Παραγωγή ανεργοεργατών...

του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...
«Είμαστε κράτος.Υπάρχει πλαίσιο και νομοθεσία. Οποιος εργαζόμενος αισθάνεται ότι καταπατoύνται τα δικαιώματά του μπορεί να απευθυνθεί στο υπουργείο». Στον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση χρωστάμε αυτά τα παρηγορητικά και παραινετικά λόγια. Τα είπε σε τηλεοπτική εκπομπή προχθές βράδυ. Καλοσύνη του, βέβαια, που αποδέχτηκε ότι υπάρχει κάποια απορρύθμιση στο εργασιακό περιβάλλον, ότι υπάρχει και εργασία μαύρη, ανασφάλιστη, απλήρωτη. Μόνο που η θεραπευτική του μέθοδος φαίνεται εξίσου υπεύθυνη και αποτελεσματική με την πρόταση του κ. Σημίτη, σε άλλους καιρούς, όταν είπε το περίφημο «όποιος έχει στοιχεία, να πάει στον εισαγγελέα».
Η πολιτεία, τα υπουργεία και οι μηχανισμοί τους δεν επιτρέπεται να βολεύονται στον ρόλο ενός κυτίου παραπόνων ή καταγγελιών. Αυτή τη δουλειά την έχουν αναλάβει όσα κανάλια λειτουργούν σαν υποδοχείς της κοινωνικής αγανάκτησης ή απόγνωσης, που τη χρησιμοποιούν σαν όπλο στον πόλεμο της θεαματικότητας. Ο υπουργός γνωρίζει (ή οφείλει να γνωρίζει, αυτό απαιτεί το αξίωμά του) ότι το εργασιακό περιβάλλον απέκτησε γνωρίσματα ζούγκλας. Οτι σ’ αυτόν τον νέο κόσμο, το αίσθημα της αλληλεγγύης μεταξύ των εργαζομένων κονταροχτυπιέται με το ένστικτο της ατομικής επιβίωσης. Οτι πολλοί εργοδότες μετέτρεψαν σε προσοδοφόρο πρόσχημα την κρίση για να απολύουν, να μειώνουν μισθούς, να κατακρατούν το δώρο, να πληρώνουν σε είδος, να διώχνουν εκδικητικά συνδικαλιστές.
Οφείλει να γνωρίζει ότι, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου εύκολο να καταφύγει στο υπουργείο ένας εργαζόμενος που βρίσκεται στα όρια της απελπισίας, επειδή αδυνατεί να συντηρήσει την οικογένειά του και νιώθει να σαρώνονται οι αξίες και οι πεποιθήσεις του.

«Υπέθαλπαν τη βία» και οι... Έβερτ- Κωστάκης;

του Διονυση Ελευθερατου απο το Αριστερο Βημα...

Η γη γυρίζει. Γυρίζουν και τα ματσάκια, όπως μας πληροφορεί στη γνωστή διαφήμιση ο Γαλιλαίος – Ζουγανέλης. Γιατί, δηλαδή, να μη γυροφέρνουν και τα έπιπλα στο γραφείο του Βρούτση; Πού θα φθάσουν πια όσοι κακεντρεχείς είδαν σκηνοθετημένη προβοκάτσια εναντίον της κινητοποίησης του ΠΑΜΕ, επειδή οι περιβόητες φωτογραφίες αποκάλυπταν πως τα αντικείμενα – θύματα του ... μπολσεβίκικου «βανδαλισμού» είχαν μετακινηθεί στο δωμάτιο, σαν παίκτες του μπάσκετ που αλλάζουν τα «μαρκαρίσματα» επί των αντιπάλων;

Τέτοιο πάθος έχουν πια με την ακινησία και τη στασιμότητα όλοι όσοι αμφισβητούν τα Μνημόνια, το ευρωπαϊκό ιδεώδες, τη δημοσιονομική εξυγίανση, την επιχείρηση σωτηρίας της χώρας; Θα αμφισβητήσουν τώρα και τον Ηράκλειτο που δίδαξε πως «τα πάντα ρει»; Αίσχος...

Μπορούμε, λοιπόν, να απαριθμήσουμε ορισμένα - σοβαρά ή κωμικοτραγικά- συμπεράσματα, εξ όσων απορρέουν από το πυρακτωμένο τελευταίο δεκαήμερο και αφορούν στο κυβερνητικό δίπολο «αυταρχισμός- προβοκάτσια».

