Ο Παντελής Καψής πέτυχε απόλυτα στο έργο του, εύγε!

Της Ματίνας Παπαχριστούδη, απο τον Δρομο της Αριστερας...

Ο Παντελής Καψής, αρμόδιος υφυπουργός επί της «δημόσιας τηλεοράσεως» από την 24η Ιουνίου 2013, με στόχο να στήσει ένα νέο κρατικό τηλεοπτικό μαγαζί, απόλυτα ελεγχόμενο από την κυβερνητική εξουσία, με νέου τύπου εργασιακές σχέσεις και διοικούμενο από ημετέρους, ενσωματωμένους, παρέδωσε το «έργο» του και βάζει πλώρη για την Ευρωβουλή.
Υπέβαλε την παραίτησή του στις 14 Απριλίου και οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως έχει απόλυτο δίκιο στη δήλωση του προς τον Αντώνη Σαμαρά. «Πέτυχα». Δέκα μήνες μετά, κρίνοντας την υφιστάμενη κατάσταση στη λειτουργία του μορφώματος της Δ.Τ. και τη μη λειτουργία της ΝΕΡΙΤ, μπορούμε κι εμείς να αναφωνήσουμε μαζί του. «Πέτυχε».
Στον αέρα υπάρχει μόνο το μόρφωμα, υπηρεσία ελεγχόμενη οικονομικά από το υπουργείο του Γιάννη Στουρνάρα, η Δ.Τ. με 500 και πλέον συμβασιούχους στους οποίους δωρίσθηκε μια ακόμη ανανέωση σύμβασης ώς το τέλος του 2014 κι όπως μαθαίνουμε θα υπογραφεί άλλη μια σύμβαση έτους με τη ΝΕΡΙΤ! Σε αυτό το μόρφωμα, της Δ.Τ. εκπέμπει μόνο η κυβερνητική γραμμή και η άποψη της κυβέρνησης για τ’ άλλα πολιτικά κόμματα.
Ούτε κατά διάνοια δεν μεταδίδονται ρεπορτάζ από την κοινωνία, τους φορείς, ακόμη και το Κοινοβούλιο ή τη δράση των πολιτικών κομμάτων. Αυτό το μόρφωμα είναι ο επικεφαλής «φορέας» στην κάλυψη της ελληνικής Προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τεράστια επιτυχία ότι η Ευρώπη αποδέχθηκε μια κρατική υπηρεσία τοπικού υπουργείου Οικονομικών να καλύπτει τηλεοπτικά όλη την προβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έως και τις Ευρωεκλογές!
Η Δ.Τ με σύμβαση που υπέγραψε με τη διοίκηση της ΝΕΡΙΤ αναλαμβάνει όλα τα προγράμματα τα οποία παραδίδει με απευθείας αναθέσεις και πρόχειρους διαγωνισμούς η διοικητική ομάδα της ΝΕΡΙΤ. Η οποία πληρώνεται για να διαχειρίζεται τα χρήματα του ανταποδοτικού τέλους, χωρίς να δίνει σε κανέναν λογαριασμό -ούτε στο Κοινοβούλιο.

Ντροπή σου!

του Γιώργου Τούλα, parallaximag.gr...

Πέρασαν επτά ολόκληροι μήνες από το κλείσιμο της ΕΡΤ όπου εργαζόμουν για σχεδόν είκοσι χρόνια. Τις πρώτες μέρες εκείνης της άγριας εβδομάδας ακούσαμε τον νεόκοπο υπουργό ς ΕΡΤ Παντελή Κάψη, να αναλαμβάνει τη νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση. Επειδή είναι ψυχοπονιάρης και αγαπά τους συναδέλφους του, διαβεβαιώνει αμέσως ότι οι απολυμένοι της ΕΡΤ θα πάρουν την αποζημίωση τους στο ακέραιο και με το παραπάνω. Γεννημένος πολιτικάντης άλλωστε και με θητεία στις διαβεβαιώσεις, αφού ανάμεσα στα άλλα της ζωής του διατέλεσε και κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Ιανουάριος 2014. Ο ίδιος άνθρωπος μεταλλάσσεται. Χαμαιλέων. Και δηλώνει με θράσος πως 4 μισθοί που έχουν πάρει οι πρώην εργαζόμενοι της ΕΡΤ  είναι αρκετοί και να μην περιμένουν ούτε ένα ευρώ παραπάνω. Γιατί η μνήμη είναι αδύναμο πουλί και εξασθενεί. Ο ίδιος άνθρωπος. Για να θυμηθούμε τι είχε συμβεί στη δική του περίπτωση.

