Ένα δάκρυ για το Φαήλο...

Jungle  Report...

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Σαμαράς απέσυρε από το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας την υποψηφιότητα του Φαήλου Κρανιδιώτη. Κι αυτό λόγω των σχέσεων του Τάκη Μπαλτάκου με τη Χρυσή Αυγή και της ακροδεξιάς μπόχας που αναδύθηκε από τον κεντρικό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας.


Ο Φαήλος ακούγοντας τα άσχημα μαντάτα πήρε εσπευσμένα τηλέφωνο τον Αντώνη Σαμαρά και τον ρώτησε απορημένος «Γιατί αδέρφι;». Ο Σαμαράς συγκινημένος κατευθύνθηκε στο εικονοστάσι του γραφείου του και κοιτώντας κατάματα την Παναγιά, του απάντησε «Δεν το κάνω για τους κομμουνιστές Φαήλο, αλλά για την Ευρώπη. Είναι πολύ μικρή ακόμα για να σε δεχτεί». Κι αφού τραγούδησαν μαζί το «πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι» έκλεισαν και οι δυο ταυτόχρονα το τηλέφωνο.

Φαήλος: Το «καμάκι» πελατείας στην Δεξιά Παράταξη.....

Του Χρήστου  Γιαννούλη, απο το TVXS...

Ακούγοντας τις τελευταίας κοπής εξηγήσεις για το κρεσέντο μισαλλοδοξίας του Φαήλου Κρανιδιώτη, θέλοντας και μη, μου ήρθε αυθόρμητα η εικόνα των «καμακιών» τουριστών στα ελληνικά νησιά το καλοκαίρι. Τα ηλιοκαμένα καμάκια των ξενοδοχείων και των ενοικιαζομένων δωματίων που στέκονται στον προβλήτα του λιμανιού για να ψαρέψουν πελάτες της τελευταίας στιγμής που δεν είχαν εξασφαλίσει κατάλυμα.
 Τι λέει λοιπόν ο πρωθυπουργικός σύμβουλος, εκχυδαΐζοντας την σχέση πολιτικής και πολιτών, ψηφοφόρων και ιδεολογικών σταθερών.

Αφού ούτως ή άλλως η ψήφος στη Χρυσή Αυγή είναι τιμωρητική και τώρα βγαίνει από την μέση, γιατί να αφήσω ορφανούς τους ψηφοφόρους της;

Ήταν που ήταν «πελάτες» μας τα προηγούμενα χρόνια, ας ξαναζεστάνουμε την σχέση μας σε διαφορετική βάση. Ψυχράνθηκαν οι σχέσεις μας γιατί τους προδώσαμε προσφέροντας ελαττωματικά προϊόντα, αλλά με μία καλή επικοινωνιακή τακτική που υπακούει στους νόμους τους εμπορίου και της αγοράς, μπορεί να επιστρέψουν στο μαγαζί. Το πακέτο της προσφοράς τώρα δεν περιέχει υπόσχεση παραγοντισμού, εξουσίας, βολέματος, συναλλαγής και γενικά τα παλιά παραδοσιακά υλικά. Τώρα περιέχει προοπτική, αναπτυξιακό όραμα, εθνική ανάταση, κλείσιμο ματιού για επιστροφή στην μονοκρατορία του ισχυρού που μπορεί να ξανανοίξει το  παλιό αλισβερίσι.

Η παρέα που τζογάρει με τη βία...

Sotosblog...

Να ρωτήσω κάτι; Αυτός εκεί ο… Αχ! Πώς τον είπαμε, μωρέ; Όλο τον ξεχνάω. Αυτός, αυτός ο… Α, ναι! Φαήλος. Φαήλος Κρανιδιώτης. Μπράβο! Αυτός, λοιπόν, αυτός που μέχρι προχθές αγνοούσε την ύπαρξή του το πανελλήνιο, τι είναι; Αλήθεια τώρα. Χωρίς πλάκα. Είναι δικηγόρος; Κανονικός; Από εκείνους που λέμε ότι πέρασαν στη Νομική, γράφτηκαν στη Σχολή, έδωσαν τα μαθήματα και μετά πήρανε πτυχίο; Δηλάδή έκανε και άσκηση πλάι σε άλλους δικηγόρους κι έπειτα γράφτηκε στο Δικηγορικό Σύλλογο; Να το κοιτάξει λίγο αυτό το θέμα ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου. Τώρα που έχει ανοίξει και η συζήτηση με τα πλαστά πτυχία, δεν αποκλείεται να έχει ζουμί η υπόθεση.
Μα, είναι, λέει, σύμβουλος του Σαμαρά. Σώπα! Δεν με εκπλήσσει καθόλου. Έχει κι άλλους τέτοιους. Να, λ.χ., ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, που είναι και αυτός σύμβουλός του, έχει κατά καιρούς θέσει σε κυκλοφορία διάφορα βιογραφικά σημειώματα με διάφορες σπουδές. Άλλοτε στην Αστροναυτική, άλλοτε στην Ορειβασία, άλλοτε στη Βατραχανθρωπική, άλλοτε όλα αυτά μαζί… Σάμπως κι ο ίδιος Σαμαράς δεν έχει ρίξει για τον εαυτό του στην πιάτσα μερικά τέτοια πίτσα-σπέσιαλ βιογραφικά, με διδακτορικά και δεν συμμαζεύεται; Οπότε το «σύμβουλος» που μου τσαμπουνάτε δεν λέει τίποτε. Το περίεργο είναι ότι, μαζί με τα βιογραφικά της, όλη αυτή η παρέα έχει θέσει στην κυκλοφορία και τη θεωρία των δύο άκρων –θεωρία, τώρα… τρόπος του λέγειν. Αλλά και τι σατανική σύμπτωση οι τρεις τους με τα δύο άκρα, ρε παιδί μου…
Λοιπόν, αυτός, που λέτε, ο Φαήλος, διατύπωσε χθες από τηλεοράσεως την εντελώς καινοφανή και αλλοπρόσαλλη άποψη ότι «το μονοπώλιο της βίας στη δημοκρατία το έχει το κράτος»· επί λέξει· και ύφος δεκαοκτώ καρδιναλίων –δεκαοκτώ τουλάχιστον. Δεν θα σταθώ καθόλου επί της ουσίας. Ως προς αυτήν, είπαμε, το μόνο ουσιώδες που προκύπτει, αν είναι να το κοιτάξει κάποιος, αυτός θα είναι ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου. Και βλέπουμε…

