Η αλήθεια και η αυθεντία....

του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...

Δεν είναι δελφικός χρησμός η φράση «Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας και της ευθύνης». Εύκολα διαβάζουμε το νόημά της: Τα πράγματα έχουν φτάσει σε κρίσιμο όριο και χρειάζεται και για τη γλώσσα μας να μεριμνούμε (να λέμε την αλήθεια κι ας πονάει) και για την πράξη μας να νοιαζόμαστε· να φερόμαστε υπεύθυνα.

Ολα είναι απλά στον κόσμο των «απλών ανθρώπων», όπως τον λένε οι πολιτικοί, για να τον διακρίνουν από τον πολύπλοκο δικό τους.

Ακριβώς επειδή ο πολιτικός κόσμος είναι πολύπλοκος, στην επικράτειά του και η πιο κοινή φράση χάνει την απλότητά της. Οι λέξεις εκεί αποκτούν άλλη ενδυμασία, ή μάλλον πολλές ενδυμασίες, με καθεμιά να ταιριάζει σε συγκεκριμένη χρήση. Κάπως έτσι, η φρασούλα «τώρα είναι η ώρα...» παύει να είναι απλή, διάφανη, μονοσήμαντη. Γίνεται χρησμός. Και επιδέχεται πολλές αναγνώσεις.

Κοινόχρηστη είναι η φράση που συζητάμε. Πολλοί την έχουν πει. Σε στρογγυλά τραπέζια, διαγγέλματα, πανηγυρικούς. Αποκτά όμως άλλα νοήματα όταν τη λέει ο κ. Βενιζέλος· ένας πολιτικός που αγορεύει και με το αυτί του, το οποίο παρακολουθεί εκστασιασμένο όσα λέει η κοντινή του γλώσσα και της μεταφέρει ακαριαία τον θαυμασμό του, ανατροφοδοτώντας την ενύπαρκτη αυταρέσκεια. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πεπεισμένος πως είναι γερός ρήτορας, αφού όλο αυτό ακούει, χαίρεται να μιλάει. Και χαίρεται όχι επειδή έτσι αποκτά μια ευκαιρία να πείσει όσους τον ακούνε, αλλά επειδή έχει το προνόμιο να είναι ο πιο κοντινός ακροατής του εαυτού του.

Υπερεξοπλισμοί: η μέγιστη απάτη...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια...

Για τα εξοπλιστικά, το μέγιστο των σκανδάλων, το ερώτημά μου προς τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Δημ. Αβραμόπουλο, λίγο πριν μπουν πρώτοι στην ατζέντα της επικαιρότητας οι χρυσοκάνθαροι του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (έτσι κι αλλιώς, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, σε πνίγει η μπόχα της διαφθοράς.

Αν υπάρχει κάτι νέο, είναι ότι, επιτέλους, οι χειροπέδες εισβάλλουν και στα σαλόνια).
Λοιπόν: «Είναι ακριβές, κ. υπουργέ, ότι έχει ανασταλεί η εκτέλεση όλων των εξοπλιστικών προγραμμάτων; Αν ναι, από πότε και με ποια προοπτική;»
«Ακριβέστατο. Ανεστάλη αφ' ότου ανέλαβα το υπουργείο. Κοντεύουν δυο χρόνια σχεδόν. Ανεστάλη και διότι δεν υπήρχε δεκάρα τσακιστή, αλλά και από προσωπική μου επιλογή, έως ότου ολοκληρωθεί η δέσμη προτάσεων, όπως έχω ήδη εξαγγείλει, για ριζικές αλλαγές στο σύστημα προμηθειών, ώστε να διασφαλισθεί, μια για πάντα, η διαφάνεια...»
Η στιχομυθία έγινε το βράδυ της Τετάρτης στο Μέγαρο Μουσικής, λίγο πριν αρχίσει η τελετή για την ελληνική προεδρία στην Ε.Ε. Από την οποία η πιο ηχηρή απουσία ήταν, βεβαίως, του Αλέξη Τσίπρα. Δυσεξήγητη και ατυχέστατη. Καθότι η τελετή ήταν, αναμφίβολα, μια κυβερνητική φιέστα - όχι ιδιαίτερα προκλητική. Αλλά η προεδρία στην Ε.Ε. είναι όλης της χώρας, σε μια περίοδο μάλιστα κρίσιμη για την ίδια και σοβαρών ανακατατάξεων στην Ευρώπη, που δεν επιτρέπουν καμώματα επαρχιώτικης μικροπολιτικής. Στο κάτω κάτω, ο Τσίπρας, εκτός από αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι πλέον και η τιμητική επιλογή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την υποψηφιότητα διαδοχής του Ζοζέ Μπαρόζο - οφείλει, άρα, να συμπεριφέρεται ως Ευρωπαίος ηγέτης, μη συμβατικός, βεβαίως. Δεν περίμενε άλλωστε κανείς από τον Τσίπρα να χειροκροτήσει, έστω από αβρότητα, τα από μικροφώνου φληναφήματα... Ακόμη και το αυστηρά επιλεγμένο κοινό χειροκρότησε θερμότερα το καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τις ομιλίες...
Ωστε, λοιπόν, καταπώς επιβεβαιώνει ο Δημ. Αβραμόπουλος, τα δυο, περίπου, τελευταία χρόνια η χρεοκοπημένη Ελλάδα έπαψε να είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη εισαγωγέας πανάκριβων οπλικών συστημάτων.

