Διαπλεκόμενες FaiLιές και Μούγκα Μαζικής Ενημέρωσης...

Jungle - Report...

Αν και εδώ στο μπλογκ δεν συνηθίζουμε να ανοίγουμε θέμα για ένα tweet ή ένα σχόλιο στο facebook κάποιου πολιτικού ή άλλου προσώπου -αυτά είναι μόνο για τον πρόχειρο και ανάλαφρο σχολιασμό του facebook μας- στη προκειμένη, όμως, περίπτωση έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να εξετάσει και να αναλύσει κανείς τις λαβυρινθώδεις νοητικές(;) διαδρομές που λαμβάνουν χώρα στην ενδοκρανιακή κοιλότητα του γνωστού μοσχαναθρεμμένου τροφαντού και βλαχογκλάμουρ προτεκτοράτου του Σαμαρά. Που το πρωί, προς άγραν ψήφων από καθυστερημένα εθνικοφρενή πρόβατα, καμώνεται πως είναι με τα "παιδιά των εργατών και αγροτών" -τα οποία στους δρόμους ματώνουν τους πατεράδες τους- και το βράδυ στέλνει επιστολές για λογαριασμό αμφιβόλου νομιμότητας νεοζάμπλουτων πετρελαιάδων, που αποτελούν επί δεκαετίες φίλοι του.


Ακολουθεί το εν λόγω tweet του, στο οποίο αυτή τη φορά, παραδόξως κι όλως περιέργως, ξέχασε να βολέψει κάπου τη λέξη "φρεντοτσίνο":

Το τραγούδι που παραθέτει είναι το Σωκράτη (εσύ σουπερστάρ) και με αυτό υπονοεί βεβαίως τον Σωκράτη Κόκκαλη. Το όλον, για το λαμπρό μυαλό του Φαήλου, έχει να κάνει με τον υπό (ξε)πώλησιν ΟΠΑΠ, για τον οποίο, μεταξύ άλλων, ενδιαφέρονται και κοντράρονται ο φίλος του Δημήτρης Μελισσανίδης και ο Σωκράτης Κόκκαλης. Σε αυτή την κόντρα επέλεξε να εμπλέξει την πρόσφατη έρευνα του περιοδικού UNFOLLOW, που αποκαλύπτει τις αποσιωπημένες από τη Μούγκα Μαζικής Ενημέρωσης απατεωνιές του φίλου του Μελισσανίδη, που κατηγορείται και δικάζεται σε μερικές ημέρες για εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου, εξαιτίας του οποίου το ελληνικό κράτος ζημιώθηκε με αστρονομικά ποσά, τα οποία σήμερα ο Σαμαράς καταληστεύει από τις τσέπες μισθωτών και συνταξιούχων.

Που κολλάει ο "Αλέξης" στο tweet του Φαήλου; Ο Αλέξης (Τσίπρας), σύμφωνα με το λαμπρό μυαλό του Φαήλου πάντα, κολλάει στο γεγονός ότι το Γραφείο Τύπου του Σύριζα έκανε ένα σχόλιο σχετικά με τη διπλή ιδιότητα του Φαήλου και τις απειλές που δέχτηκε ο δημοσιογράφος του UNFOLLOW από τον Δ. Μελισσανίδη για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που έκανε.
Ανακατεύοντας λοιπόν όλα αυτά, ο φάρος της υγιούς αντιλήψεως  που ακούει στο όνομα Φαήλος Κρανιδιώτης κατέληξε στο εξής διαβολικής εξυπνάδας συμπέρασμα:

UNFOLLOW χτυπάει Μελισσανίδη --> Ο Αλέξης το κάνει θέμα --> Μελισσανίδης και Κόκκαλης διεκδικούν ΟΠΑΠ --> "Τις ωφελείται" χτυπώντας Μελισσανίδη; Σωκράτη εσύ σουπερστάρ
--> UNFOLLOW & Συριζα δουλεύουν για Σωκράτη Κόκκαλη.

