Παιχνίδια δυσφήμησης δημοσιογράφων...

του Κωστα Εφημερου απο το The Press Project...

Πριν από λίγους μήνες, όταν το Reuters απέστειλε ερωτηματολόγια σε εκδότες σχετικά με ρεπορτάζ που ετοίμαζε για τα ελληνικά ΜΜΕ, το «ΕΘΝΟΣ» και το «Πρώτο Θέμα» ανέλαβαν τη βρόμικη δουλειά της δυσφημιστικής καμπάνιας
Στα ρεπορτάζ τους (του Πρώτου Θέματος το υπέγραφε δημοσιογράφος φάντασμα) έγινε προσπάθεια να εμφανιστούν οι έλληνες ρεπόρτερ που συνεργάζονταν με τα διεθνή πρακτορεία ως «γερμανοτσολιάδες» ή γραφικοί άνεργοι απογοητευμένοι δημοσιογραφίσκοι.
Σήμερα το ΕΘΝΟΣ ανεβαίνει επίπεδο. Με πρωτοσέλιδο χτύπημα σχετικά με τη λίστα των ελεγχόμενων 355 φυσικών προσώπων για το «πόθεν έσχες» που απέστειλε ο αντεισαγγελέας του Άρειου Πάγου, Παναγιώτης Νικολούδης, ο ανώνυμος επιμελητής του άρθρου δεν εστιάζει σε κρατικούς υπαλλήλους και αιρετούς (329 ελεγχόμενοι) αλλά στους δημοσιογράφους και μάλιστα σε κάποιους συγκεκριμένους που «συνεργάζονται με το Reuters» ή «είχαν τηλεοπτική εκπομπή στην πρωινή ζώνη με έντονα αριστερό προφιλ».
Για να γίνει πιο δραματικό το ρεπορτάζ παρακάτω διαβάζουμε ότι το δημοσίευμα βασίζεται στην έκθεση της «Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων της Περιουσιακής Κατάστασης». Δηλαδή οι ελεγχόμενοι δημοσιογράφοι προφανώς έχουν νομιμοποιήσει έσοδα από εγκληματικές δραστηριότητες. Ααα, όχι περιμένετε, μπορεί και να είναι και τρομοκράτες. Αααααα όχι, υπάρχει και μια μικρή περίπτωση να ελέγχονται απλά για τις δηλώσεις «πόθεν έσχες», ας πούμε επειδή τις κατέθεσαν εκπρόθεσμα λίγες ημέρες...
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του κύριου Νικολούδη (που φυσικά δεν βρίσκονται στο σημερινό δυσφημιστικό δημοσίευμα) στη λίστα βρίσκονται φυσικά πρόσωπα που «έχουν διατηρήσει τις θέσεις τους στον κρατικό μηχανισμό. Πρόκειται κυρίως για τους αιρετούς, μέλη αθλητικών ομοσπονδιών, μεγαλοτραπεζίτες, τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, τους διευθυντές του ΕΣΥ, αλλά και δημοσιογράφους ή μετόχους εταιρειών ΜΜΕ».
Το σημερινό όμως δημοσίευμα φωτογραφίζει ένα δημοσιογράφο συνεργάτη του Reuters, τον επικεφαλής ενός ασφαλιστικού οργανισμού, ένα δημοσιογράφο πρωινής ζώνης στην κρατική τηλεόραση, ένα διευθυντικό στέλεχος αντιμνημονιακής εφημερίδας, δύο αθλητικούς δημοσιογράφους, δύο δημοσιογράφους τηλεοπτικού σταθμού, ένα πρώην πρόεδο ΠΑΕ και ένα εφοπλιστής. Δηλαδή το δημοσίευμα δεν ασχολείται με 36 Δημάρχους, 8 Γενικούς Γραμματείς, 64 Διευθυντές του ΕΣΥ, 9 μετόχων ΜΜΕ, 62 Προέδρων Αξιολόγησης Διαγωνισμών αλλά με τους αριστερούς και αντιμνημονιακούς δημοσιογράφους που προφανώς δεν έχουν αρκετό μέλι να χώσουν τα δάχτυλά τους.

Είναι φυσικά αυτονόητο ότι ο αριστερός δημοσιογράφος που συνεργάζεται με το Reuters είναι μεγαλύτερος κίνδυνος για τον δημόσιο τομέα και έχει πολλές πιθανότητες να έχει νομιμοποιήσει παράνομα έσοδα σε σχέση π.χ. με 64 προέδρους αξιολόγησης διαγωνισμών του δημοσίου.

Χθες έγινε γνωστή η εισαγγελική παρέμβαση βάσει της οποίας διετάχθη έρευνα για το περιβόητο δάνειο των 98 εκατομμυρίων του MEGA. Κάτι πρέπει να πήγε πολύ στραβά στο αμερόληπτο ΕΘΝΟΣ και κανείς δεν φαίνεται να άκουσε κάτι σχετικό. Ας περιμένουμε μέχρι αύριο όμως. Σίγουρα θα είναι πρωτοσέλιδο χτύπημα.

