του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...
Οσο κι αν θεωρείς κομμάτι της δουλειάς σου το διάβασμα, βιαστικό
έστω, το δυνατόν περισσότερων εφημερίδων και ιστοσελίδων, αλλά και την
παρακολούθηση τηλεοπτικών συζητήσεων που από το πρώτο τέταρτο δείχνουν
ότι το μόνο που θα σου προσφέρει ο εσκεμμένος θόρυβός τους είναι η
απογοήτευση, θα σου ξεφύγουν πολλά. Αναρίθμητοι πλέον οι πομποί ειδήσεων
κάθε είδους,
τείνουν να εξισωθούν με τους αποδέκτες, με τους περισσότερους μάλιστα από τους καινοφανείς να μην ακολουθούν το παραδοσιακό δημοσιογραφικό τυπικό· δυσχεραίνουν έτσι τη χρήση του υλικού τους, αφού συχνά οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο αυθεντικό και το φαρσικό σβήνουν, έξυπνα ή βάναυσα.
Με καθυστέρηση λοιπόν ανακάλυψα σε διαδικτυακό σεργιάνι μια είδηση από εκείνες που σε κάνουν να πεις αυτόματα «μένω άναυδος». Κι αν στο ανέκδοτο ο άλλος απαντά ακαριαία «κι εγώ Αστυδάμαντος», παίζοντας με τον ήχο των λέξεων, στην προκειμένη περίπτωση θα έλεγε κι αυτός ότι μένει άναυδος. Αποσβολωμένος. Αποστομωμένος. Πρώτα έκπληκτος και κατόπιν τσαντισμένος. Ποια η εκκωφαντική είδηση, που έμεινε στην αφάνεια σχεδόν έναν χρόνο και ανασύρθηκε πριν από λίγες μέρες: Σύμφωνα με δημοσιευμένη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως απόφαση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αριθμ. πρωτ. Φ.908/91309/Η/08.07.2013, ο κ. Γεώργιος Ανατολάκης διορίζεται δέκατος τρίτος και τυχερός στο πολιτικό γραφείο του κ. Κ. Αρβανιτόπουλου (αυτός είναι ο υπουργός, για όσους δεν το θυμούνται, καθώς και για όσους θέλουν να το ξεχάσουν).
Και ποιος ο κ. Γεώργιος Ανατολάκης, θα αναρωτηθούν όσοι ενδιαφέρονται ελάχιστα για το ποδόσφαιρο, όσοι δεν παρακολουθούν από κοντά τα κοινοβουλευτικά καθέκαστα καθώς και όσοι αποφάσισαν πως είναι χάσιμο χρόνου να καταγράφουν λεπτομερώς το ακατάπαυστο πηγαινέλα στους ορόφους και τα διαμερίσματα της «γαλάζιας πολυκατοικίας». Είναι ο κ. Γιώργος Ανατολάκης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, από τις τελευταίες φουρνιές βετεράνων, όχι δηλαδή της γενιάς του Μποτίνου ή του Γιούτσου. Ο χαρακτηρισμός «σκληροτράχηλος μπακ» ήταν κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του, όπως και τα συνώνυμα «ογκόλιθος», «βράχος», κ.λπ. Γενικά, ήταν του δόγματος «ή η μπάλα θα περάσει ή ο αντίπαλος παίκτης, όχι πάντως και τα δύο μαζί».
τείνουν να εξισωθούν με τους αποδέκτες, με τους περισσότερους μάλιστα από τους καινοφανείς να μην ακολουθούν το παραδοσιακό δημοσιογραφικό τυπικό· δυσχεραίνουν έτσι τη χρήση του υλικού τους, αφού συχνά οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο αυθεντικό και το φαρσικό σβήνουν, έξυπνα ή βάναυσα.
Με καθυστέρηση λοιπόν ανακάλυψα σε διαδικτυακό σεργιάνι μια είδηση από εκείνες που σε κάνουν να πεις αυτόματα «μένω άναυδος». Κι αν στο ανέκδοτο ο άλλος απαντά ακαριαία «κι εγώ Αστυδάμαντος», παίζοντας με τον ήχο των λέξεων, στην προκειμένη περίπτωση θα έλεγε κι αυτός ότι μένει άναυδος. Αποσβολωμένος. Αποστομωμένος. Πρώτα έκπληκτος και κατόπιν τσαντισμένος. Ποια η εκκωφαντική είδηση, που έμεινε στην αφάνεια σχεδόν έναν χρόνο και ανασύρθηκε πριν από λίγες μέρες: Σύμφωνα με δημοσιευμένη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως απόφαση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αριθμ. πρωτ. Φ.908/91309/Η/08.07.2013, ο κ. Γεώργιος Ανατολάκης διορίζεται δέκατος τρίτος και τυχερός στο πολιτικό γραφείο του κ. Κ. Αρβανιτόπουλου (αυτός είναι ο υπουργός, για όσους δεν το θυμούνται, καθώς και για όσους θέλουν να το ξεχάσουν).
Και ποιος ο κ. Γεώργιος Ανατολάκης, θα αναρωτηθούν όσοι ενδιαφέρονται ελάχιστα για το ποδόσφαιρο, όσοι δεν παρακολουθούν από κοντά τα κοινοβουλευτικά καθέκαστα καθώς και όσοι αποφάσισαν πως είναι χάσιμο χρόνου να καταγράφουν λεπτομερώς το ακατάπαυστο πηγαινέλα στους ορόφους και τα διαμερίσματα της «γαλάζιας πολυκατοικίας». Είναι ο κ. Γιώργος Ανατολάκης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, από τις τελευταίες φουρνιές βετεράνων, όχι δηλαδή της γενιάς του Μποτίνου ή του Γιούτσου. Ο χαρακτηρισμός «σκληροτράχηλος μπακ» ήταν κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του, όπως και τα συνώνυμα «ογκόλιθος», «βράχος», κ.λπ. Γενικά, ήταν του δόγματος «ή η μπάλα θα περάσει ή ο αντίπαλος παίκτης, όχι πάντως και τα δύο μαζί».
.jpg)