Στο facebook μάλιστα το έγραψε και πιο κατανοητά:

«Ή μήπως τώρα που πλησιάζει ο διαγωνισμός για τον ΟΠΑΠ η Κουμουνδούρου και κάποια "παπαγαλάκια" επωμίζονται "ανειλημμένες υποχρεώσεις";»

Το πήραν λοιπόν αυτό και τα γνωστά "ενημερωτικά" σαχλοπόρταλ και το αναπαρήγαγαν κάπου μεταξύ  της είδησης του στριγκακίου της Βάνας Μπάρμπα που φάνηκε όταν σηκώθηκε και της ψεύτικης βλεφαρίδας της Τσιμτσιλή, κάνοντας λόγο για "πόλεμο συμφερόντων".

Γενικά, αυτά τα σαχλοπόρταλ, παίζουν πολύ Φαήλο, όχι μόνο γιατί είναι μυστικοσύμβουλος και κολλητός του Σαμαρά, αλλά κυρίως επειδή υπάρχει ένα μεγάλο παρακμιακό κομμάτι στην κοινωνία που  ακόμα τη βρίσκει με ξεπερασμένες βλαχομαγκιές του '80.

Την ανακάλυψη του "πολέμου συμφερόντων για τον ΟΠΑΠ", όμως, είχαν έναν λόγο παραπάνω να την αναπαράγουν. Έως ότου σκαρφιστεί ο Φαήλος τη "συνωμοσία" κατά του πετρελαιά-εφοπλιστή φίλου του, τα σαχλοπόρταλ αποσιωπούσαν εκκωφαντικά τόσο την έρευνα για το λαθρεμπόριο της AEGEAN OIL, όσο και τις απειλές θανάτου που εξαπέλυσε ο Μελίσσανίδης στον συντάκτη του ρεπορτάζ. Βλέπετε, υπήρχε φόβος μη δυσαρεστηθεί κανείς και χαθούν τα κονέ ή οι διαφημίσεις, ή μπουν σε κίνδυνο επιδιωκόμενα μελλοντικά κονέ και συνεργασίες -μη ξεχνάτε ότι μέσα στο ρεπορτάζ έπαιζε και το όνομα του Λάτση, και χωρίς τις διαφημίσεις της EUROBANK δεν κουνιέται φύλλο σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.
Τώρα όμως που ο Φαήλος εξύφανε το καταπληκτικό σενάριο, η ομερτά της σιωπής έσπασε από μερικούς "θαρραλέους", γιατί τώρα η βαρύτητα της είδησης πέφτει πια στον "πόλεμο των επιχειρηματιών" και όχι στο λαθρεμπόριο πετρελαίου. Χώρια που μπορούν κάλλιστα να παρουσιάσουν τον αγνό και έντιμο Μελισσανίδη ακόμα και ως θύμα "συνωμοσίας" άλλων πολιτικοοικονομικών συμφερόντων, πράγμα που θα του προσέδιδε αυτομάτως και κάποια μπόνους συμπάθειας.

Έτσι λειτουργούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ στην Ελλάδα, μέρος των οποίων είναι και τα προαναφερθέντα "ενημερωτικά" σαχλοπόρταλ (νιουζβόμβες, νιουζτέρατα, παραπολιτικά, ιεφημερίδες, ενικοί, πληθυντικοί και λοιπά του αυτού είδους και ποιότητας).

Έτσι λειτουργεί και ο συνωμοσιογόνος μηχανισμός σκέψης του Φαήλου, στο νοητικό χάρτη του οποίου ο ρύπος του περιβάλλοντος της διαπλοκής, που τον συντηρούσε και τον συντηρεί στις ΠΟΛΑΝ, στις ΝουΔού και στα σαλόνια των λαμογιών μεγαλονονών φίλων του, έχει υπερυψώσει ένα τέτοιο ντουβάρι που τον καθιστά ανίκανο να σκεφτεί ότι εκεί έξω μπορεί να υπάρχει και κόσμος που θέλει να ενημερώσει και να βγάλει την αλήθεια προς τα έξω χωρίς παράλληλα να εξυπηρετεί οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα, χωρίς να παίρνει μίζες, χωρίς να κάνει ρεμούλες.

