τ’ άπλυτα της ελληνικής ιστορίας και η λογοτεχνική τους μπουγάδα...

Αντώνης Λιάκος, απο το Περιοδικο Χρονος...

Η κατασκευή της ηρωικής εικόνας του Μακεδονικού Αγώνα από την Πηνελόπη Δέλτα φωτίζεται με την έρευνα του Σπύρου Καράβα

Με φρίκη τα διεθνή Μ.Μ.Ε. αναφέρονται στις ομαδικές εκτελέσεις αιχμαλώτων από φανατικούς εξτρεμιστές του Ισλάμ, στο Ιράκ, τις μέρες αυτές, ή στη Συρία, τους προηγούμενους μήνες. Ακόμη μεγαλύτερη φρίκη όταν πρόκειται για αμάχους.
Μια παρόμοια ιστορία είναι η ακόλουθη: μια ομάδα ενόπλων, συναντά στο δάσος καμιά εκατοσταριά άοπλους υλοτόμους, τους συλλαμβάνει, τους δένει πισθάγκωνα, τους παίρνει μαζί της και όταν φτάνει σε μεγάλο και βαθύ ποταμό τούς ρίχνει στο νερό. Λίγο αργότερα, δεκάδες πτώματα ξεβράζοναι στις όχθες. Την ιστορία αυτή τη γνώριζε η Πηνελόπη Δέλτα και τη βρίσκουμε στο αρχείο της. Είναι μια καταγραμμένη συζήτηση που είχε με τον επικεφαλής της ένοπλης ομάδας, τον Σπύρο Σπυρομήλιο που συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα ως καπετάν Μπούας. Το ποτάμι είναι ο Αλιάκμονας. Ο Σπυρομήλιος δεν δικάστηκε για εγκλήματα κατά αμάχων. Προβιβάστηκε σε στρατηγό της Χωροφυλακής και θεωρείται ήρωας του βορειοηπειρωτικού αγώνα.
Η Δέλτα συνέλεγε μαρτυρίες για να γράψει το βιβλίο της Τα μυστικά του βάλτου, ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε σε άπειρα αντίτυπα, καθώς πραγματοποίησε αλλεπάλληλες εκδόσεις, διαβάστηκε και διαπαιδαγώγησε πολλές γενιές Ελληνόπουλων από τον Μεσοπόλεμο έως σήμερα. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα εθνικής διαπαιδαγώγησης και διάπλασης ηρωικών χαρακτήρων, στο οποίο εξιδανικεύτηκε ο Μακεδονικός Αγώνας, ή μάλλον συγκροτήθηκε η δημόσια εικόνα του. Δεν είναι η πρώτη φορά που η λογοτεχνία αναλαμβάνει να ανασυγκροτήσει το παρελθόν ως εθνικό παρελθόν. Και το κάνει πληρέστερα από την ιστοριογραφία. Δεν έχει ενδοιασμούς να αποσιωπήσει ή να μεταπλάσει εγκλήματα. Κυρίως η λογοτεχνία προσκομίζει πλοκή, δράση, συναίσθημα. Η παραπάνω ιστορία αποδίδεται ως το «δυστύχημα της βαρκαδιάς που βούλιαξε στον Αλιάκμονα και πνίγηκαν οι Βούλγαροι αρκουδιαραίοι, ξυλοκόποι και καρβουνιάρηδες».
Ο Σπύρος Καράβας στο βιβλίο του Μυστικά και παραμύθια από την ιστορία της Μακεδονίας (Βιβλιόραμα, 2014) αναλαμβάνει να ψηλαφήσει τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκε αυτή η λογοτεχνική εικόνα του Μακεδονικού Αγώνα, διαβάζοντας παράλληλα τα κείμενα της Δέλτα και αντιπαραβάλλοντάς τα με τις καταγραφές που είχε συγκεντρώσει στο αρχείο της, αλλά και με τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών όπου συγκεντρώνονταν οι εκθέσεις των προξένων αλλά και των στρατιωτικών παραγόντων της Μακεδονίας, και τα οποία γνωρίζουμε ότι επισκεπτόταν και μελετούσε η συγγραφέας.

Δύο δισέγγονοι στην ίδια χώρα με άλλη γλώσσα..

του Τακη Κατσιμαρδου, απο το εθνος...