Φαΰλος κύκλος...

Σώτος Χρυσαφόπουλος...

Το ποταπό και αηδιαστικό σχόλιο του Φαήλου Κρανιδιώτη μέσω Twitter είναι πια γνωστό στο πανελλήνιο. Θα το επαναλάβω, όμως, εδώ μη τυχόν και κάποιος δεν το πληροφορήθηκε. Έγινε αυτό το εμετικό σχόλιο σε απάντηση άλλου χρήστη, ο οποίος είχε γράψει επί λέξει το εξής: «βία είναι ο γέρος μου που πάει στον γιατρό και βρίσκει ταμπελάκι τελείωσαν οι 10 δωρεάν επισκέψεις! Αν πεθάνει θα στον φέρω!» Η νοσηρή απάντηση του Φαήλου Κρανιδιώτη, ενδεικτική πλήρους ηθικής αποσύνθεσης, επί λέξει ήταν: «Ευχαρίστως αλλά που να τον βάλουμε; Α, έχω όμως μια κούτα από τηλεόραση (ασπρόμαυρη). Αν τον διπλώσεις πριν παγώσει, θα χωράει.»
Υπογραμμίζω ότι στα Ελληνικά η έκφραση «ο γέρος μου» σημαίνει «ο πατέρας μου». Και το σημειώνω σε επίρρωση της άποψης ότι ο ηθικά αρρωστημένος κατά τεκμήριο υποτροπιάζει. Έτσι και ο συντάκτης της αποκρουστικής και σιχαμένης αυτής απάντησης. Επιχείρησε να διασκεδάσει εκ των υστέρων τις εντυπώσεις, λέγοντας ότι έκανε μαύρο χιούμορ απέναντι σε μαύρο χιούμορ· και επιβάρυνε με τα περί μαύρου χιούμορ την αποκάλυψη της ηθικής καταρράκωσης, που εξ αυτού τον χαρακτηρίζει.
Τις εντυπώσεις προσπάθησε να τις διασκεδάσει, όχι μετά από εσωτερική παρόρμηση μεταμέλειας, αλλά διότι υπήρξαν καταδίκες για το σχόλιό του από το κυβερνητικό στρατόπεδο –ανάμεσα σε αυτές και εκείνη του κυβερνητικού εκπροσώπου, Σίμου Κεδίκογλου. Στη συνέχεια, τις εντυπώσεις επιχείρησαν να διασκεδάσουν και άλλοι, διοχετεύοντας την «διευκρίνιση» ότι ο Φαήλος Κρανιδιώτης δεν είναι σύμβουλος στο Μαξίμου.
Οι παραπάνω καταδίκες και διαρροές είχαν προφανή στόχο: να μείνει το θέμα εκεί· στον Φαήλο· να μην πάει παρά πέρα· να μην αγγίξει μια καρέκλα που τρίζει σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας, μέχρι που εκλιπαρεί για μια ακόμα περίοδο χάριτος, ρε παιδιά, μέχρι τον Ιούνιο, διότι, λέει, άμα την βγάλουμε ως τον Ιούνιο, λέει, μετά, τον Σεπτέμβριο, λέει, θα απογειωθούμε· χωρίς, βέβαια, να μας λέει με ποια πτήση!..
Στο θέμα μας τώρα: Ερωτώ, λοιπόν: Αφού ο Φαήλος Κρανιδιώτης δεν είναι σύμβουλος, τότε γιατί ανακατεύθηκε στην υπόθεση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος;
Πριν δώσετε οποιαδήποτε απάντηση, παρακαλώ να λάβετε υπόψη σας ότι δεν είχε ξεσπάσει ακόμα ο ντόρος, όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος   α ν α π α ρ ή γ α γ ε  και αυτός μέσω του δικού του λογαριασμού στο Twitter, όπως πιστοποιείται, το συγκεκριμένο σχόλιο του Φαήλου Κρανιδιώτη! Έχω άδικο να υποθέσω ότι η αναπαραγωγή προδίδει ίδια ηθική σκοπιά; Δεν εγκρίνει κάποιος αυτό που αναπαράγει, όταν το αναπαράγει; Ή μήπως επεδίωκε ο Κεδίκογλου να εκθέσει τον Κρανιδιώτη στα μάτια της Κοινής Γνώμης, διότι πράγματι ο τελευταίος δρα σαν σύμβουλος, και ανακατεύεται στα πόδια του, άνωθεν επιβληθείς, και άρα χωρίς να χρειάζεται την επίσημη ιδιότητα του συμβούλου; Και ο Κεδίκογλου που καιροφυλακτούσε αδραξε την ευκαιρία για να φθείρει τον Κρανιδιώτη, στο πλαίσιο μιας τακτικής που αποσκοπούσε στο να τον αποδυναμώσει, ώστε να απαλλαγεί από αυτόν; Και τελικά πέτυχε, όμως, να εκτεθεί και ο ίδιος ηθικά, καθώς επιχείρησε να επιτύχει τον σκοπό του επιπόλαια-επιπόλαια, αφού ήλπιζε ότι η αναπαραγωγή εκ μέρους του θα περνούσε απαρατήρητη.
Τι από όλα τούτα συμβαίνει, λοιπόν; Μήπως απλώς είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του ιδίου φυράματος; Μην κουράζεσθε να δώσετε καμιάν απάντηση. Πρόκειται για την συμπεριφορά μιας άθλιας καμαρίλας. Καμαρίλας, ωστόσο, με επικεφαλής· που εκμαυλίζει. Διότι, ως αποδεικνύεται, με όποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις.