Πέρσι, όταν ο Παντελής Καψής απολύθηκε από τον ΔΟΛ όπου εργαζόταν, πήρε αποζημίωση 500 χιλιάδες ευρώ, σε 24 μηνιαίες δόσεις. Διότι ήταν, όπως είπε τότε, εργαζόμενος και τη δικαιούνταν στο ακέραιο. Το κράτος-ληστής που εξέθρεψε όλα τα όρνεα των προμηθειών στις κρατικές μπίζνες, τα λαμόγια της κάθε είδους διαπλοκής, τους πολιτικούς με τις δεκάδες εξυπηρετήσεις, πρωτοστατεί σε μια άνευ προηγουμένου ληστεία κεκτημένων δικαιωμάτων εργαζομένων, κατακτημένων από αγώνες αιώνων. Η αποζημίωση πάει περίπατο. Και ο πολιτικάντης-δημοσιογράφος-διαπλεκόμενος υπουργίσκος κάνει την πάπια. Περασμένα, ξεχασμένα.

Ιούνιος 2013. Η ΕΡΤ κλείνει και ένας από τους λόγους είναι, όπως είπε τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, για να μην πληρώνει πλέον ο έρημος λαός το ενάμιση ευρώ και επιβαρύνεται μέσω της ΔΕΗ.

Ιανουάριος 2014. Η ΔΤ που υπολειτουργεί με επαναλήψεις προγραμμάτων της ΕΡΤ και φυσικά χωρίς νέο πρόγραμμα, με άπειρες εξώφθαλμες αναθέσεις σε ιδιώτες, έχοντας χάσει τα πληρωμένα δικαιώματα  δεκάδων μεταδόσεων τα οποία καρπώθηκαν ιδιωτικά κανάλια, έχοντας βγει εκτός συναγωνισμού από το παιχνίδι των ψηφιακών συχνοτήτων, επαναφέρει το χαράτσι της που τόσο έντεχνα έκοψε για τα μάτια του κόσμου πριν έξι μήνες.

Το επτάμηνο που προηγήθηκε γράφτηκαν και ειπώθηκαν εκατοντάδες πράγματα για τις μεθοδεύσεις της επόμενης μέρας του λουκέτου στην ΕΡΤ που προκάλεσε την παγκόσμια κατακραυγή. Για όλα τα απίθανα βρόμικα παιχνίδια των διαχειριστών της υπόθεσης και κυρίως των πρωταγωνιστών της.

Θα ήθελα πολύ να γνωρίζω ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο του κ. Κάψη αυτούς τους επτά μήνες που κάθεται στην καρέκλα του φτιαγμένου για κείνον υπουργείου. Εκτός από τα μαγειρέματα. Θα ήθελα να τον δω να δίνει δημόσια έναν απολογισμό των πεπραγμένων του, της αποτελεσματικότητας της δουλειάς του, των ανακολουθιών του, των ψευδών δηλώσεων του που διαψεύδονται από τα ίδια τα γεγονότα και τις πράξεις του.

Ο κύριος Κάψης είναι το τυπικό είδος του Έλληνα παπατζή που οδήγησε τη χώρα ως εδώ. Είναι εκείνο το είδος ανθρώπου που τα παχιά του λόγια δεν συμβαδίζουν με τις παρασκηνιακές του πράξεις. Ένας δημοσιογράφος που διαθέτει τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια, θα είχε παραιτηθεί από τη γελοία συμπαιγνία που παίζεται στις πλάτες της ΕΡΤ και των 2500 χιλιάδων απολυμένων της εδώ και επτά μήνες. Ο κύριος Κάψης όμως δεν είναι αυτή η κατηγορία δημοσιογράφου. Ο βίος και η πολιτεία του, η συναλλαγή του με την εξουσία, αποδεικνύουν πως είναι φτιαγμένος για άλλα κόλπα. Αυτά που παίζει στην υπουργική του καρέκλα.

