Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Αρκετά με τους πρώην!

Οταν διαβάζεις χίλιες και βάλε λέξεις ενός άρθρου με τίτλο «Περισσότερη Ευρώπη και σχέδιο για ανάπτυξη», που υπογράφει ένας πρώην πρωθυπουργός, και μάλιστα ο... «καταλληλότερος», πρώην αρχηγός κόμματος και νυν και αεί καθηγητής, πιάνεις εύκολα το στίγμα, που το δίνει η «περισσότερη Ευρώπη», αλλά όσο κι αν κρατάς μικρό καλάθι, όπως όλοι μας, περιμένεις ότι θα υπάρχει κάποια, στοιχειώδης έστω, συγκεκριμένη αναφορά και σε αυτό το (αναγκαίο) «σχέδιο για ανάπτυξη».
Ο Κώστας Σημίτης όμως το κατάφερε και αυτό! Να διαβάζουμε και να ξαναδιαβάζουμε προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις που να σχηματίζουν προσεκτικά επιλεγμένες φράσεις και μετά, από παράγραφο σε παράγραφο, να εξαφανίζεται κάθε ουσιαστικό νόημα, κάθε τι που θα επέτρεπε να υπάρξει ουσιαστική συζήτηση, δηλαδή διαφωνία και διάλογος. Ολα για το φαίνεσθαι άλλη μια φορά και άλλη μια φορά στον Καιάδα της μικροπολιτικής η ουσία.
Αποκαλυπτική για το σύστημα που μας κυβέρνησε και μας κυβερνά, αλλά και για το έλλειμμα πολιτικής των συστημικών στελεχών, το τελικό συμπέρασμα του πρώην: «Το σχέδιο ανάπτυξης παραμένει ένα νεφέλωμα. Ερευνες, μελέτες, πρότυπα, συγκεκριμένοι σχεδιασμοί δεν φαίνεται να υπάρχουν»! Αλλά αυτό κάθε απλός πολίτης της χώρας το γνώριζε ήδη, το νιώθει στο πετσί του, από τα χαράτσια, τα λουκέτα, τα δάνεια που τον πνίγουν, την ανεργία που τον στέλνει οικογενειακώς στο απόσπασμα. Δεν περίμενε κανέναν πρώην ή νυν καθηγητή, πρωθυπουργό ή αρχηγό κόμματος για να το αντιληφθεί.

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Ασύρματη κενολογία...

