Ο κ. Σταυρίδης είναι ένας καλός επιχειρηματίας και ο κ. Σμαραγδής είναι ένας καλός σκηνοθέτης....

του Θάνου Ανδρίτσου, απο τη Λεσχη...

Ένας καλός επιχειρηματίας

«Δεν υπάρχει πιο άθλια θεωρία από την «πάλη των τάξεων». Αντί να προτρέψουν το φτωχόπαιδο να κοπιάσει, να σπουδάσει, να μορφωθεί και να προκόψει, του μιλάνε για «τον ταξικό του εχθρό».  Αντί να ενθαρρύνουν τους νέους να πιστέψουν στον εαυτό τους, στις δυνατότητές τους, να είναι εργατικοί, αισιόδοξοι και δημιουργικοί, τους καλλιεργούν μίσος και απέχθεια για τους επιτυχημένους. Αντί να προσπαθήσουν να τους πείσουν να βάλουν υψηλούς στόχους, ώστε να γίνουν σπουδαίοι, τους θέλουν «τοσοδούληδες», γεμάτους δηλητήριο, άρνηση και μηδενισμό. Τους θέλουν να αντιστέκονται στην ίδια τους την πρόοδο και την ευημερία.»

Η παραπάνω κραυγή ενάντια στην καταστροφική μαρξιστική παράνοια για την ταξική πάλη ανήκει σε έναν καλό και επιτυχημένο επιχειρηματία, έναν άνθρωπο που παλεύει χρόνια ενάντια στην ελληνική κατάρα της γραφειοκρατίας και του σπάταλου κράτους και αγωνίζεται για να απελευθερωθεί ο δυναμισμός και η δημιουργικότητα των Ελλήνων που αξιοποιώντας την υγιή επιχειρηματικότητα θα αναπτυχθούν και θα μεγαλουργήσουν. Ο κύριος αυτός είναι τόσο προκομένος και επιτυχημένος που έχει διατελέσει μεταξύ άλλων:

• Πρόεδρος της Αντιγραφειοκρατικής Κίνησης, που στόχο έχει τη μείωση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς στην Ελλάδα.
• Επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου Franchise Ελλάδος.
• Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του  ΕΒΕΑ.
• Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικού Διαλόγου του EuroCommerce, Ευρωπαϊκού Οργανισμού Εργοδοτών (Βρυξέλλες).
• Πρόεδρος της Επιτροπής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης του Ελληνο-Αμερικάνικου Εμπορικού Επιμελητηρίου και μέλος του Δ.Σ.
• Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων.
• Πρώην Πρόεδρος της Λέσχης Επιχειρηματικότητας και του Συνδέσμου Franchise Ελλάδος.
• Πρώην Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ανωνύμων Εταιριών και ΕΠΕ.
• Πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΠΑΕ Ολυμπιακός και πρώην Α’ Αντιπρόεδρος του ερασιτέχνη Ολυμπιακού.
• Τακτικός αρθρογράφος της ΕΣΤΙΑΣ και άλλων εφημερίδων.

Σμαραγδένιος ανηφορίζων...

του Νικου Σαραντακου...
Το σμαράγδι είναι πολύτιμος λίθος με βαθυπράσινο χρώμα. Στα ελληνικά η λέξη υπάρχει από την ελληνιστική εποχή (σμαράγδιον) και, παρά τις διάφορες θεωρίες των Βυζαντινών λογίων, που ήθελαν να ετυμολογείται από άλλες ελληνικές λέξεις (π.χ. από το σμαραγή = πάταγος), φαίνεται ότι προέρχεται από το σανσκρ. marakatam, άλλωστε υπάρχει και ο τύπος “μάραγδος”. Η ελληνική λέξη πέρασε στα λατινικά (smaragdus), και από εκεί στις λατινογενείς γλώσσες, όπου άλλαξε όχι λίγο -ας πούμε στα γαλλικά είναι émeraude, στα αγγλικά emerald. αν και στα γερμανικά έχει μείνει Smaragd. Στα ισπανικά είναι esmeralda, γένους θηλυκού, και από εκεί το όνομα Εσμεράλδα, ενώ και στα ελληνικά έχουμε όνομα γυναικείο Σμαράγδα ή Σμαραγδή, απ’ όπου πρέπει να είναι και το χαϊδευτικό Σμαρώ.
Το επώνυμο Σμαραγδής ανήκει στην όχι πολύ πολυμελή ομάδα επωνύμων που έχουν σχηματιστεί από ονόματα γυναικών, που λέγονται μητρωνυμικά, όπως είναι ο Γαρουφαλιάς, ο Ελένης, ο Αφέντρας, αλλά και ο Θανάσαινας ή ο Γιαννάκαινας (αρχικά, γιος της Θανάσαινας, της γυναίκας του Θανάση, κτλ.) Έτσι και ο Σμαραγδής προήλθε από κάποιον γιο κάποιας Σμαραγδής. Κι έτσι φτάσαμε στο κυρίως θέμα της ανάρτησης, διότι σήμερα δεν θα λεξιλογήσουμε για το σμαράγδι, παρόλο που και οι πολύτιμοι λίθοι έχουν μεγάλο ετυμολογικό και γενικά γλωσσικό ενδιαφέρον, αλλά θα αναφερθώ, σύντομα, σε δύο πράγματα που ειπώθηκαν προχτές όταν ο πρωθυπουργός τίμησε τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή.
Το άρθρο θα είναι σύντομο επειδή δεν έχω πολλά να πω και επειδή σε ένα τουλάχιστον σημείο θέλω να μου λύσετε εσείς μιαν απορία, είναι κάτι που εγώ δεν το ξέρω.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.