Μια μέρα θα τους θυμόμαστε και θα γελάμε...

2310net....
Αν γυρίζαμε τον χρόνο μπροστά, ας πούμε 30-40 χρόνια από σήμερα στο μακρινό 2053, και αν είμαστε ζωντανοί μέχρι τότε, αν έχουμε βγει από την κρίση, είτε έχουμε κάνει την ελλάδα λαϊκή δημοκρατία, είτε όχι, θα τα θυμόμαστε αυτά που ζούμε σήμερα και θα γελάμε.

Το συναίσθημα, η αγωνία, η ένταση με την οποία βιώνεις το παρόν σε κάνει να το μεγεθύνεις υποσυνείδητα. Πράγματα και καταστάσεις του σήμερα σου φαίνονται τεράστια, όμως όταν γίνουν ιστορία θα έχει μείνει ένα μικρό μόνο αποτύπωμα. Αλήθεια ποια θα είναι η μελλοντική αναφορά των ιστορικών στην ελληνική οικονομική κρίση διεθνώς; Μια παράγραφος; Άντε δύο.

Έτσι, λοιπόν, σήμερα μεγαλοποιούμε καταστάσεις και πρόσωπα άνευ αξίας, τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Αν όμως φτάσουμε στο μέλλον και κάνουμε ένα φλας-μπακ τότε θα κατανοήσουμε πόσο ασήμαντα είναι μερικά από αυτά τα οποία σήμερα μας εξοργίζουν. Και εξηγώ:

Πολλοί ασχολούνται καθημερινά με το φασιστοτρολλ, σύμβουλο και φίλο του Πρωθυπουργού, αυτόν τον Φαήλο Κρανιδιώτη. Ανακινούν τις γελοίες αναρτήσεις του, του εύχονται να ψοφήσει, τον βρίζουν και τον καταριούνται. Για πλάκα θα μου πεις το κάνουν, αλλά πλάκα-πλάκα, και το παιχνιδάκι του παίζουν και τον δικό τους χρόνο (και εγκεφαλικά κύτταρα) χαλάνε. Για ποιο λόγο είναι αυτό το υποκείμενο σοβαρό και άξιο να σπαταλήσει κανείς έστω και ένα δίλεπτο για να ασχοληθεί μαζί του; Για ποιο λόγο είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τους συμβούλους του εκάστοτε πρωθυπουργού αν αυτοί δεν εμπλέκονται με την πολιτική στο προσκήνιο; Εντάξει, θα μου πεις, δείχνει το ποιον του ανθρώπου και της κυβέρνησης. Ναι, θα σου πω εγώ, αλλά το ποιόν τους το βλέπουμε από τις ίδιες τους τις πράξεις. Ο κυνισμός τους είναι χαραγμένος στην πραγματική, καθημερινή ζωή, όχι στα τιτιβίσματα ενός αποτυχημένου φασίστα που αφού δεν κατάφερε να ηγηθεί της εθνοπαλινόρθωσης κατέληξε συμβουλευτική γλάστρα ενός πρωθυπουργού-μαριονέτας.

Διαβάζουμε, χλευάζουμε και κοροϊδεύουμε τον ποιητή Μπογδάνο. Ναι, για γέλια είναι. Αλλά και η ενασχόληση μας μαζί του έχει ένα όριο. Γελάσαμε, κλάσαμε στο γέλιο όπως θα έλεγε και ο ίδιος ποιητικά, αλλά μέχρι εκεί. Ας περιμένουμε λίγα χρόνια μέχρι να κάνει κάποιο αφιέρωμα ο ΣΚΑΙ στους ανθρώπους του πνεύματος για να μας ξαναπασχολήσει. Κατά τα άλλα ο Μπογδάνος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας παπαγαλάκος της πλάκας, ένα πιστό κανίς που περιμένει το αφεντικό να του πετάξει κανένα κοκκαλάκι για τον ανταμείψει για την καλή επανάληψη των κόλπων που του έμαθε ο εκπαιδευτής του. Ένας ατάλαντος δημοσιογράφος που παραλίγο να βάλει τα κλάματα απέναντι στον φύρερ. Ένα παιδί που η θέση του στην αναπαραγωγή του συστήματος είναι πολύ μικρότερη από αυτή που του χρεώνουμε. Ένα τσατσάκι των εφοπλιστών είναι, που του δίνουν την ίδια σημασία με αυτούς που τους σερβίρουν τον καφέ τους. Πόσο ακόμα να ασχοληθείς με αυτόν;