Φεύγει το καπάκι από τη γαλαζοπράσινη χύτρα...

της Αγγελικης Σπανου, απο το TVXS...

Το πρωτόκολλο δεν προέβλεπε την παρουσία στην εξέδρα των επισήμων του έκπτωτου πρώην περιφερειάρχη. Αλλά ο Παναγιώτης Ψωμιάδης πήρε θέση στο δεξί της άκρο, για να παρακολουθήσει με δόξα και τιμή τη στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, χωρίς να τον ενοχλήσει κανείς, παρόλο που ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας είχε επικαλεστεί την εθιμοτυπία για να δικαιολογήσει την πρόσκληση στη Χρυσή Αυγή για τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου.
Το συμπέρασμα είναι ότι δεν κρατιούνται ούτε τα προσχήματα πια και ότι, ο ένας μετά τον άλλον, οι επαγγελματίες της εξουσίας αυτονομούνται, ακολουθώντας το δικό τους δρόμο μήπως και διασωθούν σε προσωπικό επίπεδο. Λέγεται, για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη ότι ο Π. Ψωμιάδης, ο οποίος έχει στερηθεί τα πολιτικά του δικαιώματα σε ό,τι αφορά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, θέλει να πολιτευθεί με το νέο κόμμα που μπορεί να δημιουργηθεί δεξιά της ΝΔ για να καλύψει το κενό που δημιουργείται, αν δημιουργείται, μετά τις συλλήψεις ηγετικών στελεχών της Χρυσής Αυγής. Λέγεται επίσης ότι ο Απ. Τζιτζικώστας δεν έκανε καμία «γκάφα» εξισώνοντας το ΠΑΣΟΚ με το κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου, αλλά απευθύνθηκε στο εκλογικό ακροατήριο του Βορρά με τους όρους που έκρινε προσφορότερους. Και αυτό θα γίνεται στο εξής συνέχεια, όπως προβλέπουν και φοβούνται κυβερνητικοί αξιωματούχοι που αναγνωρίζουν ότι η διατήρηση της συνοχής στο εσωτερικό της συμπολίτευσης γίνεται πια εξαιρετικά δύσκολη.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΛΟΓΟΙ...

Dies brumalis...

       Στο μήνυμα του για την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου  ὁ υπουργός  Ενόπλων Δυνάμεων Δ. Αβραμόπουλος ανάμεσα στα άλλα επιμένει κι αυτός, όπως διαχρονικά και όλοι οι επίσημοι φορείς τέτοιες μέρες,  να τονίζει την  ηθική ανωτερότητα του ελληνικού λαού και την  εθνική ομοψυχία.

