Θυμίστε μου...

Ανεμος...

Ούτε εμένα μου άρεσε η επιλογή Βουδούρη και Καρυπίδη. Αύριο δεν θα μου αρέσουν και άλλες επιλογές. Οχι μόνο υποψηφίων. Μπορεί και ψηφοφόρων που θα πουν ότι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ίσως να είναι καν αριστεροί. Που μπορεί να ήταν κάποτε ΠΑΣΟΚοι ή νεοδημοκράτες. Πολύ θα με ξενίσει. Πολύ θα με ενοχλήσει. Τι γυρεύουν αυτοί εδώ, θα αναρωτηθώ. Μύρισαν γκουβέρνο και τρέχουν;
Οταν θα τα σκεφτώ όλα αυτά και θα με ακούσετε να τα λέω, παρακαλώ θυμίστε μου να πάω να παραγγείλω κανέναν άλλο λαό που να μου ταιριάζει καλύτερα. Εαν είναι δυνατόν έναν λαό που κατά 98,8% να είναι αριστερός, με πιστοποιητικό "πεντιγκρί" απαραιτήτως...
Αν δεν μπορώ να το κάνω αυτό και δεν βρίσκεται κανένας λαός εύκαιρος να αντικαταστήσει τον δικό μου, θυμίστε μου ότι μπορώ επίσης να αμπαρώσω το μαγαζί γωνία που έχω και να το κρατήσω άσπιλο, αμόλυντο και ιδεολογικά καθαρό, να το ονομάσω "Σπίτι του Λαού Β'" ή "Κάστρο της Αριστεράς Ξ'", να βάλω και καμιά δεκαριά συντρόφια απ' έξω να κάνουν face-control (μέσω Facebook και όχι μόνο) για να έχω το κεφαλάκι μου ήσυχο.
Αν κι αυτό δεν μου κάνει ή δεν το μπορώ λόγω κλειστοφοβίας, παρακαλώ θυμίστε με τι έγραφε ο Γκράμσι στα "τετράδια από τη φυλακή" για την Ηγεμονία και τις πολιτικές συμμαχίες.
Πάντως μην μ' αφήσετε έτσι, να γκρινιάζω και να σουρμαδιέμαι!

σας ευχαριστώ!

Λάθη που πρέπει να διορθώνονται...

του Δημητρη Τσεκερη, απο το Red NoteBook...

Δύο από τις υποψηφιότητες που προτάθηκαν και ψηφίστηκαν από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ το Σαββατοκύριακο,
προκάλεσαν ενστάσεις και διαφωνίες. Παρακολουθώντας τις σχετικές εξελίξεις του τελευταίου διημέρου (τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του Οδυσσέα Βουδούρη και τις φιλοχρυσαυγίτικες εξάρσεις του Θόδωρου Καρυπίδη), προσωπικά συμμερίζομαι πια τις ενστάσεις αυτές απολύτως
Παίρνοντας ως αφετηρία την γενική αρχή ότι η εντιμότητα μιας Αριστεράς που θέλει να είναι ριζοσπαστική, στην πράξη σημαίνει, μεταξύ άλλων, να παραδέχεται δημόσια τα λάθη της και να τα διορθώνει, νομίζω πως αυτή η αρχή έχει ιδανικό πεδίο εφαρμοφής τις ανακοινωθείσες υποψηφιότητες στις περιφέρειες της Πελοποννήσου και της Δυτικής Μακεδονίας.

Για τη μεν πρώτη, είναι δεδομένο πλέον πως ο κ. Βουδούρης, δηλώνοντας ανεξάρτητος, ενώ διαθέτει επίσημη στήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ, επιμένει να εκπροσωπεί τον εαυτό του και δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται εαυτόν ως μέρος ενός συγκεκριμένου πολιτικού σχεδίου. Με άλλα λόγια, δηλώνοντας ότι ...δεν μετανιώνει (για το μνημόνιο), δεν τιμά τη στήριξη που του παρείχε η ριζοσπαστική Αριστερά. Εφόσον δεν συμβαίνει αυτό, τότε μπορεί να κατέβει και μόνος του.

Καποιανού χαρίζανε και στραβοκαμάρωνε.....

του Στελιου Κουλογλου, απο το TVXS...

Ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί με αξιώσεις το βραβείο του κόμματος που κλοτσάει τη καρδάρα με το γάλα: Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν σαφή υπεροχή που διαρκώς αυξάνεται έναντι της ΝΔ, η τελευταία βρίσκεται σε ψιλοπανικό, στον εκλογικά ανταγωνιστικό χώρο της κεντροαριστεράς βολοδέρνουν ατελείωτα. Αλλά, όπως και το Σαββατοκύριακο στην συνεδρίαση της Κεντρικής του Επιτροπής, ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει συχνά την εικόνα ενός κόμματος που αντί να καταπιαστεί με την βαθιά εθνική και κοινωνική κρίση της χώρας, ασχολείται με δευτερεύοντα θέματα,με ιδεολογήματα ή και με θεολογικού τύπου διαφωνίες.
< Από το ΕΑΜ μέχρι την ΕΔΑ, η ελληνική αριστερά άνθισε ή και μεγαλούργησε κάθε φορά που προχώρησε σε πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες με άλλες δυνάμεις ή ανεξάρτητες προσωπικότητες, αντί να βράζει στο ζουμί της. Αυτή η αντίληψη θα έπρεπε να κυριαρχεί σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ - και όχι μόνο λόγω της βαθιάς κρίσης ή του ηράκλειου έργου που ορθώνεται μπροστά του, αν και όταν φτάσει στην εξουσία: αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στη θέση της αντιπολίτευσης, δεν είναι γιατί το 27% και βάλε έγιναν ξαφνικά κομουνιστές ή αριστεροί ριζοσπάστες. Πρόκειται για εκατομμύρια πολιτών που δεν βλέπουν εναλλακτική λύση στα σημερινά αδιέξοδα της χώρας και επιλέγουν να δοκιμάσουν, μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ τα καταφέρει.