Οταν ένας πρωθυπουργός νιώθει την ανάγκη να «αποκαλύψει» σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι είχε «εκτενέστατη τηλεφωνική συνομιλία με την Ανγκελα Μέρκελ», ενόψει και της επανόδου της τρόικας, έχει πρόβλημα.
Γιατί, προφανώς, θέλει να πείσει ότι έχει θέσεις που βάζει στη διαπραγμάτευση και ταυτοχρόνως ότι έχει βρει τον τρόπο να τον ακούει η καγκελάριος.
Επειδή όμως -σε όλη την υπόλοιπη συνέντευξή του- δεν κατόρθωσε να σκιαγραφήσει στοιχειωδώς αυτές τις «θέσεις» και επειδή όλοι μας γνωρίζουμε ότι στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της Ευρώπης η Μέρκελ τον είδε κυριολεκτικά στο πόδι, παραχωρώντας του μερικά λεπτά, ο κ. Σαμαράς παραέχει πρόβλημα.
Κατ' αρχάς αδυνατεί να καταθέσει, ενάμιση χρόνο απ' όταν ανέλαβε την κυβέρνηση, έστω και ένα μέτρο που να μπορεί να χαρακτηριστεί αναπτυξιακό, μια πρόταση που να καταδεικνύει στοιχειωδώς ότι έχει τακτική και στρατηγική, μια κάποια λύση για την αντιμετώπιση των λουκέτων που πληθαίνουν και της ανεργίας που καίει. Αντί για αυτά, που είναι εκ των ων ουκ άνευ για έναν πολιτικό που ηγείται, υποτίθεται, κυβέρνησης που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, το μόνο που αρθρώνει, πολύ σχεδιασμένα, είναι ένας αντιπολιτευτικός λόγος στην αξιωματική... αντιπολίτευση και κοινότοπα ευχολόγια του είδους «θα βγούμε σύντομα από την κρίση».
Η μόνη «νέα πρόταση», που καταθέτουν αυτή τη στιγμή ο πρωθυπουργός και το εξειδικευμένο στη θεωρία των δύο άκρων επιτελείο του, είναι η «έγνοια» για το πώς οι άνεργοι νέοι θα... απασχολούνται, καθώς δεσμεύτηκε να υπάρξει πανελλαδικό δίκτυο δωρεάν wi fi μέσα στο 2014. Και αυτό, όπως δηλώνει ο κ. Σαμαράς, «δείχνει στους νέους ότι κάποιος νοιάζεται, ότι υπάρχει μια Ελλάδα που νοιάζεται για τα παιδιά».
Σαν να ζει σε άλλη χώρα, σαν να είναι περαστικός από τα μέρη μας που φωτογραφίζει τα αξιοθέατα και τους ιθαγενείς, για να κάνει αναρτήσεις στο facebook!
Κοτζάμ πρωθυπουργός σε μια Ελλάδα που η παιδεία, η υγεία και η πρόνοια διαλύονται, που η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο δυσθεώρητο 57,3%, που όλο και περισσότεροι παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης αναζητώντας τρόπο επιβίωσης, ο κ. Σαμαράς βρήκε, προφανώς έπειτα από πολλή προσπάθεια και πολύ κόπο, μία και μόνη λύση! Δωρεάν wi fi, για να σκοτώνουν οι νέοι τις ώρες τους σε μια χώρα που δεν έχει τίποτε άλλο να τους προσφέρει.
Ας προσπαθήσουμε να παραμείνουμε σοβαροί τουλάχιστον εμείς, που πληρώνουμε πολλαπλώς τις ασόβαρες πολιτικές τους. Με τέτοια «σχέδια» και τέτοιες «λύσεις», με αυτά τα επιτελεία και αυτήν την κυβέρνηση, η χώρα δεν πρόκειται να βγει από τα Μνημόνια στον αιώνα τον άπαντα, καθώς κάθε τροϊκανός που θα σκάει μύτη θα φέρνει και ένα κοντέινερ με νέα μέτρα.
v.delipetros@eleftherotypia.net

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013

Καιρός να φύγουν...

