Και χωρίς ερεθίσματα, σαν τα
σημερινά, από τα ακραία καιρικά φαινόμενα (χιόνια και θερμοκρασίες
Αλάσκας στις ΗΠΑ, η νότια Αγγλία να βουλιάζει από τις πλημμύρες, πελώρια
κύματα να λυσσομανούν στις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού κ.ά.) ο
αλησμόνητος Μάρλον Μπράντο,
στα στερνά του, περιφερόταν ανά τον κόσμο να
ταρακουνήσει συνειδήσεις για τη θανάσιμη πλανητική απειλή του
θερμοκηπίου.
Καλεσμένος από το Ιδρυμα Λάτση, ήρθε και εδώ (1997) και μίλησε
στην Κηφισιά με θέμα «Περιβαλλοντικά διλήμματα των καιρών μας». Δύο
υπουργοί τον υποδέχθηκαν και τον προλόγισαν: ο Ευ. Βενιζέλος, Πολιτισμού
τότε, και ο ΥΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης.
Εκτός κειμένου, ο ανυπέρβλητος γίγαντας του κινηματογράφου
χρησιμοποίησε και μια παραβολή εύστοχη, όσο και η τεκμηριωμένη ομιλία
του:
Ο μέσος πολίτης απανταχού της γης -είπε, όπως τα θυμάμαι-
αντιμετωπίζει την εφιαλτική απειλή από την υπερθέρμανση του πλανήτη όπως
η... κότα στο μεγάλο κοτέτσι, όταν εισβάλλει, με φανερές τις άγριες
προθέσεις της, η πεινασμένη αλεπού: καταφεύγει σε μια γωνιά, κρύβει το
κεφάλι με τις φτερούγες, για να μη βλέπει, και έχει την ψευδαίσθηση ότι
είναι ασφαλής, ενώ γύρω της γίνεται μακελειό. Ωσπου να 'ρθει και η σειρά
της...
Ο Ευ. Βενιζέλος, βέβαια, δεν είναι ο «μέσος πολίτης», που
καλείται σε εγρήγορση από την εύγλωττη παραβολή. Πλήρη επίγνωση των
κινδύνων έχει, αφού μετείχε και μετέχει στα κέντρα αποφάσεων, που
συντηρούν, αναπαράγουν και επιδεινώνουν το πρόβλημα, με ανεύθυνες
ρυπογόνες πολιτικές, μοιραίες για τον πλανήτη, αν δεν αλλάξουν άρδην.
Το κραυγαλέο παράδειγμα, για του λόγου το αληθές, το βιώνουμε, ατυχώς, εδώ και τώρα, με τα χημικά όπλα της Συρίας.