Διαφάνεια και απόδοση ευθυνών...

απο την Εφημεριδα των συντακτων...

Το «αμαρτωλό» τρίγωνο πολιτικοί – επιχειρηματίες – ιδιοκτήτες ΜΜΕ εξουσιάζει τη χώρα, σύμφωνα με την έρευνα του πρακτορείου Reuters, στην οποία αναφέρονται μάλιστα ονοματεπώνυμα. Το πρακτορείο απευθύνθηκε σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ, οι οποίοι είτε αρνήθηκαν ότι εμπλέκονται σε παιχνίδια εξουσίας, είτε αρνήθηκαν να απαντήσουν.
Ενα από τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει είναι ότι η ανάπτυξη των ηλεκτρονικών ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι άναρχη και ότι αυτά λειτουργούν χωρίς άδειες, με την κάλυψη, ουσιαστικά, της εκάστοτε κυβέρνησης. Ενδιαφέρον έχει η απάντηση του Γιάννη Αλαφούζου ότι «ορισμένα ΜΜΕ αποτελούν ουσιαστικά γραφεία Τύπου συγκεκριμένων επιχειρήσεων».

Εχει σημασία ότι το Reuters αναφέρει δήλωση του Αλέξη Τσίπρα: «Στην Ελλάδα η πραγματική δύναμη είναι οι ιδιοκτήτες των τραπεζών, τα μέλη του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και των διεφθαρμένων ΜΜΕ». Επίσης του Πάνου Καμμένου: «Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχουν την κατάσταση και το κράτος ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης. Είναι μια εικόνα αμοιβαίου εκβιασμού».

Στις ερωτήσεις κλήθηκαν και απάντησαν (είτε σιώπησαν) Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Αλαφούζος, Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου, Κεδίκογλου, Θ. Ρουσόπουλος κ.ά. Το πρακτορείο αναφέρει ότι η κατάσταση στη χώρα μας είναι χειρότερη από την Ιταλία (Σίλβιο Μπερλουσκόνι) και τη Μ. Βρετανία (Ρούπερτ Μέρντοχ), και αναρωτάται, μέσω εγγράφου της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα του 2006 «Πώς μπορεί όλα αυτά τα μέσα να λειτουργούν επικερδώς; Δεν μπορούν… Οι ιδιοκτήτες τους τα χρησιμοποιούν για να ασκήσουν πολιτική και οικονομική επιρροή».

Επικαλείται ακόμη τη γνωστή δήλωση Καραμανλή περί νταβατζήδων και σημειώνει ότι «δεν έγινε ποτέ καμία σημαντική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της διαπλοκής».

Λίγο ώς πολύ όλα αυτά είναι γνωστά στον ελληνικό λαό και σε όλο το τρίγωνο της διαπλοκής.

Η έρευνα έχει ενδιαφέρον διότι παρουσιάζεται σε μια κρίσιμη καμπή της πολιτικής ζωής του τόπου και όλοι απαιτούν τα πράγματα να λέγονται με το όνομά τους, να επικρατήσει επιτέλους διαφάνεια και να αρχίσουν να αποδίδονται ευθύνες και να αναπέμπονται στη Δικαιοσύνη όσοι αποδεικνύεται ότι έχουν διασπαθίσει δημόσια περιουσία ή χρήμα.

Αυτό έχει σημασία και όχι η διαπίστωση ότι αυτό το τρίγωνο διαφεντεύει την πορεία και την τύχη της χώρας. Να αρχίσει δηλαδή η απονομή δικαιοσύνης και να αποδομηθεί το υπάρχον πολιτικό σύστημα που επιτρέπει και προωθεί τέτοιου είδους διαπλοκές, που βασίζονται στη διαφθορά.

Διαβαστε κι αυτο απο την ιδια εφημεριδα

«Το τρίγωνο της εξουσίας»

Παιχνίδια επιρροής, διαπλοκή, διαφθορά και συγκρούσεις συμφερόντων. Τον «ιστό της αράχνης» που συνδέει πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις με ιδιοκτησίες μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα ανιχνεύει το Reuters σε εκτενέστατο ρεπορτάζ του με ονοματεπώνυμα

Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Αλαφούζος, Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου, Κεδίκογλου είναι ορισμένοι από όσους κλήθηκαν από το πρακτορείο ειδήσεων να απαντήσουν σε ερωτήσεις για το «τρίγωνο της εξουσίας».

Το ρεπορτάζ του Reuters ξεκινά με το χαράτσι της ΔΕΗ, αναφέροντας ότι μεγάλες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και ισχυρά ΜΜΕ, είτε δεν πλήρωσαν ή πλήρωσαν πολύ λιγότερο. Μάλιστα, υπάρχει και δήλωση του συνδικαλιστή Νίκου Φωτόπουλου: «Ηταν ένα δώρο για τα πραγματικά αφεντικά, για τους πραγματικούς ιδιοκτήτες της χώρας». Κάτι που κατά το Reuters αναδεικνύει τις διασυνδέσεις πολιτικών με επιχειρήσεις και ισχυρούς ιδιοκτήτες ΜΜΕ.

