Μετάβαση κατά Υπερβάσεως...

kathimerini.gr ...
Tου Παντελη Μπουκαλα
Φοβερά τα αντανακλαστικά του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα του προέδρου του, που μένει φεύγοντας ή φεύγει μένοντας, όπως έκαναν στα χρόνια του πατρός του οι βάσεις του θανάτου, που έφευγαν κάθε δεύτερο μήνα διά της μεθόδου της παραμονής τους. Εκατσε λοιπόν και σκέφτηκε, παρέα με τη στρατιά των συμβούλων του - τη μισή, γιατί πού να χωρέσουν όλοι, και κυρίως ποιος χώρος είναι ικανός να αντέξει την παραγωγή τόσης σκέψης χωρίς τον κίνδυνο της υπερθέρμανσης: πώς πρόκοψε κάποτε ο Αντώνης Σαμαράς; Βρήκε μια ωραία λέξη, την Υπέρβαση, πόνταρε πάνω της τα ρέστα του και ουδέν άλλο έπραξε. Κι ήρθε ο καιρός και αποζημιώθηκε με αρχηγίες και με ευκαιρίες εξουσίας. Ωραία λοιπόν. Yπέρβαση αυτός; Μετάβαση εμείς. Υπάρχει βέβαια και η Ανάβαση, αλλά την έχει καπαρώσει ο Ξενοφών, όχι ο Ζολώτας, ο αρχαίος. Και υπάρχει και η Κατάβαση, αυτή όμως θα προκαλούσε δυσάρεστους συνειρμούς.
Μετάβαση λοιπόν. Αυτή ζει τώρα το ΠΑΣΟΚ, για όγδοη ή δέκατη φορά· τη μετάβαση από το τίποτα στο πουθενά. Κι αφού περί μεταβάσεως ο λόγος, χρειάζεται κι ένας μεταβατικός αρχηγός. Θα πάρει τα ηνία μόνο για τις εκλογές, θα καεί και πάνω στα αποκαΐδια θα στηθεί ένα ωραίο συνέδριο για να βγει ο επόμενος μ.Π. κανονικός αρχηγός. Και εδώ είναι το ερώτημα: ποιος θα ήταν ο καταλληλότερος Μεταβατικός, πρόθυμος να αναλάβει μια τέτοια άχαρη δουλειά και να την τελειώσει χωρίς να διεκδικήσει οτιδήποτε εκ των υστέρων;
Να βάλουμε τον Πετσάλνικο επικεφαλής για να δώσουμε θεσμικό χαρακτήρα στη μεταβατικοποίηση, πετιέται εις εκ των συμβούλων σε γνήσια πασοκικήν. Αυτός πίστεψε ότι μπορεί να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Γιατί να μην πιστέψει ότι μπορεί να γίνει πρωθυπουργός; Σωστά, παρεμβαίνει ένας δεύτερος (κι εκείνη την ώρα σκέφτεται πως υπάρχει και η Παρέμβαση, αλλά πια είναι αργά), όμως γιατί να μην ευχαριστήσουμε ένα άλλο δικό μας παιδί; Ποιον λες; τον ρωτάνε. Τον Καστανίδη; Ε, ποιον άλλον, απαντά. Σάμπως μας έμειναν και πολλοί τώρα που μετράμε τους φίλους μας; Αν είναι έτσι, τότε να βάλουμε τον Ανδρουλάκη, μπαίνει στην αναζήτηση ένας τρίτος. Αυτός είναι ικανός να πείσει (τουλάχιστον τον εαυτό του, οπότε οι υπόλοιποι περισσεύουν) ότι η μεταβατικότης της παραβάσεως συναθροιζόμενη με τη διηρημένη έκβαση της πολλαπλασιασθείσης αμφιβάσεως είναι ένα διαβατήριο προς τον μεταφροϋδικό σοσιαλισμό. Δεν είναι άσχημη ιδέα, συμφωνεί ένας τέταρτος. Αλλά τι θα λέγατε για τον Κουλούρη: Τον Κουλούρη; Μα αυτός μάς βρίζει. Ε, ακριβώς γι’ αυτό, του εξηγούν. Θα δαγκώσει, θα πάρει το φουσκωμένο ύφος του Ναπολέοντα, όχι του Ζέρβα, του άλλου, του Γάλλου, και θα πάψει να μας βρίζει.
Κι έτσι εξηγείται το τροχαίο επεισόδιο: ο Κίμων ο Κερκυραίος έσπευδε φλεγόμενος προς το Καστρί. Τι; Πήγαινε προς τη θάλασσα; Τέτοιες λεπτομέρειες δεν μπόρεσαν ποτέ να στρέψουν προς τα πίσω το ποτάμι. Ιδίως το πασοκικό.

