Καθαριστής ο Αυγείας;

του Παντελη Μπουκαλα, απο την Καθημερινη...
Έτσι ωμά; Αποφασίζομεν και κλείομεν; Με αυταρχικότητα ταιριαστή σε άλλα καθεστώτα; Χωρίς προσχηματικό έστω διάλογο με τους ενδιαφερόμενους; Χωρίς να ενημερωθεί το ΕΣΡ; Χωρίς να κληθεί η Βουλή για ν’ ακούσει έστω τα τετελεσμένα από τα χείλη του πρωθυπουργού, και να μην τα ακούσει το πανελλήνιο από το διάγγελμα του εκπροσώπου της Ν.Δ. (συγγνώμη, της κυβέρνησης), μιας δημοσιογραφικής μετριότητας που συνιστά χαρακτηριστικό δείγμα του νεποτισμού και της κληρονομικής μας δημοκρατίας;
Ετσι βάναυσα; Με τσαμπουκά απαράδεκτο για τον τόπο όπου ζούμε; Υστερα από τις βροντερές διαψεύσεις λίγες μέρες πριν; Με μία ακόμα πράξη νομοθετικού περιεχομένου, ελεγχόμενης συνταγματικότητας, από τις πολλές επί μνημονιακής συγκυβέρνησης που συρρίκνωσαν τη δημοκρατία; Χωρίς καν να ζητηθεί η γνώμη των κυβερνητικών εταίρων, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, που για μία φορά ακόμα, την πολλοστή σε λίγες μέρες και για σοβαρότατα ζητήματα, συλλαμβάνονται ανενημέρωτοι και αποκαλύπτονται αδύναμοι να αντιταχθούν στην επέλαση του μεγάλου της κυβέρνησης, που λειτουργεί με μονοκομματική έπαρση και βουλιμία;
Ετσι κυνικά; Με λασπολογίες και ύπουλες γενικεύσεις για προνομιούχους; Θαρρείς και δεν ξέρει κανείς ότι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ από 4.700 μειώθηκαν σε τρία χρόνια σε 2.600 και ότι ο μισθός όσων είναι όντως εργαζόμενοι, και όχι φυτευτοί και συμβολαιούχοι, μειώθηκε κατά 30%;
Σκάνδαλο η ΕΡΤ, μας πληροφόρησε ο νεοδημοκρατικά σκεφτόμενος και αντιδημοκρατικά φερόμενος κυβερνητικός εκπρόσωπος, άξιος για το βιβλίο Γκίνες, ως ο μοναδικός παγκοσμίως που έκλεισε βιαίως δημόσια τηλεόραση, αλλά και ως πολιτικός που είπε τα ακριβώς αντίθετα μέσα σε λίγους μήνες. Επρεπε όμως εκείνη τη στιγμή να έχει έναν καθρέφτη απέναντί του. Για να βλέπει όχι τον εν επάρσει εαυτό του αλλά όσους διόρισε ο ίδιος και οι προκάτοχοί του στα διοικητικά συμβούλια, όσους βόλεψε το κόμμα του από χρόνο σε χρόνο, ισάριθμους ή και περισσότερους από όσους διόρισε το ΠΑΣΟΚ. Διότι οι μεγάλοι μισθοί, οι μεγάλες αργομισθίες μάλλον, προορίζονταν για τα γνωστά δικά μας παιδιά. Οι ημέτεροι είδαν την ΕΡΤ σαν λεία και τη γεύτηκαν. Οι ημέτεροι σκανδαλίστηκαν και τα σκάνδαλά τους ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη. Οι ημέτεροι απολάμβαναν ιλιγγιώδεις μισθούς για να υποκρίνονται τους συμβούλους ή τους παραγωγούς. Οι ημέτεροι λογόκριναν, απαιτώντας λιβανωτούς, και μειώνοντας έτσι την αξία του προϊόντος, προς μεγάλη χαρά των καιροφυλακτούντων ιδιωτικών διαύλων, που θα αναλάβουν του λοιπού μονοπωλιακά την ενημέρωσή μας, με τη γνωστή πίστη τους στην πολυφωνία.
Να λοιπόν που ο ίδιος ο Αυγείας εμφανίζεται σαν καθαριστής της κόπρου των κοπαδιών του. Κανείς δεν τον πιστεύει. Οπως κανείς δεν πίστευε τ’ αυτιά του όσο άκουγε παγωμένος τον κ. Κεδίκογλου και προσπαθούσε να καταλάβει από πού ερχόταν ένας ήχος εμβατηρίων που κάλυπτε τη μουσική του «Τσοπανάκου».