   «(…)Στη μακραίωνη και ένδοξη ιστορία μας, ξεχωριστή θέση κατέχει η 28η Οκτωβρίου 1940 και γι’ αυτό την εορτάζουμε με υπερηφάνεια και εθνική ομοψυχία.Το "ΟΧΙ" του 1940 ενσαρκώνει τη διαχρονική πίστη του λαού μας στο ιδανικό της ελευθερίας και στην ανώτερη αξία της αξιοπρέπειας.Η μικρή σε αριθμούς Ελλάδα, αλλά μεγάλη σε αξίες, για άλλη μια φορά, ύψωσε το ανάστημά της, στάθηκε όρθια ενάντια στον φασισμό, στη βαρβαρότητα και στην αλαζονεία.(…).Η Ελλάδα και πάλι με συνέπεια, πείσμα και επιμονή σταδιακά αλλά σταθερά τα καταφέρνει, επιστρατεύοντας όλες τις εθνικές δημιουργικές της δυνάμεις και με σύνεση, τόλμη, αυτογνωσία και αποφασιστικότητα, θα ανοίξει και πάλι το δρόμο της ανάπτυξης, της προόδου και της προοπτικής ...»

        Σαράντα πέντε χρόνια πριν, σε ένα άλλο μήνυμα για την ίδια επέτειο προσπαθεί να βρει κανείς και άλλες διαφορές εκτός από τις γλωσσικές.

«…Η ανάμνησις της ιστορικής εκείνης  ημέρας πληροί όλους με δικαίαν υπερηφάνειαν. Διότι απηντήσαμεν τότε εις το προσκλητήριον της Ιστορίας κατά τρόπον σύμμορφον προς τα ενδοξοτέρας παραδόσεις  του Εθνους μας και διότι δια της ηρωικής αντιστάσεως  μας προσεφέραμεν ανεκτίμητον υπηρεσίαν εις την υπόθεσιν της ελευθερίας. Η ηθική  αυτή νίκη  της Ελλάδος, η κοσμοϊστορικής σημασίας, υπήρξεν καρπός  της ενότητος  του λαού της, η οποία πάντοτε απεδείχθη πηγή αστειρεύτου δυνάμεως. Η επανάστασις της 21^ης Απριλίου εδημιούργησε, όπως απέδειξεν το πρόσφατον Δημοψήφισμα-τας προϋποθέσεις παρομοίας ενότητος, εξ ίσου απαραιτήτου και δια τα έργα της ειρήνης. Δυνάμεθα, λοιπόν τώρα οι Πανέλληνες να ατενίζωμεν το μέλλον με αυτοπεποίθησιν και αισιοδοξίαν: Η Ελλάς οργανούται εις ένα κράτος σύγχρονον και δημοκρατικόν, το οποίον θα εξασφαλίση προκοπήν εις το Εθνος  και ευημερίαν εις τους πολίτας του.»

Τρώνε ο ένας τον άλλο για να σωθούν!

του Γιώργου Δελαστίκ, απο το Πριν...

«Απολαυστικός ήταν ο τρόπος που ο υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, κατασπάραζε πολιτικά τον υπουργό Εξωτερικών και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Σαμαρά, Βαγγέλη Βενιζέλο. «Αν δεν είχαν λειτουργήσει κάποιοι κάποτε “υποβρυχίως”, δεν θα είχε προκύψει το πρόβλημα» δήλωσε στη Βουλή, όταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας εξήγγειλε ότι θα ζητήσει τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής του κοινοβουλίου για να ερευνήσει αν είναι όντως αμαρτωλή η σύμβαση για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά που υπέγραψαν το 2010 ο Βενιζέλος και ο Παπακωνσταντίνου, επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου. Με τη διατύπωση αυτή, ο Αβραμόπουλος άφησε έμμεσα ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται περί σκανδάλου.
Άφρισε ο Βενιζέλος. Κατά κανένα τρόπο δεν θα ήθελε να βρεθεί κατηγορούμενος σε μια υπόθεση αβέβαιης δικαστικής έκβασης – ιδίως αν αυτή εκδικαστεί από τα δικαστήρια μετά τις εκλογές, με το ΠΑΣΟΚ σε κατάσταση προϊούσας διάλυσης και με κυβέρνηση που θα έχει πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, το πρώτο που έκανε στην αγόρευσή του ήταν να καταστήσει συνυπεύθυνους (ή συνένοχους, αν αποδειχθούν ποινικές ευθύνες στην υπόθεση) όλους τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που είχαν ψηφίσει τότε τη σύμβαση. «Δεν υπάρχει σύμβαση του 2010, υπάρχει νόμος ψηφισμένος από τη Βουλή», τόνισε με έμφαση. «Όλα έγιναν ενώπιον της Βουλής και κατ’ εντολήν της Βουλής» πρόσθεσε, εννοώντας έτσι ότι «όλοι όσοι ψηφίσαμε το νόμο αυτό είμαστε συνυπεύθυνοι». Ο Αβραμόπουλος είχε βγάλει εκτός κάδρου τη ΝΔ, υπογραμμίζοντας ότι «η κυβέρνηση δεν φοβάται καμία εξεταστική επιτροπή διότι είναι τόσο καθαρή η σχέση της με αυτή την υπόθεση, που κάθε άλλο παρά την φοβίζει». Ουσιαστικά μάλιστα ο Δ. Αβραμόπουλος …ενθάρρυνε τον ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει την πρότασή του, επισημαίνοντας ότι «είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε κόμματος να το κάνει αυτό».