το τέλος της δημοσιογραφίας, το τέλος της αυταπάτης...

απο το Περιοδικο Χρονος...

Μια φωνή μέσα από την Ε.Ρ.Τ. Ένας δημοσιογράφος που δουλεύει από το 1988 στο ραδιόφωνο της Ε.Ρ.Τ. και συνεχίζει σήμερα να μετέχει στο πρόγραμμα των εργαζομένων που μεταδίδεται από το δίκτυο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.ΡΑ.), σχολιάζει τις τελευταίες εξελίξεις της υπόθεσης.
Η ελληνική κυβέρνηση στις 11 Ιουνίου αποφάσισε και διέταξε το κλείσιμο της Ε.Ρ.Τ. Το επόμενο λεπτό οι εργαζόμενοί της σε όλη την επικράτεια αποφάσισαν ότι η Ε.Ρ.Τ. ήταν, είναι και θα παραμείνει ανοιχτή. Κι έτσι, σε λειτουργία, την κρατούν εδώ και τρεις μήνες, τόσο κεντρικά (Ν.Ε.Τ. και Ελληνική Ραδιοφωνία από την Αγία Παρασκευή και Ε.Τ.3 από τη Θεσσαλονίκη) όσο και περιφερειακά από τους 19 περιφερειακούς σταθμούς της Ε.ΡΑ. που συνεχίζουν κανονικά την παραγωγή ραδιοφωνικού προγράμματος.
Από μόνο του το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί ήδη ως μοναδικό στην παγκόσμια ραδιοτηλεοπτική ιστορία: η κυβέρνηση μιας χώρας πραξικοπηματικά επιχειρεί να βάλει λουκέτο στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα με απανωτές παράνομες και παράτυπες αποφάσεις-πράξεις. Το εγχείρημά της αυτό ωστόσο ακυρώνεται στην πράξη από τους εργαζομένους, οι οποίοι κρατούν ανοιχτό στον ραδιοτηλεοπτικό «αέρα», αλλά κυρίως στην ελληνική κοινωνία, ό,τι η κυβέρνηση προσπάθησε να κλείσει.
Δύο είναι τα βασικά στοιχεία που διαμορφώνουν τις συνθήκες αυτού του πρωτοφανούς «πολέμου» που εξελίσσεται από τις 11 Ιουνίου:

1. Το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό περιεχόμενο που διαμόρφωσαν οι εργαζόμενοι της Ε.Ρ.Τ. σε μια μοναδική διαδραστική σχέση με την ελληνική κοινωνία. Η εξέλιξη αυτή άλλωστε ήταν «μονόδρομος», δεδομένου ότι τη συνέχιση της λειτουργίας της Ε.Ρ.Τ. τη διασφάλισαν από την πρώτη στιγμή μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της χώρας που έσπευσαν πανελλαδικά να στηρίξουν την ύπαρξη της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και να αντισταθούν και να ακυρώσουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Με αυτό τον τρόπο η Ε.Ρ.Τ. ανέκτησε τον πραγματικό της ρόλο ως πραγματικός δημόσιος φορέας, ανοιχτός στην κοινωνία και τα προβλήματά της και όχι μέσο διάδοσης της εκάστοτε κυβερνητικής προπαγάνδας.

2. Η λυσσαλέα προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει πάση θυσία αυτόν τον «πόλεμο» και να νομιμοποιήσει εκ των υστέρων τις σκαστές παρανομίες που καταγράφηκαν από τις 11 Ιουνίου. Στην προσπάθεια αυτή αναδείχτηκε ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Παντελή Καψή, με βασικό «όπλο» τη σύσταση και λειτουργία του περίφημου «μεταβατικού φορέα» και του τηλεμορφώματος της Δ.Τ., τα πρώτα δείγματα του οποίου έχουμε πλέον στους δέκτες μας. Το μέσο αυτό χρησιμοποιήθηκε αφενός για την πολυδιάσπαση των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ., μερίδα των οποίων αφετέρου, με τη συναίνεση και την υπογραφή ένταξής τους στο τηλεμόρφωμα, νομιμοποιούν και κατοχυρώνουν θεσμικά τις παράνομες κυβερνητικές ενέργειες.