Το Mall και ο ταχυδακτυλουργός των νόμων Βενιζέλος...

jungle-report...

Πρωταγωνιστής της επικαιρότητας τις τελευταίες εβδομάδες είναι το θύμα των σκοτεινών σκευωριών, ο πάντα αθώος, έντιμος και κρυστάλλινος πολιτικός Ευάγγελος Βενιζέλος.
Χθες, με τη βομβιστική επίθεση, στο κάδρο της επικαιρότητας μπήκε και το εμπορικό κέντρο Mall του ομίλου Λάτση.

Τι σχέση έχει όμως ο Βενιζέλος με το Mall του Λάτση; Η απάντηση είναι, ότι η ύπαρξη του αμιγώς παράνομου και αυθαίρετου κατασκευάσματος Mall οφείλεται μεταξύ άλλων και στις γνωστές νομοθετικές ταχυδακτυλουργίες του  τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου -πλέον δύσκολα βρίσκει κανείς νομιμοποιημένη παρανομία, προς όφελος της οικονομικής ελίτ, στην οποία να μην εμπλέκεται ο Βενιζέλος.


Άλλα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Με το νόμο περί «Ολυμπιακής Φιλοξενίας» (2001) του τότε υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Κώστα Λαλιώτη προβλέπεται ο καθορισμός ορίων του «Χωριού Τύπου» στο Μαρούσι για τη φιλοξενία 5.000 δημοσιογράφων από όλο τον κόσμο. Στο σχέδιο εντάσσονται 43 στρέμματα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). Σύμφωνα με το νόμο, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η περιοχή του ΟΕΚ «θα λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής χρήσεων πολεοδομικού κέντρου, ενώ οι υπόλοιπες περιοχές ως χώροι αμιγούς κατοικίας»

Η συμφωνία του Δήμου Αμαρουσίου με τον ΟΕΚ,  προέβλεπε ότι για την παραχώρηση των 43 στρεμμάτων του ΟΕΚ θα γινόταν εμπορικό κέντρο 16.000 τ.μ. και γραφεία 12.000 τ.μ. για τον ΟΕΚ. Όλα αυτά ουδέποτε έγιναν γιατί όταν ανέλαβε η Lamda Developments του Λάτση το έργο, η συμφωνία αλλάχτηκε και στα 43 στρέμματα χτίστηκε το Mall.

Κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού ανάθεσης του έργου για το «Χωριό Τύπου», ο Κώστας Μπιτσάνης και ο Δορύλαος Κλαπάκης (αρχιτέκτονας από το Μαρούσι) προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον της απόφασης του δήμου για κατασκευή του «Χωριού Τύπου» διότι οι εκτάσεις αυτές, βάσει νόμου, δεν διέθεταν τον απαραίτητο συντελεστή δόμησης (επρόκειτο για εκτάσεις που προορίζονταν για πάρκα ή αθλητικές εγκαταστάσεις και για στρέμματα που είχαν χαρακτηριστεί ρέμα). Το αποτέλεσμα ήταν το ΣτΕ να παγώσει το διαγωνισμό.

Η Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. τοτε (2002), Βάσω Παπανδρέου, φρόντισε αμέσως να φέρει νέο νόμο και τροπολογία που να εντάσσει τα 43 στρέμματα του ΟΕΚ στο «Χωριό Τύπου» και ο συντελεστής δόμησης από 1 να πάει στο 2 (δηλαδή αύξηση του χώρου δόμησης). Έτσι, με αυτό το νόμο, το Mall θα μπορούσε να φτάσει τα 75.000 τ.μ.. Παράλληλα η κατασκευή του έργου ανατίθεται στην πλειοδότρια εταιρεία Lamda Developments του Λάτση.