Αν το ντουβάρι αυτό εξέλειπε από τον νοητικό χάρτη του Φαήλου, προτού σκεφτεί ότι το UNFOLLOW δουλεύει για τον Κόκκαλη, θα κοιτούσε έναν μόλις μήνα πίσω και θα έβλεπε ότι το περιοδικό στο προηγούμενο τεύχος παρείχε τέτοιες υπηρεσίες στον Κόκκαλη που μέχρι και το εκκαθαριστικό του έβγαλε στη φόρα, καταγγέλλοντας την κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των μεγαλοεπιχειρηματιών νομοθεσία που τους επιτρέπει να δηλώνουν εισοδήματα μικρομεσαίων.

Αν όμως θέλει σώνει και καλά να βρει θεληματάρηδες του Κόκκαλη, εκεί δίπλα είναι το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τη γαλάζια κομματική του κλίκα συγκυβερνάει. Από τις ένδοξες εποχές που οι υπουργοί του έλιαζαν τις μπάκες τους στα κότερα του Κόκκαλη, όλο και κάτι θα περίσσεψε.

Απάντηση του UNFOLLOW στις ανακοινώσεις των κκ Κόκκαλη, Βγενόπουλου, Αλαφούζου...

UNFOLLOW...

Με μεγάλο ενδιαφέρον διαβάσαμε τις ανακοινώσεις των κκ Σωκράτη Κόκκαλη, Γιάννη Αλαφούζου και Ανδρέα Βγενόπουλου για τα ρεπορτάζ του UNFOLLOW 13, όπου μεταξύ άλλων δημοσιεύουμε τα εκκαθαριστικά τους σημειώματα του έτους 2012. Μπορείτε να τις διαβάσετε κι εσείς εδώ, εδώ και εδώ.
Η κάθε ανακοίνωση έχει τις ιδιομορφίες της. Κάποιες λίγο συγχυτικές, όπως του κ. Βγενόπουλου που απαντά στην εφημερίδα «Αυγή», η οποία αναπαρήγαγε το θέμα βάσει κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ για τοποθέτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καραγιαννίδη στη Βουλή, δίχως να ανατρέξει στην πηγή. Κι άλλες ελαφρώς ακατάληπτες, όπως του κ. Αλαφούζου, ο οποίος βρίσκει την ευκαιρία να επιτεθεί στον Νίκο Χατζηνικολάου και τον ραδιοφωνικό σταθμό REAL.
Και οι τρεις ανακοινώσεις πάντως συναντώνται στα εξής δύο σημεία: Πρώτον, αναρωτιούνται πώς περιήλθαν σε γνώση μας τα εκκαθαριστικά. Και, δεύτερον, «διαψεύδουν» το ρεπορτάζ μας, υποστηρίζοντας ότι τα εισοδήματά τους είναι πολύ υψηλότερα από αυτά που παρουσιάζουμε και μας συστήνουν να μάθουμε να διαβάζουμε σωστά ένα εκκαθαριστικό σημείωμα.
Όσον αφορά το πρώτο θέμα, φυσικά δεν έχουμε κάτι να απαντήσουμε. Προστατεύουμε τις πηγές μας, όπως κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τη δουλειά του. Για το δεύτερο, ωστόσο, έχουμε λίγα να πούμε, μολονότι για οποιονδήποτε στοιχειωδώς εναργή αναγνώστη, το σκεπτικό που έχουμε δημοσιεύσει ήδη από τη δεύτερη μέρα κυκλοφορίας του περιοδικού θα έπρεπε να αρκεί.