ΠΡΩΤΟ: το ΠΑΜΕ «βγάζει»... Γιούρι Γκέλερ! Ακόμη κι όταν οδηγούνται στη ΓΑΔΑ, αυτοί στρέφουν τα βλοσυρά βλέμματά τους προς την πλευρά του υπουργείου Εργασίας, αυτοσυγκεντρώνονται και κάνουν τα αντικείμενα εντός του κτιρίου να «χορεύουν». Ο μυστήριος συνδυασμός communists –mentalists δείχνει εξαιρετικά επικίνδυνος για το έθνος και τη δημοκρατία. Αμφιβάλλουμε εάν επαρκεί ο Δένδιας για την αντιμετώπισή του. Ίσως πρέπει να γράψει κανένα βιβλίο ο Άδωνις.

ΔΕΥΤΕΡΟ: ακόμη κι αν στερείται σκηνοθετικής αρτιότητας, ο προβοκατόρικος αντιπερισπασμός δεν πάει χαμένος. Ιδίως όταν... έχει τα ΜΜΕσα. Επί ημέρες, η τσακισμένη πόρτα ενός υπουργείου έχει αναχθεί σε θέμα σοβαρότερο εκατομμυρίων θρυμματισμένων μισθών, συντάξεων, θέσεων εργασίας, ζωών.

Ας είμαστε, όμως, δίκαιοι: ο (κάθε) Βρούτσης «δικαιούται»- σχεδόν... υποχρεούται- να νοιώθει ότι απειλείται από μια συμβολική προσωρινή κατάληψη κι ίσως αύριο από την απλή αντήχηση ενός συνθήματος, ή τη θέα ενός χεριού που κρατά ψήφισμα. Όλα αυτά εντάσσονται πλέον στο ... τόξο της ανομίας! Το δόγμα «δεν συζητάμε με απεργούς» είναι πλέον ξεπερασμένο. Τώρα ισχύει το «δεν μιλάμε με οποιονδήποτε... κινείται και μας αντιμιλά». Έκαστος αντιμιλών θα παραπέμπεται για «συνομιλίες» στα ΜΑΤ...

ΤΡΙΤΟ: επειδή τα «χτυπήματα» είναι απανωτά, η βαρύτητα ορισμένων υποτιμάται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η απάντηση της ΝΔ στην αποκάλυψη της χονδροειδούς παραποίησης του βίντεο της ομιλίας του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Βαγγ. Διαμαντόπουλου, ήταν χειρότερη ακόμη κι από την τρισάθλια πράξη του μοντάζ! Γιατί; Διότι διακήρυξε μια σειρά από ανατριχιαστικά «δια ταύτα», τα οποία δεν έτυχαν της απαιτούμενης προσοχής. Η ΝΔ δεν «πέταξε στην μπάλα στην εξέδρα». Έριξε άγριες κλοτσιές στο «καλάμι». Εξηγήσεις στη συνέχεια της απαρίθμησης...

ΤΕΤΑΡΤΟ: κατά τη ΝΔ, ισοδυναμεί περίπου με έγκλημα «το κάλεσμά του (σ. σ. του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ) για ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης στους δρόμους». Με άλλα λόγια, αυτό που έπαθε πχ η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, εφεξής θα θεωρείται... οχλοκρατική εκτροπή! Άρα θα επιστρατεύεται (ωραία λέξη, ε, κύριε Βενιζέλο;) κάθε μέσο για την αποτροπή σχετικών κινδύνων...

ΠΕΜΠΤΟ: τι μας είπε η ΝΔ μέσω της αναφοράς της στο Mall; Ότι οποιοσδήτοτε (κόμμα, δημοσιογράφος, σχολιαστής, κλπ) επικρίνει «αστέρες» της οικονομικής ελίτ, αναλαμβάνει το ρίσκο να θεωρηθεί... ηθικός αυτουργός μελλοντικών τρομοκρατικών πράξεων!

Έγραψες ή είπες πχ ότι ο Κυριακού έχει πετσοκόψει το Πεδίο του Άρεως, υποβοηθούμενος από την εκάστοτε πολιτική εξουσία; Κεδίκογλου που θα σε φάει, εάν κάποτε, κάποιος τοποθετήσει γκαζάκι στο σπίτι του Κυριακού... Μπανανόφλουδα να πατήσει και να πέσει ο επιχειρηματίας, ενδέχεται να διερευνηθούν οι δικές σου ευθύνες (ιδίως εάν εθεάθης σε μανάβικο, μέρες ή εβδομάδες νωρίτερα).