Να πεις ότι έχουμε ελεύθερο χρόνο, να το καταλάβω. Όποιος σήμερα δουλεύει δεν του περισσεύει και πολύς χρόνος για να τον αναλώσει με ασήμαντες προσωπικότητες. Ιδιαίτερα όταν έχουμε γύρω μας να τρέχουν πραγματικά ζητήματα. Απεργίες, κινητοποιήσεις, δράσεις, αντιφασιστικά, αυτά είναι τα σημαντικά των καιρών μας. Πόσο θα ασχολούμαστε με τους Φαήλους και τους Μπογδάνους; Το μόνο συμπέρασμα από την ενασχόληση μαζί τους είναι ότι το σύστημα αυτό είναι εντελώς αντιαισθητικό. Αλλά για αυτό υπάρχει και η περιφρουρούμενη από τα ΜΑΤ Eurovision για να το θυμόμαστε κάθε που μπαίνει η άνοιξη. Κατά τα άλλα με αυτούς θα γελάμε κάποια στιγμή στο μέλλον. Μάλλον θα γελάμε με εμάς που καθόμασταν και ασχολούμασταν με αυτούς.

Διαπλεκόμενες FaiLιές και Μούγκα Μαζικής Ενημέρωσης...

Jungle - Report...

Αν και εδώ στο μπλογκ δεν συνηθίζουμε να ανοίγουμε θέμα για ένα tweet ή ένα σχόλιο στο facebook κάποιου πολιτικού ή άλλου προσώπου -αυτά είναι μόνο για τον πρόχειρο και ανάλαφρο σχολιασμό του facebook μας- στη προκειμένη, όμως, περίπτωση έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να εξετάσει και να αναλύσει κανείς τις λαβυρινθώδεις νοητικές(;) διαδρομές που λαμβάνουν χώρα στην ενδοκρανιακή κοιλότητα του γνωστού μοσχαναθρεμμένου τροφαντού και βλαχογκλάμουρ προτεκτοράτου του Σαμαρά. Που το πρωί, προς άγραν ψήφων από καθυστερημένα εθνικοφρενή πρόβατα, καμώνεται πως είναι με τα "παιδιά των εργατών και αγροτών" -τα οποία στους δρόμους ματώνουν τους πατεράδες τους- και το βράδυ στέλνει επιστολές για λογαριασμό αμφιβόλου νομιμότητας νεοζάμπλουτων πετρελαιάδων, που αποτελούν επί δεκαετίες φίλοι του.


Ακολουθεί το εν λόγω tweet του, στο οποίο αυτή τη φορά, παραδόξως κι όλως περιέργως, ξέχασε να βολέψει κάπου τη λέξη "φρεντοτσίνο":

Το τραγούδι που παραθέτει είναι το Σωκράτη (εσύ σουπερστάρ) και με αυτό υπονοεί βεβαίως τον Σωκράτη Κόκκαλη. Το όλον, για το λαμπρό μυαλό του Φαήλου, έχει να κάνει με τον υπό (ξε)πώλησιν ΟΠΑΠ, για τον οποίο, μεταξύ άλλων, ενδιαφέρονται και κοντράρονται ο φίλος του Δημήτρης Μελισσανίδης και ο Σωκράτης Κόκκαλης. Σε αυτή την κόντρα επέλεξε να εμπλέξει την πρόσφατη έρευνα του περιοδικού UNFOLLOW, που αποκαλύπτει τις αποσιωπημένες από τη Μούγκα Μαζικής Ενημέρωσης απατεωνιές του φίλου του Μελισσανίδη, που κατηγορείται και δικάζεται σε μερικές ημέρες για εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου, εξαιτίας του οποίου το ελληνικό κράτος ζημιώθηκε με αστρονομικά ποσά, τα οποία σήμερα ο Σαμαράς καταληστεύει από τις τσέπες μισθωτών και συνταξιούχων.

Που κολλάει ο "Αλέξης" στο tweet του Φαήλου; Ο Αλέξης (Τσίπρας), σύμφωνα με το λαμπρό μυαλό του Φαήλου πάντα, κολλάει στο γεγονός ότι το Γραφείο Τύπου του Σύριζα έκανε ένα σχόλιο σχετικά με τη διπλή ιδιότητα του Φαήλου και τις απειλές που δέχτηκε ο δημοσιογράφος του UNFOLLOW από τον Δ. Μελισσανίδη για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που έκανε.
Ανακατεύοντας λοιπόν όλα αυτά, ο φάρος της υγιούς αντιλήψεως  που ακούει στο όνομα Φαήλος Κρανιδιώτης κατέληξε στο εξής διαβολικής εξυπνάδας συμπέρασμα:

UNFOLLOW χτυπάει Μελισσανίδη --> Ο Αλέξης το κάνει θέμα --> Μελισσανίδης και Κόκκαλης διεκδικούν ΟΠΑΠ --> "Τις ωφελείται" χτυπώντας Μελισσανίδη; Σωκράτη εσύ σουπερστάρ
--> UNFOLLOW & Συριζα δουλεύουν για Σωκράτη Κόκκαλη.

