Το μισό σύμβολο...

του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...

Είναι - δεν είναι η Γαύδος το νησί της Καλυψώς, η Ωγυγία, όπου ανέλαβε δυνάμεις ο ναυαγός Οδυσσέας πριν ξαναβγεί στο δρόμο προς την Ιθάκη, δεν το ξέρουμε. Αλλοι ταυτίζουν την Ωγυγία με τη χερσόνησο Θέουτα, απέναντι από το Γιβραλτάρ. Η γεωγραφία της ομηρικής «Οδύσσειας», αυτό το ξέρουμε, είναι μία μόνο από τις πτυχές του ομηρικού ζητήματος, και –φιλολογικά– όχι από τις κρισιμότερες. Ούτε και για το πόσον καιρό καλύφθηκε από την αγκαλιά της Καλυψώς ο Οδυσσέας, πριν αρνηθεί την αθανασία που του πρόσφερε, είμαστε βέβαιοι: ένα χρόνο; εφτά; Ας διαλέξουμε τον έναν, γιατί αλλιώς η Οδύσσεια μικραίνει.


Μετά τα μυθολογικά των αρχαίων, τα μυθεύματα των νέων. Οι διαβεβαιώσεις δηλαδή (κάθετες, και ενίοτε οργισμένες) του κ. Βενιζέλου πως η Μεσόγειος δεν θα «φιλοξενήσει» τα χημικά της Συρίας, που πρέπει να καταστραφούν, μετά την παράδοσή τους από τον σατράπη της χώρας, ανάμεσα στους πολέμιους του οποίου, δυστυχώς, πρωταγωνιστούν φανατικότατοι ισλαμιστές. Από κοντά η σιγουριά της επιτρόπου κ. Δαμανάκη ότι τίποτα δεν απειλεί τη θάλασσα.

Στη Κρήτη όμως δεν πείστηκαν από τις καθησυχαστικές δηλώσεις. Εδώ που φτάσαμε άλλωστε, τίποτε φυσικότερο από τη δυσπιστία. Αγιοθωμάδες πρέπει να ’μαστε κάθε μέρα – και έναντι όλων, του εαυτού μας συμπεριλαμβανομένου, για να θυμηθούμε τον Μιχάλη Κατσαρό και κάπως να προσαρμόσουμε την προτροπή του στο «Κατά Σαδδουκαίων».

Στη Γαύδο, λοιπόν, οι κάτοικοι αποφάσισαν να μην ψηφίσουν στις ευρωεκλογές. Συμβολική βεβαίως η απόφαση. Γιατί η Γαύδος του χειμώνα, η Γαύδος των μόνιμων κατοίκων, δεν είναι το κοσμοβριθές νησάκι του καλοκαιριού. Μια χούφτα άνθρωποι. Να ’ναι εκατό; Αρα η αποχή τους δεν θα επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα.

Πλημμύρες, χημικά και εθελοτυφλία...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια...

Και χωρίς ερεθίσματα, σαν τα σημερινά, από τα ακραία καιρικά φαινόμενα (χιόνια και θερμοκρασίες Αλάσκας στις ΗΠΑ, η νότια Αγγλία να βουλιάζει από τις πλημμύρες, πελώρια κύματα να λυσσομανούν στις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού κ.ά.) ο αλησμόνητος Μάρλον Μπράντο, στα στερνά του, περιφερόταν ανά τον κόσμο να ταρακουνήσει συνειδήσεις για τη θανάσιμη πλανητική απειλή του θερμοκηπίου.

Καλεσμένος από το Ιδρυμα Λάτση, ήρθε και εδώ (1997) και μίλησε στην Κηφισιά με θέμα «Περιβαλλοντικά διλήμματα των καιρών μας». Δύο υπουργοί τον υποδέχθηκαν και τον προλόγισαν: ο Ευ. Βενιζέλος, Πολιτισμού τότε, και ο ΥΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης.

Εκτός κειμένου, ο ανυπέρβλητος γίγαντας του κινηματογράφου χρησιμοποίησε και μια παραβολή εύστοχη, όσο και η τεκμηριωμένη ομιλία του:

Ο μέσος πολίτης απανταχού της γης -είπε, όπως τα θυμάμαι- αντιμετωπίζει την εφιαλτική απειλή από την υπερθέρμανση του πλανήτη όπως η... κότα στο μεγάλο κοτέτσι, όταν εισβάλλει, με φανερές τις άγριες προθέσεις της, η πεινασμένη αλεπού: καταφεύγει σε μια γωνιά, κρύβει το κεφάλι με τις φτερούγες, για να μη βλέπει, και έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι ασφαλής, ενώ γύρω της γίνεται μακελειό. Ωσπου να 'ρθει και η σειρά της...

Ο Ευ. Βενιζέλος, βέβαια, δεν είναι ο «μέσος πολίτης», που καλείται σε εγρήγορση από την εύγλωττη παραβολή. Πλήρη επίγνωση των κινδύνων έχει, αφού μετείχε και μετέχει στα κέντρα αποφάσεων, που συντηρούν, αναπαράγουν και επιδεινώνουν το πρόβλημα, με ανεύθυνες ρυπογόνες πολιτικές, μοιραίες για τον πλανήτη, αν δεν αλλάξουν άρδην.

Το κραυγαλέο παράδειγμα, για του λόγου το αληθές, το βιώνουμε, ατυχώς, εδώ και τώρα, με τα χημικά όπλα της Συρίας.

Μεσόγειος: ένα κλίμα που αλλάζει, ένας κόσμος που προσαρμόζεται;

απο τις Οικοτριβες...
Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα του Ευρωπαϊκού προγράμματος CIRCE, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν πρόσφατα [1]. Το ερωτηματικό δικό μας.

Στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα CIRCE συμμετείχε η ερευνητική ομάδα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με επικεφαλής τον Δρ. Χρήστο Γιαννακόπουλο, αποτελούμενη από τους Δρ. Μ. Χατζάκη, Δρ Ε. Κωστοπούλου, Ά. Καράλη, Κ. Βαρώτσο, Δρ. Δ. Φουντά, Δρ. Β. Ψυλόγλου

Λαμβάνοντας ως δεδομένη την κλιματική αλλαγή, τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον, τα ερωτηματικά στρέφονται γύρω από το ποιες είναι οι επιπτώσεις της και πώς μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε με δεδομένο ότι πρωτίστως επιδιώκουμε την ανάσχεσή της. Για να μάθουμε, όμως, τι θα συμβεί την επόμενη μέρα, πρέπει να προσεγγίσουμε την κλιματική αλλαγή με έναν σύνθετο και πολύπλευρο τρόπο, δηλαδή εξετάζοντάς την σε συνάρτηση με την κοινωνική δυναμική (όπως οικονομικές και πολιτικές κρίσεις, πόλεμοι, εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση), τα οικονομικά ζητήματα, τις επιπτώσεις στην υγεία, στη γεωργία, στα δάση, στο νερό. Αυτό προσπάθησαν να κάνουν και οι ερευνητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα CIRCE, εστιάζοντας στη Μεσόγειο, μία περιοχή από τις πιο πολύπλοκες στον κόσμο, όχι μόνο γεωγραφικά, αλλά κυρίως κοινωνικοπολιτικά. Τα κλιματικά μοντέλα νέας γενιάς που εφαρμόστηκαν, παρείχαν ρεαλιστικότερες και λεπτομερέστερες προσομοιώσεις αυτής της ιδιαίτερης περιοχής για την πρόβλεψη και ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και ταυτόχρονα για την εκτίμηση των σημαντικότερων συνεπειών στους πληθυσμούς της περιοχής.