Οταν ένας δισέγγονος της Πηνε­λόπης Δέλτα απαντά στον δισέγγονο του Αρι­στοτέλη Βαλαωρίτη, οφείλει να είναι, τουλάχιστον, ειλικρι­νής και ακριβής. Με ιστορικούς και πολιτικούς όρους. Ο λόγος για την απαντητική επιστολή του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά προς τον ποιητή Νάνο Βαλαωρίτη.
Δυστυχώς, η απάντηση κινείται σε άλλους αστερισμούς. Μεταξύ επικοινωνιακής υποκρισίας και εκκωφαντικής ανακρίβειας. Ας προστεθούν λίγα ουσιώδη, σε όσα έχουν, ήδη, επισημανθεί από πολλούς:
1. Ο πρωθυπουργός δεν αρθρώνει λέξη περί ρατσισμού και ξενοφοβίας, όπως τον καλεί ο ποιητής. Περιορίζεται σε γενικότητες για τους νεοναζί και τη Χρυσή Αυγή. Ουδεμία λέξη και για τις άλλες διακρίσεις, τον κοινωνικό ρα­τσισμό, τα φαινόμενα ανθρωπο­φαγίας, μεταναστευτικής βίας και τις ποινικά κολάσιμες ρατσιστικές συμπεριφορές.
2. Επαίρεται ότι «πρώτος αυτός κλπ.» επεσήμανε «τους κινδύνους από τους νεοναζί. Παντελώς ανακριβές. Πρώτος και μόνος αυτός, μόλις πριν από μερικές μέρες, διακήρυσσε ότι «είναι ελάχιστες μεμονωμένες φωνές που προσπαθούν ν' αναβιώσουν τον ρατσισμό και τον αντι­σημιτισμό ?» στη χώρα μας (βλέπε ομιλία του στη Συναγωγή της Θεσσαλονίκης).
3. Παντελώς αστήρικτη είναι η θέση του ότι η Ελλάδα «πριν από πολλές χώρες διαθέτει ισχυρό πλαίσιο» κατά του ναζισμού. Οι ελληνικές κυβερνήσεις (από τον πρεσβύτερο Κ. Καραμανλή έως τον νεότερο Γ. Παπανδρέου και τον ίδιο), πάντα και μόνο ύστερα από πιέσεις, με καθυστέρηση, εκπτώσεις και εξόφθαλμες πολιτικο-νομικά ηθελημένες παραλείψεις, ενσωμάτωναν τη διεθνή αντιρατσιστική νομοθεσία στο εθνικό δίκαιο. Είναι, μάλιστα, τόσο «ισχυρή», ώστε καταγράφεται μόνο μία (1) τελεσίδικη καταδίκη σε διάστημα τριών και πάνω δεκαετιών εφαρμογής της. Ουδεμία επί της πρωθυπουργίας του, αν και οι ρατσιστικές θηριωδίες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο σε αριθμό και ένταση.
4. Ισοπεδώνει τα πάντα, εξισώνοντας τα αίτια της εμφάνισης του «εφιάλτη των νεοναζί» με τη «μαζική λαθρομετανάστευση». Αντί άλλου σχολιασμού εδώ, αρκεί, ίσως, μόνο η χρήση της ορολογίας (λαθρομετανάστευση=λαθραίοι άνθρωποι). Κατόπιν τούτων κι άλλων, τα οποία ασφαλώς έχουν αντιληφθεί οι αναγνώστες των δύο επιστολών, όπως επίσης η αποφυγή της απερίφραστης καταδίκης της ακροδεξιάς μισαλλοδοξίας και πρακτικής, είναι οφθαλμοφανές για ποιους λόγους ο πρωθυπουργός επιχειρεί ν΄ αντικρούσει τον ποιητή με την άσχετη μυθολογία των δύο άκρων. Σαν να μη μιλούν την ίδια γλώσσα των προγόνων τους...
Τ. Κατσιμάρδος

Dial 149 Αριθμός χωρίς χρέωση...

My Pillow Book...

Η αντίστροφη μέτρηση για τον ανασχηματισμό της "κυβέρνησης" έχει απ΄ ότι λέγεται ξεκινήσει. Το αναγνωρίζουν πλέον και οι φωστήρες από το επιτελείο του πρωθυπουργεύοντα σφουγγοκωλάριου.