«Δεν ξέρουν τίποτα»…

Οι δημοσιογράφοι του Reuters Στέφεν Γκρέι και Ντίνα Κυριακίδου απευθύνθηκαν σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ορισμένοι εκ των οποίων αρνήθηκαν ότι ασκούν τέτοιες πρακτικές, ενώ άλλοι δεν απάντησαν στις ερωτήσεις. Το πρακτορείο κάνει αναφορά σε παλιές δηλώσεις του Α. Τσίπρα ότι «στην Ελλάδα η πραγματική δύναμη είναι οι ιδιοκτήτες των τραπεζών, τα μέλη του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και τα διεφθαρμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αυτό είναι το τρίγωνο της αμαρτίας». Αλλά και του Πάνου Καμμένου: «Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχουν την κατάσταση και το κράτος ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης. Είναι μια εικόνα ενός αμοιβαίου εκβιασμού…».

Σε ερώτηση του Reuters ο Ε. Βενιζέλος ρίχνει την ευθύνη στα αρχεία της ΔΕΗ, ενώ ο Σίμος Κεδίκογλου απαντά ότι τυχόν λάθη που εντοπίζονται θα διορθώνονται. Το πρακτορείο αναφέρει ότι η κατάσταση στη χώρα μας είναι χειρότερη από την Ιταλία και τη Μ. Βρετανία όπου κυριαρχούν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ο Ρούπερτ Μέρντοχ αντίστοιχα. Κάνει επίσης λόγο για άναρχη ανάπτυξη των ηλεκτρονικών ΜΜΕ στην Ελλάδα, σημειώνοντας ότι λειτουργούν χωρίς άδειες, ουσιαστικά με την κάλυψη των κυβερνήσεων.

«…σοσιαλιστική χώρα η Ελλάδα»

Το Reuters απευθύνθηκε και στον Θεόδωρο Ρουσόπουλο, που σε σχετική ερώτηση απάντησε: «Οι περισσότερες εταιρείες στην Ελλάδα ουσιαστικά περιμένουν να πάρουν χρήματα από το κράτος». Ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε μάλιστα ότι αυτό αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για καπιταλιστική χώρα αλλά για… σοσιαλιστική.

Μιλώντας στο πρακτορείο, ο Γιάννης Αλαφούζος παραδέχεται ότι «ορισμένα ΜΜΕ αποτελούν ουσιαστικά γραφεία Τύπου συγκεκριμένων επιχειρήσεων». Ομως το Reuters επισημαίνει ότι «o Αλαφούζος, του οποίου ο πλούτος προέρχεται από τη ναυτιλία, δήλωσε ότι η οικογένειά του είναι προσεκτική ώστε να μην εξαρτάται από συναλλαγές με την κυβέρνηση. Ωστόσο, οι επικριτές του λένε ότι ο ΣΚΑΪ ήταν μεταξύ των εταιρειών που βρέθηκαν να μην πληρώνουν το χαράτσι -ο ΣΚΑΪ επικαλείται τη γραφειοκρατία- και ότι τα κέρδη από τα ΜΜΕ που κατέχει οφείλονται στην κρατική διαφήμιση».

Η οικογένεια Μπόμπολα

Για το MEGA το πρακτορείο αναφέρει ότι οι ιδιοκτήτες του είναι ηγέτες ή έχουν ισχυρές διασυνδέσεις με άλλους τομείς της οικονομίας. Κάνει αναφορές στα μέλη της οικογένειας του Γιώργου Μπόμπολα (Φώτης, διευθυντής της Τηλέτυπος), ενώ για τον άλλο γιο, τον Λεωνίδα, σημειώνει ότι είναι «διευθύνων σύμβουλος και βασικός μέτοχος της ΕΛΛΑΚΤΩΡ, μια γιγαντιαίας κατασκευαστικής εταιρείας που ιδρύθηκε από τον πατέρα του και έχει συνάψει συμβάσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ με το κράτος». Γίνονται επισημάνσεις για τα άλλα ΜΜΕ της οικογένειας (εφημερίδες, περιοδικά κ.ά.) αλλά και για τα γραφεία της εταιρείας που βρίσκονται δίπλα στην Αττική Οδό».

Το Reuters κάνει αναφορά στη σύγκρουση με την οικογένεια Μπόμπολα μέσω «Εθνους». Η εφημερίδα αρχικά κατηγόρησε το πρακτορείο ότι «συνεχίζει να στοχοποιεί τη χώρα μας, την ελληνική οικονομία και την επιχειρηματικότητα», χαρακτηρίζοντάς το «πέμπτη φάλαγγα» της τρόικας.