Άντε και στον Διάολο...

του Θυμιου Καλαμουκη απο την Ελληνοφρένεια (ον δε νετ)...
«Έρχεται η Τρόικα και ρωτά: Γιατί έχετε κατώτατο μισθό υψηλότερο κατά 150 ευρώ από την Ισπανία που είναι πλουσιότερη χώρα;». Αναρωτιόταν ο πάντα χαμογελαστός και χαρούμενος κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής, από το πρωινό του Μέγκα, συμπληρώνοντας, «Και τότε τι τους απαντάς;»

Και τότε αν απαντήσεις το έχασες το παιχνίδι. Γιατί το πρόβλημα εδώ δεν είναι η απάντηση αλλά η ερώτηση. Από την στιγμή που θα δεχτείς, σαν χώρα και σαν ηγεσία, να συγκρίνεις τους μισθούς των εργαζομένων σου, με τους μισθούς άλλων χωρών, τότε ακολουθεί μονόδρομος, προς τον γκρεμό. Μονόδρομος κατακρεούργησης των έτσι κι αλλιώς εξευτελιστικών μισθών.

Φαντάζομαι η τρόικα θα θέτει το ίδιο ερώτημα και σε άλλες χώρες και θα κάνει παρόμοιες συγκρίσεις. «Γιατί έχετε κατώτατο μισθό υψηλότερο κατά 350 ευρώ από την Βουλγαρία;», θα μπορούσε να ρωτήσει την Πορτογαλία, ή «Γιατί έχετε κατώτατο μισθό, υψηλότερο κατά 450 ευρώ από την Λετονία», θα μπορούσε να ρωτήσει την Ιταλία…

Και η θέση αυτής της ερώτησης δεν θα τελειώσει ποτέ, παρά μόνο αν οι μισθοί μηδενιστούν και στην τελευταία από τις χώρες που δραστηριοποιείται η Τρόικα. Όσο το ζητούμενό τους, είναι η ανταγωνιστικότητα και όσο ανταγωνιστικότητα σημαίνει κυρίως μειώσεις μισθών, τότε το ίδιο ερώτημα θα τίθεται πάντα σε έκπληκτους και έτοιμους να ενδώσουν και να πετσοκόψουν Καψήδες και Παπαδήμους.

Το θέμα δεν είναι η Τρόικα και οι επιτηδευμένες ερωτήσεις της. Ούτε οι δεδομένες απαντήσεις των κατά τόπους και κατά καιρούς ανδρείκελων.

Το θέμα είναι να αλλάξουμε κατηγορία. Και από την οικονομία και την γεωγραφία να επιλέξουμε Βιολογία ή για την ακρίβεια ανατομία. Και η απάντηση προς όλους αυτούς (έξω και έσω) να είναι ένα συγκεκριμένο σημείο του ανθρώπινου σώματος, που σηματοδοτεί πολλά. Και η απάντηση να συνοδευτεί από μια θεαματική, θεαματικότατη χειρονομία. Θα ήταν μια καλή αρχή και κυρίως μια πρέπουσα αρχή.

Αν δεν τους κάνει και αυτό, ας επιλέξουμε άλλη κατηγορία, την ευχολογία.

Άντε και στον Διάολο.

Θύμιος Κ.

ΙΔΟΥ Ο ΚΑΨΗΣ!

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ...