Οσο υπάρχουν άνθρωποι...

του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...
Οσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν, όπως οι επιτελείς της Ν.Δ., πως «είναι απαίτηση των καιρών η ανάδειξη του φρονήματος, του αξιόμαχου και των συμβολισμών των Ενόπλων Δυνάμεων» διά της συμμετοχής τεθωρακισμένων και μαχητικών αεροπλάνων στις παρελάσεις, δεν έχουμε λόγους να φοβόμαστε ότι χάθηκε από τα μέρη μας ο Λόγος, που «κι αυτός εδώ γεννήθηκε». Οχι. Καμία ανησυχία ότι ξενιτεύτηκε (ακολουθώντας τη μισή νεολαία μας) ο εν λόγω Λόγος, που του προσθέσαμε κι ένα δυναμωτικό επίθετο, «ορθός», δίκην βακτηρίας, όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν (όπως ο στρατηγός-υπουργός κ. Αβραμόπουλος) πως «οι παρελάσεις πρέπει να γίνονται με τιμή και δόξα και όχι μίζερα», υποθέτοντας ευλόγως ότι η μεν τιμή έχει μεταμορφωθεί σε F16, η δε δόξα σε τεθωρακισμένο.
Οσο υπάρχουν άνθρωποι (το 30% όσων ζουν ανάμεσά μας) που πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν με ανθελληνίνη, υποταγίνη και εωσφορούχα, δεν πρέπει να φοβόμαστε πως οι ουρανοί έπαψαν να ασχολούνται μαζί μας. Το αντίθετο. Εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι κεραίας οι διαβεβαιώσεις πως ο Θεός είναι Ελληνας (και δεν εννοούμε βέβαια τον Δία), που τις είχαμε ακούσει τω καιρώ εκείνω από αρχιεπισκοπικά χείλη. Δικαιούνται λοιπόν όσοι ασχολούνται με το μέλλον του τόπου, μετρώντας το έστω ως τμήμα του προσωπικού τους πολιτικού μέλλοντος, να πιστεύουν ότι θα δράσει υπέρ ημών ο πατριωτισμός των ουρανίων δυνάμεων, οπότε δεν συντρέχει λόγος για σχεδιασμούς, προγράμματα κ.τ.λ. Αρκεί να λες μια στο τόσο «με τη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας θα τα καταφέρουμε», και θα τα καταφέρεις.

Η αριστερή ματιά της Wall Street Journal για την Ελλάδα...

Του Στράτου Σαφιολέα - από το facebook, μεσω toportal.gr...