Μετά από συνεχή αιτήματα του πρακτορείου, ο Μπόμπολας έστειλε επιστολή η οποία ανέφερε: «Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που ανήκουν σε εταιρείες στις οποίες συμμετέχω για την προώθηση των συμφερόντων της μητρικής εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ Α.Ε. … Η εφημερίδα “Εθνος” ποτέ δεν χρησιμοποίησε την επιρροή της ούτε ζήτησε χάρη από τους κυβερνώντες προς όφελος της ΕΛΛΑΚΤΩΡ».

Σε γραπτή δήλωσή της, η κατασκευαστική εταιρεία σημείωσε ότι «θυγατρικές εταιρείες της συμμετέχουν και σε ιδιωτικές και σε δημόσιες συμβάσεις και σε ό,τι αφορά τις τελευταίες συμμετέχει αποκλειστικά μέσω διεθνών ανοικτών διαγωνισμών, σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία».

Αναφορές γίνονται και στους συνιδιοκτήτες του MEGA, την οικογένεια Βαρδή Βαρδινογιάννη, που είναι κυρίαρχη στον τομέα του πετρελαίου και της ναυτιλίας, και τον Σταύρο Ψυχάρη που ελέγχει τον ΔΟΛ. «Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης βρίσκεται στη διοίκηση του MEGA, ενώ η οικογένεια κατέχει επίσης έναν μικρότερο σταθμό που ονομάζεται Star Channel. Η οικογένεια είναι επίσης ο κύριος μέτοχος της Motor Oil Hellas».

Mε e-mail, εκπρόσωπος της οικογένειας δήλωσε: «Οι περισσότερες από τις εταιρείες μας έχουν έδρα στο εξωτερικό… Καμία δεν βασίζεται σε κυβερνητικά συμβόλαια».

Η σιωπή Ψυχάρη και τα Eurofighters

Ο Ψυχάρης, του οποίου η εταιρεία ΔΟΛ εκδίδει εφημερίδες και έχει κρατικές συμβάσεις για την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τα ταξίδια, είναι πρόεδρος του MEGA Channel.

Το 2006 μήνυσε δύο δημοσιογράφους που ισχυρίστηκαν σε ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα ότι είχε ασκήσει πιέσεις για την πώληση των Eurofighters στην Ελλάδα. Τρία χρόνια αργότερα, η μήνυση του εκδότη απορρίφθηκε. Ο Ψυχάρης δεν απάντησε σε ερωτήσεις του Reuters σχετικά με την υπόθεση.

Στα τέλη Νοεμβρίου, μία από τις εφημερίδες του κατηγόρησε τον Απόστολο Κακλαμάνη όταν αυτός είπε ότι έχουν περάσει οι εποχές που οι ολιγάρχες διόριζαν τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. «Το Βήμα» είχε άρθρο που αναφερόταν στα συγκεκριμένα σχόλια και υποσχόταν να κάνει δήθεν ενοχλητικές αποκαλύψεις για τον Κακλαμάνη.

Ο Δημήτρης Τρίμης, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, μιλώντας στο Reuters, χαρακτήρισε σοβαρή ήττα τη μη δημοσιοποίηση ονομάτων δημοσιογράφων που εργάζονταν σε γραφεία Τύπου και άλλους κρατικούς οργανισμούς και πρόσθεσε: «Υπάρχει ένα τρίγωνο από πολιτικές δυνάμεις, οικονομικές δυνάμεις και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ και κανείς δεν μπορεί να πει ποιος έχει το πάνω χέρι».

Στη συνέχεια, το ρεπορτάζ του Reuters αναφέρεται στη γνωστή δήλωση Καραμανλή στον «Μπαϊρακτάρη» περί νταβατζήδων και σημειώνει ότι δεν έγινε ποτέ καμία σημαντική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της διαπλοκής.

«Πρώην υπουργός που μίλησε στο Reuters ανέφερε ότι ιδιοκτήτης ΜΜΕ τού είχε ζητήσει να σταματήσει δικαστική έρευνα που τον αφορούσε, ενώ σε άλλη περίπτωση εκδότης εφημερίδας, που χρωστούσε 1.000.000 ευρώ σε κρατική εταιρεία, επικοινώνησε μαζί του για να του διαγράψει το χρέος. Οπως είπε ο υπουργός, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, αφού αρνήθηκε να διαγράψει το χρέος, έβλεπε συνέχεια το όνομά του σε αρνητικά ρεπορτάζ για τον ίδιο στην εφημερίδα του εκδότη».

Το Reuters σημειώνει ότι ακόμη και χωρίς τη νομοθεσία το τοπίο στα ΜΜΕ, λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλάζει, καθώς οι οικονομικές πιέσεις εντείνονται, η διαφήμιση έχει συρρικνωθεί και εταιρείες ΜΜΕ έχουν δηλώσει χρέη ύψους άνω των δύο δισ. ευρώ.

Το Reuters βάζει στο κάδρο τα εκατομμύρια του Προβόπουλου ...