Πρώτα από όλα, όμως, ας πούμε το εξής, έστω κι αν δεν θα έπρεπε να χρειάζεται: Δεν δημοσιεύουμε απλώς εκκαθαριστικά σημειώματα. Τα εκκαθαριστικά φωλιάζουν μέσα σε κάτι που είναι προφανώς αμελητέο για τους εν λόγω επιχειρηματίες αλλά οι υπόλοιποι το ονομάζουμε ρεπορτάζ και το θεωρούμε αρκετά σημαντικό. Για την ακρίβεια, δημοσιεύουμε δύο ρεπορτάζ, συνολικά 18 σελίδες, όπου εξηγούμε με λεπτομέρειες πώς λειτουργεί το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα, πώς κατασκευάζεται το σύστημα της φοροασυλίας και γιατί το νέο φορολογικό νομοσχέδιο όχι μόνο δεν αποτελεί «μεταρρύθμιση» προς την κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης αλλά ενισχύει τη φορολογική ανισότητα.
Ευλόγως, δεν πρόκειται να ξαναγράψουμε ρεπορτάζ 18 σελίδων εδώ. Κυκλοφορούμε στα περίπτερα σε όλη την Ελλάδα - από τη στιγμή μάλιστα που τα εισοδήματα των επιχειρηματιών επαρκούν, μπορούν να διαθέσουν 5 ευρώ να αγοράσουν το τεύχος. Σε αντίθετη περίπτωση, μπορούμε να τους το στείλουμε. (Κυκλοφορούμε και στην Κύπρο, αν και ίσως ο κ. Βγενόπουλος να μην πολυκυκλοφορεί εκεί τούτον τον καιρό...)
Θα κάνουμε, ωστόσο, εδώ τρεις επισημάνσεις: Πρώτον, οι ανακοινώσεις χαρακτηρίζουν μεν «ψευδές» το δημοσίευμα, ουδόλως όμως αμφισβητούν τη γνησιότητα των εκκαθαριστικών. Ως προς τι είναι λοιπόν «ψευδές»; Στο περιοδικό δημοσιεύονται ολόκληρα τα εκκαθαριστικά. Κανένα τμήμα τους δεν αποκρύψαμε, εκτός από διευθύνσεις και αριθμούς κυκλοφορίας οχημάτων.
Δεύτερον, τα δηλωθέντα ατομικά εισοδήματά τους είναι αυτά που λέμε. Ακριβώς αυτά που λέμε.
Τρίτον, οι επιχειρηματίες μάς επισημαίνουν ότι τα εισοδήματά τους είναι υψηλότερα. Ακριβέστερα, θα έπρεπε να λένε ότι είναι υψηλότερα από τα ατομικά δηλωθέντα. Μα αυτό λέμε κι εμείς. Όχι μόνο δεν το αποκρύπτουμε (στο ρεπορτάζ μας στο περιοδικό θα δείτε, εκτός από τα ίδια τα εκκαθαριστικά όπου φαίνονται τα πάντα, ότι τονίζουμε τα αυτοτελή φορολογούμενά τους και το τεκμαρτό τους εισόδημα) αλλά σε αυτό ακριβώς βασίζουμε τη συλλογιστική που αναπτύσσουμε: δηλώνουν ατομικά τα εισοδήματα μικρομεσαίου που αναφέρουμε και στη συνέχεια παίρνουν από τις εταιρείες τους τόσα μερίσματα ώστε να καλύψουν τα τεκμήριά τους για σκάφη, αεροπλάνα, σπίτια, αυτοκίνητα, δάνεια, οικιακές βοηθούς, κλπ. Τα υπόλοιπα μένουν στις εταιρείες και μεταφέρονται από χρόνο σε χρόνο, φορολογημένα με 20%. Εις νέον έτος, που λένε και οι λογιστές και φοροτεχνικοί.