Στο facebook μάλιστα το έγραψε και πιο κατανοητά:

«Ή μήπως τώρα που πλησιάζει ο διαγωνισμός για τον ΟΠΑΠ η Κουμουνδούρου και κάποια "παπαγαλάκια" επωμίζονται "ανειλημμένες υποχρεώσεις";»

Το πήραν λοιπόν αυτό και τα γνωστά "ενημερωτικά" σαχλοπόρταλ και το αναπαρήγαγαν κάπου μεταξύ  της είδησης του στριγκακίου της Βάνας Μπάρμπα που φάνηκε όταν σηκώθηκε και της ψεύτικης βλεφαρίδας της Τσιμτσιλή, κάνοντας λόγο για "πόλεμο συμφερόντων".

Γενικά, αυτά τα σαχλοπόρταλ, παίζουν πολύ Φαήλο, όχι μόνο γιατί είναι μυστικοσύμβουλος και κολλητός του Σαμαρά, αλλά κυρίως επειδή υπάρχει ένα μεγάλο παρακμιακό κομμάτι στην κοινωνία που  ακόμα τη βρίσκει με ξεπερασμένες βλαχομαγκιές του '80.

Την ανακάλυψη του "πολέμου συμφερόντων για τον ΟΠΑΠ", όμως, είχαν έναν λόγο παραπάνω να την αναπαράγουν. Έως ότου σκαρφιστεί ο Φαήλος τη "συνωμοσία" κατά του πετρελαιά-εφοπλιστή φίλου του, τα σαχλοπόρταλ αποσιωπούσαν εκκωφαντικά τόσο την έρευνα για το λαθρεμπόριο της AEGEAN OIL, όσο και τις απειλές θανάτου που εξαπέλυσε ο Μελίσσανίδης στον συντάκτη του ρεπορτάζ. Βλέπετε, υπήρχε φόβος μη δυσαρεστηθεί κανείς και χαθούν τα κονέ ή οι διαφημίσεις, ή μπουν σε κίνδυνο επιδιωκόμενα μελλοντικά κονέ και συνεργασίες -μη ξεχνάτε ότι μέσα στο ρεπορτάζ έπαιζε και το όνομα του Λάτση, και χωρίς τις διαφημίσεις της EUROBANK δεν κουνιέται φύλλο σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.
Τώρα όμως που ο Φαήλος εξύφανε το καταπληκτικό σενάριο, η ομερτά της σιωπής έσπασε από μερικούς "θαρραλέους", γιατί τώρα η βαρύτητα της είδησης πέφτει πια στον "πόλεμο των επιχειρηματιών" και όχι στο λαθρεμπόριο πετρελαίου. Χώρια που μπορούν κάλλιστα να παρουσιάσουν τον αγνό και έντιμο Μελισσανίδη ακόμα και ως θύμα "συνωμοσίας" άλλων πολιτικοοικονομικών συμφερόντων, πράγμα που θα του προσέδιδε αυτομάτως και κάποια μπόνους συμπάθειας.

Έτσι λειτουργούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ στην Ελλάδα, μέρος των οποίων είναι και τα προαναφερθέντα "ενημερωτικά" σαχλοπόρταλ (νιουζβόμβες, νιουζτέρατα, παραπολιτικά, ιεφημερίδες, ενικοί, πληθυντικοί και λοιπά του αυτού είδους και ποιότητας).

Έτσι λειτουργεί και ο συνωμοσιογόνος μηχανισμός σκέψης του Φαήλου, στο νοητικό χάρτη του οποίου ο ρύπος του περιβάλλοντος της διαπλοκής, που τον συντηρούσε και τον συντηρεί στις ΠΟΛΑΝ, στις ΝουΔού και στα σαλόνια των λαμογιών μεγαλονονών φίλων του, έχει υπερυψώσει ένα τέτοιο ντουβάρι που τον καθιστά ανίκανο να σκεφτεί ότι εκεί έξω μπορεί να υπάρχει και κόσμος που θέλει να ενημερώσει και να βγάλει την αλήθεια προς τα έξω χωρίς παράλληλα να εξυπηρετεί οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα, χωρίς να παίρνει μίζες, χωρίς να κάνει ρεμούλες.

Αν το ντουβάρι αυτό εξέλειπε από τον νοητικό χάρτη του Φαήλου, προτού σκεφτεί ότι το UNFOLLOW δουλεύει για τον Κόκκαλη, θα κοιτούσε έναν μόλις μήνα πίσω και θα έβλεπε ότι το περιοδικό στο προηγούμενο τεύχος παρείχε τέτοιες υπηρεσίες στον Κόκκαλη που μέχρι και το εκκαθαριστικό του έβγαλε στη φόρα, καταγγέλλοντας την κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των μεγαλοεπιχειρηματιών νομοθεσία που τους επιτρέπει να δηλώνουν εισοδήματα μικρομεσαίων.

Αν όμως θέλει σώνει και καλά να βρει θεληματάρηδες του Κόκκαλη, εκεί δίπλα είναι το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τη γαλάζια κομματική του κλίκα συγκυβερνάει. Από τις ένδοξες εποχές που οι υπουργοί του έλιαζαν τις μπάκες τους στα κότερα του Κόκκαλη, όλο και κάτι θα περίσσεψε.

Μαύρη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη...

Της Άντας Ψαρρά, απο το TVXS...