Cynical...

To Reuters, συγκεκριμένα οι reporters Stephen Gray and Nikolas Leontopoulos, γνωστοί, (μετά βεβαιότητας, ο πρώτος εκ των δυο), για τα «σκανδαλάκια» της Τράπεζας Πειραιώς, επανέρχονται σήμερα με ένα νέο ρεπορτάζ στο οποίο, αυτή τη φορά, βάζουν στο κάδρο τον κ. Προβόπουλο.
Μια σύντομη υπενθύμιση για τα σκανδαλάκια που έβγαλε στη φόρα το Reuters, και για τα οποία το πρακτορείο έχει μηνυθεί από τον κ. Σάλλα:

1. Η αγαπητή κυρία Σάλλα, για να μην πλήττει από το καθισιό και τις πολλές φιλανθρωπίες, είχε συστήσει εταιρία Real Estate η οποία αγόραζε ακίνητα στην τιμή x και στο κατόπι τα μεταπουλούσε στην Τράπεζα Πειραιώς στην τιμή y=ax, όπου a>>1, δηλαδή πολύ μεγαλύτερο της μονάδας.

1. Τα παιδιά του κ. Σάλλα, εν αγνοία του πατρός και της μητρός αυτών, όπως ισχυρίστηκε ο πατήρ,  είχαν συστήσει υπεράκτια εταιρία εις την κοντινή μας Κύπρον, η οποία εταιρία με δανεικά από τον κ. Βγενόπουλο, επιδιδόταν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου (αμκ) της τράπεζας Πειραιώς. Ο δε κ. Βγενόπουλος, να το πούμε χοντρικά, δανειζόταν από την τράπεζα Πειραιώς για να κάνει αμκ στη δική του τράπεζα, παίζοντας κοινώς τις κουμπάρες... Κι όλα αυτά χωρίς τα δανεικά να εγγράφονται στα αντίστοιχα τραπεζικά κιτάπια, πράξη δια την οποίαν 29 offsore τράπεζες απεφάνθησαν, με το χέρι στο ευαγγέλιο, ότι ήταν κάτι παραπάνω από νόμιμη.

Σήμερα λοιπόν (11/10), το Reuters έρχεται με καινούργια χαρτιά. Ο κ. Προβόπουλος ως γνωστόν ήταν αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς από την οποία απεχώρησε το 2008 για να πάρει τη θέση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Για να απαλύνει τον πόνο του αποχωρισμού η τράπεζα Πειραιώς έσπευσε να τον γλυκάνει με ένα κέρασμα γύρω στα 3.4 εκ. ευρώ, από τα οποία τού κ. Προβόπουλου του έμειναν στο χέρι μετά τους φόρους κλπ, γύρω στα 2.8 εκ.
Ως εδώ τίποτε το μεμπτόν, αν και για το συγκεκριμένο κέρασμα ελήφθησαν οι δέουσες προφυλάξεις ώστε να μη γίνει ευρέως γνωστό και ως εκ τούτου αρχίσει να τον παίρνει στο στόμα του, τον Προβόπουλο εννοώ, ο κ. Χίος. Αν και ο νομικός εκπρόσωπος της τράπεζας Πειραιώς, κ. Κωτσοβίλης ανέφερε στο πρακτορείο ότι το ποσό είχε δημοσιευθεί σε εφημερίδες και sites, ο κ. Gray στάθηκε άτυχος στο να εντοπίσει έστω και ένα δημοσίευμα τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά. Το ίδιο ανήξερε εμφανίστηκε και η κ. Λούκα Κατσέλη η οποία είχε διατελέσει και Υπ. Οικονομικών.
Ας μπούμε τώρα στο ζουμί. Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο κ. Σάλλας παρότρυνε (μέχρι ποιου βαθμού το αγνοώ), τα στελέχη του να πάρουν δάνειο από την Τράπεζα για ν’ αγοράσουν μετοχές. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο κ. Προβόπουλος, ο οποίος αγόρασε 219,911 μετοχές με δάνειο 5,024,812 ευρώ από την Πειραιώς.  Τον Δεκέμβριο αγόρασε κι άλλες 23,250 διότι οι προηγούμενες δεν του φάνηκαν αρκετές. Ποιος ξέρει…
Τις μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς τις κράτησε για τρεις μήνες αφ’ ότου ανέλαβε τη διοίκηση της ΤτΕ, η οποία υποτίθεται ότι θα ήλεγχε τις ελληνικές τράπεζες, και μαζί μ’ αυτές και την Πειραιώς, της οποία σημαντικό τμήμα του χαρτοφυλακίου κατείχε. Κι όμως ερωτηθείς επ’ αυτού ο κ. Προβόπουλος, είχε απαντήσει ότι δεν εντόπιζε κάποια αντίφαση.
Δυστυχώς όμως ο κ. Προβόπουλος αποδείχτηκε άτυχος. Τη ζημιά την έκανε η Lehman όταν κατεδαφίστηκε τον Οκτώβριο της επόμενης χρονιάς. Μαζί μ’ αυτή κατεδαφίστηκαν και οι μετοχές του κ. Προβόπουλου. Αναγκάστηκε τότε να τις πουλήσει από τις οποίες εισέπραξε μόνο 2,449,256 ευρώ, πολύ δηλαδή λιγότερα από το δάνειο που είχε πάρει από την Πειραιώς για να τις αγοράσει.
Παρά την τραγική αυτή απώλεια, ο κ. Προβόπουλος, αμέσως μετά υπέγραψε ένα τσεκ 2.1 εκ. ευρώ με το οποίο και ξεπλήρωσε το πρώην αφεντικό του. Πού τα βρήκε όμως τόσα λεφτά; Παρά την ερώτηση του κ. Καρχιμάκη, ο κ. Προβόπουλος κράτησε το στόμα του κλειστό για τα 3.4 εκ. ευρώ της αποζημίωσης που πήρε από την Τράπεζα Πειραιώς, άμα τη αποχωρήσει…
Η ιστορία δεν θα είχε κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν δεν ήμασταν εμείς, ο καθείς από μας δηλαδή, αναγκασμένοι να πληρώνουμε τα κουβαρνταλίκια μιας χρεοκοπημένης τράπεζας και, το πιο σημαντικό, αν δεν ανέκυπτε το πρόβλημα με την ΑΤΕ, η οποία ως γνωστόν χαρίστηκε στον κ. Σάλλα, αφού πρώτα το κακό της κομμάτι αποκόπηκε και πετάχτηκε στα σκυλιά, δηλαδή σε μας.
Όχι, το Reuters, δεν μίλησε για αλλαξοκωλιές…