Γράφουμε στο ρεπορτάζ: «Η δημοσίευση των φορολογικών προφίλ των τεσσάρων επιχειρηματιών επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος και υπηρετεί τη διεκδίκηση κοινωνικής δικαιοσύνης, ιδιαίτερα τη στιγμή που με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο μειώνεται ακόμη περισσότερο ο συνολικός συντελεστής φορολογίας των εταιρειών αλλά και των διανεμόμενων κερδών προς τους επιχειρηματίες, ενώ για ακόμη μια φορά κατακρεουργούνται οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Το ζητούμενο δεν είναι να στοχοποιηθούν οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες ούτε να γίνει κουτσομπολιό – γι’ αυτό άλλωστε δεν δημοσιεύονται ούτε διευθύνσεις ούτε αριθμοί κυκλοφορίας οχημάτων, ενώ δεν δημοσιοποιούνται τα στοιχεία που αφορούν το Ε9, τις υπεράκτιες εταιρείες ή τα εισοδήματα που προκύπτουν από άλλες ενέργειες ή από τη συμμετοχή σε διοικητικά συμβούλια. Δημοσιεύουμε ένα δείγμα των στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση μας, αφότου ερευνήθηκε η γνησιότητά τους. Το ζητούμενο είναι να αντιληφθεί ένα ευρύτερο κοινό ότι τελικά "λεφτά υπάρχουν", αλλά καμία κυβέρνηση δεν τολμά να τα απαιτήσει από τους… αναξιοπαθούντες κεφαλαιοκράτες, αλλάζοντας το νόμο ώστε να φορολογηθούν τα πραγματικά υψηλά εισοδήματα που προκύπτουν ως μερίδιο κέρδους από τις εταιρείες τους.»
Στις φωτογραφίες με τα εκκαθαριστικά σημειώματα των τεσσάρων επιχειρηματιών, γράφουμε: «Αξίζει να σταθείτε στην στήλη αριστερά […]. Κάντε την πρόσθεση των τεκμηρίων από πολυτελή γιοτ, αεροπλάνα, σπίτια, αυτοκινήτα, δάνεια, και θα ανακαλύψετε ότι το τεκμαρτό τους εισόδημα είναι όσο χρειάζεται για να είναι νόμιμοι. Λύνεται ο γρίφος πιο εύκολα και από σταυρόλεξο για αρχάριους: χαρακτηριστική είναι η πρακτική να δηλώνουν ως αυτοτελή φορολογούμενα ποσά, αυτά που προκύπτουν δηλαδή από τη διανομή των κερδών των επιχειρήσεων, μερικές εκατοντάδες ευρώ παραπάνω απ’ όσα χρειάζονται για να καλύψουν το τεκμήριο διαβίωσής τους.»
Επίσης γράφουμε στο ρεπορτάζ: «Νομίμως το κάνουν. Όπως νομίμως αφήνουν τα κέρδη τους στο ταμείο της εταιρείας τους φορολογημένα με το "ταπεινό" 20%. Και αν προκύψει και μια χρονιά εμφανίσουν ζημιές, τις καλύπτουν με τα κέρδη προηγουμένων ετών, τα οποία δεν έχουν φορολογηθεί γιατί "ξέχασαν" να μοιράσουν τα μερίδια. Επαναλαμβάνουμε, νομίμως γίνονται αυτά στο ελληνικό Ελντοράντο. Βέβαια στη Γερμανία που τόσο θέλουμε να μιμηθούμε, τα μερίδια φορολογούνται μεν με μικρότερο συντελεστή, αλλά μοιράζονται το ίδιο έτος…» (Στη Γερμανία λοιπόν, που δεν είναι Ελντοράντο, τα μερίσματα φορολογούνται όλα στην πηγή κάθε χρόνο. Και αν θέλουν να κρατήσουν χρήματα από τα κέρδη για «ανάπτυξη» δηλώνουν σε ειδικό κωδικό πόσα είναι και είναι υποχρεωμένοι με τιμολόγια σε εύλογο χρονικό διάστημα να αποδείξουν ότι όντως τα διέθεσαν για αυτό το λόγο και όχι για έξοδα διαβίωσης και άλλες ελληνικές εξυπνάδες.)
