς αιδώ. «Ή Μεσοπρόθεσμο ή τανκς», «θα οδηγηθεί η χώρα σε στάση πληρωμών», «θέλετε να γίνουμε Αργεντινή»;
Δεν αντέχω να υποχρεώνουν τις ευπαθείς ομάδες να αποστέλλουν sms στην εφορία, για να τύχουν απαλλαγής ή μείωσης από το χαράτσι της ΔΕΗ. Εκτός κι αν δεν πρόκειται για βλακεία, αλλά για κουτοπονηριά. Σου λέει «σιγά μην ξέρει να μας στείλει sms, η γιαγιά η ανάπηρη». Πάλι υποτιμάτε τον «αντίπαλο». Και χάκερ θα γίνει η γιαγιά, με σας που μπλέξαμε!
Δεν αντέχω να μην συγχαρώ τον Νίκο Ζενέτο (Δήμαρχος στο Ίλιον) που μοίρασε 128 τίτλους βιβλίων στα 10.200 παιδιά του Δήμου του, με κόστος 33.000 ευρώ, αντί των 250.000 για φωτοτυπίες, αφήνοντας την Διαμαντοπούλου μέχρι τα Χριστούγεννα, να κάνει πρόβες τη στολή του Άι Βασίλη, για να μοιράσει βιβλία και… κουραμπιέδες!
Δεν αντέχω (μάλλον, δεν γουστάρω) ούτε να βλέπω, ούτε να ακούω τον Βενιζέλο. Έτσι απλά. Δεν είμαι υποχρεωμένος να το αιτιολογήσω. Ακριβώς όπως κάνει κι ο ίδιος. Αυτοαναιρείται μέρα παρά μέρα, παραπαίει σε νοοτροπία μεταξύ μπακάλη και πολιτικού, αποφασίζει (αν και Συνταγματολόγος) αντισυνταγματικά μέτρα και δεν δίνει λογαριασμό (δηλαδή απόδειξη) σε κανένα. Φίλτατε Αντιπρόεδρε και υπουργέ Οικονομικών, όπως βλέπεις κι εσύ… φοροδιαφεύγεις! Μάλλον ήρθε ο καιρός και για το άλλο. Για να… φεύγεις !!
Δεν αντέχω κλείνοντας, να μη σας παραθέσω ένα απόσπασμα (ευχαριστώ Σταύρο Δ.) από συνέντευξη του συγγραφέα Εντουάρντο Γκαλεάνο: «Υπάρχει ένα παγκόσμιο σύστημα εξουσίας, που όταν εγώ ήμουν μικρός το έλεγαν Καπιταλισμό, ενώ τώρα το αποκαλούν Οικονομία της Αγοράς. Είναι σύστημα που αποβάλλει ανθρώπους. Πώς είναι δυνατόν ένας κόσμος που κάθε φορά παράγει όλο και περισσότερα τρόφιμα, να έχει κάθε φορά και περισσότερους πεινασμένους; Στην Λατινική Αμερική αρχίζει τώρα ένας αγώνας και γίνεται συνειδητό ότι το πεπρωμένο δεν είναι μοιραίο. Αν και οι Έλληνες κάποιες άλλες εποχές πίστεψαν πως ήταν. Στην πραγματικότητα, το μέλλον μπορείς να το ανακαλύψεις, να το φανταστείς, αντί να υποταχτείς σ’ αυτό».
ΥΓ. Είναι Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2 το μεσημέρι και τα ΜΑΤ για μια ακόμη φορά επιτέθηκαν προκλητικά στους συγκεντρωμένους ειρηνικά στην πλατεία Συντάγματος, ρίχνοντας ξύλο και δακρυγόνα ακόμα και μέσα στο Μετρό. Κανένα κανάλι δεν δείχνει τίποτα. Σιωπή. Και η σιωπή στη Δημοκρατία, είναι συνενοχή. Αναρωτηθείτε κι εσείς αν πρέπει να παραμένετε άβουλοι και αδρανείς, ταμπουρωμένοι στην ασφάλεια (;) του μικρόκοσμού σας. Ενός μικρόκοσμου, που σύντομα θα αποτελεί κι αυτός παρελθόν. Είναι μεγάλη ντροπή κάποιος να επιμένει να είναι «και κερατάς και δαρμένος». Αν δεν μπορείτε ούτε και τώρα να το αντιληφθείτε, απλά, σας εκφράζω τη λύπη μου. Όχι όμως και τη συμπάθειά μου…

Η μοναξιά του ποδηλάτη...

του Διονυση Τσιλιμιδου απο το Mediasoup

Σήμερα Jeffry δεν είμαι στα κέφια μου. Για να καταλάβεις τα νεύρα που έχω, ένα θα σου πω. Από χθες, μου έκοψε τον καφέ ο ομοιοπαθητικός μου. Όλα τα υπόλοιπα, φρόντισες να μας τα κόψεις εσύ. Κι όχι για το… καλό μας που θα ‘λεγε κι ο Μηλιώκας. Έκοψες μισθούς, συντάξεις, επιδόματα σε ευπαθείς ομάδες, όνειρα κι ελπίδες νέων ανθρώπων, τώρα ακούω πως θα μας κόψεις και το ρεύμα

Ο «Τσε» άργησε 33 χρόνια...

Του Διονύση Τσιλιμιδού απο το Mediasoup...