Ετσι που το πάμε, στο τέλος οι συνεταίροι του Σαμαρά θα μας ζητήσουν να τους ανακηρύξουμε ήρωες! Μπορεί να χρειάστηκαν ημέρες για να διατυπώσουν μια στοιχειωδώς στακάτη θέση για την ΕΡΤ, μπορεί να περίμεναν καιρό να τους βγάλει το ΣτΕ από τη δύσκολη θέση, μπορεί ακόμη και αυτή τη στιγμή να μην αρθρώνουν ούτε λέξη για τα κυβερνητικά αδιέξοδα, αλλά περιμένουν από τους πολίτες να τους πούνε και μπράβο.
Μπράβο, επειδή ανέχτηκαν μήνες και μήνες τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, το σύγχρονο δηλαδή «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», κρατώντας όμως ένα μικρό πέπλο κοινοβουλευτικών προσχημάτων; 'Η μήπως περιμένουν... μπράβο, γιατί έβλεπαν τα κυβερνητικά αδιέξοδα να πολλαπλασιάζονται, αλλά αυτοί συζητούσαν εάν θα γίνει... ανασχηματισμός;
Το πρόβλημα ήταν και παραμένει πολιτικό. Και εν προκειμένω, το πρόβλημά τους είναι ότι συμμετείχαν και συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση που δεν λύνει τα προβλήματα της χώρας. Μια κυβέρνηση που δεν έχει να προτείνει κάτι στοιχειώδες, έστω για την αναχαίτιση της ανεργίας που μαστίζει τον τόπο, που δεν προωθεί μέτρα ανάπτυξης, μια κυβέρνηση που νέτα σκέτα έχει έλλειμμα πολιτικής.
Και οι δύο τωρινοί... αντιρρησίες, όπως και ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης που υπογράφει ό,τι της ζητηθεί, δεν έχουν σχέδιο για οτιδήποτε! Δίχως σχέδιο για την οικονομία, δίχως σχέδιο για την παιδεία, την υγεία, δίχως -εννοείται- σχέδιο για τον πολιτισμό και, βεβαίως, δίχως το παραμικρό σχέδιο για το ρόλο της χώρας στη Μεσόγειο και την Ευρώπη, δεν είναι ικανοί για στοιχειώδη έστω διαπραγμάτευση με τους υπαλληλάκους που μας στέλνουν κάθε τόσο οι δανειστές.
Οι υπάλληλοι της τρόικας κουνάνε το χέρι και οι... πολιτικοί στέκονται σούζα. Οι υπάλληλοι της τρόικας βγαίνουν και παραδέχονται ότι μας έκαναν πειραματόζωα και ότι η συνταγή των δανειστών μάς σκοτώνει και οι... πολιτικοί συνεχίζουν να μας υποχρεώνουν να καταπίνουμε το φάρμακο - δηλητήριο. Οι δανειστές μας σφυράνε και οι... πολιτικοί, αδυνατώντας να πουν έστω ένα μικρό «όχι», βάζουν μια ολόκληρη χώρα να χορεύει το χορό του Ζαλόγγου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, με αυτούς τους εταίρους και με αυτή τη συγκυβέρνηση, και ΕΡΤ θα κλείνουν όποτε τους καπνίζει, και μαύρο θα πέφτει στις οθόνες όποτε το αποφασίζουν, και η Δημοκρατία θα πλήττεται, και η λογική θα εξοβελίζεται.
Γιατί δεν είναι δυνατόν να ζούμε όλα αυτά και στην ατζέντα τους να υπάρχουν ο... ανασχηματισμός και ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρνησης. Ν' αλλάξει, δηλαδή, ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς!
Γι' αυτό σήμερα οι δύο «αντιρρησίες» μπορούν, παρά την προβληματική πολιτική τους, να προσφέρουν μία υπηρεσία στη χώρα. Να δουν τον τρίτο, να τον φιλήσουν σταυρωτά και να φύγουν για να δούμε όλοι πόσα απίδια παίρνει -επιτέλους- ο σάκος.
v.delipetros@eleftherotypia.net

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Οι τελειωμένοι...

Ελευθεροτυπία...