Λέμε και κάτι ακόμη: Ότι με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που υποτίθεται ότι βελτιώνει το κοινωνικά άδικο αυτό σύστημα, η φορολογία των εταιρειών αυξάνεται μεν στο 26% (υπενθυμίζεται ότι μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα αναζητούν άλλη έδρα για να φορολογούνται με μικρότερο συντελεστή, ενώ εδώ τον αυξάνουν) αλλά η φορολογία των μερισμάτων στην πηγή πέφτει στο 10%. Σε μια λογική, δηλαδή, που υποτίθεται ότι υποστηρίζει την ανάπτυξη μέσω της χαμηλής φορολογίας των εταιρειών, αυξάνεται ο φόρος. Αλλά μειώνεται ο φόρος σε όσα κέρδη ο επιχειρηματίας επιλέξει να πάρει σπίτι του. Εν ολίγοις θα πληρώσουν λιγότερο φόρο για τα αυτοτελή εισοδήματα (π.χ.μερίσματα από εταιρείες και άλλα). Για αυτό δεν ακούσαμε τους επιχειρηματίες να λένε κάτι, προφανώς τους φαίνεται απολύτως λογικό.
Επιμένουμε λοιπόν ότι το θέμα του ρεπορτάζ μας είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και ο τρόπος με τον οποίον υπονομεύεται διαρκώς και συστηματικά από το φορολογικό σύστημα. Επιμένουμε επίσης ότι ως προς αυτό, οι τέσσερις επιχειρηματίες στους οποίους αναφερόμαστε αποτελούν εμβληματικές περιπτώσεις και ως εκ τούτου τα καλύτερα δυνατά παραδείγματα προκειμένου να καταστήσουμε ανάγλυφο στους αναγνώστες μας τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα αυτό λειτουργεί. Δεν δημοσιοποίησαμε φορολογικά στοιχεία τραγουδιστών. Δημοσιοποιήσαμε στοιχεία ορισμένων από τους ισχυρότερους οικονομικούς παράγοντες της χώρας. Και ουδέποτε υποστηρίξαμε ότι κάνουν κάτι παράνομο. Αντιθέτως τονίσαμε ότι ο νόμος τους επιτρέπει να κάνουν αυτό που κάνουν.
Θα θέλαμε λοιπόν να αντιγυρίσουμε τη νουθεσία στους κκ Κόκκαλη, Αλαφούζο και Βγενόπουλο: ίσως δεν πρέπει εμείς να μάθουμε να διαβάζουμε εκκαθαριστικά αλλά αυτοί να τα συμπληρώνουν. Ή, ακόμη καλύτερα, να επιστρατεύσουν τη «φορολογική τους συνείδηση» και να ζητήσουν δημόσια να αλλάξει ο νόμος, να υποχρεώνονται να παίρνουν όλα τους τα κέρδη ως φυσικά πρόσωπα και να φορολογούνται στην υψηλότερη κλίμακα.
Και το ίδιο θα έπρεπε να ζητήσουν και οι πολιτικοί. Καθετί άλλο είναι στάχτη στα μάτια.
UNFOLLOW
ΥΓ Ο κ. Μάνεσης πού χάθηκε; Είναι απασχολημένος μήπως να συσκέπτεται με τον κ. Δένδια για το αν θα στείλουν τα ΜΑΤ να ξανανοίξουν τη Χαλυβουργία, τώρα που την έκλεισε, ώστε να εξασφαλιστεί το «δικαίωμα στην εργασία»;