Η Lamda με το που ανέλαβε το έργο δεσμεύτηκε ψευδώς πως θα φτιάξει: (α) «Κέντρο πολλαπλών εµπορικών, ψυχαγωγικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων για την εξυπηρέτηση των δηµοσιογράφων που θα καταλύσουν στο «Χωριό Τύπου». (β) «Ενιαίο πάρκο 80 στρεµµάτων που δηµιουργείται εξ ολοκλήρου και διαµορφώνει «πνεύµονα πρασίνου».
Η σχετική ανακοίνωση υπάρχει ακόμα στην ιστοσελίδα της.

Ο Δορύλαος Κλαπάκης μαζί με 10 πολίτες της Παρέμβασης Πολιτών Αμαρουσίου κάνει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του διαγωνισμού που ανέθεσε το έργο στην εταιρεία του Λάτση. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών τον δικαιώνει και τα έργα για το Mall παγώνουν. Ακολουθεί αγωγή του Δήμου Αμαρουσίου κατά των 11 αιτούντων τα ασφαλιστικά μέτρα και το δικαστήριο ακυρώνει τα ασφαλιστικά μέτρα για λόγους «εθνικού συμφέροντος».

Τα έργα ξεκινούν με άδειες εκσκαφής και οικοδομής που παραχώρησε το ΥΠΕΧΩΔΕ στην εταιρεία του Λάτση.

Μισό χρόνο αργότερα βγαίνει απόφαση από την Ολομέλεια του ΣτΕ (δεν δημοσιοποιήθηκε αλλά διέρρευσε) κατά την οποία η κατασκευή του έργου παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγµατος (προστασία του περιβάλλοντος). Συνεπώς, οι νόμοι Κώστα Λαλιώτη και Βάσως Παπανδρέου, αλλά και η οικοδομική άδεια που παρεχωρήθη στην εταιρεία Lamda Development του Λάτση αυτομάτως ακυρωνόταν.

Παρά την απόφαση όμως, οι εργασίες στο εργοτάξιο συνεχίζονται λες και δε συνέβη τίποτα. Η εταιρεία Λάτση προστατευόταν τόσο καλά από το κράτος (στην προκειμένη περίπτωση από το ΠΑΣΟΚ) που ούτε η Εισαγγελία δεν την άγγιζε. Ενώ η Εισαγγελία ζητούσε από την αστυνομία να επέμβει για να σταματήσουν οι εργασίες, η αστυνομία παρέμενε στη θέση της επικαλούμενη «οδηγία υπηρεσίας» του ΥΠΕΧΩΔΕ να μην σταματήσει το έργο.
Στη συνέχεια όμως αρνούνταν και οι ίδιοι οι εισαγγελείς να πράξουν τα δέοντα για να το σταματήσουν. Τόσο ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Αθηνών, κ. Μπάγιας, όσο και ο εφέτης κ. Ντένψιας, αρνούνται να τηρήσουν την απόφαση του ΣτΕ.

Και εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο μέγας ταχυδακτυλουργός των νόμων που, εκτός από αθωωτής πλαστογράφων μεγαλοκαρχαριών και διεφθαρμένων υπουργών, υπήρξε μεταξύ άλλων και θεσμικός ευεργέτης της μπίζνας της οικογένειας Λάτση.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τότε υπουργός Πολιτισμού, ενώ στην αρχή δήλωνε πως θα συμμορφωθεί με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, μερικούς μήνες μετά εξυφαίνει ρύθμιση στο νόμο περί «Ολυμπιακής Προετοιμασίας» με την οποία εξουδετερώνεται η απόφαση του ΣτΕ. Έκανε μια μικροαλλαγή στο εμβαδόν της δομήσιμης επιφάνειας του εμπορικού κέντρου, επέκτεινε τον χώρο για χρήση γραφείων και ταχυδακτυλούργησε δίνοντας στο νόμο το χαρακτήρα της οικοδομικής άδειας, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπόκειται σε υπουργική απόφαση για να εφαρμοστεί και άρα δεν μπορεί να γίνει γι αυτόν προσφυγή στο ΣτΕ.