ΕΚΤΟ: μιλώντας στο «Βήμα FM», ο Κεδίκογλου ενημέρωσε για κάτι... συγκλονιστικό τους ακροατές του σταθμού και κατ’ επέκταση χιλιάδες αναγνώστες εφημερίδων και sites που πρόβαλλαν τις δηλώσεις του. Ο Διαμαντόπουλος, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απείλησε την οικονομική ελίτ της χώρας με τη φράση «οι μέρες σας είναι μετρημένες». Τι είχε πει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; «Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες». Φράση «δανεισμένη» από την ομότιτλη ταινία αυστρο- γερμανικής παραγωγής, του Χανς Βαινγκάρτνερ.

Φράση που, όπως αντιλαμβάνεται κάθε νουνεχής, προαναγγέλλει το τέλος κάποιας ασυδοσίας, κάποιου μεγάλου «φαγοποτιού» κι όχι φυσικά κανέναν βιολογικό θάνατο, όπως αφήνει να εννοηθεί η αφαίρεση των δυο λέξεων...

ΕΒΔΟΜΟ: το 2004, λίγες εβδομάδες πριν από την πρώτη προβολή της... φιλο-τρομοκρατικής ταινίας του Χανς Βαινγκάρτνερ, διαδραματίστηκαν εδώ οι «σκηνές Μπαϊρακτάρη». Ήταν τότε που ο Κώστας Καραμανλής προειδοποιούσε ότι δεν θα ανεχόταν «να κυβερνούν τον τόπο πέντε νταβατζήδες και έξι συντεχνίες».

Έκτοτε οι συντεχνίες «έγιναν»... εξακόσιες, έτσι ώστε να ανήκει σε μια εξ αυτών κάθε κινητοποιούμενος, συμπεριλαμβανομένων χαλυβουργών, αιωνίως απλήρωτων εργαζόμενων στα Ναυπηγεία και λοιπών «βολεμένων». Την απαρίθμηση των «νταβατζήδων» μην την αποτολμήσετε, πλέον. Τουλάχιστον όχι δημοσίως... Οι Κεδίκογλου θα σας θεωρήσουν έως και συνοδοιπόρους των Πυρήνων της Φωτιάς...

Δοθέντος ότι κι ο Μ. Έβερτ το 1996 είχε καταγγείλει στη Βουλή ονομαστικά επιχειρηματίες ως πρωταγωνιστές της διαπλοκής, αναμένουμε με αγωνία τη στιγμή κατά την οποία η ΝΔ θα ξαναγράψει την ιστορία της, ομολογώντας ότι δυο πρώην αρχηγοί της «στοχοποιούσαν επιχειρηματίες». Κάτι που συνιστά, αυτοτελώς, «ομφάλιο λώρο με τη βία». Βεβαίως, βεβαίως...
(Δημοσιεύθηκε στο «Πριν», την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου)

Η εργασία ευτυχώς σώθηκε...

Noumero11...

«Βρούτσης: Αν δεν ψηφιστούν τα εργασιακά δεν θα υπάρχει εργασία.»

«Αν δεν υπήρχαμε εμείς οι σωτήρες δεν θα υπήρχε η ζωή. Αν δεν γύριζε η Γη γύρω από τον Ήλιο ,θα είχαμε βρει τον τρόπο να την κάνουμε να γυρίζει με το ζόρι. Αν ακόμα δεν έχει ανακαλυφθεί φάρμακο για τη φαλάκρα, θα το ανακαλύψουμε σύντομα εμείς.»

Συλλογίζομαι ώρες ώρες πως κατάφερναν και υπήρχαν ως οντότητες οι άνθρωποι τα προηγούμενα χρόνια χωρίς έναν Βρούτση. Πως μια τέτοια υπουργική ιδιοφυΐα επάνω στα εργασιακά θέματα και όχι μόνο,δεν έχει γίνει ως σήμερα το αντικείμενο μιας παγκόσμιας πολεμικής σύρραξης μεταξύ των ισχυρών. Γιατί άλλες χώρες στον κόσμο αγνοούν τόσο εμφατικά τα σωτήρια νομοσχέδια του Βρούτση.