Σήμερα θα παραθέσω μόνο λίγα, ελάχιστα αποσπάσματα από την αρθρογραφία στο «ΒΗΜΑ» του νέου υπουργού Επικρατείας και κυβερνητικού εκπροσώπου, Παντελή Καψή. Πρόκειται για κάποια άρθρα του από τον Ιούνιο έως και την παραμονή της υπουργοποίησής του. Ο άνθρωπος αυτός έχει ξεπεράσει τον Βενιζέλο, τον Παπανδρέου, τη Μέρκελ, το ΔΝΤ. Ο άνθρωπος αυτός, γράφοντας σε μία καθεστωτική φυλλάδα δεν άφησε όρθιο τίποτα. Ούτε εργασιακά δικαιώματα, ούτε το δικαίωμα στη λαϊκή αντίδραση, ούτε καν το δικαίωμα στην εθνική κυριαρχία. Ένα διαρκές λιβανιστήρι στον Γιώργο Παπανδρέου, στον Ευάγγελο Βενιζέλο και εσχάτως στο Λουκά Παπαδήμο είναι τα άρθρα του. Μια επίδειξη ειρωνείας απέναντι στα κόμματα που διαφωνούσαν και στους πολίτες που αντιδρούν στο Μνημόνιο ή αντέδρασαν ακόμη και στην Κερατέα. Μετέτρεψε τη διαστρέβλωση των γεγονότων και της πραγματικότητας σε Τέχνη! Παιδί του Γκέμπελς και αυτό, λάσπωσε όποιον αντιστάθηκε. Σήμερα, επιτέλους αναγνωρίσθηκαν οι προσπάθειές του. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του ηρωικού προπαγανδιστή και μια υπουργική θέση.
Όμως, σε μία «μεταβατική κυβέρνηση» όπως υποτίθεται ότι θα ήταν αυτή του Παπαδήμου, το ευαίσθητο πόστο του κυβερνητικού εκπροσώπου λογικά αναλαμβάνει ένας μετριοπαθής άνθρωπος που θεωρείται κοινά αποδεκτός. Οδηγούμαστε σε εκλογές ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ και η απόσταση από τα κομματικά πράγματα είναι καθήκον μιας «μεταβατικής κυβέρνησης». Ο διορισμός του Παντελή Καψή, ακυρώνει και επισήμως την ημερομηνία της 19ης Φεβρουαρίου ως ημέρας εκλογών. Φοβάμαι ότι ακυρώνει γενικά το θέμα των εκλογών. Αν ο φόβος μου αποδειχθεί πραγματικός, τότε το σίγουρο είναι ότι ο κ. Σαμαράς δεν υποτάχθηκε μόνο στο θέμα της υπογραφής, αλλά γενικώς, στα πάντα, σε όλες τις απαιτήσεις των Βρυξελλών. Έδωσε συναίνεση – λευκή επιταγή. Η σύγκρουση πλέον γίνεται άμεσο καθήκον μας. Ο λόγος του κ. Καψή, ο διορισμός του και η αποδοχή του από τη Ν.Δ., δείχνουν ξεκάθαρα ότι τα περί «μεταβατικής κυβέρνησης» ήταν ένα υπνωτικό που δυστυχώς μας έπιασε για τα καλά. Ή ξυπνάμε ή ψοφάμε!
Ιδού ο εκπρόσωπος! Θαυμάστε τον:

Για τις αντιδράσεις σχετικά με το χαράτσι της ΔΕΗ (26/11)

«Από την μια πλευρά κατηγορούμε το κράτος και λοιδορούμε το πολιτικό μας σύστημα για την αδυναμία του να επιτελέσει τον βασικό του ρόλο την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών με την ευρύτερη δυνατή έννοια. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, υπονομεύουμε εμείς οι ίδιοι το κράτος, διεκδικούμε με τον πιο επιθετικό τρόπο, ο καθένας από την δική του σκοπιά και το στενό του συμφέρον, το δικαίωμα να επιβληθούμε στο κράτος και να το καταστήσουμε υποχείριό μας. (…)
Με την ίδια έννοια όμως δεν μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί για τον ρόλο των κάθε λογής ακτιβιστών- από τη ΔΕΗ ως τους «Δεν πληρώνω»- που στο όνομα μιας υπαρκτής ή εικαζόμενης αδικίας διεκδικούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να παραβιάζουν το νόμο. Πώς είναι δυνατόν να απαιτείς ισονομία και δικαιοσύνη και να εξαιρείς τον εαυτό σου; Ακόμα χειρότερα: πώς ζητάς από το κράτος να προστατέψει τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες όταν εσύ πρώτος βοηθάς στο ξεχαρβάλωμά του;»
Προβοκάτορας μέχρι το μεδούλι. Άξιος ο νέος μισθός του.