Το πέπλο της σιωπής...

Protagon...

  του Γιάνη Βαρουφάκη

Προ ημερών, το Reuters έπιασε λαυράκι. Σε ιδιαίτερα προσεκτικό δημοσίευμά του που πήρε μεγάλη έκταση παγκοσμίως ανέδειξε κάποιες «συναλλαγές» μεταξύ τριών ελληνικών τραπεζών η οποία, αν το δημοσίευμα αληθεύει, τεκμηριώνει την ποινική δίωξη γνωστών τραπεζιτών της χώρας. Κι αν όχι την ποινική τους δίωξη, απαιτεί από την κυβέρνηση, το EFSF, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Authority), κατ’ ελάχιστον, την παύση του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς και την δρομολόγηση διαδικασίας εξυγείανσής της. Ανάλογες κινήσεις θα έπρεπε να ξεκινήσουν για τον τραπεζικό όμιλλο Marfin Popular Bank για κινήσεις της Marfin Egnatia Bank της οποίας αποτελεί μετεξέλιξη. Κι όμως: αντί για αυτά, ένα τεράστιο πέπλο σιωπής ξετυλίγεται και σκεπάζει την υπόθεση, με πρώτους υφαντές του τους δημοσιογράφους των «έγκυρων» εντύπων και sites οι οποίοι, κατά τα άλλα, συνεχώς καταγγέλλουν το κράτος και την ελληνική κοινωνία για ανοχή στην διαφθορά.
Ποια είναι η πέτρα του σκανδάλου, σύμφωνα με την αναφορά του Reuters; Όπως γνωρίζουμε, οι ελληνικές τράπεζες πάσχουν, από τότε που ξέσπασε η κρίση, από έλλειψη κεφαλαίων. Σύμφωνα με τις επιταγές τόσο της ΕΒΑ όσο και της τρόικα, οι ελληνικές τράπεζες έπρεπε να καταβάλουν προσπάθεια εξεύρεσης κεφαλαίων. Αρχικά, ιδιωτικών και, εφόσον δεν τα έβρισκαν, δημοσίων (μέσω της επανακεφαλαιοποίησης που προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση δανειζόμενη, δυστυχώς, η ίδια από το EFSF). Οι τραπεζίτες τρέμουν τα κεφάλαια του EFSF καθώς αυτά δίνονται με αντάλλαγμα μετοχών, κάτι που μειώνει το δικό τους ποσοστό ιδιοκτησίας των τραπεζών, θέτοντας σε κίνδυνο της εξουσία τους εντός των ΔΣ των τραπεζών (και όλα τα «καλούδια» που αυτή τους εξασφαλίζει). Για αυτό, εύλογα, προτιμούν τα ιδιωτικά κεφάλαια, ιδίως φίλα προς αυτούς προσκείμενων επιχειρηματιών. Έλα όμως που τέτοια κεφάλαια στον καιρό της κρίσης δεν υπάρχουν; Τότε, τι νομίζετε ότι σκαρφίζονται οι καλοί τραπεζίτες;
Σύμφωνα με το άρθρο του Reuters, σε γενικές γραμμές, συνέβη το εξής καταπληκτικό: Την εποχή που η Τράπεζα Πειραιώς, υπό τον κ. Σάλλα, σχεδίαζε την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας (σύμφωνα με τις υποδείξεις της Ευρώπης και της τρόικα), ο κ. Σάλλας δημιούργησε τρεις off shore εταιρείες στην Κύπρο (μαζί με τα δύο του τέκνα). Αυτές οι εταιρείες, δανείστηκαν από τον τραπεζικό όμιλο Marfin Egnatia Bank (που ελέγχει ο κ. Βγενόπουλος) γύρω στα 113 εκατομμύρια ευρώ με τα οποία χρήματα αγοράστηκαν μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς (στο πλαίσιο της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου που ο ίδιος ο κ. Σάλλας αποφάσισε). Αξιοσημείωτα είναι τα εξής:
• Η Marfin Egnatia Bank από την οποία δανείστηκαν οι off shore του κ. Σάλλα έπασχε η ίδια από τεράστια έλλειψη τόσο ρευστότητας όσο και κεφαλαίων. Το ότι δάνεισε ένα τέτοιο τεράστιο ποσό σε έναν άλλον «ζορισμένο» τραπεζίτη με στόχο την αγορά μετοχών των οποίων η αξία βρισκόταν σε πορεία ραγδαίας απαξίωσης (και χωρίς κανένα εχέγγυο πέραν των ίδιων των μετοχών) ελέγχεται ως είτε επιχειρηματικά ανόητη κίνηση είτε ως «περίεργη» κίνηση.
• Όταν αποφασίζεται η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και νομοθεσία, οι αποφασίζοντες αυτή την αύξηση (τα μέλη του ΔΣ) απαγορεύεται δια ροπάλου να συναλλάσσονται στις εν λόγω μετοχές. Όταν το κάνουν ελέγχονται από την δικαιοσύνη για insider trading (συναλλαγές υπό το καθεστώς εσωτερικής πληροφόρησης). Αναρωτιέμαι αν η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς θα ενδιαφερθεί να ρίξει μια ματιά στο συγκεκριμένο «ζητηματάκι».
