Αγγελική Σπανού, απο το Tvxs...
Το
πιο καίριο σχόλιο για τον ανασχηματισμό ίσως να το έκανε ο πρώην
κυβερνητικός εκπρόσωπος (επί πρωθυπουργίας Καραμανλή) Ευάγγελος
Αντώναρος στο twitter: “Άφωνος!”.
Το
πιο καίριο σχόλιο για τον ανασχηματισμό ίσως να το έκανε ο πρώην
κυβερνητικός εκπρόσωπος (επί πρωθυπουργίας Καραμανλή) Ευάγγελος
Αντώναρος στο twitter: “Άφωνος!”.
Οι δύο κυβερνητικοί εταίροι μετά από ένα δεκαήμερο παρασκηνιακών
διαβουλεύσεων κατέληξαν σε ένα κυβερνητικό σχήμα μεγαλύτερο από το
προηγούμενο.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε μια εποχή τόσο έντονου αντικομματισμού μένουν πιστοί στις παραδόσεις του παλαιοκομματισμού που προτάσσει τη χρησιμοποίηση του ανασχηματισμού ως μηχανισμού νομής της εξουσίας σε όσο το δυνατόν περισσότερους “ημέτερους”. Ενας στρατός υφυπουργών ενεργοποιείται για να υπάρξει αναλογική γεωγραφική εκπροσώπηση, να βολευτούν πολλοί, να κλείσουν εσωκομματικά μέτωπα και να διευκολυνθεί η τήρηση των περίφημων εσωκομματικών ισορροπιών. Το νέο στοιχείο είναι ότι αυτή τη φορά η μοιρασιά χαρακτηρίζεται από cult επιλογές που θα προκαλούσαν θυμηδία, αν δεν μας προσέβαλαν και αν η κατάστασή μας δεν ήταν τόσο σοβαρή.
Και ναι, ο ανασχηματισμός είχε εκπλήξεις: Ποιος περίμενε, για παράδειγμα, ότι θα δούμε τον Αργύρη Ντινόπουλο υπουργό Εσωτερικών; Αν κυκλοφορούσε τέτοια φήμη λίγες μέρες νωρίτερα, θα νομίζαμε ότι πρόκειται για ύποπτες διαρροές από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν έχει τόσο νόημα η περιπτωσιολογική προσέγγιση, παρόλο που προσφέρεται για μαύρο χιούμορ, όσο η μεγάλη εικόνα.
Με την εξαίρεση του νέου υπουργού Οικονομικών Γκ. Χαρδούβελη που δεν έχει περάσει στη δημόσια σφαίρα μέσα από τον κομματικό σωλήνα, καμία άλλη επιλογή δεν σηματοδοτεί υπερκομματική αναζήτηση των ικανότερων, των αξιότερων, των κατάλληλων για το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο- σαν να έχει παρέλθει η περίοδος εθνικής έκτακτης ανάγκης και να ζούμε μέρες 2008.
Η μετάφραση που έγινε στο επιτελείο του πρωθυπουργού για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν -όπως όλα δείχνουν- ότι πρέπει να γίνει σφαγή υπουργών για να πληρώσουν το μάρμαρο της ήττας και να αξιοποιηθούν στελέχη της λαϊκής δεξιάς τα οποία φημίζονται για τους καβγάδες τους με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κάνουν ανάλογη φασαρία όταν υπάρχουν μικρόφωνα για να διαχυθεί ο θόρυβος. Ετσι, ακυρώνεται στην πράξη το πολυδιαφημισμένο success story, αφού αλλιώς δεν εξηγείται γιατί έπεσαν τόσα κεφάλια, και επιχειρείται πολιτική-οικονομική επανεκκίνηση με όρους τηλεοπτικής κατανάλωσης.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε μια εποχή τόσο έντονου αντικομματισμού μένουν πιστοί στις παραδόσεις του παλαιοκομματισμού που προτάσσει τη χρησιμοποίηση του ανασχηματισμού ως μηχανισμού νομής της εξουσίας σε όσο το δυνατόν περισσότερους “ημέτερους”. Ενας στρατός υφυπουργών ενεργοποιείται για να υπάρξει αναλογική γεωγραφική εκπροσώπηση, να βολευτούν πολλοί, να κλείσουν εσωκομματικά μέτωπα και να διευκολυνθεί η τήρηση των περίφημων εσωκομματικών ισορροπιών. Το νέο στοιχείο είναι ότι αυτή τη φορά η μοιρασιά χαρακτηρίζεται από cult επιλογές που θα προκαλούσαν θυμηδία, αν δεν μας προσέβαλαν και αν η κατάστασή μας δεν ήταν τόσο σοβαρή.
Και ναι, ο ανασχηματισμός είχε εκπλήξεις: Ποιος περίμενε, για παράδειγμα, ότι θα δούμε τον Αργύρη Ντινόπουλο υπουργό Εσωτερικών; Αν κυκλοφορούσε τέτοια φήμη λίγες μέρες νωρίτερα, θα νομίζαμε ότι πρόκειται για ύποπτες διαρροές από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν έχει τόσο νόημα η περιπτωσιολογική προσέγγιση, παρόλο που προσφέρεται για μαύρο χιούμορ, όσο η μεγάλη εικόνα.
Με την εξαίρεση του νέου υπουργού Οικονομικών Γκ. Χαρδούβελη που δεν έχει περάσει στη δημόσια σφαίρα μέσα από τον κομματικό σωλήνα, καμία άλλη επιλογή δεν σηματοδοτεί υπερκομματική αναζήτηση των ικανότερων, των αξιότερων, των κατάλληλων για το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο- σαν να έχει παρέλθει η περίοδος εθνικής έκτακτης ανάγκης και να ζούμε μέρες 2008.
Η μετάφραση που έγινε στο επιτελείο του πρωθυπουργού για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν -όπως όλα δείχνουν- ότι πρέπει να γίνει σφαγή υπουργών για να πληρώσουν το μάρμαρο της ήττας και να αξιοποιηθούν στελέχη της λαϊκής δεξιάς τα οποία φημίζονται για τους καβγάδες τους με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κάνουν ανάλογη φασαρία όταν υπάρχουν μικρόφωνα για να διαχυθεί ο θόρυβος. Ετσι, ακυρώνεται στην πράξη το πολυδιαφημισμένο success story, αφού αλλιώς δεν εξηγείται γιατί έπεσαν τόσα κεφάλια, και επιχειρείται πολιτική-οικονομική επανεκκίνηση με όρους τηλεοπτικής κατανάλωσης.