«Ξέρετε ποιος είναι αυτός;»...

Μαριάννα Τζιαντζή...

Ημέρα των Θεοφανίων και η καθημερινή εκπομπή της ΝΕΤ «Συμβαίνει τώρα» μας ενημερώνει, με ζωντανές συνδέσεις, για την τελετή αγιασμού των υδάτων στη Χαλκίδα, όπου παρευρίσκεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και στο λιμάνι της Στυλίδας, όπου ο δήμαρχος Απόστολος Γκλέτσος θα προσπαθήσει να πιάσει τον σταυρό, μαζί με χειμερινούς κολυμβητές, αθλητές και μαθητές.

Δέκα ολόκληρα λεπτά αφιερώθηκαν στα νερά του Μαλιακού και μετά βίας δύο λεπτά στον πορθμό του Ευρίπου, όπου «υπήρξαν κάποιες αποδοκιμασίες, κάποιες διαμαρτυρίες για τα οικονομικά μέτρα [...] από εμπόρους, ανέργους, εργαζομένους με προβλήματα...».

Με σαγιονάρες και ελαφρά ντυμένος φτάνει ο κ. Γκλέτσος στο λιμάνι, μας πληροφορεί η ΝΕΤ. «Τώρα μπορείτε να τον δείτε! Φορά ημι-ολόσωμη φόρμα, όχι... καταδυτική στολή. Βούτηξε ο Απόστολος Γκλέτσος! Ποτέ άλλοτε το λιμάνι δεν είχε τόσο κόσμο, ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσοι πολλοί οι βουτηχτάδες». Και ποτέ άλλοτε δεν είχαν στριμωχτεί εκεί τόσα πολλά συνεργεία για να απαθανατίσουν έναν «επώνυμο» που θα βουτούσε στα παγωμένα νερά.

Σεβόμαστε την επιλογή του κ. Γκλέτσου να τιμήσει το έθιμο ακολουθώντας έναν όχι και τόσο εύκολο δρόμο. Αλλο όμως η σύντομη αναφορά στο γεγονός και άλλο η δεκάλεπτη περιγραφή του με όρους lifestyle. Κατά τα άλλα, απορούμε που σε ένα διαγώνισμα στην Ιστορία, πριν από μια δεκαετία περίπου, κάποιος μαθητής, μπερδεύοντας και συνδυάζοντας τα ονόματα του Μανώλη Γλέζου και του Απόστολου Σάντα, έγραψε ότι τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη την κατέβασε... ο Απόστολος Γκλέτσος.

Υπάρχουν τεχνικά προβλήματα στη σύνδεση με τη Χαλκίδα, εξηγεί η παρουσιάστρια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε, καρέ καρέ, την κατάδυση του δημάρχου. Ας παραγέμιζαν με άλλους τρόπους τον «πολύτιμο» τηλεοπτικό χρόνο τους/μας. Ας έδειχναν σκηνές από τη «Μανταλένα»…

«Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» Ο Κίμων Κουλούρης δεν είπε με τα χείλη του αυτή τη φράση. Αρκετοί όμως πιστεύουν ότι ενδεχομένως να την είπε με τη γλώσσα του σώματος, με τις αντιδράσεις του όταν τον σταμάτησαν άνδρες της ομάδας Δίας. Ούτε ο συμπαθής δήμαρχος είπε κάτι τέτοιο, όμως εδώ και χρόνια διάφορες εκπομπές βροντοφωνάζουν «ξέρετε ποιος είναι αυτός;» εννοώντας πότε τον έναν και πότε τον άλλο επώνυμο. Και αν δεν ξέρουμε, τα κανάλια φροντίζουν να το μάθουμε. Αυτό όμως που μέχρι χθες μας το μάθαιναν τα ιδιωτικά κανάλια, τώρα μας αναγκάζει να το μάθουμε η δημόσια τηλεόραση.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10.1.2012)

Ένα μακρινό, αλλά προφητικό συμβάν ....

ΤΟ ΒΗΜΑ...

ΤΟΥ Γ. Μπραμου
Σε μια μακρινή εποχή, σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα του νότου, ξημέρωνε μια νέα εποχή. Λίγα χρόνια μετά την πτώση μιας γελοίας δικτατορίας, οι δημοκρατικές δυνάμεις είχαν κερδίσει την εξουσία και φαίνονταν να τα αλλάζουν όλα με ορμή. Οι πολίτες χαμογελούσαν στους δρόμους και τα «παιδιά» της νέας διακυβέρνησης ήταν όλο υποσχέσεις για νέες, καλύτερες και δικαιότερες μέρες.

Τους είχανε πιστέψει σχεδόν όλοι. Ένα συμβάν όμως, στο αεροδρόμιο κοσμοπολίτικου και αρχοντικού νησιού, μοιάζει να προφητεύει την ανατριχιαστική κατάληξη εκείνης της ευφορίας. Η ουρά, στην μοναδική και κρατική αεροπορική εταιρία, για την νυκτερινή πτήση προς την πρωτεύουσα, ήταν μεγάλη κι ο κόσμος αδημονούσε. Οι διαμαρτυρίες είχαν αρχίσει.

Στην ουρά, μαζί με τους ταλαιπωρημένους πληβείους, ήταν ο πρώην πρωθυπουργός της «επάρατης», ένας, κατά τα άλλα, ευπατρίδης και μάλλον εξαιρετικά άτυχος, λόγω της συγκυρίας, πολιτικός. Ουδείς από τους ανθρώπους της ουράς μπροστά στο γκισέ, δεν γύρισε να τον κοιτάξει, όλα άλλαξαν, καιρός να το στρίψουν, μην και παρεξηγηθούν κιόλας.

Και ιδού από το βάθος ξεπρόβαλε, μετά συνοδείας βεβαίως, ο καινούργιος άρχοντας του τόπου, το «παιδί» που ο μέγας του εμπιστεύτηκε τον χώρο του αθλητισμού. Η λαϊκή εξουσία, μπορεί να παρακάμπτει τη ουρά- ποιος νοιάζεται για τις γκρίνιες των μικροαστών. Η κοπέλα στον έλεγχο, μπασμένη στα πράγματα, κάτι ψιθύρισε στο «παιδί» κι αυτό, όλο έκπληξη και γαλαντομία γύρισε κι είδε τον πρώην. Ήρθε προς το μέρος του κι είπε, με το φυσικό ύφος που αποκτούν, όσοι, λόγω θέσης και λαϊκών αγώνων, μπορούν να παραβιάζουν τις ουρές μπροστά στα γκισέ κρατικών και μονοπωλιακών αεροπορικών συγκοινωνιών. «Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, περάστε μπροστά».

Ο άτυχος και ευπατρίδης, πρώην πρωθυπουργός κοίταξε από την κορυφή ως τα νύχια τον νέο λιόντα και του απάντησε. «Κι όλοι αυτοί που περιμένουν τι είναι; Γαϊδούρια;» Ο λιόντας τα έχασε μεν, έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα αμήχανος, αλλά συνήλθε γρήγορα, θυμήθηκε ότι η μοίρα τον έταξε κάπου ψηλά και επέστρεψε στο γκισέ, επιβεβαιώνοντας την προφητεία πως οι έσχατοι έσονται πρώτοι. Ο πρώην περίμενε, κανονικότατα να έρθει η σειρά του, όπως όλοι οι υπόλοιποι.