«Ήδη, η ασφάλεια του πολίτη εμπεδώνεται, ενώ οι πρώτες «κουκούλες» άρχισαν να βγαίνουν. Ήδη, πάρθηκαν τα πρώτα μέτρα για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, ήδη αρχίσαμε να «ανακαταλαμβάνουμε» τις πόλεις μας και τα αποτελέσματα άρχισαν να φαίνονται...». Κομμάτι από το γιορτινό μήνυμα του πρωθυπουργού.

Μεσολάβησαν αμέσως μετά μερικές ακόμα σκούπες στο κέντρο από τον Ξένιο Δία του υπουργού Δένδια με τσουβάλιασμα μεταναστών στα κρατητήρια, παραμονές Χριστουγέννων, όπως και η θεαματική «εισβολή» στην ΑΣΟΕΕ για να καταλήξουμε στο χθεσινό άρθρο του πρωθυπουργικού συμβούλου Φαήλου Κρανιδιώτη. Εκεί ο σύμβουλος με ένα αγοραίο εμφυλιοπολεμικό και μισαλλόδοξο ύφος υποδεικνύει καθαρότερα παρά ποτέ το πραγματικό άκρο, το επικίνδυνο άκρο.

«Βλέπεις ότι σιγά-σιγά αλλά σταθερά καθαρίζει η Ομόνοια, αραίωσαν οι κατσαπλιάδες, οι νταβατζήδες και οι πόρνες στα πέριξ, μειώνονται τα μπουλούκια με τις πατσαβούρες στα φανάρια και οι μαύροι λαθρέμποροι στην Ερμού και αλλού. Το υπαίθριο σούπερ μάρκετ της πρέζας στη γωνία Αθηνάς και πλατείας Ομονοίας φθίνει. Δεν ξέρω, λοιπόν, ακριβώς πόσοι αλλοδαποί ελέγχθηκαν, συνελήφθησαν και απελάθηκαν. Υπάρχουν γι’ αυτό οι ανακοινώσεις του υπουργείου. Ξέρω όμως ότι η κατάσταση βελτιώθηκε ήδη κατά πολύ…».

Η ίδια όμως η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ για τα αποτελέσματα των ξένιων επιχειρήσεων αναφέρει μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη ότι έγιναν 60000 προσαγωγές μεταναστών εκ των οποίων μόλις 4000 δεν είχαν έγγραφα. Όσο δε για τους παραβάτες του νόμου που συνελήφθησαν πάνω από τους μισούς ήταν έλληνες. Μόλις σήμερα σε κύκλωμα ναρκωτικών συλλάβανε και δύο αστυνομικούς, πάντα σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της αστυνομίας.

Γι’ αυτό λοιπόν δεν τον ενδιαφέρει το σύμβουλο «πόσοι αλλοδαποί ελέγχθηκαν και απελάθηκαν». Απλά δεν του άρεσε το νουμεράκι. Απλά η ίδια η αστυνομία διαψεύδει τα περί «ενός εκατομμυρίου λαθρομεταναστών» που λένε διάφορα ΜΜΕ, τα περί φοβερής αλλοδαπής εγκληματικότητας (θυμηθείτε την Ξάνθη) και τα περί αλλοίωσης της φυλής μας. Οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι νταβατζήδες είναι έλληνες, οι περισσότεροι παραγωγοί προϊόντων μαϊμού είναι έλληνες και οι μεγαλοπρεζέμποροι είναι επίσης έλληνες. Αλλά τι φταίει ο σύμβουλος όταν ο  αρχηγός κλείνει το μάτι σε όλο αυτό το ρατσιστικό δρώμενο;

Εκεί όμως που ξεπερνάει ακόμα και τη Χρυσή Αυγή ο σύμβουλος είναι λίγο παρακάτω όταν γράφει: «Το ότι περίπου το 70% των στοιβαγμένων κρατουμένων στις φυλακές μας είναι αλλοδαποί, εξ αυτών το 90% μουσουλμάνοι…». Τώρα έχουμε εκτός από τους εβραίους, και τους μουσουλμάνους να μας απειλούν εδώ στη μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν διαθέτει τέμενος για την προσευχή τους.

Αλλά ο Φ.Κ. πάει και λίγο παρακάτω (όσο παρακάτω μπορεί να υπάρχει) στο πόνημά του γράφοντας: «Οι εκατόμβες των μαχαιρωμένων αλλοδαπών υπάρχουν στην ευφάνταστη και βλακώδη προπαγάνδα της ‘προοδευτικιάς’ δημοσιογραφίας και στις παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/Βίλα Αμαλία». Το ίδιο και οι νεκροί του Πολυτεχνείου, θα πρόσθετε κι ο Φύρερ!

Τα πεντακόσια τρισ....

Κωστας Καναβούρης, απο την Αυγη...