Οργανογράμματα διανθίζονται, νέες προσκλήσεις για το πάρτι τυπώνονται. Mε φόντο και τη λαοπανήγυρη,  την μετά βαϊών, κλάδων και "πολιτικών" βεγγαλικών των τελευταίων ημερών, που οι ψιττακοί της Ελληνικής Τηλεδημοκρατίας έσπευσαν να την βαφτίσουν "ενδοκυβερνητική αναταραχή". Λαοπανήγυρις με "ατραξιόν" τον καλό κ. Ρουπακιώτη, τον κακό κ. Μανιτάκη και την άσχημη κ. Σκοπούλη της ροζ αριστερόστροφης ουράς της Τρόικας Εσωτερικού, τη γνωστή και ως "[Δ.ΗΜ.ΑΡ.], Δ.εν ΗΜ.ασταν ΑΡ.ιστεροί, σας τη σκάσαμε".

Για γαρνιτούρα, τα τιτιβίσματα των πολιτικών αποβρασμάτων που κυριαρχούν στα κοινωνικά δίκτυα για να ασχολούμαστε όσοι μπορούμε ακόμα να πληρώνουμε για να έχουμε ρεύμα και internet. 

Μέσα σε αυτό το πιεστικό κλίμα κορυφώνεται και η αγωνία των "υπουργών" αλλά και των φερέλπιδων υπουργοποιήσιμων, οι οποίοι αναμένουν κλήση από το 149, τον τριψήφιο αριθμό του πρωθυπουργεύοντα σφουγγοκωλάριου. Αριθμός χωρίς χρέωση, προσφορά της Deutsche Telekom στο Μέγαρο Μαξίμου.

Σε αναμονή όλοι, για να ξαναπέσουν μετά, παλιοί και νέοι, πάνω στο κορμί της Ελλάδας και να συνεχίσουν τον άγριο σοδομισμό, ξανά βυσσοδομώντας για την οριστική εκποίηση των υποδομών και την διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Βρίσκονται σε αναμονή όλοι αυτοί οι "υπουργοί" και οι "υφυπουργοί", μαζί και οι "αναπληρωτές"  τους, όλοι σε εισαγωγικά, αφού είναι εντολοδόχοι δευτεροκλασάτων υπαλλήλων της Τρόικας Εξωτερικού κι όχι, βέβαια, του ελληνικού λαού!

Ξυπνούν και κοιμούνται, ευελπιστώντας ότι θα συνεχίζουν να κινούνται με τα αλεξίσφαιρα υπουργικά αυτοκίνητα και ότι θα συνεχίσουν –με το αζημίωτο- να ανταγωνίζονται μεταξύ τους στην ανοησία, την ανικανότητα και την έλλειψη φαντασίας.

Αυτά κάνουν, όταν πρωτίστως δεν τρέμουν στην ιδέα ότι θα αποκαλυφθεί το όνομά τους, μαζί με τις ντροπές τους σε κάποια από τις λίστες με κωδικούς Λαγκάρντ, Κύπρου, Φιντέλ και πάει λέγοντας... 

Ελπίζουν ότι ο δικός τους προγραμματισμός δεν ολοκληρώνεται σε αυτήν τη φάση του ξεπουλήματος αλλά ότι θα συνεχίσουν το έργο τους, ελπίζοντας ότι οι εντολοδόχοι τους θα τους παράσχουν την απαιτούμενη ασυλία όταν η οργή μας θα γίνει κύμα για να τους πνίξει.

Φευ!

Όσοι μεγαλώσαμε με ιστορίες της κατοχής από τους παππούδες ή τους πατεράδες μας την έχομε ακούσει σίγουρα τη φράση: "Ακόμα και οι Γερμανοί τους εκτελούσανε στο τέλος τους προδότες".

Υ.Γ. Μέρες που είναι, σαν σήμερα 27 Απριλίου 1941, τα ναζιστικά στρατεύματα καταλάμβαναν την Αθήνα. Εκείνη τη μέρα η γιαγιά του σημερινού πρωθυπουργεύοντα σφουγγοκωλάριου, η Πηνελόπη Δέλτα, αυτοκτόνησε παίρνοντας δηλητήριο. Πέθανε μετά από λίγες μέρες και επάνω στον τάφο της χαράχτηκε μόνο η λέξη "Σιωπή". Αν πάει όμως κάποιος στον τάφο της αυτές τις μέρες και ακουμπήσει το αυτί του στη μαρμάρινη πλάκα του τάφου της, δίπλα στην εγχάρακτη επιγραφή "Σιωπή", θα ακούσει τα κόκαλά της που τρίζουν, με αυτά που μαθαίνει για τον εγγονό της και τους άλλους...