Το UNFOLLOW 13 κυκλοφορεί
σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο

Ζητήστε το στα περίπτερα!
Τα παλιά τεύχη του UNFOLLOW
τα βρίσκετε εδώ.

Μια χρυσή ευκαιρία...

πιτσιρίκος ...

Όποιος παρακολούθησε τις χτεσινές ομιλίες στη Βουλή –στο πλαίσιο της συζήτησης για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση-, θα είχε πολλούς λόγους να εκνευριστεί και να εξοργιστεί. Εμένα, πάντως, με πιάσανε τα γέλια. Και μετά βαρέθηκα.
Ήταν σίγουρο πως θα ερχόταν κάποτε η ώρα που το σάπιο πολιτικό σύστημα θα έφτανε σε αδιέξοδο. Αυτή η ώρα είναι τώρα.
Και ο πλέον ανόητος Έλληνας θα έχει αντιληφθεί πως η δημοκρατία έχει καταλυθεί εντελώς, το Σύνταγμα της χώρας έγινε κουρελόχαρτο, η χώρα έχει χρεοκοπήσει και οι εκλογές αντιμετωπίζονται από τους πολιτικούς σαν μια πολύ δυσάρεστη –και ανεπιθύμητη- διαδικασία.
Όσο το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία μπορούσαν να εξασφαλίζουν αυτοδυναμία –ταΐζοντας τους πελάτες ψηφοφόρους τους-, η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη και η εναλλαγή τους στην εξουσία βέβαιη. Αυτό τελείωσε.
Έχω γράψει και παλαιότερα πως στην Ελλάδα δεν υπήρχαν ποτέ κυβερνήσεις – υπήρχαν μόνο άνθρωποι που ήταν στα πράγματα. Και ήταν στα πράγματα επειδή είχαν την στήριξη κάποιων άλλων ανθρώπων. Κάποιων ζάπλουτων ανθρώπων. Οι περισσότεροι κομπραδόροι. Μετά, τους είπαμε διαπλεκόμενους και νταβατζήδες.
Τους τελευταίους μήνες, η οργή για τους πολιτικούς έχει ξεχειλίσει. Μούντζες, βρισίδια, χειροδικίες, γιαούρτια, αυγά – όλα τα δοκίμασαν. Κανείς, όμως, δεν διανοήθηκε να βρίσει τον Κόκκαλη. Κανείς δεν μούντζωσε τον Βαρδινογιάννη. Κανείς δεν πέταξε γιαούρτι στον Μπόμπολα.
Αλήθεια, πιστεύει κάποιος πως μπορεί να υπάρξει επόμενη –και καλύτερη ημέρα- σε αυτή τη χώρα, αν τα δημόσια έργα συνεχίσει να τα αναλαμβάνει ο Μπόμπολας;
Δηλαδή, θα φύγει το ΠΑΣΟΚ, θα φύγει και η Νέα Δημοκρατία αλλά ο Μπόμπολας θα συνεχίσει να είναι «εθνικός εργολάβος» και ο Κόκκαλης «εθνικός προμηθευτής»; Λυπάμαι αλλά τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα.
Το περασμένο καλοκαίρι -ακούγοντας στη λαϊκή συνέλευση του Συντάγματος όλες τις ομιλίες κατά των πολιτικών- εντυπωσιάστηκα από το πόσοι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν πέρα από τη μύτη τους. Έβλεπαν τους αχυράνθρωπους-πολιτικούς αλλά όχι τους «χορηγούς» τους.
Αν η κατάσταση είναι σε αδιέξοδο σήμερα στην Ελλάδα –και η χώρα βαδίζει στην εκτροπή-, ο κύριος λόγος δεν είναι η χρεοκοπία. Ο λόγος είναι πως –εξαιτίας της χρεοκοπίας στην οποία οδήγησαν τη χώρα- το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία έχουν πολύ χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και δεν μπορούν πια να εγγυηθούν στην οικονομική ελίτ του τόπου πως το πάρτι θα συνεχιστεί.
Ίσως, κάποιοι να θεωρούν ακόμα λογικό να ενημερώνονται από τα ΜΜΕ των νταβατζήδων της διαπλοκής και τα παπαγαλάκια τους αλλά μην περιμένεις να σου ανακοινώσει και την επανάσταση ο Γιάννης Πρετεντέρης.