Για την …. «ψυχή του ΠΑΣΟΚ» (22/11)

«Πριν φροντίσουν το σώμα θα πρέπει να φροντίσουν την ψυχή του ΠΑΣΟΚ. Ικανά στελέχη να αναλάβουν την ηγεσία του πιθανότατα θα βρεθούν- μάλλον υπερπροσφορά υπάρχει παρά έλλειψη. Ποιου ΠΑΣΟΚ όμως; (…) Το σίγουρο είναι ότι το παλαιό ΠΑΣΟΚ έχει πεθάνει. (…) Για το ΠΑΣΟΚ και βέβαια και για τη χώρα η καλύτερη και ίσως η μόνη λύση σήμερα ακούει στο όνομα Παπαδήμος. Αντί να μπουν σε διαδικασίες εσωστρέφειας το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να εργαστούν για την επιτυχία της κυβέρνησης συνεργασίας. Στο κάτω-κάτω τη δική τους πολιτική εφαρμόζει. Για τα υπόλοιπα υπάρχει χρόνος!»
Ο Καψής μικρός ήταν παπαδάκι. Διαφορετικά δεν εξηγείται τόσο πετυχημένο λιβάνισμα.

Για τα αποτελέσματα της λιτότητας (17/11)

«Γιατί η λιτότητα κάνει τόσο κακό στην Ελλάδα όχι όμως στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία; Και τελικά φταίει το μνημόνιο -όπως με απόλυτη σιγουριά μας διαβεβαιώνουν οι αναλυτές από τα πρωινάδικα ως τα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων- ή τελικά η εικόνα είναι πιο σύνθετη; (…) οι ευθύνες βαρύνουν κατά κύριο λόγο τα κόμματα, βαρύνουν όμως επίσης συνδικαλιστικές ηγεσίες και βέβαια συνδέονται άμεσα με κοινωνικές συμπεριφορές συγκεκριμένων ομάδων που θίγονται. (…) Έχει ωστόσο μεγάλη σημασία να καταλάβουμε ότι η λύση δεν βρίσκεται στα άστρα, όπως είπε και ο κ. Παπαδήμος αλλά στα χέρια μας. Διαφορετικά κινδυνεύουμε να βρεθούμε κάποια στιγμή χωρίς βαρβάρους και ο κατήφορος να συνεχίζεται!»
Για τον Καψή, δηλαδή, η κυβέρνηση, οι υπουργοί της, η λανθασμένη οικονομική πολιτική ΔΕ ΦΕΡΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ! Φταίνε τα … κόμματα γενικώς και αορίστως, οι συνδικαλιστές και οι συμπεριφορές πολιτών και εργαζομένων!

Ο Άγιος Παπαδήμος (11/11)

«Χρειάστηκαν πάνω από τρία εικοσιτετράωρα, ατέλειωτες διαπραγματεύσεις και μια πολιτική κρίση που οδήγησε στον πλήρη εξευτελισμό των διαδικασιών για να καταλήξουν οι πολιτικοί αρχηγοί στο αυτονόητο, την επιλογή του κ. Παπαδήμου για τη θέση του πρωθυπουργού. Αν είχε ερωτηθεί ένας απλός πολίτης, ο οποίος θα ήθελε βέβαια να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, θα χρειαζόταν ασφαλώς λίγα λεπτά της ώρας για να καταλήξει στην ίδια απόφαση. Ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη θέση. Όμως το πολιτικό μας σύστημα έχει από καιρό πάρει διαζύγιο από την κοινή λογική. (…)Το μεγάλο της πλεονέκτημα (σ.σ.: της κυβέρνησης Παπαδήμου εννοεί) βέβαια είναι ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος. Δεν είναι μόνο το διεθνές του κύρος που θα βοηθήσει στις διαπραγματεύσεις. Είναι πολύ περισσότερο ότι είναι ένας πρωθυπουργός με ολοκληρωμένη άποψη για την οικονομική πολιτική και δεν θα περιοριστεί απλώς σε έναν δοτό κατάλογο μέτρων αλλά θα επιμείνει σε μια συνολική λύση με στόχο όχι μόνο τα δημοσιονομικά αλλά και την ανάπτυξη. (…).Ο κ. Παπαδήμος, σαν τεχνοκράτης, θα λέει – επιτέλους – τα πράγματα με το όνομά τους. Κι είναι βέβαιο ότι στα κανάλια θα περάσει αρχικά έναν μήνα του μέλιτος. Ο αρνητικός τρόπος, ωστόσο, με τον οποίο προβάλλονται όλες οι ειδήσεις μπορεί τελικώς να καταστρέψει και την πιο πετυχημένη διακυβέρνηση.
Στη νέα του θέση με άλλα λόγια, εκτός από επιτυχημένος τεχνοκράτης ο κ. Παπαδήμος θα πρέπει να αποδειχθεί και αποτελεσματικός πολιτικός. Αν πετύχει, και κυρίως αν καταφέρει να εκτονώσει την κοινωνική ένταση, δεν θα υπάρχει κανένας λόγος να μην εξαντλήσει την τετραετία!»
Μα γιατί μόνο 4 χρόνια κ. Καψή μας; Τσιγγουνιές θα κάνουμε στις διορισμένες κυβερνήσεις; 14 χρόνια να μείνει ο κ. Παπαδήμος. Έτσι γίνεται σε όλες τις Χούντες. Βλέπουμε και κάνουμε. Μην τον αγχώσουμε και δεν παίξει καλά το ρόλο του στ’ αφεντικά του, όπως κι εσείς στα δικά σας!