Ξαφνικά, ένα σωρό μέχρι χθες επιτελείς του Γιώργου Παπανδρέου, οι διακεκριμένοι υπουργοί της κυβέρνησης που μας κουβάλησε την τρόικα και υπέγραψε Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα, «βλέπουν» το φως το αληθινόν και ψάχνουν τρόπο να δηλώσουν ότι δεν έχουν αυτοί την ευθύνη, αλλά... άλλοι!
ΠΟΙΟΙ άλλοι; Αυτό το προσπερνούν χωρίς να το ξεκαθαρίσουν, όπως προσπερνούν οι τηλεπερσόνες τα συνεχή λάθη τους. Αφήνουν απλώς να εννοηθεί ότι αυτοί, που ουδέποτε διαφώνησαν, που συνυπέγραψαν τα πάντα, που άσκησαν πολεμική και στην παραμικρή, λάιτ, διαφωνία, είναι αθώοι του αίματος.
ΜΟΝΟΣ ένοχος, προφανώς, ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός, ο μόνος δηλαδή από όλους τους που αναγκάστηκε, κατόπιν λαϊκής κατακραυγής και έξωθεν απαρέσκειας, να σηκωθεί από την καρέκλα του και να βρεθεί, υποχρεωτικά, σε αναζήτηση άλλης. Ακόμη, δειλά δειλά είναι αλήθεια, καθώς η γενναιότητα δεν είναι ίδιον των επαγγελματιών της πολιτικής, οι στελεχάρες ρίχνουν ευθύνες και στην τρόικα των δανειστών που «πίεσε πολύ» για τα μέτρα. Σαν να είναι μικρά παιδιά, δηλαδή αποποιούνται την ευθύνη τους «δείχνοντας» τον... ξάδελφο που τους παρέσυρε και τα άλλα... γειτονόπουλα!
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ώρα, οι «άλλοι», οι στελεχάρες του ΔΝΤ, τα... γειτονόπουλα του νεοφιλελευθερισμού, συμφωνούν με τους «δικούς» μας ότι τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, αλλά και αυτοί αποποιούνται τις ευθύνες και τις επιρρίπτουν στους δικούς μας, που τους βρίσκουν ανεπαρκείς.
ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ! Η ανεπάρκεια δεν είναι αποκλειστικό γνώρισμα της ελληνικής πολιτικής ελίτ. Αλλά και οι ευθύνες δεν μπορούν να βαραίνουν αποκλειστικά τους «απ' έξω». Γιατί όλοι τους, ημεδαποί και αλλοδαποί, από το ίδιο νεοφιλελεύθερο συναξάρι πήραν τις συνταγές. Ολοι τους, με εντυπωσιακή σύμπνοια, στρατεύτηκαν στην υλοποίησή τους. Και όλοι αυτοί οι πολιτικοί φωστήρες αδιαφόρησαν για κάθε κριτική φωνή και κάθε λαϊκή αντίδραση.
ΑΠΛΩΣ, τώρα, όλοι τους, σε εντυπωσιακή σύμπνοια και πάλι, ξέρουν ότι οι ξέρες είναι... απέναντι, ότι η ρότα που χάραξαν έχει πολύ default, και όχι εγγυημένα επιλεκτικό, και ότι οι μέρες που έρχονται θα αναζητήσουν ενόχους. Τι ευκολότερο λοιπόν από το να ρίχνουν ευθύνες ο ένας στον άλλον;
ΓΙΑΤΙ για εμάς, τους πολλούς, τους απλούς πολίτες, που πληρώνουμε τοις μετρητοίς τις επιλογές άλλων στην πλάτη μας, το μόνο που θα είχε νόημα θα ήταν να αλλάξει η ρότα της αποτυχίας. Να διερευνηθούν οι δυνατότητες μιας ανάπτυξης σε άλλα πρότυπα. Να αμφισβητηθούν τα κρίσιμα ζητήματα της εξάρτησης και της υποτέλειας.
ΑΛΛΑ αυτό, κι ας είναι η μόνη πολιτική διεξόδου, δεν μπορούν να το κάνουν στελέχη που στήριξαν την ανάδειξή τους στην εξάρτηση και τη διαπλοκή. Ο πολιτικός χαμαιλεοντισμός, οι παρασκηνιακές συμφωνίες, το άλλο δηλώνουμε και άλλο είμαστε, μας έφεραν μέχρι εδώ.
ΑΝ ΔΕΝ τελειώσουμε με αυτά και τους εκπροσώπους τους, δεν έχουμε αύριο.

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Τα Ρίχτερ έρχονται...

Από την Ελευθεροτυπία...