Εξαιρετική από κάθε άποψη ήταν η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ σχετικά με το θέμα της απλής αναλογικής που προέκυψε στα μουλωχτά, τόσο απλής αναλογικής μάλιστα, ώστε θα μπορούσε να φτάσει και στην αναλογική παράκρουση, αφού ο σχετικός εκλογικός νόμος μελετάται -αν γίνεται- να δίνει περισσότερες έδρες στο δεύτερο και όχι στο πρώτο σε ψήφους κόμμα. Αν αυτό δεν ονομάζεται πολιτική εκτροπή, τότε παρακαλείται να μας εξηγήσει ο φαιός (και φαιδρά φαιό να τον πεις, μέσα είσαι) λαιμοδέτης με την επωνυμία Σίμος Κεδίκογλου και κατά κόσμον Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, τι ακριβώς είναι.
Πιθανώς σε κάτι τέτοια μυαλά, όπως ας πούμε του Χρύσανθου Λαζαρίδη ή του Φαήλου Κρανιδιώτη -που θα καταγραφούν, θα το θυμηθείτε, ως μελανές περιπτώσεις μιας άγρια ανιστόρητης και απάνθρωπης φασιστικής πολιτικής σκέψης-, μια τέτοιου είδους "απλή αναλογική" να αποτελεί πρόοδο της δημοκρατίας. Αυτής της ίδιας δημοκρατίας που καθημερινά αισχροποιούν έως εξαερώσεως. Αυτής της ίδιας δημοκρατίας που καθημερινά τερατοποιούν και αποσυμβολίζουν ως μέθοδο επίλυσης διαφορών, έδαφος ιδεών και απαραίτητη συνθήκη του κοινώς υπάρχειν. Εξαιρετική και ακαριαία ήταν όμως η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, που διά του Αλέξη Τσίπρα είπε το μοναδικό απλό, εξίσου απλό με την απλή αναλογική. Σε απλά ελληνικά: "Απλή αναλογική θέλετε; Φέρτε την αύριο το πρωί".
Παράλληλα ο γραμματέας της Κ.Ο. Νίκος Βούτσης διευκρίνισε ότι σύντομα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα αναλάβει σχετική πρωτοβουλία. Άλαλα τα χείλη των ασεβών; Σιγά μη μείνουν άλαλα τα χείλη όλων αυτών των τεράτων που δεν σέβονται, και το αποδεικνύουν με καθημερινή αγριότητα ολέθριων αποτελεσμάτων, το παραμικρό ιερό και όσιο όλων όσα συνθέτουν το δημοκρατικό κεκτημένο αυτής της χώρας.
Αλλά και πάλι πώς να το σεβαστούν; Μήπως αγωνίστηκαν γι' αυτό; Μήπως ξόδεψαν ζωές για να το στερεώσουν, όσο έγινε κατορθωτό να στερεωθεί; Μήπως αντήχησαν ποτέ έστω και μια στιγμή αγωνίας ή μήπως ξύπνησαν χαράματα είτε από τον εφιάλτη μιας επικείμενης ήττας ή από το απλό χτύπημα στην πόρτα, που δεν σήμαινε την έλευση του γαλατά; Αλλά και γι' αυτό το γάλα του παιδιού μήπως πάσχισαν ποτέ ώστε να γίνει αυτονόητο δημοκρατικό κεκτημένο; Όχι, ποτέ δεν πάσχισαν αυτά τα εμέσματα. Ίσα-ίσα, στο πείσμα τους έγιναν όσα έγιναν και από τη λυσσαλέα τους αντίδραση δεν έγιναν όσα δεν έγιναν. Κι ίσως γι' αυτό με τόση ευκολία τα σημερινά εμέσματα κόβουν το γάλα των παιδιών. Γιατί ποτέ δεν το ένιωσαν, όπως και τόσα άλλα, ως δημοκρατικό κεκτημένο. Κυνήγησαν, εξαθλίωσαν, εξανδραπόδισαν, φυλάκισαν, βασάνισαν, εμπόδισαν από τα στοιχειώδη της ζωής, της μόρφωσης, της δουλειάς, της θαλπωρής, πληθυσμούς ολόκληρους για να φτάσουμε εδώ. Στο σημείο μηδέν. Για να επαναλαμβάνεται για μία ακόμη φορά το ίδιο έργο που έχει αλλάξει τόσες και τόσες φορές ώστε να μπορεί να παραμείνει ίδια η δήωση για τους πολλούς και τα ολοένα μεγαλύτερα πλούτη για τους λίγους. Τα ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη έως του σημείου απονοηματοδότησης και του κέρδους και του πλούτου.
Άκουσα σε μια τηλεοπτική εκπομπή τον αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών Μενέλαο Γκίβαλο να λέει με ανατριχιαστική ακρίβεια πως το παγκόσμιο χρήμα που διακινείται σε όλες τις εκτός παραγωγής μορφές του (αν μπορώ να το θέσω έτσι), φτάνει στα 650 τρισ. ευρώ, τη στιγμή που η αξία της παγκόσμιας παραγωγής φτάνει μόλις τα 150 τρισ. ευρώ. Είναι λοιπόν αυτά τα 500 τρισ. ευρώ που περισσεύουν από την κοινή λογική, μέσα στα οποία χωράνε όλα τα τέρατα των πολέμων, όλα τα αποπλύματα των χρηματιστηρίων, όλα τα δουλικά των ΜΜΕ, όλα τα γύναια και τα ανδράρια της δουλοφροσύνης, όλα τα εκτροχιασμένα μυαλά κάθε ανύπαρκτης εξουσίας, όλα τα πρωτόζωα του φασισμού, από τον Χρ. Λαζαρίδη μέχρι τον Κασιδιάρη (περνώντας μέσα από ουκ ολίγα μακαρίως ολίγιστα μυαλά διανοουμένων που ραμφίζουν το κενό), είναι αυτά τα 500 τρισ. ευρώ του τίποτα, αυτές οι χωρίς αντίκρισμα πραγματικότητας λογιστικές εγγραφές της ισχύος, αυτό το απίστευτα μεγάλο αίμα που τρέχει σαν τον Ευφράτη και τον Τίγρη ποταμό σε μια Μεσοποταμία της ανήκουστης σφαγής που ονομάζεται "επένδυση" και "ανάπτυξη της οικονομίας" και αριθμός καταστροφής, είναι αυτά τα 500 τρισ. ανύπαρκτα ευρώ, που όμως είναι πληρωμένα με τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που μας φέρνουν στο διά ταύτα. Στο εδώ και τώρα. Στο πολύπλοκο αποτέλεσμα της αγωνίας, αγώνων και αγώνων, ετών και ετών: Το παράδειγμα πρέπει να μεταφερθεί. Η αφήγηση να πάει -επιτέλους- πιο πέρα από την εκφώνηση.
Δεν είναι εύκολο, γιατί δεν είναι εύκολο ν' αντιπαρατεθείς μ' ένα μυθικό "τίποτα". Που το υπηρετούν τόσοι και τόσοι τιποτένιοι. Γιατί δεν είναι εύκολο να πείσουμε πως είμαστε πραγματικοί. Γιατί δεν είναι εύκολο κι εμείς οι ίδιοι να πείσουμε τους εαυτούς μας.