Ο Γιώργος δικαιώνεται! (9/11)

«Μήπως διαβάζουμε ανάποδα την πραγματικότητα; Μήπως τελικά η κίνηση του Γ. Παπανδρέου για την προκήρυξη δημοψηφίσματος δικαιώνεται από τα πράγματα; Τις τελευταίες ημέρες έχει αρχίσει και αναπτύσσεται μια τέτοια επιχειρηματολογία.»
Άνευ σχολίου! Ο παραλογισμός νιώθει τα πόδια του να τρέμουν.

Για το κούρεμα (31/10)

«Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε στην εποχή του παραλόγου. Τόσους μήνες ο ένας μετά τον άλλο οι αυτόκλητοι μπουρλοτιέρηδες του δημόσιου βίου ζητούσαν να αρνηθούμε να πληρώσουμε τα χρέη μας και να πούμε όχι στην κατοχική λιτότητα. Κι όταν αυτό επιτυγχάνεται έστω και κατά 50%, αντιμετωπίζεται περίπου σαν εθνική καταστροφή».
Ούτε ο Πινοσέτ δε θα τα έλεγε τόσο όμορφα.

Ο υπέροχος κ. Βενιζέλος (22/6)

«Αν ο νέος υπουργός των οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος έδινε χθες εξετάσεις στη Βουλή τότε ασφαλώς τις πέρασε πανηγυρικά. Όχι φυσικά γιατί εισηγήθηκε μια διαφορετική οικονομική πολιτική. Το αντίθετο. Αλλά γιατί για πρώτη φορά με τρόπο ολοκληρωμένο έβαλε τα πραγματικά πολιτικά διλήμματα που έχει μπροστά του ο τόπος».
Πού να φανταζόταν ότι θα ερχόταν ο ακόμη καλύτερος Παπαδήμος και θα πήγαινε τσάμπα τόσο γλείψιμο…