Κοιμόμασταν τόσα πολλά χρόνια τον ύπνο του δικαίου ως εργαζόμενοι και δεν είχαμε αντιληφθεί πως μεταξύ μας αναπνέει ένας Βρούτσης. Ολόκληρος όχι μισός. Με σάρκα και οστά. Πολεμιστής του έθνους και άξιος τεχνοκράτης, απ’ αυτούς που βγάζει η δεξιά μία στις τόσες. Ούτε στo amazon δεν βρίσκεις τέτοιες ευκαιρίες πια.

Δεν είναι ακριβώς οι συνταγές απ’ ευθείας απ την κούτρα του Βρούτση. Ένα copy paste απ’ το μεμο που τους υπαγόρεψε ο Τόμσεν και η υπόλοιπη παλιοπαρέα έκανε ο άνθρωπος. Τώρα σε ποια από τις πολύωρες μάχες που έδωσε ο Βρούτσης σώθηκαν τα 500 ολόκληρα ευρώ του μισθού ,θα σας γελάσω.

Nαι ρε αχάριστα υποκείμενα ,το λες το νούμερο και γεμίζει η ψυχή σου! Το σκέφτεσαι στον ξύπνιο σου κι αμέσως αρχίζεις τα όνειρα για να ανοίξεις κι εσύ ένα σπιτικό -όχι σαν του Βρούτση μη τα θέλουμε όλα δικά μας -μέσα σε λίγα τετραγωνικά και καλά. Κοίτα αγάπη εδώ θα μπει το σαλόνι. Στη άλλη γωνιά το κρεβατάκι του μωρού. Παραδίπλα το κρεβάτι του παππού. Από πάνω το δικό μας. Απ’ το ταβάνι θα κρεμάσουμε την κουζίνα και το ψυγείο. Τουαλέτα υπαίθρια ή κοινόχρηστη. Αν μας περισσέψουν χρήματα για βενζίνη,αν μπορούμε να πληρώσουμε τα διόδια ,αν έχουμε αυτοκίνητο ως τότε ,αν η χώρα το αντέχει ,αν οι δημοσιογράφοι το επιτρέψουν,αν το αφεντικό δώσει άδεια, θα πάμε κι ένα μονοήμερο ταξιδάκι μέχρι το χωριό να τσαπίσουμε τις ντομάτες.

Θέλω να μάθω τώρα πάνω σε πια λογική στηριζόντουσαν επί τόσες δεκαετίες τα αναχρονιστικά εργασιακά δικαιώματα. Και μόνο η χρήση της λέξης δικαίωμα, παραπέμπει απευθείας στον αριστερό φασισμό. Είναι δυνατόν οι εργαζόμενοι να δουλεύουν μόνο οχτώ ώρες την ήμερα και τις υπόλοιπες να τις αφήνουν να περνάν ανεκμετάλλευτες;

(Καθόμαστε άπραγοι και χαζεύουμε την ζωή να περνάει μπροστά μας σαν υπεραταχεία και ο Βρούτσης ξέρει κι από λογοτεχνία.)

Αμ το άλλο το παράλογο·την στιγμή που στην Κίνα υπάρχουν τα εργοστάσια ξενοδοχεία με όλα τα απαραίτητα κομφόρ, εδώ οι εργαζόμενοι θέλουν να πηγαίνουν-αν έχουν το θεό τους- στα σπίτια τους.

Είναι δυνατόν πχ τα καταστήματα να μην είναι ανοιχτά εικοσιτέσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα ,τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες το χρόνο;Άμα σου έρθει κόψιμο για μια τσάντα lui vuiton στις τρεις η ώρα τα χαράματα, γιατί να μην μπορείς να την αγοράσεις δηλαδή. Δεν περιορίζεται η ελευθερία σου;Δε χάνει λεφτά ο καταστηματάρχης;Δε χάνει o lui vuiton απ’ τις πωλήσεις;Δε χάνει το κράτος φόρους;Δε χάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση;Δε χάνει η παγκοσμιοποιημένη οικονομία;Δε χάνει ολόκληρος ο γαλαξίας;