Οι πολιτικές λαμογιές και απατεωνιές για τη νομιμοποίηση και την πώληση αυτού του αυθαίρετου δήθεν ολυμπιακού έργου στον όμιλο Λάτση συνεχίστηκαν και από την επόμενη κυβέρνηση, της Νέας Δημοκρατίας. Η οποία, αν και από τη θέση της αντιπολίτευσης φώναζε σε υψηλούς τόνους στη βουλή, κάνοντας λόγο για σκάνδαλο, στη συνέχεια ανέλαβε κι αυτή, στη θέση του απερχόμενου ΠΑΣΟΚ, το ρόλο του πιστού υπηρέτη των συμφερόντων της οικογένειας Λάτση.

Τελικά οι εργασίες για το δήθεν ολυμπιακό ακίνητο του Mall τελείωσαν μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 -κατά τη διάρκεια των οποίων το Mall ήταν ακόμα γιαπί. Εγκαινιάστηκε σχεδόν ενάμισο χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, μετά βαΐων και κλάδων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.



----------------------------------

ΥΓ.1: Διαβάστε όλο το ιστορικό με όλες τις λεπτομέρειες για το παράνομο κτήριο του Mall, εδω.

ΥΓ.2: σύντομο ανέκδοτο: Ο Σαμαράς εκκενώνει τις καταλήψεις υπερασπιζόμενος τη νομιμότητα.

ΕΕΤΗΔΕGATE: Υπόθεση ΣΚΑΪ...

The Press Project...

Την Κυριακή 7 Οκτωβρίου η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ έκανε κατάληψη στο κτίριο Πληροφοριακών Συστημάτων της εταιρείας προκειμένου, όπως υποστήριξε, να αποδείξει ένα τεράστιο ηθικό αλλά και οικονομικό σκάνδαλο. Η κατάληψη διακόπηκε από άμεση επέμβαση των ΜΑΤ
τα οποία προχώρησαν σε συλλήψεις. Οι συνδικαλιστές κάλεσαν την επόμενη ημέρα τους δημοσιογράφους σε συνέντευξη Τύπου προκειμένου να τους ενημερώσουν για «ένα σκάνδαλο απέναντι στο φτωχό λαό».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ, Νίκος Φωτόπουλος, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση βρήκε τρόπο να χαρίσει τεράστια ποσά σε μεγαλοϊδιοκτήτες μειώνοντας το ΕΕΤΗΔΕ, το γνωστό σε όλους μας ως «χαράτσι» μέχρι και 60% στα μεγάλα εμπορικά ακίνητα. Επιπλέον όμως υποστήριξε ότι μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ελλάδα δεν πλήρωσαν ούτε ένα ευρώ αφού το τέλος δεν τους επιβλήθηκε ποτέ. Η ΓΕΝΟΠ έδωσε μια λίστα με εταιρείες που καλούνταν να απαντήσουν αν πλήρωσαν μειωμένο ΕΕΤΗΔΕ είτε απαλλάχτηκαν για κάποιο λόγο.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε ένας πόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ των θιγόμενων εταιρειών και των συνδικαλιστών, αλλά η συζήτηση παρέμενε στο επίπεδο των εντυπώσεων αφού δεν παρουσιάστηκε κάποιο αποδεικτικό στοιχείο. Μέχρι σήμερα.

Οι ισχυρισμοί της ΓΕΝΟΠ περί της ρύθμισης για τους ιδιοκτήτες μεγάλων ακινήτων εμπορικής χρήσης είναι ακριβείς. Όπως θα διαβάσετε παρακάτω, επί κυβέρνησης Παπαδήμου υπογράφτηκε υπουργική απόφαση που εισήγαγε ευνοϊκή διάταξη, η οποία είχε μάλιστα αναδρομικό χαρακτήρα. Η εξέλιξη αυτή δεν είδε το φως της δημοσιότητας και ομολογούμε ότι είχε διαφύγει και τη δική μας προσοχή. Πρόκειται για σοβαρή υπόθεση με οσμή ηθικού και οικονομικού σκανδάλου που αξίζει να ερευνηθεί σε βάθος.
Διαβαστε τη συνεχεια στη σελιδα του The Press Project...