Ποιοί επιτέθηκαν στον Στρατούλη;

του Στελιου Κουλογλου απο το TVXS...

Αυτή η ιστορία με την Χρυσή Αυγή θα καταλήξει σε νεκρό, ή σε νεκρούς. Πρώτον, γιατί πρόκειται για εγκληματίες και ανθρώπους του υποκόσμου. Δεύτερον, επειδή τα αποτελέσματα που φέρνει η κοινωνική πολιτική που ακολουθείται - κι άλλες επιχειρήσεις που θα κλείσουν, εκατοντάδες χιλιάδες καινούργιοι άνεργοι - είναι βούτυρο στο ψωμί των νεοναζί. Και τρίτον, γιατί η παρουσία και η δράση της Χρυσής Αυγής χρησιμοποιείται για μικροκομματικούς σκοπούς.

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας/ FosPhotos

Η επίθεση στον Δ. Στρατούλη έρχεται μόλις μερικές εβδομάδες μετά την θεωρία των δύο άκρων, η οποία λανσαρίστηκε στην Βουλή, για να πάρουν την σκυτάλη υποτίθεται έγκυρες εφημερίδες, με πρωτοσέλιδα άρθρα.
Η ιδέα είναι απλή: χρησιμοποιούμε την Χρυσή Αυγή, για να χτυπήσουμε την αριστερά. Στο γήπεδο χθες, ορισμένοι ανέλαβαν να εξειδικεύσουν την θεωρία και να την εφαρμόσουν στην πράξη.

Στο ενδιάμεσο είχε μεσολαβήσει, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου, η ανακοίνωση της ΝΔ για την «πέμπτη φάλαγγα του ΣΥΡΙΖΑ... που φορούν τις κουκούλες και εξοπλίζονται με μολότοφ, με σκοπό να κάψουν για μία ακόμη φορά την Αθήνα» και στην οποία κατηγορούντο ακόμη και οι βουλευτές του κόμματος γιατί «ως άλλοι δωσίλογοι κουκουλοφόροι της κατοχής... στοχοποιούν αστυνομικούς και τις οικογένειές τους» και τα λοιπά. Προφανώς κάποιοι την διάβασαν προσεκτικά.

Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος που θα έχουμε και άλλα αιματηρά επεισόδια επεισόδια. Για ένα μέρος της κυβερνώσας δεξιάς, οι Χρυσαυγίτες είναι ξαδελφάκια που έμπλεξαν με κακές παρέες. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την Χρυσή Αυγή, δήλωνε προεκλογικά ο Π.Ψωμιάδης, κατατάσσοντας στις «αδελφικές κεντροδεξιές παρατάξεις» με τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Φ. Κρανιδιώτη να επισημοποιεί την πρόταση γάμου την προηγούμενη εβδομάδα: «η βάση της Χρυσής Αυγής είναι κυρίως δικοί μας άνθρωποι». Και για επαναπατριστούν, η παράταξη θα πρέπει να κινηθεί «στην κατεύθυνση ενός εθνικού λαϊκού κόμματος, θεματοφύλακα του πατριωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ελεύθερης οικονομίας αλλά και του παρεμβατικού κράτους».

Γιατί να έχει αντίρρηση η βάση - και όχι μόνο - της Χρυσής Αυγής σε μια τέτοια πλατφόρμα; Αν δείτε πουθενά την εναντίωση στην βία, την λέξη ελευθερίες ή δημοκρατία στην ιδεολογία του νέου κόμματος, γράψτε μου.

ΥΓ: Η απάντηση της δημοκρατικής πολιτείας στην νεοναζιστική βία δεν μπορεί να είναι η βία, όπως προτείνουν οι διάφοροι ανεγκέφαλοι της άλλης πλευράς. Οι ίδιοι λιγοστοί που με τις πράξεις τους, βασικά στα Πανεπιστήμια, προσφέρουν επιχειρήματα στην θεωρία των δύο άκρων. Ιδίως στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς κρίσης, η ανομία συμφέρει τους ισχυρούς: ο Στουρνάρας, που παρ’ ότι υπουργός κάλεσε να μην εφαρμοστεί απόφαση δικαστηρίου!, είναι η καλύτερη απόδειξη. Να τους ταράξουμε στην ειρηνική αντιφασιστική κινητοποίηση-και στην νομιμότητα.
Διαβάστε επίσης στο tvxs.gr: Το χρώμα του φασισμού είναι πάντοτε μαύρο