• Η σύναψη αυτών των δανείων από τις off shore της οικογένειας Σάλλα, καθώς και η αγορά των μετοχών της Πειραιώς από αυτές, κρατήθηκε μυστική. Αν και αφορούσε ποσοστό των μετοχών της τράπεζας άνω του 5% που, σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, έπρεπε να δηλωθεί δημοσίως, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς φέρεται να δέχθηκε το επιχείρημα του κ. Σάλλα ότι το ποσοστό αυτό δεν καλύφθηκε καθώς ένα μέρος των μετοχών ανήκουν στα... παιδιά του.
• Σύμφωνα με το άρθρο του Reuters, ο κ. Σάλλας έχει ξαναδανειστεί από άλλη πτωχευμένη τράπεζα με στόχο την αγορά μετοχών της τράπεζάς «του». Ποια τράπεζα; Την Proton του κ. Λαυρεντιάδη από την οποία φέρεται να δανείστηκε 70 εκατομμύρια πριν τις ζημίες από την πτώχευση της Proton αναλάβει ο έλληνας φορολογούμενος.
Αν τα παραπάνω, που καταγγέλλει το Reuters, αληθεύουν, έχουμε στα χέρια μας ένα σκάνδαλο αξιώσεων. Ένα σκάνδαλο που (α) παραπέμει σε insider trading, (β) εγείρει ζητήματα που αφορούν τον έλληνα φορολογούμενο (ο οποίος καλείται να πληρώσει τα σπασμένα της Proton) και (γ) αφορά επισταμένη προσπάθεια εξαπάτησης των ευρωπαϊκών αρχών επιτήρησης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Δεν είναι δική μου δουλειά να αποφασίσω την αθωότητα ή την ενοχή του οιουδήποτε. Θα ήθελα να πιστεύω ότι η ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική δικαιοσύνη και η ίδια η τρόικα θα επιληφθούν. Προς το παρόν, σιγή ιχθύος. Από την μεριά μου, σημειώνω την απάντηση του κ. Σάλλα στο άρθρο του Reuters. Όπως αναφέρει η Καθημερινή, «ο κ. Σάλλας, ο οποίος έχει καταθέσει αγωγή κατά του ειδησεογραφικού πρακτορείου για προηγούμενο δημοσίευμά του, διεκδικώντας αποζημίωση ύψους 50 εκατ. ευρώ, έκανε λόγο για άλλο επεισόδιο, αυτή τη φορά από ομάδα συνεργατών του Reuters, στην προσπάθεια «υπονόμευσης, εκβιασμών και κατασυκοφάντησης», που έχει αντιμετωπίσει η Τράπεζα Πειραιώς στην πορεία ανάπτυξής της. Η υπονόμευση, κατέληξε, «δεν μας αποσπά από το κύριο καθήκον μας, που είναι η ασφάλεια και η πρόοδος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η οποία με τη σειρά της είναι προοπτική αναπόσπαστη με την προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι για την έξοδο της χώρας από την κρίση». Με άλλα λόγια, αγαπητοί αναγνώστες, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε...
Συμπέρασμα
Στην εποχή της Πτωχοτραπεζοκρατίας (*), τέτοιου είδους τερτίπια είναι, δυστυχώς, αναμενόμενα. Όμως, σε μια χώρα που υποτίθεται ότι δίνει αγώνα επιβίωσης, και όπου η ανάκτηση της αξιοπιστίας απέναντι στην Ευρώπη έχει αναχθεί σε εθνικό στόχο, το Πέπλο της Σιωπής που έχει περιβάλει αυτό το «συμβάν» είναι ενδεικτικό της Απόλυτης Υποκρισίας της καθεστηκυίας τάξης της χώρας τούτης.
Από την μία έχουμε κυβέρνηση, η οποία δήθεν κόπτεται για την αξιοπιστία μας στα μάτια της Ευρώπης, αλλά που δεν κάνει τίποτα όταν οι τραπεζίτες μας αποκαλύπτονται από τον έγκυρο διεθνή τύπο να συνομωτούν με σκοπό την παραβίαση των αρχών και κανόνων της επιτήρησής τους.
Από την άλλη, η δικαιοσύνη η οποία ούτε καν έχει πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει.
Τέλος, και τρομακτικότερο, οι καλοί δημοσιογράφοι των «έγκυρων» εντύπων, δημοσιογραφικών οργανισμών, sites κλπ. οι οποίοι καθημερινά γράφουν χιλιάδες λέξεις καταδικάζοντας την διαφθορά των «μικρομεσαίων» και απαιτώντας να μπει βαθειά το νυστέρι στο κόκκαλο, παραμένουν βουβοί μπροστά σε ένα τέτοιο «συμβάν», σε μια τέτοια καταγγελία του Reuters. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν μπείτε στην ιστοσελίδα του πάλαι ποτέ έγκυρου «Βήματος» και βάλετε «Σάλλας» στην σελίδα αναζήτησης δεν θα βρείτε την παραμικρή αναφορά σε αυτό το θέμα. Ούτε μία λέξη. Η άλλη παραδοσιακά έγκυρη εφημερίδα μας, η «Καθημερινή», αναφέρεται μεν στο θέμα αλλά με τον ανώδυνο τίτλο «Νέα αντιπαράθεση Reuters με τον επικεφαλής της Πειραιώς».
Κλείνω με ένα μήνυμα προς φίλους δημοσιογράφους που στα υπόλοιπα κείμενά τους ξεσπαθώνουν εναντίον της διαφθοράς και της «ακινησίας» του ελληνικού κράτους: Όσο παραμένετε βουβοί απέναντι σε μια τέτοια υπόθεση, η αξία του λόγου σας τείνει στο μηδέν.