Ο πρώην πρωθυπουργός ήταν ο Γεώργιος Ράλλης. Το «παιδί» αυτές τις μέρες περνάει μια προσωπική περιπέτεια και κλαίγεται γιατί η άδικη κοινωνία και οι, ακόμα πιο άδικοι, σύντροφοί του, τον καταδιώκουν γιατί συνελήφθη να μην σταματάει στο κόκκινο. Η συνήθεια να παραβιάζει τις ουρές και να θεωρεί όσους στέκουν υπομονετικά στην σειρά τους, απλά πληβείους, αυτήν την φορά, δεν του βγήκε σε καλό. Υπάρχουν κι άτυχες στιγμές. Φθάνει να έχεις «πλούσιο» λεξιλόγιο και να κλαίγεσαι δημοσίως και τηλεοπτικώς.

(giorgosbramos@gmail.com)

Τους Κουλούρηδες μην κλαις...

Polyfimos ...

Θλίψη και αναβρασμός επικρατεί στις τάξεις της ελληνικής αστυνομίας για την αναστάτωση την οποία προκάλεσαν τη νύχτα του Αϊ Γιαννιού τραμπούκοι αστυφύλακες των Αθηνών.

Γυρίζοντας από τη νυχτερινή του διασκέδαση, ο πρώην υπουργός Κίμωνας Κουλούρης κατουριόταν απίστευτα. Πάτησε λοιπόν το γκάζι για να προλάβει να φτάσει μια ώρα αρχίτερα σπίτι του, μιας και η κατάσταση του ήταν δραματική.

Άδειοι οι δρόμοι, αδύναμη η κύστη, πέρασε με κόκκινο μερικά από τα φανάρια μπας και προλάβει το κακό. Αλλά κάποια κωλόψαρα της Ελληνικής Αστυνομίας του χάλασαν τη βραδιά.

Δεν είχαν φαίνεται εμπεδώσει τον χρυσό κανόνα του μπάτσου. Ορκιζόμαστε να προστατεύουμε και να δίνουμε τη ζωή μας για τον Έλληνα πολιτικό, δεσμεύτηκαν στη σχολή τους οι άνθρωποι. Θάνατος στον κάθε πολίτη που έχει το θράσος να βρίζει την κυβέρνηση, αναφώνησαν στο τέλος της ορκωμοσίας τους.

Κι όμως, με τη μικρή εμπειρία τους, τα συγκεκριμένα όργανα του πολιτικού συστήματος της χώρας δεν αντιλήφθηκαν εξ αρχής την ταυτότητα του επιβάτη του αυτοκινήτου που παραβίασε τα κόκκινα φανάρια, δίχως να του αφήσουν πολλά περιθώρια.

Ο εν λόγω πολιτικός έκανε αυτό που έχει κάθε δικαίωμα να κάνει ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου, που δεν τον υπακούει πια. Πάτησε γκάζι, πέρασε πάνω από έναν μπάτσο και αποφάσισε να συνεχίσει το δρόμο του για τη λεκάνη του σπιτιού του. Νέοι και άβγαλτοι ένστολοι, πήγαν να σταματήσουν τον ίδιο άνθρωπο που ορκίστηκαν να δώσουν και τη ζωή τους για να προστατέψουν.

Στον τόπο κατέφτασαν αμέσως αξιωματικοί της ασφάλειας με κάτι μολότοφ στα χέρια, που μόλις είχαν φτιάξει κι έψαχναν να βρουν κανένα μαλάκα περαστικό να τις χώσουν στην τσάντα του για να βγάλουν το άχτι τους που τους βάλαν υπηρεσία σαββατόβραδο Αϊ Γιαννιού. Τους καταγράφουν δεν τους καταγράφουν πια με κάμερες, δεν έχει καμία σημασία.