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Το λένε και το ξαναλένε οι επαγγελματίες της πολιτικής όταν μαγειρεύουν τις λύσεις που θέλουν να μας σερβίρουν. Αλλά μετά, με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, προσπαθούν να άρουν τα προφανή δικά τους αδιέξοδα, βάζοντας όλους εμάς στη στενωπό που αυτοί δημιούργησαν.
Η ΟΠΟΙΑ δύναμη της δημοκρατίας ουσιαστικά πηγάζει από ένα φαινομενικά απλό, αλλά θεμελιακά ουσιώδες ζήτημα: τη δυνατότητα έκφρασης του λαού για αυτά που τον καίνε. Δηλαδή, τελικά, τις εκλογές και τη νομιμοποίηση, μέσα από τις κάλπες, της κάθε κυβέρνησης.
ΑΥΤΑ τα προφανή όμως εδώ δεν ισχύουν! Τι κι αν όλοι καταλάβαμε ότι ο Γ. Παπανδρέου, με την απόφασή του να προχωρήσει σε δημοψήφισμα, ήθελε μεν να αποφύγει το πικρό ποτήρι της κάλπης, αλλά, πρακτικά, ομολογούσε την απονομιμοποίηση της κυβέρνησής του και των αποφάσεών της;
ΤΙ ΚΙ ΑΝ, από τη στιγμή που τον ακύρωσαν οι δανειστές και έκανε γαργάρα το δημοψήφισμα, η προκήρυξη εκλογών ήταν μονόδρομος για την ίδια την ουσία της δημοκρατίας μας; Το σύστημα των επαγγελματιών της πολιτικής, για να περισωθεί πάνω στα αποκαΐδια μας, έβαλε και τον έτερο του δικομματισμού στο κάδρο.
ΚΑΙ ο Σαμαράς, άλλος κι αυτός -τραβάτε με κι ας κλαίω, που λέει και ο λαός-, όχι μόνο μπήκε στο καλάθι, ξεχνώντας ό,τι παρίστανε πως πιστεύει για αναδιαπραγμάτευση και τροποποιήσεις των συμφωνιών, αλλά δέχεται προθυμότατα να του ρίχνουν από πάνω και όλα τα άπλυτα. Γι' αυτόν άρκεσε ο τρόπος που (δεν) διαχειρίστηκε μια κρίση για να πείσει -προκαταβολικά- τους περισσότερους για τα όριά του.
ΑΥΤΕΣ οι «λύσεις» όμως μπορεί να είναι αρεστές στις Βρυξέλλες, στο ΔΝΤ ή στους τραπεζίτες, αλλά για το σύστημα δεν είναι τίποτε περισσότερο από μικρή πίστωση χρόνου. Κολύμπι με... μια σαμπρέλα που όπου να 'ναι κλατάρει!
ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ τους το περιέγραψε με γλαφυρότητα πριν από λίγες ημέρες, στη Βουλή, ο Βενιζέλος, λέγοντας ότι από τις εκλογές θα προκύψει «μια άλλη κυβέρνηση που δεν ξέρουμε ποια είναι»! Και επειδή δεν... γνωρίζουν το αποτέλεσμα, αποφάσισαν να «μεταθέσουν» τις κάλπες και το πρόβλημα.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ τους όμως δεν μετατίθεται, καθώς τα «αχ» του κόσμου γενικεύονται και γίνονται πιο ηχηρά. Και η ιλαροτραγωδία των τελευταίων ημερών κάνει τα πράγματα χειρότερα γι' αυτούς.
ΟΙ ΠΡΟΣΕΙΣΜΙΚΕΣ δονήσεις έχουν γίνει ήδη αισθητές. Γι' αυτό, άλλωστε, η Μέρκελ έτρεξε να «σβήσει» το δημοψήφισμα πριν το «όχι» τούς κάψει. Και μπορεί οι επαγγελματίες της πολιτικής, εντός και εκτός της χώρας, να νομίζουν ότι ρύθμισαν τα πάντα και να ισχυρίζονται ότι «η σεισμική ακολουθία εξελίσσεται ομαλά», αλλά, όπως γίνεται συχνά και με τους... σεισμολόγους, δεν αργεί η μέρα που θα διαψευστούν.
ΚΑΙ ΜΕ τέτοιους προσεισμούς, όταν έρθει η κύρια δόνηση, πολλά από αυτά που θεωρούν δεδομένα θα κουνηθούν συθέμελα.

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Μακριά νυχτωμένοι...

Ελευθεροτυπία...