(*) Bankruptocracy - Πτωχο-Τραπεζοκρατία (Από το «Λεξιλόγιον Κρίσης»)
Δικός μου όρος για το νέο πολιτικό-οικονομικό καθεστώς που μας προέκυψε, παγκοσμίως, μετά την Κρίση του 2008. Σε αυτό το νέου τύπου καθεστώς την μέγιστη εξουσία δεν ασκούν ούτε οι επιτυχημένοι καπιταλιστές ούτε καν οι εισοδηματίες (για τους εργαζόμενους ούτε λόγος βέβαια). Την ασκούν οι πτωχευμένες τράπεζες ελέω των φορολογούμενων των οποίων τους φόρους οι πολιτικοί χρησιμοποιούν για να στηρίζουν το νέο αυτό καθεστώς, ως εντολοδόχοι των πτωχευμένων τραπεζών, επιβάλλοντας παράλληλα αυστηρή λιτότητα στους... φορολογούμενους. Βασική αρχή του νέου καθεστώτος η εξής απλή: Τα χρέη των πολιτών και των κρατών στις τράπεζες είναι ιερά και αδιαπραγμάτευτα. Παράλληλα, οι ζημίες των τραπεζών πρέπει αυτόματα, και χωρίς πολλές κουβέντες, να καλύπτονται είτε από τα κράτη είτε από τις Κεντρικές Τράπεζες χωρίς την επιβολή του παραμικρού Μνημονίου στους ιδιοκτήτες των, ουσιαστικά, πτωχευμένων τραπεζών. Ενώ τα υπό πτώχευση κράτη (π.χ. Ελλάδα και Ιρλανδία) πρέπει να διασύρονται και να υποβάλλονται σε ασφυκτική λιτότητα για να δανείζονται ώστε να μην πτωχεύσουν, στον Καιρό της Πτωχο-Τραπεζοκρατίας οι τράπεζες δικαιούνται την παροχή άπειρης ρευστότητας χωρίς κανέναν περιορισμό, όρο ή απαίτηση εκ μέρους των κρατών ή των Κεντρικών Τραπεζών που τις κρατούν ζωντανές.