Η Δικαιοσύνη εξαφανίστηκε – ούτε ένας υπεύθυνος για τη χρεοκοπία της χώρα στο δικαστήριο. Η Δημοκρατία (που χωρίς Δικαιοσύνη δεν υπάρχει) έχει πεθάνει εδώ και καιρό – οι πολίτες που διαδηλώνουν αντιμετωπίζονται από τις δυνάμεις καταστολής σαν εγκληματίες και οι εκλογές αντιμετωπίζονται από το πολιτικό σύστημα σαν εφιάλτης και όχι σαν γιορτή της Δημοκρατίας.
Αυτή τη στιγμή στην ηγεσία της χώρας συνεχίζουν να βρίσκονται αυτοί που –μαζί με τους «χορηγούς» τους- την οδήγησαν σε ηθική, πολιτιστική και οικονομική χρεοκοπία. Και θέλουν πάλι να την σώσουν. Είναι σαν ο δολοφόνος να θέλει να σώσει το θύμα του, αφού το σκότωσε πρώτα.
Η σωτηρία της πατρίδας -στην οποία αναφέρονται διαρκώς πολιτικοί, νταβατζήδες και παπαγαλάκια- δεν είναι τίποτε άλλο από τη δική τους σωτηρία. Ως πατρίδα αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους και τα συμφέροντά τους – αυτά θέλουν να σώσουν.
Ή θα φύγουν όλοι μαζί –και θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη για τα εγκλήματά τους- ή ετοιμαστείτε για τα χειρότερα. Και τα χειρότερα δεν είναι η έξοδος από το ευρώ.
Τώρα είναι η ώρα να μιλήσει ο λαός. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι πολίτες. Για την ακρίβεια, είναι η ώρα να πράξουν.
Καταλαβαίνω πως οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνέχεια ανάγκη κάποιον να τους λέει τι να κάνουν – αλλιώς, δεν υπήρχε περίπτωση να γίνουν ποτέ πρωθυπουργοί άνθρωποι σαν τον Σημίτη, τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου.
Σκέψου πόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει ένας λαός που επιλέγει τέτοιους ανθρώπους για ηγέτες του. Μιλάμε για μπάζα. Τόσο μπάζα που αναρωτιούνται με αγωνία -και το λένε και πολύ σοβαρά- ποιος θα τους κυβερνήσει αν δεν υπάρχει ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς. Φτωχοί μαλάκες, κάνατε πρωθυπουργούς τον Μητσοτάκη και το ζαβό παιδί του Ανδρέα Παπανδρέου και αναρωτιέστε αν υπάρχει κανένας καλύτερος απ’ αυτούς; Όλοι οι Έλληνες είναι καλύτεροι απ’ αυτούς. Και χωρίς να θέλω να θίξω την βεβαιότητά σας για την ανωτερότητά της φυλής μας, ακόμα και οι μετανάστες είναι καλύτεροι απ’ αυτούς.
Καταλαβαίνω, επίσης, πως πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να είναι ελεύθεροι – είναι δύσκολο πράγμα η ελευθερία. Γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι συνεχίζουν να μαντρώνονται στα κόμματα και να ψάχνουν για πατερούληδες. Θα μπουν οι Τούρκοι μέσα και οι Έλληνες θα συνεχίσουν να διαδηλώνουν κάτω από διαφορετικές σημαίες – σαν εχθροί.
Τώρα είναι η ώρα να μετρηθούμε και να δούμε τις πραγματικές μας δυνατότητες αλλά και το τι θέλουμε. Θέλουμε δημοκρατία ή χούντα; Όποιος θέλει δημοκρατία ξέρει και τι πρέπει να κάνει. Πάντως, στο σπίτι δεν πρόκειται να σας την φέρει κανείς.
(Η φωτογραφία είναι από το Σύνταγμα – την τράβηξα στις 20 Οκτωβρίου.)
(Για τους φίλους που μου έγραψαν και με μαλώνουν γιατί πέρασε μια ολόκληρη ημέρα χωρίς να ανανεώσω το μπλογκ μου, να τους πω πως γράφω επειδή γουστάρω και, άρα, γράφω όποτε γουστάρω. Επίσης, να νικήσετε τη συνήθεια – είναι κακό πράγμα η συνήθεια. Δεν είναι ανάγκη να με διαβάζετε κάθε μέρα. Κι αν είναι να διαβάσετε κάτι, μην είστε όλη μέρα στο διαδίκτυο – ανοίξτε και κάνα βιβλίο να ξεστραβωθείτε. Να διαβάσετε τους πλατωνικούς διαλόγους.)