Η χώρα βαδίζει πλέον σε κινούμενη άμμο, με μια κυβέρνηση, που παρέλαβε το χρέος στο 115% του ΑΕΠ, να ετοιμάζεται να... πανηγυρίσει επειδή αποδέχτηκε τις επιταγές άλλων που, αν όλα πάνε όπως σχεδιάζονται επί χάρτου, θα μας οδηγήσουν να χρωστάμε σε 10 χρόνια το 120% του ΑΕΠ!
ΜΕΓΑΛΗ επιτυχία. Εν τω μεταξύ, γι' αυτήν τη δεκαετία αλλά και για την επόμενη οι απλοί άνθρωποι, εάν έχουν δουλειά, θα βλέπουν τους μισθούς να συρρικνώνονται. Οι άνεργοι, δίχως καμιά κοινωνική προστασία, θα βλέπουν τις θέσεις εργασίας με το κιάλι και οι συνταξιούχοι, όσοι φτάνουν δηλαδή υπό αυτές τις συνθήκες στη σύνταξη, θα βλέπουν τις συντάξεις να ψαλιδίζονται πάλι και πάλι.
ΓΙΑΤΙ αυτό σημαίνει η ανάγκη να υπάρξει άμεσα πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ η ύφεση χορεύει πάνω στις ζωές μας. Και αυτό είναι που επιμελώς αποκρύπτουν αυτοί που παριστάνουν ότι κυβερνούν. Γιατί εάν κυβερνούσαν ουσιαστικά, δεν θα έβλεπαν τι μέλλει γενέσθαι από τα τηλεγραφήματα των διεθνών πρακτορείων και δεν θα ενημερώνονταν για τα σχέδια του Βερολίνου από τους εκπροσώπους των ομολογιούχων.
ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ στις Βρυξέλλες, κομπάρσοι επί της ουσίας και πολιτικά. Αλλά αγκιστρωμένοι στις καρέκλες τους και αποφασισμένοι να μας ρίξουν στις ξέρες. Πολιτικοί παλαιότατης κοπής, που παριστάνουν τους μοντέρνους υποδεχόμενοι τον κάθε Ράιχενμπαχ και υλοποιώντας ό,τι τους ζητήσει.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ αυτή η κυβέρνηση. Και όχι απλώς γιατί δεν τα φάγαμε μαζί. Αλλά γιατί κάθε χώρα πρέπει να έχει μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί τους ανθρώπους της και θα λογοδοτεί σε αυτούς. Η δημοκρατία περιορίζεται δραματικά -πολύ πριν φτάσουν εδώ οι ξένοι τοποτηρητές- όταν οι κυβερνώντες αλλοιώνουν την εντολή που έλαβαν και όταν πορεύονται λογοδοτώντας στην τρόικα.
ΔΙΟΛΟΥ περίεργα λοιπόν, αλλά φλερτάροντας σχεδόν απροκάλυπτα με ολοκληρωτικές αντιλήψεις, αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί που συνδιαλέγονται με τη διαπλοκή, που δεν ενοχλούνται από το σάπιο σύστημα που συντήρησαν και ανέπτυξαν, ενοχλούνται από τα... πανό στα γήπεδα και βρίσκουν «λογική» την προσαγωγή αυτών που τα ανάρτησαν!
ΠΡΟΦΑΝΩΣ θεωρούν ότι εάν δεν αναρτηθούν κάποια πανό «διαφωνίας», οι διαφωνίες με την πολιτική τους εξοβελίζονται. Οτι εάν δεν ακούσουν λέξη από τις αγανακτισμένες διαδηλώσεις και -πολύ περισσότερο- τις «σβήσουν» με δακρυγόνα, η αγανάκτηση εξορίζεται. Οτι εάν πάρουν και άλλα εύσημα από την τρόικα, διασώζονται.
ΕΙΝΑΙ μακριά νυχτωμένοι. Τα μέτρα που έλαβαν και αυτά που θέλουν να λάβουν, μόνοι τους, επειδή το «πάνε το γράμμα», ή συμφωνώντας με τις επιταγές των δανειστών, επειδή θέλουν να πάρουν τη σφραγίδα της νέας εποχής, θα γυρίσουν, νομοτελειακά, εναντίον τους.
ΑΥΤΑ τα μέτρα που παίρνουν τρώνε τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τους μισθούς, τις συντάξεις, τη ζωή και τις ελπίδες μας. Αυτά τα μέτρα τρώνε τη χώρα. Και αυτό κάθε μέρα το καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι.
ΓΙ' ΑΥΤΟ και δεν θα φύγουν νύχτα, όπως λένε πολλοί. Αλλά μέρα μεσημέρι μετά από διαδήλωση.

Ροη αρθρων