Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΨΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΨΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ : δε λες κουβέντα; κρυμμένα μυστικά σε ντοκουμέντα;

Νομικα Αναλατα...
  Τι είναι, λοιπόν, τα δικαιώματα; Χάρες που σου κάνουν; Τίτλοι,  που άλλοτε τους αποδίδουν κι άλλοτε τους ανακαλούν; Προνόμια που απονέμουν ή αναιρούν; Που ενισχύουν ή αποδυναμώνουν; Που τα κρύβουν ή τα φανερώνουν; Και ποιος είναι αυτός που μπορεί να έχει αυτή την εξουσία; Είναι ένα  ανώτερο ον που έχει  αυτή τη δυνατότητα λόγω φύσης;
ΟΧΙ. Τα δικαιώματα είναι αυθύπαρκτα. Δεν εξαρτώνται από κανέναν. Είναι πάντα εκεί και σου ανήκουν. Είναι η περιουσία σου. Είναι η ίδια σου η ύπαρξη. Τα αφήνεις ανυπεράσπιστα άνθρωπε. Τα αφήνεις ανυπεράσπιστα και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι υποχωρεί αυτή η ίδια η ανθρώπινη φύση σου. Γιατί, αυτό ακριβώς είναι τα δικαιώματα. Είσαι εσύ ο ίδιος.

Εδώ λοιπόν, διαβάζουμε για τα Θεμελιώδηδικαιώματα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εδώ  είναι ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η υιοθέτηση του Χάρτη, ανακηρύχθηκε επίσημα στη Νίκαια τον Δεκέμβριο 2000 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Το Δεκέμβριο του 2009, η θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας κατέστησε τον χάρτη νομικά δεσμευτικό ισότιμα με τις συνθήκες. Για το λόγο αυτό, ο χάρτης τροποποιήθηκε και έγινε η επίσημη διακήρυξή του για δεύτερη φορά τον Δεκέμβριο του 2007.

Είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να τα διαβάσετε, μήπως  η ανάγνωση επαναφέρει τουλάχιστον μνήμες. 

Στο προοίμιο του Χάρτη αναγράφεται το εξής:

«Οι λαοί της Ευρώπης, εγκαθιδρύοντας μεταξύ τους μία διαρκώς στενότερη ένωση, αποφάσισαν να μοιραστούν ένα ειρηνικό μέλλον θεμελιωμένο σε κοινές αξίες.»

  Συνοπτικά :

·                                 κεφάλαιο I: αξιοπρέπεια (ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, απαγόρευση της δουλείας και της καταναγκαστικής εργασίας).
·                                 κεφάλαιο II: ελευθερία (δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια, σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δικαίωμα γάμου και δικαίωμα ίδρυσης οικογένειας, ελευθερία σκέψης συνείδησης και θρησκείας, ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, ελευθερία του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, ελευθερία των τεχνών και των επιστημών, δικαίωμα εκπαίδευσης, επαγγελματική ελευθερία και δικαίωμα στην εργασία, ελευθερία ίδρυσης επιχείρησης δικαίωμα ιδιοκτησίας, δικαίωμα ασύλου, προστασία σε περίπτωση απομάκρυνσης, επαναπροώθησης και απέλασης).
·                                 κεφάλαιο III: ισότητα (ισότητα έναντι του νόμου, μη διάκριση, πολιτισμική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία, ισότητα ανδρών και γυναικών, δικαιώματα του παιδιού, δικαιώματα των ηλικιωμένων, ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες).
·                                 κεφάλαιο IV: αλληλεγγύη (δικαίωμα στην πληροφόρηση και στη διαβούλευση με τους εργαζομένους στο πλαίσιο της επιχείρησης, δικαίωμα διαπραγματεύσεων και συλλογικών ενεργειών, δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες ευρέσεως εργασίας, προστασία έναντι αδικαιολόγητης απόλυσης, δίκαιοι και ισότιμοι όροι εργασίας, απαγόρευση της εργασίας των παιδιών και προστασία των εργαζόμενων νέων, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική αρωγή, προστασία της υγείας, πρόσβαση σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, προστασία του περιβάλλοντος, προστασία των καταναλωτών).
·                                 κεφάλαιο V: ιθαγένεια (δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τις δημοτικές εκλογές, δικαίωμα χρηστής διαχείρισης, δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, δικαίωμα αναφοράς, ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή, διπλωματική και προξενική προστασία).
·                                 κεφάλαιο VI: δικαιοσύνη (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα υπεράσπισης, αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας αξιόποινων πράξεων και ποινών, δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη).

