Όλα τα μπουμπούκια ανθίζουν στο Χάρβαρντ...

της Τζινας Πολιτη, απο τα Ενθεματα...

Αφορμή για το άρθρο μού έδωσε η πρόσφατη ομιλία του υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη στο Χάρβαρντ,[1] καθώς και συνέντευξή του όπου εκφράζει το παράπονο: «Στην Ελλάδα ακούω μόνο ύβρεις, κατάρες, κριτικές και γκρίνια»,
ενώ «με το που πάω σε οποιοδήποτε διεθνές φόρουμ όλοι οι ξένοι αρχίζουν τους ύμνους και τα μπράβο που τολμήσαμε». «Μην πολεμάτε τις μεταρρυθμίσεις», συμβουλεύει ο (Εφημερίδα των Συντακτών, 24.3.2014).
Αναρωτιέμαι αν κατά την επίσκεψή του ο κ. υπουργός είχε την ευκαιρία να λάβει γνώση των αποτελεσμάτων της «μεταρρύθμισης» της δεκαετίας του 1990 στα αμερικανικά πανεπιστήμια, με στόχο την άμεση σύνδεση των σπουδών και της έρευνας με τις ανάγκες της αγοράς. Και, δεύτερον, αν διαπίστωσε ότι η διαπλοκή μεταξύ φαρμακευτικών και άλλων περί τα ιατρικά εταιρειών με νοσοκομειακούς γιατρούς και πανεπιστημιακούς δεν είναι φαινόμενο των «ανήθικων», «διεφθαρμένων» Ελλήνων, αλλά εισαγόμενη από την υπερδύναμη πρακτική.

Αναρωτιέμαι επίσης αν τυχόν διαπίστωσε την οργή ενός ισχυρού φοιτητικού κινήματος, το οποίο οργανώθηκε όταν αποκαλύφτηκαν τα τεράστια σκάνδαλα χρηματισμού και διαπλοκής μελών της Ιατρικής του Χάρβαρντ –και όχι μόνο– με φαρμακευτικές και άλλες εταιρείες, που καταπατούσαν ανενδοίαστα τις θεσπισμένες από τις πανεπιστημιακές αρχές δεσμεύσεις σχετικά με τη σύγκρουση συμφερόντων!

Τα σκάνδαλα έλαβαν τέτοιες διαστάσεις, ώστε το 2011 ο αμερικανικός Σύλλογος Αποφοίτων Ιατρικών Σπουδών αξιολόγησε την Ιατρική του Χάρβαρντ με F (δηλαδή μηδέν).

Τριώδιο στο Χάρβαρντ...

Ρεμπελισκος...

 Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε η παράσταση του Άδωνη Γεωργιάδη στο Χάρβαρντ.

Σβήνουν τα ίχνη μετά το ταξίδι Γεωργιάδη στις ΗΠΑ...

infowar...

Εξαφάνισαν από το Ιντερνετ τα βιογραφικά τους, που αποδείκνυαν σχέση με το χώρο της υγείας, οι άνθρωποι πίσω από την επίσκεψη Γεωργιάδη στο Χάρβαρντ.

Όλο και πιο περιέργες πτυχές αποκτά η υπόθεση της υποτιθέμενης πρόσκλησης που δέχθηκε ο υπουργός υγείας από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, καθώς οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση επιχειρούν τα τελευταία 24ωρα να εξαφανίσουν τα στοιχεία τους από το Ιντερνετ.
Αφού αποκαλύφθηκε ότι ο Γεωργιάδης χρησιμοποίησε χρήματα του ελληνικού δημοσίου για μια ιδιωτική επίσκεψη, αφού η πρόσκληση δεν έγινε από το πανεπιστήμιο αλλά από μια ιδιωτική λέσχη, στη συνέχεια ήρθε στο φως μια σειρά ύποπτων συμπτώσεων.