Αφού πρώτα προσπάθησαν να ηρεμήσουν τον πρώην υπουργό από το σοκ, ο ένας εκ των δύο έδειξε στον Κίμωνα Κουλούρη κάποιες ασκήσεις αυτοελέγχου της κύστης και αντίστροφης αυθυποβολής της ανάγκης για κατούρημα, που του είχε μάθει μια πόρνη από τη Νιγηρία όταν έκανε νταβάς της για ένα φεγγάρι.

Οι προσπάθειες να τον συνεφέρουν δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Βλέποντας τον πρώην υπουργό σε άσχημη κατάσταση, μετέφεραν την είδηση στα κεντρικά της ΓΑΔΑ, οι οποίοι με τη σειρά του έδωσαν εντολή να μεταφέρουν εσπευσμένα τον Κίμωνα στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα με καθαρή λεκάνη.

Αφού κατέφτασαν δύο ακόμη οχήματα της ασφάλειας για συνοδεία, ξεκίνησαν όλοι μαζί. Μερικά λεπτά και κάμποσα ακόμη κόκκινα φανάρια αργότερα, ο υπουργός Κουλούρης κατέφθασε στην καθαρή λεκάνη του τμήματος, έκανε την ανάγκη του, έπλυνε τα χέρια του, ήπιε λίγο νερό και έφυγε στην ευχή του Αϊ Γιαννιού ευχαριστώντας όλους τους άξιους υπηρέτες του νόμου, της τάξης και της κυνο-πρέπειας.

Όσο για τον αστυφύλακα που χτύπησε το αυτοκίνητο του πρώην υπουργού, έχει ήδη ανακοινωθεί η διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης. Στον έλεγχο του αυτοκινήτου από εμπειρογνώμονες της τροχαίας βρέθηκε ένα ελαφρύ βαθούλωμα στον δεξιό μπροστά προφυλακτήρα. Σε περίπτωση που αποδειχτεί ότι προκλήθηκε από το σώμα του μπάτσου, τότε εξετάζεται ακόμη και η αποπομπή του από το Σώμα.

Οι υπόλοιποι αστυφύλακες που συμμετείχαν στο περιστατικό πήραν ειδική άδεια να ξεδώσουν από την ένταση της βραδιάς. Πήραν έτσι μερικούς συναδέλφους της ομάδας Δίας και στόλισαν την πλατεία Εξαρχείων με κάμποσες κρότου λάμψης, έσπασαν δυο τρεις τζαμαρίες γύρω καφετεριών και μπαρ και συνέλαβαν καμιά δεκαριά άτομα γιατί ήταν αξύριστοι και τους στραβοκοίταζαν.

(Κάτι τέτοια περιστατικά, είναι αυτό που λένε, δώρο θεού. Απ´ ότι φαίνεται η πλύση εγκεφάλου είναι τέτοια, που ακόμη κι αν τους πατάνε κάτω, τα όργανα της δικαιοσύνης αλλά και η ίδια κυρίως η δικαιοσύνη, μιλά για παρεξήγηση, αφήνει τον ύποπτο πολιτκό ελεύθερο και θεωρεί το συμβάν λήξαν. Σαν να μην έγινε ποτέ. Όπως ποτέ δεν φορτώνονται πολίτες με πολεμοφόδια, ποτέ ένστολοι δεν μπαίνουν σε μαγαζιά κόσμου με τη βία συλλαμβάνοντας αθώους, ποτέ δεν ελέγχουν τα κυκλώματα ναρκωτικών, πορνείας και προστασίας, ποτέ δεν έχουν επιχειρήσει να σκοτώσουν κόσμο γιατί τους έβρισε τα αφεντικά, ποτέ δεν έχουν ψεκάσει σαν κατσαρίδες ανθρώπους που βρίσκονταν στο διάβα τους, ποτέ δεν έχουν δολοφονήσει παιδιά.)