Τί παρατηρούμε; Σχεδόν όλα «εξαφανίστηκαν» . Και μάλιστα, εξαφανίστηκαν με επίκλησή τους. Σχεδόν τίποτα δεν προστατεύεται, κι όλα προσβάλλονται με επίκληση την υπεράσπισή τους.

Θέλεις να σου πω και κάτι άλλο; Εδώ λέει ότι : «Τον Ιούνιο του 1999 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας έκρινε σκόπιμο να συγκεντρώσει τα θεμελιώδη δικαιώματα που ίσχυαν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) σε έναν χάρτη ώστε να τα καταστήσει περισσότερο εμφανή στους πολίτες.»

Θέλω να δώσεις σημασία στις λέξεις που χρησιμοποιεί για τα δικαιώματά σου. Συγκεντρώθηκαν για να καταστούν εμφανή. Και αυτό κρίθηκε και σκόπιμο. Τα θεμελιώδη δικαιώματά σου, κάποιος τα διασκορπά και κάποιος τα συγκεντρώνει; Κάποιος τα κρύβει και κάποιος τα εμφανίζει; Και όλα αυτά προκύπτουν από σκοπιμότητες;

   

ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΠΙΜΟ. ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΟΤΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙΣ ΣΑΦΕΣ.

 

05.06.2013

Αγγελική Χάψα

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

Το Οικονομικοπολιτικό περιβάλλον που ζούμε και ψηφίζουμε… πόσα γνωρίζουμε;