Όπως έγινε γνωστό, συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Γιάννης Τσούτσιας, ο οποίος παρουσιάζεται μαζί με τον Γιώργο Τσαρούχα να ελέγχει μια ιδιωτική εταιρεία αναλύσεων, την EOS-project.
Το βιογραφικό του Τσαρούχα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς εμφανίζεται σαν πρώην «μέλος του ΔΣ του νοσοκομείου Ευαγγελισμός» και «ειδικός σύμβουλος της πολιτικής ηγεσίας του ελληνικού υπουργείου Υγείας». Συγκεκριμένα αναφέρει ότι εργάστηκε «με την ηγεσία του υπουργείου για την αναδιάρθρωση του ελληνικού συστήματος υγείας» και συνεργάστηκε «στενά με τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων» αλλά και ως σύμβουλος ιδιωτικών εταιρειών τροφίμων.
Μέχρι στιγμής όλα θα μπορούσαν να αποτελούν μια απλή σύμπτωση μέχρι τη στιγμή που οι Τσούτσιας και Τσαρούχας άρχισαν να σβήνουν μανιωδώς τα ίχνη τους από το Ιντερνετ.

Στη χώρα των θαυμάτων...

Η Αυγή online...

Κωστας  Καναβούρης 

Όταν ο πρωθυπουργός μιας χώρας η οποία βρίσκεται σε βαθύτατη κρίση, που εξελίσσεται ραγδαία σε ανθρωπιστική και επισιτιστική, συμπεριφέρεται σαν το τελευταίο θρησκόληπτο γραΐδιο, όπως ο Αντώνης Σαμαράς, τότε δεν είναι απλώς γελοίος. Είναι ακραία επικίνδυνος. Δεν είναι απλώς για τα μπάζα, είναι ένας οπισθόβουλος και μικρόνους υπεργολάβος που θέλει να μετατρέψει τη χώρα σε μπάζα προκειμένου να τη σώσει.