Δεν είναι μόνο το ωράριο ,είναι και οι αποζημιώσεις είναι και οι τριετίες. Τι να την κάνει την αποζημίωση ένας εργαζόμενος όταν υπάρχει το ταμείο ανεργίας. Είναι και ο ψυχολογικός παράγοντας στην μέση.Τίποτα το χειρότερο για τον εργοδότη από τον ψυχαναγκασμό του αποχαιρετισμού.Άσε το κλάμα που ρίχνει ο καημένος όταν έρχεται η ώρα της καταραμένης μισθολογικής ωρίμανσης. Φρούτο είναι ο μισθός για να ωριμάσει;

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Τέρμα η δικτατορία των σωματείων. Από δω και πέρα ,το όποιο θέμα προκύψει απ’ ευθείας με τον εργοδότη σου ως ίσο προς ίσο. Σε μια παρέα όταν υπάρχει διχογνωμία φωνάζετε ενισχύσεις;Όμως έτσι είστε εσείς οι αριστερούλιδες και ολόκληρη η αριστερά. Φασίστες και τεμπελχανάδες.

Ιδου ο πρωτος συγχρονος ανθρωποφαγος...

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ...

ΙΔΟΥ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΣ!!!

Όταν βγαίνεις δημοσίως και λες πως, «όσοι περισσότεροι περάσουν στην εφεδρεία, τόσο λιγότερες περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα θα υπάρξουν», τότε ωθείς τον κόσμο επισήμως πλέον στην «ανθρωποφαγία»!

Η ωμότατη αυτή ρήση ανήκει σ’ έναν ασήμαντο τύπο, ονόματι Βρούτσα (ή κάπως έτσι), που η δειλία των Ελλήνων ψηφοφόρων του επέτρεψε να κατέχει σήμερα το υπουργείο Εργασίας και να αποφασίζει, αυτός ο απίθανος, για την τύχη χιλιάδων ανθρώπων.

 Αφού είχαν προηγηθεί οι ηλίθιοι συλλογισμοί περί κάποιων συνταξιούχων «που πήραν εφάπαξ πάνω απ’ τις εισφορές τους, επομένως θα κοπεί το εφάπαξ απ’ όλους», που μετέδωσαν εμφατικά τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, αδιαφορώντας(;) για την γελοιότητα της υπόθεσης, ήρθε και η, τύπου Ζόμπι, δήλωση περί περιορισμού των περικοπών στις αποδοχές μέσω της απόλυσης των δημοσίων υπαλλήλων. Βέβαια, κάθε δήλωση χαρακτηρίζει πρωτίστως αυτόν που την κάνει. Εδώ όμως υπάρχει και ένα άλλο ζητούμενο: Από πού ορμώμενος, τι πιστεύοντας, που ποντάροντας ο αιμοδιψής αυτός τύπος έκανε αυτή τη δήλωση; Θα ήμασταν πολύ εκτός πραγματικότητας, αν λέγαμε ότι ποντάρει στα ταπεινότερα ένστικτα, στα πιο παράλογα φοβικά σύνδρομα, στα πιο πρωτόγονα αντανακλαστικά πρώτα και κύρια όσων, πριν δύο μήνες περίπου, τον ψήφισαν;

 Το ακροατήριό του είναι πρωτίστως όσοι και όσες στις πρόσφατες εκλογές ψήφισαν το κόμμα του, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ σε ποσοστά τέτοια, ώστε να σχηματίσουν τη νέα μνημονιακή κυβέρνηση, της οποίας υπουργός είναι ο εν λόγω «ανθρωποφάγος». Μια κυβέρνηση που νομιμοποιείται πια, μέσω της ψήφου του Ελληνικού λαού, να κάνει ό,τι κάνει κι ό,τι, πολύ χειρότερο σίγουρα, θα κάνει στο άμεσο μέλλον.

 Αυτό το ακροατήριο ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του οφείλει πρωτίστως να αφυπνιστεί, να διαπιστώσει το λάθος του, την καταστρεπτική, ηλίθια προσδοκία ότι στην γενικευμένη δυστυχία μπορούν κάποιοι να ευτυχήσουν, και να αντιδράσουν. Κύριοι και κυρίες που ψηφίσατε αυτή την κυβέρνηση, οφείλετε να διορθώσετε το λάθος σας άμεσα. Οφείλετε να συστρατευτείτε στον αγώνα για την ανατροπή των «ανθρωποφάγων». Αλλιώς, πολλοί και πολλές από σας, θα είστε το επόμενο γεύμα τους!

Μπέκης   Νίκος