Αγγελική Χάψα, Χωρις χρεος, χωρις Ευρω...
Ναι, έχουμε και οικονομικό Σύνταγμα.
Περιγράφεται στα άρθρα  5 παρ. 1 και 17 (που αφορά στην παραδοσιακή καπιταλιστική οικονομία) και 21, 22, 25 παρ. 1, 2 και 4, 106 και 17 παρ. 1 του Συντάγματος.
Ο Αν. Τάχος προσδιορίζει το οικονομικό σύστημα που προστατεύεται ως:
α) φιλελεύθερο – αστικό,
β) κεφαλαιοκρατικό,
γ) ταξικό και
δ) επεμβατικό.
Aπό συνταγματική άποψη αυτό σημαίνει ότι ναι µεν το καπιταλιστικό σύστημα της ελεύθερης αγοράς δεν επιτρέπεται να καταργηθεί υπέρ ενός άλλου τρόπου κοινωνικής οργάνωσης, αλλά και ότι ο κρατικός παρεμβατισμός είναι όχι απλώς επιτρεπτός αλλά και επιβεβλημένος.
Στη συνέχεια ήρθε η ένταξή μας στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Μετά την κύρωση αυτών των διεθνών συνθηκών, κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες του εθνικού κράτους, παραχωρήθηκαν στην ΕΕ.
Ως αποτέλεσμα αυτής της παραχώρησης και παραίτησής μας, ήρθε η αδυναμία άσκησης εθνικής – κρατικής εξουσίας στην οργάνωση των λειτουργιών. Μέσα στο πλέγμα των κοινοτικών διατάξεων που ισχύουν,  κι έχουν παρεισφρήσει στην ελληνική έννομη τάξη, υπάρχει, τουλάχιστον  σκεπτικισμός, ότι έχουν υποχωρήσει διατάξεις του Συντάγματος, ή καλύτερα έχουν αναθεωρηθεί, χωρίς να έχουν αναθεωρηθεί, έτσι όπως επιβάλλει το ίδιο το Σύνταγμα.
Σημειωτέον, η κυρίαρχη «πολιτική» της ΕΕ και ΟΝΕ δεν στοχεύει στην ευημερία του κάθε μέλους της αλλά στην «ευημερία» των ίδιων αυτών μορφωμάτων. Λειτουργούν για τον εαυτό τους.
Η δε ένταξή μας στην ΟΝΕ, μας αφαίρεσε την δυνατότητα της άσκησης αυτόνομης και κυρίαρχης νομισματικής  πολιτικής. Οφείλουμε να υπακούμε στους κανόνες σύγκλισης του Μάαστριχτ και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Πρακτικά, δεν μπορούμε να εκδώσουμε εθνικό νόμισμα, να αλλάζουμε την ισοτιμία του νομίσματος, δεν μπορούμε να ορίζουμε την ποσότητα του νομίσματος που κυκλοφορεί. Τυπικά η δημοσιονομική πολιτική εξακολουθούσε να ασκείται από το «κυρίαρχο» κράτος.
Η Ευρωζώνη προωθεί την συνταγματική κατοχύρωση της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το λεγόμενο «φρένο».
Σε μας έχει ήδη επιβληθεί, με αποτέλεσμα την παραχώρηση της δημοσιονομικής πολιτικής. Έχει επιτευχθεί μέσω των Μνημονίων και των νόμων που επιβάλλουν την κατά προτεραιότητα ικανοποίηση του χρέους σε βάρος των εσωτερικών εθνικών αναγκών, τον πλήρη έλεγχο των προϋπολογισμών, όχι μόνο του κράτους αλλά όλων των φορέων, τον ειδικό δεσμευμένο λογαριασμό, την ρήτρα αυτόματης  διόρθωσης.
Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες, δεν υπάρχουμε πια ως πολίτες και άνθρωποι, γιατί απλά χρωστάμε…
Να θυμίσω όμως ότι το Σύνταγμα το 2013 μπορεί να αναθεωρηθεί.
Τα αποτελέσματα όλης αυτής της «πολιτικής της οικονομίας» τα ζουν εκατομμύρια άνθρωποι, που έχουν δει όχι μόνο να γκρεμίζεται το βιοτικό τους επίπεδο αλλά να μένουν άνεργοι και να μειώνεται το προσδόκιμο όριο ζωής τους.
Όποια ισορροπία είχε επιτευχθεί, μέσα από διεκδικήσεις, συγκρούσεις ακόμη και συμβιβασμούς, έχει χαθεί και φυσικά υπέρ του οικονομικού φιλελευθερισμού. Ενός «ατομικού δικαιώματος» που έχει υπερκεράσει όλα τα βασικά θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου.
Είναι μόνο σε κρίση άραγε η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων ή απλά έχουν θυσιαστεί;
Και για όσους αρέσκονται να υπενθυμίζουν την πραγματικότητα και τις συνθήκες που επικρατούν, ενώ οι υπόλοιποι μπορεί να ζούμε σε ροζ συννεφάκια, είναι αυτή: η οικονομία και οι αγορές έχουν κυριαρχήσει της πολιτικής και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Είτε συνεργαζόμενοι είτε καταπατώντας την πολιτική, ασκούν εξουσία, φυσικά με προκάλυμμα ιδεολογίας. Και αυτή η εξουσία που ασκούν, να υπενθυμίσω ότι δεν δόθηκε με κανόνες δημοκρατίας, δεν έχουν δημοκρατική νομιμοποίηση.
Δεν υπάρχει Ευρώπη των λαών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας. Υπάρχει μόνο η Ευρώπη των αγορών (ναι, τόση είναι η γελοιότητα της απονομής νόμπελ ειρήνης)
Το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζει:  «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Το άρθρο αυτό δεν υπόκειται ούτε σε ανάκληση ούτε σε αναθεώρηση, κάτω από ΟΠΟΙΕΣΔΗΠΟΤΕ συνθήκες.
Όταν, λοιπόν, ψηφίσετε ξανά, διαλέξτε την πολυεθνική σας.

Ροη αρθρων