Στην αρχή ξεκίνησε σαν πλάκα. Σαν κάτι χοντροκομμένες ταινίες που ένας πετάει τούρτες στον άλλο, αλλά άμα είσαι και σκασμένος σου φαίνεται αστείο: ο Αβραμόπουλος με τζην και μπλέιζερ και ένα θεόρατο ρολόι να αστραποβολάει στο χέρι, να πυροβολάει με πολυβόλα, να κοιτάει χάρτες, να δείχνει κάπου στο βάθος στο στίβο μάχης στους στρατηγούς που κοιτάνε εκστασιασμένοι. Είναι μια επιτυχημένη καμπάνια (άμα είσαι στη Βόρεια Κορέα βεβαίως).
Μετά χοντραίνει η φάση, γιατι πηγαίνει και παίρνει τα οπλικά συστήματα που κόστισαν σε φόρους - αυτούς τους φόρους που πληρώνετε τώρα - κάτι εκαντοντάδες εκατομμύρια συν κάτι μίζες, για να τα μεταχειριστεί σαν το αυτοκίνητο που έχει στο γκαράζ του για να κάνει φιγούρα.
Αλλά μετά ΧΟΝΤΡΑΙΝΕΙ ακόμα περισσότερο η φάση.
Διότι πάει μέρα μεσημέρι, και ενώ κοιτάνε όλοι εμβρόντητοι κάνει κάτι χειρότερο: βρίσκει - και καλά - δωρεάν πετρέλαιο. Δωρεάν.
Και η τελευταία γιαγιά στην ορεινή Άνω Ραχούλα, που δεν έχει δει υπολογιστή στη ζωή της, που δεν ξέρει να κάνει γκούγκλ, γνωρίζει ότι τίποτα στην ζωή αυτή δεν είναι δωρεάν. Πόσο μάλλον το πετρέλαιο (που δεν έχει στη σόμπα της).
Διότι ΑΝ η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πήρε "δωρεάν" πετρέλαιο μερικών εκατοντάδων χιλιάδων, εμείς οι υπόλοιποι που είμαστε και-καλά μορφωμένα παιδιά και ξέρουμε ανάγνωση και γραφή θυμόμαστε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προστατεύει το μονοπώλιο των διυλιστηρίων που κοστίζει ένα ωραίο ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ευρώ τον χρόνο.

Σα δυο σταγόνες νερο...

Swell...

Σα δυο σταγόνες νερού

Μοιάζουν σα δυο σταγόνες βρώμικου νερού, τόσο ίδιοι είναι. Ο ένας, ο Αβραμόπουλος ως υπουργός Υγείας, έμεινε στην "ιστορία" με την εκκωφαντική σιωπή του και αδράνεια για την υπόθεση της αείμνηστης Αμαλίας Καλυβίνου και όσα αυτή κατάγγειλε (κλικ) για το βρωμερό ιατρικό κατεστημένο. Ο άλλος, ο Λοβέρδος ως υπουργός Υγείας αλλά και γελοίος, δήλωσε σε ανύποπτο χρόνο ότι θα κλείσουν 26 νοσοκομεία το 2013, λόγω έλλειψης χρημάτων. Στην πορεία σκέφτηκε ότι δεν χρειαζόταν να περιμένει ένα χρόνο και ξεκίνησε τη διάλυση των νοσοκομείων νωρίτερα.

 Η "επιτυχία" του Λοβέρδου είναι να μείνουν τα νοσοκομεία χωρίς φάρμακα για τους καρκινοπαθείς και άλλους σοβαρά νοσούντες. Οι άρρωστοι δεν ενδιαφέρουν το Λοβέρδο, ούτε και αν πεθάνουν, επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα. Γιατί δεν είναι ο ΓΑΠας άρρωστος, για τον οποίο μας είχε απειλήσει ότι "θα γίνει μακελειό αν σκεφτόταν κανείς να τον πειράξει".

Το ήθος και η σοβαρότητα των Πασόκων έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, που ο υποψήφιος βουλευτής Μανιάτης ερωτηθείς για τα αίτια της τραγικής κατάστασης που βρίσκονται τα νοσοκομεία, την απέδωσε στην ακυβερνησία και το υψηλό χρέος. Για το δε χρέος, έριξε την ευθύνη στην πενταετία της ΝΔ!

Φαντάζομαι ότι ο Μάνος και ο Τζήμερος θα ανοίγουν σαμπάνιες γιατί το σύστημα Υγείας έφτασε στην κατάσταση που επιθυμούν, χωρίς δική τους συμμετοχή στην κυβέρνηση...