Θαυμάστε εικόνα πρωθυπουργού: να προσκυνάει την εικόνα της Μεγαλόχαρης, και καλά με ευλάβεια και κατάνυξη, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα των ψήφων, στην ταπεινότερη και απλοϊκότερη και φοβική εκδοχή του. Θαυμάστε εικόνα πρωθυπουργού κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που, αντί να υψώσει ανάστημα στους ομολόγους του, προσκυνάει τα εικονίσματα και εύχεται σαν καντηλανάφτης "καλή Παναγιά". Διότι εμείς είμεθα Έλληνες κι έχουμε την Παναγιά μαζί μας, όπως θα έλεγε από του άμβωνος και ο τελευταίος επαρχιακός ιεροκήρυκας καλωσορίζοντας το αίσιον και ευτυχές 1950.
Προσπαθήστε να φανταστείτε από την άλλη τους οικονομικούς δολοφόνους που βυθίζουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση στη διαλυτική κρίση, που είναι κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και δεν πίπτει επί των κεφαλών μας ως εξ ουρανού τιμωρία, συγκρίνετε την εικόνα τους με την εικόνα του προσκυνούντος την εικόνα Αντώνη Σαμαρά και θα καταλάβετε τη χαώδη διαφορά που τις χωρίζει.
Και θα σας πιάσει σύγκρυο για το σε ποιους νοητικούς και ηθικούς νάνους αναθέσαμε την ευθύνη εξόδου από την κρίση. Και θα σας πιάσει σύγκρυο επίσης για το πού οδηγεί το τέρας του φόβου, το οποίο εντέχνως καλλιεργήθηκε κατά την πρόσφατη και μακρά προεκλογική περίοδο. Αν ο Σαμαράς, που επικαλείται ως επιχείρημα τη βοήθεια της Παναγιάς, είναι πρωθυπουργός (μαζί με τον... αρμόδιο συρφετό της τρικομματικής κυβέρνησης), τότε το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να τραγουδήσει το μικρασιατικό άσμα που τόσο έξοχα τραγουδούσε η αξέχαστη Δόμνα Σαμίου, "Έχε γεια Παναγιά, τα μιλήσαμε / όνειρο ήτανε τα λησμονήσαμε".
Όμως εδώ δεν πρόκειται για όνειρο, πρόκειται για πραγματικό εφιάλτη που πετσοκόβει σάρκες, που στέλνει στην αυτοκτονία και στον γκρεμό χιλιάδες χιλιάδων, που δεν γίνεται να τον λησμονήσουμε γιατί είμαστε μόνιμοι κάτοικοί του. Κι ο Σαμαράς, που όλο και πιο φανερά αποδεικνύεται πως είναι ένας σκιώδης πρωθυπουργός εν ενεργεία, να στέλνει φιλάκια στην εικόνα της Μεγαλόχαρης λες και πρόκειται για αφίσα της πάλαι ποτέ "απόλυτης σταρ" Άννας Βίσση.
Σαν να τα έχει μπερδέψει τα πράγματα. Πήγε και στο Χάρβαρντ και παραμορφώθηκε. Αμ, αν είναι να πας στο Χάρβαρντ (όπως και ο Γιωργάκης) ή στο Ταφτς όπως κάποιος άλλος πρωθυπουργός, ο Κώστας Καραμανλής αν ενθυμείστε (όχι το Ταφτς, τον Καραμανλή, που σαν από θαύμα της Παναγίας μουγκάθηκε μόλις έπαψε να είναι πρωθυπουργός), για να λες τέτοιες εγκληματικές παπαριές, τέτοιες γελοιοποιητικές του εαυτού σου ελαφρότητες χωρίς ίχνος αιδούς και προσωπικής υπερηφάνειας, τότε τζάμπα τα λεφτά που ξοδεύτηκαν για να σπουδάσεις. Εκτός κι αν τα Χάρβαρντ και τα Ταφτς και όλα τα παρόμοια είναι ακριβοπληρωμένα ΤΕΙ ανθοδετικής, της ανάλγητης ηλιθιότητας.
Όπως και να έχει, το θέμα είναι πως ο Σαμαράς δεν είναι (και δεν ήταν ποτέ) εδώ. Δεν είναι αλλού. Είναι απέναντι. Απέναντι από τον ελληνικό λαό. Όπως απέναντι από τους λαούς και της Ευρώπης και του κόσμου είναι αυτό το απέραντο και θηριώδες ταξικό σύστημα της χρηματοπιστωτικής φρίκης. Κι ο Σαμαράς να μιλάει για σημαίες και Παναγίες και Ελλάδες (Ελλάδες δυσώδους και ζοφερής γενικότητας και φασιστοειδούς ακυρολεξίας), σαν γυμνασιάρχης χουντικού εξαταξίου γυμνασίου που ετοιμάζει σχολική παράσταση (εν έτει 1971) με θέμα την εθνική παλιγγενεσία επί τη επετείω των 150 χρόνων από το 1821.
Για να μην αναφέρουμε και το άλλο, το αναλόγου χουντικού υποβάθρου ψευδόσχημα που πιπιλίζουν όλοι οι συνεπείς ακροδεξιοί από ταγματασφαλιτών, χιτών, προδοτών, δωσιλόγων, χαφιέδων, προσκυνημένων, καθώς και άλλων ευανθών και εντεύθεν: το κάλεσμα ντε, το μεγαλειώδες, το εθνεγερτικό προς όλους τους Έλληνες να είναι μια ενωμένη γροθιά (όποιος εξηγήσει τι θα πει το "ενωμένη γροθιά" κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον, το σκαμνί της Πυθίας και μια βραδιά στα μπουζούκια) πέρα και πάνω από κόμματα.
Και τι είναι τα κόμματα, μωρέ; Εχθρός της δημοκρατίας; Με τρία ολόκληρα κόμματα κυβερνάς, κυρ Αντώνη, "πάει καιρός που βγήκες στην αυλή" και συ ζητάς από τον λαό να είναι πέρα από κόμματα ώστε να αρθεί (υποθέτω) στο ύψος των περιστάσεων; Ήμαρτον, Παναγία μου! Που σε σκυλεύουνε στην ιερότερη στιγμή της ταφής σου για λίγα ναζιστικά ψηφαλάκια που θα μετατραπούν σε χείμαρρο πνιγμού ενός ολόκληρου λαού. Κι ο κυρ Φώτης κάθεται και κοιτάει (καλά ο Βενιζέλος δεν έχει πρόβλημα) και δεν καταλαβαίνει πως η μόνη δυνατή ενωμένη γροθιά είναι η σιδερογροθιά των φονιάδων της "Χρυσής Αυγής". Απόδειξη πως η Ελλάδα βρίσκεται στη χώρα των (οικτρών) θαυμάτων.