Η αγάπη του Καψή για τους Αγανακτισμένους της πλατείας

(11/9)
«Στην πλατεία Συντάγματος, προτού οι «Αγανακτισμένοι» ξεκινήσουν τις διακοπές τους, κυκλοφορούσαν κάποιοι γραφικοί τύποι με αυτοσχέδιες κρεμάλες, αφίσες με ελικόπτερα που απογειώνονταν από τη στέγη της Βουλής και συνθήματα του τύπου «οι προδότες στο Γουδί». Αδίκως η κυβέρνηση τους πήρε στα σοβαρά και τους άφησε για εβδομάδες να κακοποιούν το κέντρο της πόλης. Το παράδειγμά τους ακολούθησε τελευταία ο πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Αλ. Τσίπρας, επισείοντας αυτός τον κίνδυνο Ειδικού Δικαστηρίου για τα μέλη της κυβέρνησης που θα «ξεπουλήσουν» τον εθνικό μας πλούτο. Αέρας κοπανιστός. Γιατί βέβαια αν ακολουθηθούν διαφανείς διαδικασίες και αν επιτευχθεί ο στόχος της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων οι ιδιωτικοποιήσεις θα υπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο το δημόσιο συμφέρον.»
(12/6)
«Ποιος είπε ότι η πλατεία δεν βγάζει προτάσεις; Και προτάσεις υπάρχουν και ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό με ολοκληρωμένη «λύση» για τα οικονομικά μας εστάλη. Εντάξει, δεν την υπογράφουν όλοι, ένας εκ των καθηγητών που μίλησε στην ανοικτή συζήτηση για το χρέος και το μνημόνιο πήρε την πρωτοβουλία, ο κ. Γ. Βαρουφάκης. Με δυο λόγια, αυτό που προτείνει είναι να κατέβει ο Πρωθυπουργός στην πλατεία με το ποδήλατό του και αφού βέβαια υποστεί- λέει- ένα αρχικό γιουχάισμα, θα μπορέσει να ανακοινώσει στους συγκεντρωμένους ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε πίσω τη χαμένη μας αξιοπρέπεια: στο εξής δεν πρόκειται να πάρουμε ούτε ένα ευρώ δάνειο αν η Ευρώπη δεν λογικευτεί στις απαιτήσεις της.»
(29/6)
«Τι άλλο θα πρέπει να γίνει για να πούμε «φτάνει πια»; Πόσες εβδομάδες θα πρέπει να παρακολουθούμε το κέντρο της Αθήνας να γίνεται πεδίο μάχης; Τι άλλο έχει μείνει από την Πλατεία Συντάγματος για να καταστραφεί από τους κουκουλοφόρους με τα σφυριά; Και πόσες ακόμα τέτοιες εικόνες σε ζωντανή μετάδοση σε ολόκληρο τον κόσμο χρειάζεται ο τουρισμός μας για να χάσει και φέτος το τρένο;
Ήταν ωραίο όσο κράτησε. Σήμερα που τελειώνει η ψήφιση και του εφαρμοστικού νόμου για το μεσοπρόθεσμο θα πρέπει οι ίδιοι οι αγανακτισμένοι να καταλάβουν ότι οι ειρηνικές εκδηλώσεις τους γίνονται το πρόσχημα για την ανεξέλεγκτη βία που παρακολουθούμε από τις οθόνες μας. Θα το καταλαβαίνουν και από την όλο και πιο μικρή συμμετοχή των πολιτών στις διαμαρτυρίες. Αυτών των πολιτών που αυθόρμητα και έξω από κόμματα πήραν μαζικά μέρος στις πρώτες διαδηλώσεις. Είναι καιρός να αποφασίσουν μόνοι τους τι θα κάνουν.
Διαμαρτυρόμαστε όλο το χρόνο για την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο, για τις εικόνες της εγκατάλειψης και της φθοράς. Όμως εμείς οι ίδιοι -οι καλοπροαίρετοι πολίτες μεταξύ των «αγανακτισμένων»- δίνουμε σήμερα το τελικό χτύπημα προκαλώντας τεράστιες ζημιές στους επαγγελματίες που έχουν απομείνει και αγωνίζονται να επιβιώσουν.»
Αυτός είναι ο κ. Παντελής Καψής! Ένας πραγματικά πιστός υπηρέτης του καθεστώτος που κάθε μέρα από την εφημερίδα το «ΒΗΜΑ» προσπαθούσε να σακατέψει μυαλά, να προσβάλει συνειδήσεις, να στηρίξει το ξεπούλημα της χώρας. Εδώ υπάρχει ένα ελάχιστο δείγμα γραφής. Στο αρχείο της εφημερίδας «ΒΗΜΑ» η φρίκη με την υπογραφή «Παντελής Καψής» δεν έχει όρια. Ο Φασισμός έχει διευρύνει κατά πολύ τα όριά του. Μετά τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη και τον Ροντούλη, τώρα ένας ακόμη δηλωμένος ακραίος αντιδημοκράτης πήρε υπουργείο. Να τον χαιρόμαστε!